Έκδοση: 2015
ISBN: 978-960-562-880-2
Σελίδες: 656
Συγγραφέας: Γ. Σωμαράκης
Διεύθυνση Σειράς: Χ. Παμπούκης
Πρόλογος: Χ. Παμπούκης

Μεταξύ των πλέον σημαντικών σύγχρονων δογματικών συζητήσεων για τη ρύθμιση των διεθνών ιδιωτικών σχέσεων βρίσκεται σήμερα η μέθοδος αναγνώρισης νομικών καταστάσεων. Η μέθοδος αναγνώρισης προβάλλεται εντός της επιστήμης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου ως συμπληρωματική προς εκείνη του κανόνα επιλογής δικαίου, αναπτύσσοντας ένα άλλο σημαντικό σκέλος του κλάδου σε σχέση με τους κανόνες επιλογής και καθιστώντας το δίπτυχο επιλογή δικαίου και αναγνώριση εννόμων σχέσεων κεφαλαιώδες. Η μέθοδος αυτή βρίσκει εφαρμογή σε κείμενα διεθνών συμβάσεων, στο ευρωπαϊκό δίκαιο, στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και στη νομολογία εθνικών δικαστηρίων. Δεδομένου ότι η μέθοδος αναγνώρισης αποτελεί ένα από τα κορυφαία θέματα επιστημονικής έρευνας και συζήτησης, το παρόν έργο ερευνά, καταρχάς, (Μέρος 1ο) τις προϋποθέσεις και τα αποτελέσματα της αναγνώρισης στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου (Κεφάλαιο 1ο) καθώς και τη μεθοδολογική κατάταξη της τεχνικής της αναγνώρισης στη θεωρία του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου (Κεφάλαιο 2ο) με την ταυτόχρονη αντιπαραβολή της προς άλλες τεχνικές του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης του ευρωπαϊκού δικαίου. Εν συνεχεία (Μέρος 2ο), εξετάζεται το πεδίο εφαρμογής της μεθόδου της αναγνώρισης στο πλαίσιο της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα η εφαρμογή της μεθόδου για την αναγνώριση του προσωπικού θεσμού των εταιριών των κρατών μελών της Ένωσης (Κεφάλαιο 1ο) και στοιχείων του status φυσικών προσώπων με ιθαγένεια της Ένωσης(Κεφάλαιο 2ο).

«Η μέθοδος αναγνώρισης νομικών καταστάσεων στο ιδιωτικό διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο» προσθέτει αναμφισβήτητα στην ελληνική νομική επιστήμη του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και ιδίως στη γενική θεωρία των μεθόδων.

  • Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ1
  • Εισαγωγικές παρατηρήσεις4
  • 1. Η έννοια της αναγνώρισης5
  • i. Η αναγνώριση σε διεθνή και εθνικά νομοθετικά κείμενα9
  • ii. Η αναγνώριση στη νομολογία διεθνών και εθνικών δικαστηρίων12
  • iii. Η αναγνώριση στη διεθνή θεωρία15
  • 2. Το ιδιαίτερο μεθοδολογικό ενδιαφέρον για την τεχνική της αναγνώρισης νομικών καταστάσεων στο forum18
  • i. Το αντικείμενο της αναγνώρισης21
  • i.a. Η έννοια της νομικής κατάστασης και της έννομης σχέσης22
  • i.b. Η αναγνώριση στο πεδίο του ιδ.δ.δ.23
  • i.c. Η αναγνώριση στο πεδίο του ευρωπαϊκού δικαίου25
  • ii. Τα κριτήρια για την υπαγωγή μιας αλλοδαπής νομικής κατάστασης στη μέθοδο της αναγνώρισης27
  • iii. Τα έννομα αποτελέσματα που αναπτύσσει η αλλοδαπή νομική κατάσταση στην έννομη τάξη του κράτους της αναγνώρισης28
  • 3. Η οριοθέτηση του αντικειμένου της μελέτης29
  • i. Η εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής της αναγνώρισης του ιδ.δ.δ. των δημόσιων εγγράφων αλλοδαπών δημόσιων αρχών30
  • ii. Η εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής της αναγνώρισης του ιδ.δ.δ. των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων34
  • 4. Διάγραμμα ύλης37
  • ΜΕΡΟΣ 1ο39
  • Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΣΤΟ ΙΔ.Δ.Δ. ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ39
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο44
  • Η αναγνώριση νομικών καταστάσεων στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου44
  • I. Η τεχνική της αναγνώρισης νομικών καταστάσεων στο ιδ.δ.δ.46
  • A. Η δημιουργία νομικών καταστάσεων στο forum και η αναγνώρισή τους σε άλλες έννομες τάξεις46
  • 1. Η μέθοδος της αναφοράς του forum στην αρμόδια έννομη τάξη48
  • i. Η λειτουργία της μεθόδου της αναφοράς49
  • i.a. Ο προσδιορισμός από το forum της «αρμόδιας» έννομης τάξης50
  • i.b. Η παραπομπή στην αρμόδια από τη σκοπιά του forum έννομη τάξη en bloc51
  • ii. Τα είδη των κανόνων παραπομπής στην αρμόδια αλλοδαπή έννομη τάξη51
  • ii.a. Ο όρος της αναγνώρισης ως προϋπόθεση ουσιαστικής εγκυρότητας της νομικής κατάστασης52
  • ii.b. Ο όρος της αναγνώρισης ως δικονομική προϋπόθεση για τη θεμελίωση διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων του forum53
  • iii. Η δομή του κανόνα αναφοράς κατά τη θεωρία του Picone54
  • 2. Η εφαρμογή της μεθόδου της αναφοράς55
  • i. Η ανάγκη διάκρισης μεταξύ αλλοδαπού εφαρμοστέου δικαίου και αλλοδαπής έννομης τάξης56
  • i.a. Η «εισδοχή» των προς εφαρμογή αλλοδαπών διατάξεων στην έννομη τάξη του forum κατά τη θεωρία του Picone57
  • i.b. Η «μη-εξομοίωση» των προς εφαρμογή αλλοδαπών διατάξεων προς τις εθνικές διατάξεις του forum κατά την ιταλική κρατούσα θεωρία57
  • ii. Ο έλεγχος της προς αναγνώριση νομικής κατάστασης από το δικαστή βάσει του δικαίου en bloc που υποδεικνύει το forum58
  • Β. Η αναγνώριση στο forum αλλοδαπών νομικών καταστάσεων58
  • 1. Η εφαρμογή της θεωρίας της αναφοράς για την αναγνώριση στο forum αλλοδαπών νομικών καταστάσεων59
  • i. Η προϋπόθεση της «λειτουργίας» της προς αναγνώριση νομικής κατάστασης στο κράτος αναφοράς60
  • ii. Η απουσία ελέγχου του forum ως προς την αλλοδαπή διεθνή δικαιοδοσία και το εφαρμοστέο δίκαιο σύμφωνα με το εγχώριο ιδ.δ.δ.61
  • iii. Κανόνες ιδ.δ.δ. του forum που παραπέμπουν στους κανόνες σύγκρουσης του forum για τον προσδιορισμό της αρμόδιας έννομης τάξης62
  • iii.a. Το πρώην άρθρο 17 του εισαγωγικού νόμου του ιταλικού ΑΚ63
  • iii.b. Το άρθρο 65 του ιταλικού ν. 218/199564
  • iv. Κανόνες ιδ.δ.δ. του forum που προσδιορίζουν αυτόνομα την αρμόδια έννομη τάξη65
  • iv.a. Τα άρθρα 42 και 73 του ελβετικού LDIP66
  • iv.b. Τα άρθρα 58 και 165 του ελβετικού LDIP67
  • 2. Η εφαρμογή της μεθόδου της αναγνώρισης για την αναγνώριση στο forum αλλοδαπών νομικών καταστάσεων68
  • i. Η αποκρυστάλλωση της νομικής κατάστασης ως προϋπόθεση της αναγνώρισης73
  • i.a. Στοιχεία που λαμβάνονται υπ’ όψιν κατά τη δικαστική εκτίμηση της αποκρυστάλλωσης74
  • i.b. Η αποκρυστάλλωση της νομικής κατάστασης όταν υπάρχει δικαστική απόφαση75
  • i.b.a. Αναγνώριση της δικαστικής απόφασης ή της νομικής κατάστασης που αποκρυσταλλώνει;76
  • i.c. Η αποκρυστάλλωση της νομικής κατάστασης όταν υπάρχει πράξη δημόσιας αρχής11
  • i.d. Η αποκρυστάλλωση της νομικής κατάστασης ελλείψει παρέμβασης της δημόσιας αρχής78
  • ii. Ο στόχος της εύνοιας του κύρους της προς αναγνώριση νομικής κατάστασης (favor validitatis ή favor recognitionis)85
  • ΙΙ. Οι έννομες συνέπειες της αναγνώρισης νομικών καταστάσεων στο ιδ.δ.δ.86
  • Α. Οι συνέπειες της αναγνώρισης που συνδέονται με την ισχύ των αλλοδαπών κανόνων που εφαρμόστηκαν στην προς αναγνώριση νομική κατάσταση στο κράτος προέλευσής της87
  • 1. Η αναγνώριση ως κατάφαση της υπερόριας ισχύος του εφαρμοζόμενου αλλοδαπού κανόνα στην υπό κρίση νομική κατάσταση στην έννομη τάξη του κράτους της αναγνώρισης89
  • i. Σε περίπτωση που ο εφαρμοζόμενος κανόνας ορίζει ως μόνη συνέπεια την εγκυρότητα της συσταθείσας κατάστασης91
  • ii. Σε περίπτωση που ο εφαρμοζόμενος αλλοδαπός κανόνας ορίζει περισσότερες έννομες συνέπειες εκ της συστάσεως της νομικής κατάστασης94
  • 2. Η αναγνώριση ως εξίσωση των νομικών αποτελεσμάτων από την εφαρμογή του αλλοδαπού κανόνα με τις νομικές συνέπειες αντίστοιχων/συγκρίσιμων νομικών καταστάσεων στην έννομη τάξη του κράτους της αναγνώρισης97
  • i. Η προϋπόθεση υψηλού βαθμού ομοιότητας των συγκρίσιμων νομικών καταστάσεων97
  • ii. Ζητήματα νομικού χαρακτηρισμού που προκύπτουν από τη θεωρία της αναγνώρισης98
  • Β. Οι συνέπειες της αναγνώρισης που συνδέονται με την εγκυρότητα της προς αναγνώριση νομικής κατάστασης100
  • 1. Ως προς τις νομικές καταστάσεις που έχουν αποκρυσταλλωθεί με πράξη δημόσιας αρχής101
  • i. Νομικές καταστάσεις που έχουν αποκρυσταλλωθεί με πράξη διαπιστωτικού χαρακτήρα μίας αλλοδαπής δημόσιας αρχής102
  • ii. Νομικές καταστάσεις που έχουν αποκρυσταλλωθεί με πράξεις δημόσιας αρχής σε περισσότερα κράτη104
  • ii.a. Διαδοχικές πράξεις δημόσιας αρχής με παρόμοιο περιεχόμενο σε διαφορετικά κράτη104
  • ii.b. Διαδοχικές πράξεις δημόσιας αρχής με αντίθετο μεταξύ τους περιεχόμενο σε διαφορετικά κράτη106
  • iii. Νομικές καταστάσεις που έχουν αποκρυσταλλωθεί με πράξη δημόσιας αρχής σε ένα κράτος και έχουν ακυρωθεί με δικαστική απόφαση σε άλλο κράτος108
  • 2. Ως προς τις νομικές καταστάσεις που δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί με πράξη δημόσιας αρχής110
  • i. Η κατά κανόνα υπαγωγή στη ρύθμιση των κανόνων σύγκρουσης του κράτους της αναγνώρισης112
  • ii. Ο σεβασμός των διατάξεων αναγκαστικού δικαίου του κράτους της αναγνώρισης115
  • Ανακεφαλαίωση118
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο120
  • Η μεθοδολογική κατάταξη της αναγνώρισης στη θεωρία του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου120
  • I. Η διάκριση της αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων του δικονομικού διεθνούς δικαίου από την αναγνώριση νομικών καταστάσεων του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου121
  • Α. Πεδία σύγκλισης της αναγνώρισης του δικονομικού διεθνούς δικαίου και της αναγνώρισης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου121
  • 1. Η κατά μέρος σύμπτωση της αναγνώρισης του δικονομικού διεθνούς δικαίου και της αναγνώρισης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου ως προς την τεχνική της αναγνώρισης125
  • i. Η ενιαία αντιμετώπιση δικαιοδοτικών και διοικητικών οργάνων για την αναγνώριση στο forum αλλοδαπών νομικών καταστάσεων126
  • ii. Η υπαγωγή των πράξεων διαπλαστικού χαρακτήρα αλλοδαπών δημόσιων αρχών στο μηχανισμό της αναγνώρισης στο forum νομικών καταστάσεων του ιδ.δ.δ.129
  • 2. Η κατά μέρος σύμπτωση της αναγνώρισης του δικονομικού διεθνούς δικαίου και της αναγνώρισης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου ως προς τις προϋποθέσεις της αναγνώρισης134
  • i. Ο προσδιορισμός της «αρμόδιας» έννομης τάξης135
  • i.a. Η έμμεση διεθνής δικαιοδοσία του αρμόδιου δικαιοδοτικού οργάνου για την αναγνώριση της αλλοδαπής δικαστικής απόφασης στο δικονομικό διεθνές δίκαιο136
  • i.b. Η ύπαρξη επαρκούς συνδέσμου της σχέσης με την «αρμόδια» έννομη τάξη για την αναγνώριση της αλλοδαπής νομικής κατάστασης στο ιδιωτικό διεθνές δίκαιο137
  • i.c. Τα κριτήρια ταξινόμησης των προς χρήση συνδέσμων140
  • ii. H έλλειψη καταστρατηγικής δραστηριότητας των προσώπων που αφορά η αναγνώριση της νομικής κατάστασης141
  • ii.a. Η καταστρατήγηση στο πεδίο της αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων του δικονομικού διεθνούς δικαίου142
  • ii.b. Η καταστρατήγηση στο πεδίο της αναγνώρισης νομικών καταστάσεων του ιδ.δ.δ.146
  • ii.b.a. Στη γαλλική θεωρία147
  • ii.b.b. Στη γερμανική θεωρία148
  • ii.b.c. Το άρθρο 9 της Σύμβασης της Χάγης του 1978 για την τέλεση και αναγνώριση του κύρους των γάμων150
  • ii.b.d. Το άρθρο 45 του ελβετικού νόμου για το ιδ.δ.δ.151
  • iii. H μη πρόσκρουση στη δημόσια τάξη του forum της αναγνώρισης152
  • iii.a. Οι συνιστώσες της έννοιας της δημόσιας τάξης στο ιδ.δ.δ. υπό ευρεία έννοια154
  • iii.b. Η έννοια της δημόσιας τάξης του ιδ.δ.δ. και η λειτουργία της157
  • iii.b.a. Θεωρίες για την πλήρωση του κενού σε περίπτωση αποκλεισμού της εφαρμογής συγκεκριμένων κανόνων του κατ’ αρχήν εφαρμοστέου αλλοδαπού δικαίου158
  • iii.c. Η λειτουργία της δικονομικής διεθνούς δημόσιας τάξης161
  • iii.c.a. Στο πεδίο της αναγνώρισης αλλοδαπών δικαστικών αποφάσεων στο forum161
  • iii.c.b. Στο πεδίο της αναγνώρισης αλλοδαπών νομικών καταστάσεων στο forum162
  • iii.d. Η όμοια λειτουργία της δημόσιας τάξης του ιδ.δ.δ. και της δικονομικής δημόσιας τάξης στο πλαίσιο της αναγνώρισης αλλοδαπών νομικών καταστάσεων163
  • iii.d.a. Η εφαρμογή του ιδ.δ.δ. του κράτους υποδοχής σε περίπτωση αποκλεισμού της εφαρμογής ξένης lex causae εκ της λειτουργίας της δημόσιας τάξης του forum164
  • iii.e. Συσχετισμός της λειτουργίας της δημόσιας τάξης του forum και του αιτήματος σεβασμού κεκτημένων στην αλλοδαπή δικαιωμάτων ιδιωτών165
  • iii.e.a. H θεωρία της «εξασθενημένης ενέργειας της δημόσιας τάξης»166
  • iii.e.b. Η οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής της δημόσιας τάξης169
  • iii.f. Η επίκληση της δημόσιας τάξης μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης172
  • iii.f.a. Η έννοια της δημόσιας τάξης στο ευρωπαϊκό δίκαιο173
  • iii.f.b. Ο έλεγχος της δημόσιας τάξης στο κράτος αναγνώρισης ως προς τους μη ενοποιημένους τομείς του ευρωπαϊκού δικαίου175
  • Β. Πεδία απόκλισης της αναγνώρισης του δικονομικού διεθνούς δικαίου και της αναγνώρισης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου176
  • 1. Η αναγνώριση στο forum κεκτημένων στην αλλοδαπή δικαιωμάτων φυσικών προσώπων178
  • i. Η ιστορική εξέλιξη της θεωρίας για την αναγνώριση κεκτημένων δικαιωμάτων στην αλλοδαπή179
  • i.a. Στην αγγλική και αμερικανική νομική θεωρία180
  • i.b. Στη γαλλική νομική θεωρία182
  • ii. Σύγκριση της θεωρίας των κεκτημένων δικαιωμάτων και της μεθόδου της αναγνώρισης του ιδ.δ.δ.183
  • iii. Σύγκριση της θεωρίας των κεκτημένων δικαιωμάτων και της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης του ευρωπαϊκού δικαίου188
  • 2. Η αναγνώριση στο forum εννόμων σχέσεων και νομικών καταστάσεων που αποτελούν πρόκριμα για τη ρύθμιση άλλης κύριας σχέσης190
  • i. Η ρύθμιση των προκριμάτων στη γενική θεωρία του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου191
  • ii. Η ρύθμιση των προκριμάτων στο πλαίσιο της αναγνώρισης αλλοδαπών νομικών καταστάσεων στο forum193
  • ii.a. Η υιοθέτηση της θεωρίας της lex causae για την αντιμετώπιση του προκρίματος στο πλαίσιο της αναγνώρισης αλλοδαπών νομικών καταστάσεων;194
  • ii.b. H πρόταση της λήψης υπ’ όψιν του αλλοδαπού δικαίου en bloc για τη ρύθμιση του προκρίματος195
  • ii.b.a. Η πρόταση δημιουργίας ειδικού κανόνα σύγκρουσης198
  • ii.c. Η πρόταση αντικατάστασης της θεωρίας των προκριμάτων από τη μέθοδο της αναγνώρισης199
  • ii.c.a. Η πρόταση δημιουργίας στο forum ειδικού κανόνα αναγνώρισης νομικών καταστάσεων που αποκρυσταλλώθηκαν στην αλλοδαπή200
  • II. Η σύγκριση της μεθόδου των κανόνων αναγνώρισης με άλλες μεθόδους και θεωρίες στο πεδίο των συγκρούσεων νόμων201
  • A. Η σχέση της μεθόδου αναγνώρισης και της μεθόδου των διμερών κανόνων σύγκρουσης202
  • 1. Ζητήματα ως προς το εφαρμοστέο δίκαιο σύμφωνα με τον κανόνα αναγνώρισης206
  • i. Η αδιαφορία για τη lex causae που υποδεικνύει ο κανόνας σύγκρουσης του κράτους αναγνώρισης206
  • i.a. Η έννοια της lex originis στη μέθοδο της αναγνώρισης207
  • i.b. Η θεωρία της lex originis στο ευρωπαϊκό δίκαιο210
  • i.b.α. Επιχειρήματα υπέρ και κατά της γενικευμένης εφαρμογής της lex originis στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής έννομης τάξης212
  • i.b.b. Η αμφιλεγόμενη μεθοδολογική κατάταξη της θεωρίας της lex originis στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου216
  • i.b.b.a. Οι διαφορές του κανόνα παραπομπής στη lex originis από τον παραδοσιακό κανόνα σύγκρουσης ως προς τη δομή του κανόνα218
  • i.b.b.b. Οι διαφορές του κανόνα παραπομπής στη lex originis από τον παραδοσιακό κανόνα σύγκρουσης ως προς το συνδετικό στοιχείο του κανόνα221
  • i.b.b.c. Ο κανόνας παραπομπής στη lex originis ως κανόνας αμέσου εφαρμογής;222
  • i.c. H διάκριση της lex originis της μεθόδου της αναγνώρισης από τη θεωρία της lex originis του ευρωπαϊκού δικαίου224
  • ii. Η λήψη υπ’ όψιν των κανόνων σύγκρουσης του κράτους προέλευσης της προς αναγνώριση νομικής κατάστασης225
  • 2. Ζητήματα ως προς λειτουργία του κανόνα αναγνώρισης227
  • i. Υπάρχει λανθάνων κανόνας σύγκρουσης εντός του μηχανισμού της αναγνώρισης;228
  • i.a. Η εισαγωγή πλειονότητας συνδέσμων στο πραγματικό του κανόνα αναγνώρισης230
  • ii. Είναι δυνατή η σωρευτική εφαρμογή της μεθόδου της αναγνώρισης και της μεθόδου των διμερών κανόνων σύγκρουσης; 232
  • ii.a. Όταν υφίσταται αλλοδαπό δεδικασμένο233
  • ii.b. Όταν συμπίπτουν in concreto οι λύσεις του ιδ.δ.δ. υπό στενή έννοια και της μεθόδου της αναγνώρισης234
  • B. Ζητήματα της γενικής θεωρίας του ιδ.δ.δ σε σχέση με την αναγνώριση237
  • 1. Σύγκριση της μεθόδου της αναγνώρισης και της θεωρίας της αναφοράς στην αρμόδια έννομη τάξη237
  • i. Ως προς την εκτίμηση του κριτηρίου της αποκρυστάλλωσης της προς αναγνώριση νομικής κατάστασης237
  • ii. Ως προς τη στοχοθέτηση των δύο μεθόδων238
  • 2. Σύγκριση της μεθόδου της αναγνώρισης και της θεωρίας της renvoi του ιδ.δ.δ.239
  • 3. Σχέση της μεθόδου αναγνώρισης και της μεθόδου των κανόνων αμέσου εφαρμογής241
  • Γ. Διάκριση της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης του ευρωπαϊκού δικαίου και της μεθόδου της αναγνώρισης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου244
  • 1. Οι συνιστώσες της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στην ευρωπαϊκή έννομη τάξη245
  • i. Η αμοιβαία αναγνώριση στο πεδίο των διασυνοριακών εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης246
  • i.a. Το περιεχόμενο της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στο πεδίο των εμπορικών συναλλαγών247
  • i.b. Η σύνδεση της αμοιβαίας αναγνώρισης με την ερμηνεία των θεμελιωδών ελευθεριών του ευρωπαϊκού δικαίου ως απαγόρευσης των εμποδίων στις «ενδοκοινοτικές» ροές251
  • ii. Η αμοιβαία αναγνώριση δικαστικών αποφάσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης257
  • ii.a. Ο μηχανισμός της αμοιβαίας αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης259
  • ii.b. Η συνάφεια μεταξύ αναγνώρισης και εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων και η σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία262
  • 2. Το πεδίο εφαρμογής της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στο ευρωπαϊκό δίκαιο: Η δυσχερής διάκριση κανόνων δημοσίου και κανόνων ιδιωτικού δικαίου στο ευρωπαϊκό δίκαιο266
  • i. Η διάκριση δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου στο πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο266
  • ii. Η διάκριση δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου στη νομολογία των ευρωπαϊκών δικαστηρίων266
  • iii. Η σημασία της διάκρισης δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου στo πλαίσιo της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης του ευρωπαϊκού δικαίου267
  • 3. Η μεθοδολογική κατάταξη της αμοιβαίας αναγνώρισης του ευρωπαϊκού δικαίου στη γενική θεωρία του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου268
  • i. Κατά της ύπαρξης λανθάνοντος κανόνα σύγκρουσης εντός του μηχανισμού της αμοιβαίας αναγνώρισης του ευρωπαϊκού δικαίου269
  • ii. Υπέρ της ύπαρξης λανθάνοντος κανόνα σύγκρουσης εντός του μηχανισμού της αμοιβαίας αναγνώρισης του ευρωπαϊκού δικαίου269
  • iii. Ενδιάμεσες απόψεις270
  • Ανακεφαλαίωση272
  • Συμπεράσματα του 1ου Μέρους274
  • 1. Εκτεταμένη εφαρμογή του αλλοδαπού ουσιαστικού δικαίου στο forum ή τάση «lex forisme» μέσω της μεθόδου της αναγνώρισης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου;275
  • 2. Η μέθοδος της αναγνώρισης και η μέθοδος των διμερών κανόνων σύγκρουσης εξυπηρετούν διαφορετικούς στόχους;278
  • 3. Οι προοπτικές της αναγνώρισης στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και του ευρωπαϊκού δικαίου281
  • ΜΕΡΟΣ 2ο287
  • ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ287
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο291
  • Η εφαρμογή της μεθόδου της αναγνώρισης ως προς τον προσωπικό θεσμό των εταιριών στο πλαίσιο της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης291
  • I. Η αναγνώριση του προσωπικού θεσμού των εταιριών με εγκατάσταση σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης292
  • Α. Η αναγνώριση αλλοδαπών εταιριών μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης από τη σκοπιά του ευρωπαϊκού δικαίου294
  • 1. Η έννοια της εγκατάστασης στο πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο295
  • i. Το περιεχόμενο και οι φορείς του δικαιώματος εγκατάστασης στο πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο295
  • i.a. Υπέρ της ύπαρξης λανθάνοντος κανόνα σύγκρουσης στο άρθρο 54 της ΣΛΕΕ;299
  • ii. Περιορισμοί στην υπέρμετρη αναγνώριση νομικών προσώπων μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης εκ του ευρωπαϊκού δικαίου302
  • 2. Η έννοια της εγκατάστασης των νομικών προσώπων στο παράγωγο ευρωπαϊκό δίκαιο304
  • i. Η Ευρωπαϊκή Εταιρία304
  • ii. Ο Ευρωπαϊκός Όμιλος Οικονομικού Σκοπού308
  • Β. Η αναγνώριση αλλοδαπών εταιριών μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης από τη σκοπιά του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου309
  • 1. Η ιδιωτικοδιεθνολογική αντιμετώπιση των νομικών προσώπων στο ελληνικό ιδιωτικό διεθνές δίκαιο (άρθρο 10 Α.Κ)311
  • i. Μεταξύ καταστατικής και πραγματικής έδρας;312
  • 2. Η συνάρθρωση ευρωπαϊκού και ιδιωτικού διεθνούς δικαίου των κρατών μελών στο πεδίο των εταιριών315
  • i. Θεωρίες ενιαίου δικαίου και μικτές θεωρίες για το εφαρμοστέο δίκαιο στις σχέσεις των αλλοδαπών εταιριών316
  • i.a. Η θεωρία της συσσωμάτωσης317
  • i.b. Η θεωρία της έδρας319
  • i.c. Η θεωρία της επικαλύψεως320
  • i.d. Η θεωρία της διακρίσεως322
  • ii. Οι συνέπειες της εφαρμογής των θεωριών της έδρας και της συσσωμάτωσης στην αναγνώριση των αλλοδαπών εταιριών μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης324
  • ii.a. Ως προς την ανεύρεση του εφαρμοστέου δίκαιου στην ίδρυση της εταιρίας324
  • ii.b. Ως προς την αναγνώριση των αλλοδαπών εταιριών325
  • iii. Η επίδραση του ευρωπαϊκού δικαίου ως προς το ισχύον σύστημα της πραγματικής έδρας327
  • iii.a. Ο καθορισμός του εφαρμοστέου δικαίου που ρυθμίζεται καταρχήν από τα εθνικά ιδιωτικά τις εταιρίες διεθνή δίκαια πρέπει να συνάδει με το ευρωπαϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο για τις εταιρίες των κρατών μελών328
  • iii.b. Η προϊούσα ενοποίηση εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης των ουσιαστικών ρυθμίσεων των εταιριών οδηγεί σε υπέρβαση του εθνικού ιδιωτικού διεθνούς δικαίου329
  • iv. Η δυνατότητα ιδιωτικοδιεθνολογικής «ανάγνωσης» της σχετικής νομολογίας του ΔΕΚ για την αναγνώριση νομικών προσώπων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης330
  • iv.a. Η απόφαση ΔΕΚ «Centros» (1999)332
  • iv.a.a. Τα δεδομένα της υπόθεσης333
  • iv.a.b. Το ζήτημα της συμβατότητας του συστήματος της πραγματικής έδρας προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η «αυτόματη» αναγνώριση των νομικών προσώπων στις «ενδοκοινοτικές» σχέσεις334
  • iv.b. Η απόφαση ΔΕΚ «Überseering» (2002)337
  • iv.b.a. Τα δεδομένα της υπόθεσης337
  • iv.b.b. Η υποχρέωση αναγνώρισης της νομικής προσωπικότητας αλλοδαπής εταιρίας που ιδρύθηκε κατά τη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους από το κράτος μέλος υποδοχής της εταιρίας338
  • iv.c. Η απόφαση ΔΕΚ «Inspire Art» (2003)340
  • iv.c.a. Τα δεδομένα της υπόθεσης341
  • iv.c.b. Το ζήτημα της εγκατάστασης εταιριών που δε διατηρούν καμία σχέση με το κράτος ίδρυσης (ψευδο-αλλοδαπές εταιρίες)343
  • iv.d. Η απόφαση ΔΕΚ «Cartesio» (2008)345
  • iv.d.a. Τα δεδομένα της υπόθεσης345
  • iv.d.b. Η διατήρηση αυτούσιου του δικαιώματος του κράτους ιδρύσεως να περιορίζει ή να απαγορεύει τη μεταφορά της καταστατικής έδρας του νομικού προσώπου ή της κεντρικής διοίκησης σε άλλο κράτος347
  • ΙΙ. Μεθοδολογικά ζητήματα εκ της αναγνωρίσεως του προσωπικού θεσμού των εταιριών στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου350
  • Α. Το ζήτημα της μεταφοράς έδρας του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου σε σχέση με την ελευθερία εγκατάστασης του ευρωπαϊκού δικαίου351
  • 1. Η διάκριση μεταξύ ενδημίας και αποδημίας της εταιρίας που ιδρύθηκε στην ευρωπαϊκή επικράτεια353
  • 2. Η περίπτωση των διεθνών συγχωνεύσεων360
  • i. Η απόφαση ΔΕΚ «SEVIC» (2005)360
  • i.a. Τα δεδομένα της υπόθεσης361
  • i.b. Η απαγόρευση θέσης εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εταιριών εκ του περιορισμού της αλλαγής νομικής μορφής της εταιρίας μέσω της εθνικής νομοθεσίας του κράτους μέλους ίδρυσης στην περίπτωση των διεθνών συγχωνεύσεων362
  • ii. Το εφαρμοστέο δίκαιο για την αναγνώριση της συγχώνευσης και των αποτελεσμάτων της364
  • Β. Η έκταση της αναγνώρισης του δικαίου της συσσωμάτωσης στο κράτος μέλος υποδοχής της κοινοτικής εταιρίας367
  • 1. Ως προς τον προσωπικό θεσμό της εταιρίας367
  • 2. Ως προς το ζήτημα των εξωτερικών σχέσεων της εταιρίας369
  • Ανακεφαλαίωση373
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο375
  • Η εφαρμογή της μεθόδου της αναγνώρισης στο πεδίο του status των φυσικών προσώπων στo πλαίσιo της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης375
  • Ι. Η αναγνώριση της προσωπικής κατάστασης και της έννομης θέσης των ιδιωτών στο πλαίσιο της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης375
  • Α. Τα οικονομικά δικαιώματα των ιδιωτών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως αντικείμενο της αμοιβαίας αναγνώρισης381
  • 1. Η ερμηνεία των ελευθεριών της εσωτερικής αγοράς της Ένωσης ως κανόνων άμεσης ισχύος και εφαρμογής384
  • i. Η διασταλτική ερμηνεία των ελευθεριών της εσωτερικής αγοράς387
  • ii. Η συσταλτική ερμηνεία των ελευθεριών της εσωτερικής αγοράς387
  • 2. Η αναγνώριση δικαιωμάτων και σχέσεων δημοσίου δικαίου των φυσικών προσώπων στo πλαίσιo της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης390
  • i. Η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης και η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων391
  • i.a. Η ερμηνεία της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων: αποφάσεις ΔΕΚ «Bosman» (1995), «Graf» (2000)392
  • i.b. Η αναγνώριση πλεονεκτημάτων κοινωνικής πρόνοιας υπέρ των εργαζόμενων και των μελών της οικογένειάς τους: οι αποφάσεις ΔΕΚ «Giletti» (1987), «Hartmann» (2007) και ΔΕΕ «Ibrahim» (2010)398
  • ii. Η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης και η ελεύθερη κυκλοφορία των κατόχων διπλωμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης.403
  • ii.a. Οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση διπλωμάτων και πιστοποιητικών επαγγελματικής κατάρτισης μεταξύ των κρατών μελών403
  • ii.b. Η εφαρμογή των διατάξεων του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου407
  • B. Η αναγνώριση των στοιχείων προσωπικής κατάστασης των φυσικών προσώπων από τη σκοπιά του ευρωπαϊκού δικαίου408
  • 1. Η προστασία των δικαιωμάτων προσωπικής και οικογενειακής κατάστασης που συνδέονται με τα απορρέοντα εκ της ιθαγένειας της Ένωσης δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής των πολιτών της Ένωσης στην επικράτεια των κρατών μελών411
  • i. Η νομολογιακή εξέλιξη της έννοιας της ιθαγένειας της Ένωσης415
  • i.a. Το δικαίωμα διαμονής των ευρωπαίων πολιτών στο έδαφος των κρατών μελών: οι αποφάσεις ΔΕΚ «Martinez Sala» (1998), «Grzelcyk» (2001), «Baumbast» (2002), «Collins» (2004), «De Cuyper» (2006)416
  • i.b. Η απόλαυση του απορρέοντος εκ της ιθαγένειας της Ένωσης δικαιώματος διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών από πρόσωπα χωρίς ιθαγένεια της Ένωσης- μέλη της οικογένειας ευρωπαίου πολίτη: οι αποφάσεις ΔΕΚ «Zhu & Chen» (2004), «Επιτροπή κατά Βελγίου» (2006), «Metock» (2008)423
  • i.c. Η δυνατότητα απέλασης των ευρωπαίων πολιτών από τα κράτη μέλη για λόγους δημόσιας ασφάλειας: οι αποφάσεις ΔΕΚ «Ορφανόπουλος και Oliveri» (2004) και «Επιτροπή κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών» (2007)424
  • i.d. Η δυνατότητα των κρατών μελών να ανακαλούν την πράξη απονομής της εθνικής ιθαγένειας: η απόφαση ΔΕΕ «Rottman» (2010)425
  • ii. Το άρθρο 21 της ΣΛΕΕ426
  • iii. Το άρθρο 2 § 2 α, β της οδηγίας 2004/38/ΕΚ429
  • 2. Η σύνδεση της αναγνώρισης στοιχείων της προσωπικής κατάστασης του ευρωπαίου πολίτη με την αρχή της μη διάκρισης λόγω ιθαγένειας του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου432
  • i. Η απόφαση ΔΕΚ «Κωνσταντινίδης» (1993)434
  • i.a. Τα δεδομένα της υπόθεσης434
  • i.b. Η διαφορά στη γραφή του επωνύμου φυσικού προσώπου ως αιτία πρόκλησης μειονεκτικής νομικής ή πραγματικής κατάστασης σε άλλο κράτος434
  • ii. Η απόφαση ΔΕΚ «Garcia Avello» (2003)438
  • ii.a. Τα δεδομένα της υπόθεσης439
  • ii.b. Τα ζητήματα εκ της ιδιωτικοδιεθνολογικής «ανάγνωσης» της απόφασης «Garcia Avello»440
  • ii.b.a. Η απόρριψη αντικειμενικών κριτηρίων για τη θεμελίωση της ενεργούς ιθαγένειας πολυϊθαγενούς προσώπου441
  • ii.b.b. Το προβάδισμα του δικαίου της ιθαγένειας που επιλέγει το φυσικό πρόσωπο για την αναγνώριση του ονόματός του σε κράτη μέλη της Ένωσης442
  • ii.b.c. Η επιλογή lex patriae από το φυσικό πρόσωπο συμπεριλαμβάνει και το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο του κράτους αυτού;445
  • ii.c. Συνέπειες της εφαρμογής της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε σχέση με τη νομική αντιμετώπιση και τα δικαιώματα του ευρωπαίου πολίτη στην έννομη τάξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης446
  • ii.c.a. Το ευρύτερο περιεχόμενο της έννοιας της ευρωπαϊκής ιθαγένειας447
  • ii.c.b. Η νομολογιακή προσπάθεια επέκτασης του καθ’ ύλην πεδίου εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου448
  • Γ. Η αναγνώριση των στοιχείων προσωπικής κατάστασης των φυσικών προσώπων από τη σκοπιά του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου450
  • 1. Η επιλογή συνδετικού στοιχείου για τις προσωπικές και οικογενειακές σχέσεις: μεταξύ ιθαγένειας και συνήθους διαμονής452
  • 2. Η αναγνώριση άγνωστων θεσμών στο forum. Το παράδειγμα της ελεύθερης ενώσεως μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου456
  • i. Οι προϋποθέσεις για την καταχώριση της σχέσης συμβίωσης μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου στις εθνικές νομοθεσίες και οι συνέπειες της καταχώρισης458
  • ii. Οι προτάσεις για την αναγνώριση στο forum αλλοδαπών καταχωρισμένων σχέσεων συμβίωσης463
  • ii.a. Η σύμβαση του Μονάχου της 5.9.2007 για την αναγνώριση των καταχωρισμένων ενώσεων463
  • ii.b. Οι λύσεις που προτείνονται στη διεθνή θεωρία465
  • II. Οι συνέπειες εκ της λειτουργίας της μεθόδου της αναγνώρισης στις σχέσεις της προσωπικής και οικογενειακής κατάστασης467
  • Α. Πεδία σύγκρουσης εθνικών ιδιωτικοδιεθνολογικών διατάξεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις ελευθερίες που απορρέουν από την ευρωπαϊκή ιθαγένεια472
  • 1. Η άνιση μεταχείριση πολυϊθαγενούς ευρωπαίου πολίτη στην εθνική έννομη τάξη κράτους μέλους της Ένωσης που προκύπτει εκ της εφαρμογής εθνικών κανόνων ιδ.δ.δ.473
  • i. Η παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου περί μη διάκρισης λόγω ιθαγένειας από την αρχή του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου περί πρωταρχίας της ιθαγένειας του forum για πολυϊθαγενές πρόσωπο474
  • i.a. Η διακριτική μεταχείριση πολυϊθαγενούς δεν μπορεί να θεμελιωθεί σε αρχές του εθνικού αστικού δικαίου475
  • i.b. Η διακριτική μεταχείριση πολυϊθαγενούς δεν μπορεί να θεμελιωθεί σε εθνικούς στόχους κοινωνικής πολιτικής476
  • 2. Η in casu παρεμπόδιση της ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής φυσικού προσώπου εκ της εφαρμογής εθνικών κανόνων ιδ.δ.δ.477
  • i. Η απόφαση ΔΕΚ «Grunkin Paul» (2008)478
  • i.a. Τα δεδομένα της υπόθεσης479
  • i.b. Εθνικός κανόνας σύγκρουσης που χρησιμοποιεί το συνδετικό στοιχείο της ιθαγένειας ως εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία και διαμονή του ευρωπαϊκού δικαίου481
  • i.c. Η απόλαυση των απορρεουσών εκ της ευρωπαϊκής ιθαγένειας ελευθεριών υφίσταται ανεξαρτήτως στοιχείων της προσωπικής κατάστασης (πολυϊθαγένειας ή ηλικίας) για κάθε ευρωπαίο πολίτη483
  • i.d. Το ζήτημα της αναγνώρισης484
  • Β. Η διαλεκτική ευρωπαϊκού και ιδιωτικού διεθνούς δικαίου ως προς τη ρύθμιση θεμάτων προσωπικής και οικογενειακής κατάστασης των ευρωπαίων πολιτών486
  • 1. Η επίδραση του ευρωπαϊκού δικαίου επί του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου στο πεδίο των σχέσεων προσωπικής και οικογενειακής κατάστασης487
  • i. Η θέση εκποδών κανόνων και αρχών του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου που προσκρούουν στις θεμελιώδεις ελευθερίες του ευρωπαϊκού δικαίου490
  • i.a. Η παραβίαση του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου491
  • i.b. Η αρχή της πρωταρχίας της ιθαγένειας του forum στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής έννομης τάξης492
  • i.c. Η άρση των εμποδίων εκ των εθνικών νομοθεσιών εκ της λειτουργίας των ελευθεριών του ευρωπαϊκού δικαίου495
  • ii. Η πρόταση εφαρμογής της μεθόδου της αναγνώρισης για την άρση της χωλότητας των οικογενειακών σχέσεων εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης499
  • 2. Η επίδραση του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου επί του ευρωπαϊκού δικαίου στο πεδίο των σχέσεων προσωπικής και οικογενειακής κατάστασης502
  • i. Η προσφυγή στις λύσεις του παραδοσιακού ιδιωτικού διεθνούς δικαίου για την πλήρωση των μεθοδολογικών κενών του ευρωπαϊκού δικαίου503
  • i.a. Η περίπτωση της «θετικής συγκρούσεως νόμων περί ιθαγένειας»503
  • i.b. Η επίλυση της «σύγκρουσης δικαίων περί ιθαγένειας» βάσει της αυτονομίας της ιδιωτικής βούλησης στην υπόθεση ΔΕΚ «Garcia Avello»505
  • ii. Η εισδοχή της αυτονομίας της βούλησης για τη θεμελίωση στοιχείων του status του φυσικού προσώπου στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής έννομης τάξης506
  • ii.a. Η νομολογιακή τάση από τις αποφάσεις του ΔΕΚ507
  • ii.b. Τα θεωρητικά ζητήματα που προκύπτουν508
  • ii.b.a. Ποια είναι τα ακραία όρια της ελευθερίας επιλογής δικαίου για το όνομα του φυσικού προσώπου;509
  • ii.b.b. Επιτρέπεται dépéçage στην επιλογή δικαίου για τα στοιχεία του status του φυσικού προσώπου; 509
  • ii.c. Η έννοια της αυτονομίας της βούλησης και όρια της στο ιδιωτικό διεθνές δίκαιο510
  • ii.d. Η σύνδεση της αυτονομίας της ιδιωτικής βούλησης με την αρχή της εγγύτητας του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου513
  • ii.d.a. Η πρόταση περί οριοθετημένης επιλογής δικαίου από τα μέρη στα θέματα προσωπικής κατάστασης515
  • iii. Η αναγνώριση θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου στο πλαίσιο της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης518
  • iii.a. Το δικαίωμα στο όνομα του φυσικού προσώπου ως τμήμα του πυρήνα θεμελιωδών δικαιωμάτων του civis europeus sum521
  • iii.a.a. Η γνωμοδότηση του Γενικού Εισαγγελέα στην υπόθεση ΔΕΚ «Κωνσταντινίδης»521
  • iii.a.b. Συνιστά ο μεταγραμματισμός του ονόματος του φυσικού προσώπου προσβολή του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή (άρθρο 8 της ΕΣΔΑ);523
  • iii.b. Ο σεβασμός του δικαιώματος στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή526
  • Ανακεφαλαίωση531
  • Συμπεράσματα του 2ου Μέρους534
  • 1. Αντίθεση στόχων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και ευρωπαϊκού δικαίου ως προς τη ρύθμιση των κοινοτικών εταιριών;534
  • 2. Η προώθηση της «ιδιωτικοποίησης του ιδ.δ.δ.» δια της εφαρμογής της μεθόδου της αναγνώρισης στο πεδίο του status των φυσικών προσώπων541
  • Γενικά Συμπεράσματα545
  • 1. Η κατάταξη της τεχνικής της αναγνώρισης νομικών καταστάσεων μεταξύ των μεθόδων του ιδ.δ.δ.546
  • 2. Η εφαρμογή της μεθόδου της αναγνώρισης στο πεδίο του ευρωπαϊκού δικαίου και στο πλαίσιο της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης552
  • ΠΙΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ559
  • ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ569
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ617