Έκδοση: 2014
ISBN: 978-960-562-771-3
Σελίδες: 256
Συγγραφέας: Χ. Χρυσανθάκης
Συνεργασία: Π. Πανταζόπουλος

Επιδίωξη των Εισηγήσεων Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου είναι να αναδείξουν τη φύση των κανόνων του διοικητικού δικονομικού δικαίου, τη σύνδεσή τους με τα υπερσυνταγματικά, συνταγματικά και υπερνομοθετικά θεμέλια της δικαστικής προστασίας καθώς και με την δικονομική θεωρία. Τούτο επιχειρείται με αφορμή της παρουσίασης με περιεκτικό και ευσύνοπτο τρόπο του θεωρητικού πλαισίου και των κανόνων διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. Οι τελευταίοι χάνουν σημαντικό μέρος από το ουσιαστικό περιεχόμενό τους, αν απομονωθούν από το γενικό πλαίσιο αναφοράς τους που αφορά τη διοικητική δίκη και ιδίως τη νομική φύση, τον σκοπό και το αντικείμενό της.

Υπό το φως των ανωτέρω επιδιώξεων, το ανά χείρας εγχειρίδιο, το οποίο είναι ενημερωμένο με όλες τις νομοθετικές και νομολογιακές εξελίξεις, διαιρείται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος αναφέρεται στη γενική θεωρία της διοικητικής δίκης, όπου οριοθετείται η έννοιά της (διοικητικής δίκης), μελετάται το αντικείμενο, οι σκοποί, τα θεμέλιά της καθώς και οι πηγές του διοικητικού δικονομικού δικαίου σε συσχετισμό κυρίως με το δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας. Τέλος, εξετάζεται η διάκριση αφενός μεταξύ ιδιωτικών και διοικητικών διαφορών και αφετέρου μεταξύ ακυρωτικών διοικητικών διαφορών και διοικητικών διαφορών ουσίας. Οι δύο αυτές διακρίσεις είναι θεμελιώδεις για την κατανομή αφενός της δικαιοδοσίας εκδίκασης των διαφορών μεταξύ πολιτικών και διοικητικών δικαστηρίων και αφετέρου της αρμοδιότητας εκδίκασης των διοικητικών διαφορών μεταξύ του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Ελεγκτικού Συνεδρίου και των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων. Πέραν τούτου όμως είναι βασικές για την προσέγγιση του συγκεκριμένου επιστημονικού αντικειμένου, δεδομένου ότι η δομή της δικαστικής προστασίας στις διοικητικές διαφορές προϋποθέτει την καλύτερη δυνατή διερεύνηση και κατανόησή τους.

Στο δεύτερο μέρος προσεγγίζονται οι κανόνες, με βάση τους οποίους διεξάγεται η διοικητική δίκη. Η ανάλυση βασίζεται στη διάκριση των διοικητικών διαφορών σε ακυρωτικές και ουσίας, οπότε αναλύονται και τα ένδικα βοηθήματα και μέσα που προβλέπονται για την υποβολή στο εκάστοτε αρμόδιο δικαστήριο του αιτήματος για επίλυση κάθε μίας από τις παραπάνω μορφές διοικητικών διαφορών. Για τη διευκόλυνση του αναγνώστη ανά παράγραφο τίθεται αριθμός περιθωρίου στον οποίο γίνεται παραπομπή στο τέλος του βιβλίου μέσω ενός εκτενούς αλφαβητικού ευρετηρίου.

  • §1. Ο ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ1
  • §2. Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΗ8
  • 2.1. Έννοια 8
  • 2.2. Σκοπός9
  • 2.3. Αντικείμενο11
  • §3. ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ Ή Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ16
  • §4. ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ18
  • 4.1. Οι κανόνες δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης19
  • 4.2. Το Σύνταγμα21
  • 4.3. Υπερνομοθετικές πηγές: Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου23
  • 4.4. Οι νομοθετικές και κανονιστικές διοικητικές πράξεις 25
  • 4.5. Οι γενικές αρχές του διοικητικού δικονομικού δικαίου26
  • 4.6. Το έθιμο26
  • §5. ΤΟ ΔΙΚΑIΩΜΑ ΠΑΡΟΧHΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚHΣ ΑΚΡOΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣIΑΣ27
  • §6. Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ: ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ32
  • §7. ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ55
  • 7.1. Το Συμβούλιο της Επικρατείας58
  • 7.2. Τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια64
  • 7.2.1. Η αρμοδιότητα του διοικητικού πρωτοδικείου65
  • 7.2.2. Η αρμοδιότητα του διοικητικού εφετείου70
  • 7.3. Το Ελεγκτικό Συνέδριο75
  • 7.4. Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο78
  • 7.5. Το ειδικό δικαστήριο μισθών και συντάξεων δικαστών του άρθρου 88 παρ. 2 του Συντάγματος83
  • §8. ΟΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ85
  • §9. Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ92
  • § 10. ΟΙ ΑΚΥΡΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ96
  • 10.1. Εισαγωγικό ένδικο βοήθημα96
  • 10.2. Νομική φύση96
  • 10.3. Συνταγματική και νομοθετική ρύθμιση97
  • 10.4. Διάγραμμα της ανάπτυξης99
  • §11. ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ100
  • 11.1. Οι γενικές δικονομικές προϋποθέσεις 101
  • 11.2. Οι ειδικές δικονομικές προϋποθέσεις103
  • 11.2.1. Η φύση της προσβαλλόμενης πράξης105
  • 11.2.2. Το έννομο συμφέρον111
  • 11.2.3. Η προθεσμία116
  • 11.2.4. Η εξάντληση της προβλεπόμενης ενδικοφανούς διαδικασίας125
  • 11.2.5. Η έλλειψη «παράλληλης» προσφυγής128
  • §12. ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ131
  • 12.1. Συνταγματική αναγωγή131
  • 12.2. Παραδεκτό των λόγων132
  • 12.3. Η φυσιογνωμία του προκαλούμενου δικαστικού ελέγχου133
  • 12.4. Οι κατ΄ ιδίαν λόγοι ακυρώσεως134
  • 12.4.1. Αναρμοδιότητα134
  • 12.4.2. Παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας136
  • 12.4.3. Παράβαση νόμου140
  • 12.4.4. Κατάχρηση εξουσίας149
  • §13. Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ151
  • 13.1. Η προδικασία151
  • 13.1.1. Η άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως151
  • 13.1.2. Ο ορισμός αντικλήτου155
  • 13.1.3. Ομοδικία 156
  • 13.1.4. Συνάφεια157
  • 13.1.5. Παρέμβαση 159
  • 13.1.6. Πρόσθετοι λόγοι ακυρώσεως161
  • 13.1.7. Υπόμνημα 163
  • 13.1.8. Λοιπή προδικασία163
  • 13.2. Η διαδικασία στο ακροατήριο169
  • §14. Η ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΡΕΜΟΔΙΚΙΑΣ: ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ - ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ172
  • 14.1. Η κατάργηση της δίκης172
  • 14.1.1. Υποβολή παραίτησης173
  • 14.1.2. Ο θάνατος του αιτούντος175
  • 14.1.3. Η διάλυση του νομικού προσώπου176
  • 14.1.4. Η λήξη της ισχύος της προσβαλλόμενης πράξης177
  • 14.2. Η έκδοση δικαστικής απόφασης181
  • 14.2.1. Τα αποτελέσματα της δικαστικής απόφασης190
  • §15. ΤΑ ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ197
  • 15.1. Η αίτηση διόρθωσης ή ερμηνείας 197
  • 15.2. Η τριτανακοπή199
  • 15.3. Η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας (Ν 345/1976)203
  • 15.4. Η αίτηση δίκαιης ικανοποίησης 206
  • 15.5. Η έφεση209
  • §16. Η ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΣΤΙΣ ΑΚΥΡΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ217
  • 16.1. Η αίτηση αναστολής εκτελέσεως220
  • 16.2. Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων227
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ233