Έκδοση: 2014
ISBN: 978-960-562-774-4
Σελίδες: 272
Συγγραφέας: Σ. Βιδάλη

Η παρούσα δεύτερη έκδοση του έργου «Αντεγκληματική Πολιτική» υπαγορεύθηκε από την ανάγκη κάλυψης του θεωρητικού μέρους της Αντεγκληματικής Πολιτικής. Η Αντεγκληματική Πολιτική δεν είναι μια επιστήμη που περιορίζεται από στενά επιστημολογικά πεδία, αλλά υπάγεται σε πρότυπα ανάπτυξης πολιτικών και μέτρων, τα οποία θεμελιώνονται σε ποικίλες θεωρίες και επιστημονικά πεδία με κυρίαρχο και καθοριστικό αυτό της Εγκληματολογίας. Κυρίως όμως η εξέλιξή της υπάγεται σε πολιτικές επιλογές της κάθε συγκυρίας. Από αυτήν την οπτική που εντάσσεται στο παράδειγμα της Θεωρίας Κριτικής Εγκληματολογίας διαρθρώνεται και η ύλη του βιβλίου, που διακρίνεται σε δύο μέρη.

Στο πρώτο μέρος αναπτύσσονται και εξηγούνται οι εξελίξεις και τα πρότυπα της Αντεγκληματικής Πολιτικής στο πλαίσιο της ιστορικής συγκυρίας που τις υπαγόρευσε και σε συνδυασμό με τη θεωρία για το έγκλημα και τον εγκληματία και επίσης, η σχέση ανισοτήτων και αντεγκληματικής πολιτικής και το ζήτημα της πρόληψης και της κοινωνικής πρόληψης του εγκλήματος.

Στο δεύτερο μέρος εξετάζονται, σε μια περισσότερο επεξεργασμένη και εμπλουτισμένη ανάλυση, ορισμένες πολύκροτες υποθέσεις που απασχόλησαν και απασχολούν την ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια και συναρτώνται με το οργανωμένο και το κρατικό εταιρικό έγκλημα και τις πολιτικές αντιμετώπισής τους (υποθέσεις Goldman Sachs, Siemens, Μονής Βατοπεδίου, Ζωνιανών κ.ά.). Πρόκειται για κείμενα που στην πρώτη τους μορφή δημοσιεύτηκαν σε διάφορες εκδόσεις, κυρίως ξενόγλωσσες. Φιλοδοξία του έργου είναι η σύνθεση και σύγκριση ανάμεσα στη θεωρία, τις πολιτικές και την πραγματικότητα.

Το έργο συμπληρώνεται με πλούσια βιβλιογραφία (ελληνική και ξενόγλωσση) και τεκμηρίωση.

  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ1
  • ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΠΟΛΙΤΙΚΗ1
  • ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ7
  • ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ7
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17
  • ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ7
  • 1. Γενικά ιδεολογικά πρότυπα της αντεγκληματικής πολιτικής7
  • 1.1. Άμυνα της κοινωνίας από το έγκλημα 9
  • 1.2. Καταργητισμός και ποινικός εγγυητισμός 13
  • 1.3. Κοινωνική δικαιοσύνη16
  • 1.4. Αποκαταστατική δικαιοσύνη 17
  • 1.5. Ποινικό και εγκληματικό φαινόμενο 18
  • 2. Αντεγκληματική Πολιτική και Πολιτική: Διαχρονικές σχέσεις22
  • 2.1. Η θέση της Αντεγκληματικής Πολιτικής στο σύστημα διακυβέρνησης22
  • 2.2. Ιδεολογία της άμυνας της κοινωνίας από το έγκλημα και νεωτερικότητα 23
  • 2.2.1. Η Νέα Κοινωνική Άμυνα28
  • 2.3. Παράγοντες κρίσης της ιδεολογίας της Άμυνας της Κοινωνίας από το έγκλημα 29
  • 2.4. Ποινικός εγγυητισμός 30
  • 2.5. Ύστερη νεωτερικότητα: Νέο-συντηρητισμός, ανταποδοτικές ποινές και η άμυνα της κοινωνίας από το έγκλημα32
  • 2.6. Άμυνα της κοινωνίας και «πόλεμοι» κατά του εγκλήματος 34
  • 2.7. Αναλογιστική Δικαιοσύνη και Νέα Ποινολογία36
  • 2.8. Το νέο πρότυπο Ασφάλειας και παγκοσμιοποίηση του εγκλήματος39
  • 3. Η παγκοσμιοποίηση του εγκλήματος: οργανωμένο έγκλημα39
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 243
  • ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ Ή Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ43
  • 1. Εισαγωγή 43
  • 2. Κοινωνικός Έλεγχος, διακρίσεις και ανισότητες46
  • 3. Εγκληματολογία, κοινωνική πολιτική και ανισότητα 49
  • 4. Φτώχεια, έγκλημα, ανισότητες50
  • 4.1. Eγκληματολογική θεωρία και ανισότητες51
  • 5. Έγκλημα και κοινωνική μεταβολή 54
  • 5.1. Εγκληματικότητα και ανεργία 54
  • 5.2. Το πρόβλημα των μεταναστών 57
  • 5.3. Εξάρτηση και οικονομία των ναρκωτικών 58
  • 5.4. Εγκλήματα των ισχυρών 59
  • 6. Ανισότητες και επιβολή του νόμου 61
  • 6.1. Αστυνομία 62
  • 6.2. Τα Δικαστήρια 67
  • 6.3. Φυλακή 68
  • 7. Ανισότητα και ο κόσμος της παρανομίας 69
  • 8. Διακρίσεις, ανισότητες και ανθρώπινα δικαιώματα71
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 373
  • Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ73
  • 1. Τυπολογίες και χαρακτήρας της πρόληψης του εγκλήματος73
  • 2. Η Πρόληψη στο ποινικό σύστημα 77
  • 3. Τάσεις στον ακαδημαϊκό λόγο78
  • 4. Η πρόληψη του εγκλήματος στην Ελλάδα81
  • 5. Εγκληματικότητα και πρόληψη του εγκλήματος83
  • 6. Τάσεις αντεγκληματικής πολιτικής 88
  • 6.1. Η εμπλοκή της κοινότητας στην πρόληψη του εγκλήματος 89
  • 6.2. Η τροπή προς το πρότυπο ασφάλειας 90
  • 7. H κοινωνική πρόληψη του εγκλήματος92
  • 7.1. Κοινωνική πρόληψη του εγκλήματος και κοινωνία της αγοράς93
  • 7.2. Το άτυπο σύστημα κοινωνικής προστασίας και η κοινωνία της αγοράς στην Ελλάδα96
  • 8. Κοινωνική πρόληψη του εγκλήματος και κοινωνική πολιτική 98
  • 9. Kοινωνική πρόληψη του εγκλήματος: επαναοριοθετήσεις103
  • 9.1. Τα κοινωνικά υποκείμενα της πρόληψης του εγκλήματος103
  • 9.2. Κοινωνική πρόληψη του εγκλήματος και κοινότητα105
  • 9.3. Οικονομική κρίση και πρόληψη 106
  • 9.4. Το εύρος εφαρμογής της κοινωνικής πρόληψης του εγκλήματος107
  • 10. Συμπεράσματα 108
  • ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ111
  • ΕΓΚΛΗΜΑ, ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ111
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4111
  • ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ111
  • 1. Εισαγωγή 111
  • 2. Τυπολογίες παρανομίας και σοβαρή εγκληματικότητα112
  • 2.1. Οικονομικά εγκλήματα, εγκλήματα του λευκού περιλαίμιου και οργανωμένο έγκλημα 115
  • 2.2. Κρατικο-εταιρικό έγκλημα120
  • 3. Εγκληματική οργάνωση και οργανωμένο έγκλημα 122
  • 3.1. Βία, διαφθορά και πελατειακές σχέσεις125
  • 3.2. Η κοινωνική οργάνωση και επιχειρησιακή ανάπτυξη του οργανωμένου εγκλήματος 127
  • 4. Θεωρίες για το οργανωμένο έγκλημα και τάσεις της αντεγκληματικής πολιτικής 130
  • 4.1. Η θεωρία της συνομωσίας: D. Cressey130
  • 4.2. «O εχθρός είμαστε εμείς»: W. Chambliss134
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5137
  • ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΠΕΡΙΛΑΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΟ-ΕΤΑΙΡΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: «ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ»137
  • Εισαγωγή137
  • 1. Το οικονομικό και κοινωνικοπολιτικό τοπίο στην Ελλάδα 139
  • 1.1. Εξωθεσμικές συναινέσεις και εγκληματικές σχέσεις 140
  • 1.2. Η πολιτική οικονομία των εγκληματικών πτυχών της κρίσης142
  • 2. Χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός και δημόσιο χρέος: υπόθεση Goldman Sachs145
  • 2.1. «Οικονομικός πανικός» και κατασκευή κινδύνου 147
  • 3. Μία νέα μαζική αγορά: άνοδος και πτώση του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών148
  • 4. Η αέναη αναθεώρηση του χρέους και του ελλείμματος: υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ152
  • 4.1. Η πολιτική οικονομία των δημοσιονομικών στατιστικών 155
  • 4.2. H απροθυμία των διοικητικών/ρυθμιστικών αρχών159
  • 5. Υπόθεση Siemens 161
  • 5.1. Το σύστημα Siemens 162
  • 5.2. Η ψηφιοποίηση του ΟΤΕ164
  • 5.3. Το C4I165
  • 5.4. Το πόρισμα της Βουλής των Ελλήνων165
  • 5.4.1. Ο ρόλος της Δικαιοσύνης166
  • 5.4.2. Ευθύνες και αιτήματα παραπομπής167
  • 6. Η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου 167
  • 7. Υπόθεση των Ομολόγων και η υπεξαίρεση των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης169
  • 8. Προς μία τυπολογία των κρατικών-εταιρικών εγκλημάτων172
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6177
  • ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ: ΜΙΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ177
  • 1. Η «απουσία» του οργανωμένου εγκλήματος από την Ελληνική πραγματικότητα177
  • 2. Η υπόθεση των Ζωνιανών 179
  • 2.1. Υπανάπτυξη και παρανομία 180
  • 2.2. Η εξέλιξη της εγκληματικότητας - Από το χασίς στην κοκαΐνη182
  • 3. Οι παραγωγοί183
  • 3.1. Κοινωνικός αποκλεισμός, παραδοσιακές σχέσεις και παρανομία 184
  • 3.2. Σχέση με το νόμο και τοπική εξουσία186
  • 3.3. Η πολιτισμική διάσταση189
  • 4. Η παραγωγή 191
  • 4.1. Κέρδη, εκκαθαρίσεις, χρηματοδοτήσεις: «καλές πρακτικές»193
  • 4.2. Το τέλος 194
  • 5. Πέρα από το ζήτημα της οργάνωσης: υπανάπτυξη και κοινωνική πρόληψη του εγκλήματος 195
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7197
  • ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ197
  • 1. Πολιτικές και μέτρα 197
  • 2. Η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος: η εγκληματική οργάνωση199
  • 2.1. Η εγκληματική οργάνωση και η ελληνική νομοθεσία202
  • Το άρθρο 187 ΠΚ 203
  • 2.2. Το οικονομικό όφελος και η «εξαφάνιση» του οργανωμένου εγκλήματος205
  • 2.3. Θεσμική αμηχανία ή λογική της διεύρυνσης της ποινικής καταστολής208
  • 2.4. Ο.Η.Ε., Ε.Ε. και πολιτικές για τα ναρκωτικά211
  • 2.5. Η Νέα Εθνική Στρατηγική για τα ναρκωτικά και το οργανωμένο έγκλημα 212
  • 3. Η αντιμετώπιση της διαφθοράς και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες213
  • 3.1. Η Σύμβαση του ΟΗΕ κατά της διαφθοράς213
  • 3.2. Η Ελληνική πολιτική 214
  • 3.2.1. Το Εθνικό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα κατά της Διαφθοράς216
  • 3.2.2. Η καταπολέμηση της νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες : Η Αρχή218
  • 3.2.3. Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος219
  • 3.2.4. Εισαγγελέας Διαφθοράς220
  • 3.2.5. O Εθνικός Συντονιστής221
  • 3.2.6. Η ευθύνη Υπουργών221
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8223
  • ΕΠΙΛΟΓΟΣ «ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΟΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙΤΙΠΟΤΑ»;223
  • ΕΛΛΗΝΟΓΛΩΣΣΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ227
  • ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ234
  • ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ244