Έκδοση: 2014
ISBN: 978-960-562-798-0
Σελίδες: 592
Επιμέλεια: Α. Χαραλαμπάκης

Η νομική επιστήμη, ως εφηρμοσμένη επιστήμη, αποτελεί κενό γράμμα, χωρίς τη μόνιμη και ζωντανή σύνδεσή της με τη νομολογία, που δίνει την εικόνα της πραγμάτωσης της νομικής θεωρίας μέσα από τη ζώσα δικανική πραγματικότητα. Τα ανωτέρω ισχύουν πολλώ μάλλον για το ποινικό δίκαιο, που αποτελεί έναν από τους πιο «ζωντανούς» και άμεσα συνυφασμένους με την καθημερινή πράξη κλάδους του δικαίου. Το παρόν έργο «Ποινικό Δίκαιο & Νομολογία» σκοπό έχει να σταχυολογήσει μία σειρά σημαντικών αποφάσεων της νομολογίας, που σηματοδότησαν την εξέλιξη αυτής, συνδέοντάς τις και με τις αντίστοιχες θέσεις στη θεωρία, έτσι ώστε να μπορέσουν να αναλυθούν και να αξιολογηθούν στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Η ζεύξη αυτή υπηρετεί τόσο τη θεωρία όσο και τη νομολογία επʼ ωφελεία της νομικής επιστήμης στο σύνολό της. Συγκεκριμένα, στην αρχή κάθε επιλεγμένου θέματος (62 συνολικά) παρατίθεται το κείμενο της απόφασης, συνοδευόμενο από περίληψη και στη συνέχεια ακολουθούν κάποιες θεωρητικές παρατηρήσεις αναφορικά με το υπό εξέταση ζήτημα.Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, οι αποφάσεις της νομολογίας που έχουν σπουδαιότητα και ενδιαφέρον είναι πάμπολλες, με αποτέλεσμα τυχόν εξαντλητική αναφορά σε αυτές να καθίσταται αδύνατη. Έτσι, η αναγκαία επιλογή έπρεπε να γίνει με βάση κάποια κριτήρια, τα βασικά εξ αυτών ήταν, αφενός ο συσχετισμός τους με ένα ή περισσότερα θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα του ποινικού δικαίου, αφετέρου το εάν μια συγκεκριμένη απόφαση αποτέλεσε είτε κορύφωση της σχετικής νομολογίας είτε σταθμό στην εξέλιξη αυτής πάνω στο συγκεκριμένο δογματικό ζήτημα. Σημειωτέον ότι λήφθηκε μέριμνα προκειμένου να υπάρξει μια σχετική «διασπορά» της θεματικής, σε ένα όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος του ουσιαστικού ποινικού δικαίου, τόσο στο Γενικό όσο και στο Ειδικό Μέρος αυτού. Επίσης, λήφθηκε μέριμνα για παράθεση αρκετών αποφάσεων από τον εν ευρεία έννοια χώρο του λεγόμενου «οικονομικού ποινικού δικαίου», το οποίο λόγω των γνωστών κοινωνικών συγκυριών έχει τον τελευταίο καιρό τοποθετηθεί στο απόλυτο επίκεντρο της ποινικής πράξης.

  • 1. Αναδρομική εφαρμογή δικονομικών ποινικών διατάξεων1
  • ΟλΑΠ 2/20131
  • ΟλΑΠ 1/20147
  • 2. Έννοια «εγγράφου»25
  • ΟλΑΠ 2/200025
  • 3. Λευκός ποινικός νόμος – Αφηρημένη διακινδύνευση32
  • ΠλημΜυτιλήνης 23/199532
  • 4. Διαρκές έγκλημα39
  • ΟλΑΠ 684/197539
  • 5. Έννοια του «πολιτικού εγκλήματος»52
  • ΑΠ 890/197652
  • 6. Πράξη – Ανακλαστικές κινήσεις62
  • ΝαυτοδΠειρ 618/199762
  • 7. Αιτιώδης σύνδεσμος – Απαγόρευση αναδρομής69
  • ΔΣτρΑερΑθ 224/198869
  • 8. Αιτιώδης σύνδεσμος – Νόμιμη εναλλακτική συμπεριφορά76
  • ΑΠ 576/199276
  • 9. Παράλειψη – Προγενέστερη επικίνδυνη ενέργεια82
  • ΣυμβΑΠ 1193/200382
  • 10. Αναγκαίος δόλος90
  • ΣυμβΑΠ 1649/200890
  • 11. Έννοια ενδεχόμενου δόλου – Συρροή στα εκ του αποτελέσματος διακρινόμενα εγκλήματα100
  • ΑΠ 282/2013100
  • 12. Γενικός δόλος122
  • ΠλημΑθ 4530/2001122
  • 13. Συγκλίνουσα αμέλεια129
  • ΑΠ 2024/2007129
  • 14. Αμέλεια με παράλειψη137
  • ΑΠ 123/2009137
  • 15. Εξ αμελείας πρόκληση άμυνας – Υπέρβαση των ορίων της άμυνας146
  • ΑΠ 1078/1991146
  • 16. Προσταγή ως λόγος άρσεως του αδίκου152
  • ΑΠ 1579/2001152
  • 17. Σύγκρουση καθηκόντων ως λόγος άρσεως του αδίκου159
  • ΠλημΑθ 3654/1992159
  • 18. Συκοφαντική δυσφήμηση – Επιτρεπόμενες δυσμενείς κρίσεις166
  • ΑΠ 451/2000166
  • 19. Βρασμός ψυχικής ορμής – Λόγοι άρσεως του αδίκου172
  • ΑΠ 1549/2012172
  • 20. Βρασμός ψυχικής ορμής – Ελαφρυντικές περιστάσεις184
  • ΑΠ 1294/2010184
  • 21. Πραγματική πλάνη – Διάκριση από νομική πλάνη196
  • ΑΠ 417/1993196
  • 22. Πλάνη – Διαιρετό της συνείδησης του αδίκου206
  • ΑΠ 1055/1998206
  • 23. Συγγνωστή νομική πλάνη213
  • ΟλΑΠ 1179/1986213
  • 24. Πλάνη ως προς λόγο άρσεως του αδίκου222
  • ΠλημΖακύνθου 47/1972222
  • 25. Πλάνη ως προς την διαδρομή της αιτιότητας227
  • ΑΠ 1172/2003227
  • ΑΠ 720/2011230
  • 26. Αρχή εκτελέσεως στην απόπειρα238
  • ΑΠ 672/1994238
  • 27. Απρόσφορη απόπειρα243
  • ΑΠ 178/1991243
  • 28. Η υπαναχώρηση από απόπειρα σύνθετου εγκλήματος251
  • ΑΠ 1355/2008251
  • 29. Απόπειρα στα εγκλήματα παραλείψεως258
  • ΠλημΚορίνθου 130/1977258
  • 30. Εκούσια υπαναχώρηση από απόπειρα269
  • ΑΠ 727/1988269
  • 31. Έμμεση αυτουργία283
  • ΑΠ 1194/1990283
  • 32. Έννοια συναυτουργίας – Ελαφρυντικές περιστάσεις294
  • ΑΠ 1358/2008294
  • 33. Έννοια συναυτουργίας – Συναυτουργία στην πλαστογραφία310
  • ΟλΑΠ 50/1990310
  • 34. Συναυτουργία από αμέλεια315
  • ΑΠ 1006/2011315
  • 35. Προϋποθέσεις ηθικής αυτουργίας – «Παρούσα» επίθεση στην άμυνα320
  • ΑΠ 1633/2008320
  • 36. Αιτιότητα στην συνέργεια – Ουδέτερες ενέργειες332
  • ΕφΚερκ 26/1999332
  • 37. Ψυχική συνέργεια343
  • ΑΠ 1673/2010343
  • 38. Ειδική παραγραφή – «κρυπτοαμνηστία»350
  • ΟλΑΠ 11/2001350
  • ΟλΑΠ 12/2001356
  • 39. Ελαφρυντικές περιστάσεις, πρότερος έντιμος βίος – καλή συμπεριφορά μετά την πράξη εντός σωφρονιστικού ιδρύματος365
  • ΑΠ 1073/2011365
  • 40. Νομική φύση της δήμευσης378
  • ΑΠ 1149/2003378
  • 41. Προϋποθέσεις της δήμευσης383
  • ΣυμβΑΠ 303/1997383
  • 42. Η αρχή της αναλογίας στην επιβολή της δήμευσης392
  • ΟλΑΠ 212/1965392
  • 43. Νομική φύση της εγκλήσεως398
  • ΟλΑΠ 1/2007398
  • 44. Δικαιούχος εγκλήσεως επί ανηλίκου παθόντος405
  • ΑΠ 1535/2007405
  • 45. Υποβολή εγκλήσεως με παθούσα ανώνυμη εταιρεία416
  • ΟλΑΠ 4/2006416
  • 46. Συρροή λόγων μειώσεως της ποινής425
  • ΑΠ 1600/2002425
  • 47. Νομική φύση της συνολικής ποινής432
  • ΟλΑΠ 5/2000432
  • 48. Συνολική ποινή στην αναστολή και τη μετατροπή436
  • ΑΠ 717/2006436
  • 49. Επιγενόμενη συρροή ποινών440
  • ΑΠ 587/2003440
  • 50. Η αρχή της απορρόφησης στην συρροή444
  • ΑΠ 1794/2009444
  • 51. Έννοια κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος454
  • ΑΠ 72/1994454
  • 52. Προϋποθέσεις της υφ’ όρον απόλυσης466
  • ΟλΑΠ 4/1997466
  • ΣυμβΟλΑΠ 4/1998471
  • 53. Η έννοια του «γεγονότος» στο αδίκημα της απάτης (άρθρ. 386 ΠΚ)480
  • ΑΠ 416/2001480
  • 54. Διαχρονικό δίκαιο στην πλαστογραφία483
  • ΟλΑΠ 5/2002483
  • 55. Διαχρονικό δίκαιο στην απάτη492
  • ΑΠ 176/2006492
  • 56. Διαχρονικό δίκαιο στην υπεξαίρεση501
  • ΑΠ 347/2006 (σε Συμβούλιο)501
  • 57. Η έννοια της «δημόσιας περιουσίας» στην απιστία στην υπηρεσία507
  • ΑΠ 1526/2006507
  • ΟλΑΠ 9/1998511
  • 58. Η έννοια της «διαχείρισης εσόδων» στην απιστία περί την υπηρεσία»518
  • ΟλΑΠ 2/2009518
  • 59. Ποινική ευθύνη των υπουργών535
  • ΟλΑΠ 8/2008535
  • 60. Η έννοια της «κατάπεισης» στην συμμετοχή σε αυτοκτονία551
  • ΕφΑθ 2028/2013551
  • 61. Συμμετοχή σε μη γνήσιο ιδιαίτερο έγκλημα560
  • ΑΠ 804/1996560
  • 62. Η αμεσότητα του παρανόμου οφέλους στην κακουργηματική πλαστογραφία568
  • ΟλΑΠ 3/2008568