Έκδοση: 2014
ISBN: 978-960-562-819-2
Σελίδες: 286
Συγγραφέας: Ε. Ραυτόπουλος

Το έργο «Διεθνείς Διαπραγματεύσεις: Θεωρία και Τεχνική Οικοδόμησης Διεθνούς Κοινού Συμφέροντος» αναλύει τη διεθνή διαπραγματευτική διαδικασία, προσεγγίζοντάς την διεπιστημονικά, ολοκληρωμένα και στο ειδικό πεδίο αναφοράς της.

Η διεθνής διαπραγμάτευση εξετάζεται ως μία «δομημένη» διαδικασία οικοδόμησης σχέσεων διεθνούς κοινού συμφέροντος και ως αναπόσπαστη διάσταση της δημιουργικής προετοιμασίας, σύστασης και αναθεώρησης διεθνών συνθηκών, μέσα από τις οποίες οργανώνεται και ασκείται διακυβέρνηση διεθνούς κοινού συμφέροντος με όρους ταυτόχρονης ύπαρξης βεβαιότητας-αβεβαιότητας, αποτελεσματικότητας-αναποτελεσματικότητας.

Συνδέοντας δίκαιο και πολιτική με φιλοσοφία, γλωσσολογία, και ως ένα βαθμό ψυχολογία, και εισάγοντας μια κβαντική αντίληψη της γνώσης της πραγματικότητας και της διαχείρισης σχέσεων, το βιβλίο «Διεθνείς Διαπραγματεύσεις: Θεωρία και Τεχνική Οικοδόμησης Διεθνούς Κοινού Συμφέροντος» διατρέχει κριτικά τις υπάρχουσες γενικές θεωρίες της διαπραγμάτευσης, εισηγείται την ολιστική σχεσιακή προσέγγιση της δημιουργικής διεθνούς διαπραγμάτευσης, και προχωρεί στην ανάλυση της δομής, των διαδικασιών και των τεχνικών που συνδέονται με τις τρεις εξελικτικές της φάσεις (Προδιαπραγμάτευση, Συστατική Διαπραγμάτευση, Αναθεωρητική Διαπραγμάτευση), προσφέροντας διεπιστημονική θέαση στον αναγνώστη.

  • ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ1
  • ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΟΙΝΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ1
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ3
  • Η «ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ: ΑΥΤΟΝΟΜΑ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΙΚΑ-ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΕΣ ΤΟΥΣ3
  • 1. Μία Πανοραμική Θέαση3
  • 2. Καταστάσεις Συνολικά-Μηδενικές και Διανεμητική Διαπραγμάτευση ή Διαπραγμάτευση Θέσεων6
  • 3. Καταστάσεις Συνολικά Μη-Μηδενικές και Ολοκληρωτική Διαπραγμάτευση10
  • 3.1 Το Μεθοδολογικό Μοντέλο της «Διαπραγμάτευσης Αρχών του Harvard»15
  • 3.2 Το Καθοδηγητικό-Κανονιστικό Μετατρεπτικό Μοντέλο: Το Θεωρητικό Μήνυμα από τη Θεωρία των Παιγνίων20
  • 3.2.1 Δομικά Χαρακτηριστικά και Αναφορικότητα23
  • 3.2.2 Χαρακτηριστικά Καταστάσεων και Αναφορικότητα29
  • 3.2.3 Επιλογή Στρατηγικής και Αναφορικότητα36
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ41
  • ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ: ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ41
  • 1. Η Διεθνής Διαπραγμάτευση ως Ολιστική Θεωρητική Προσέγγιση: Η Διεθνής Δημιουργική Διαπραγμάτευση ως Διακυβέρνηση Διεθνούς Κοινού Συμφέροντος41
  • 1.1 «Χορεύοντας» σε Σχέση: Εργασιακές και Διεθνείς Διαπραγματεύσεις41
  • 1.2 H Φύση του Πεδίου Αναφοράς ή της Αναφορικότητας της Διεθνούς Διαπραγμάτευσης 45
  • 1.3 Κειμενική Διαπραγμάτευση: Κείμενο και Γλώσσα της Διεθνούς Διαπραγμάτευσης50
  • 1.4 Οι Φάσεις της Διαπραγματευτικής Διαδικασίας: Προδιαπραγμάτευση, Συστατική Διαπραγμάτευση και Επαναδιαπραγμάτευση56
  • 2. Συγκρότηση και Λειτουργία της Διαπραγματευτικής Ομάδας60
  • 2.1 Σύσταση60
  • 2.2 Η Διαδικασία Διαπραγματευτικής Οργάνωσης και Απόφασης64
  • 2.3 Η Λογοδοτική Υποχρέωση69
  • 2.4 Ο Ex Post Facto Συμβουλευτικός Ρόλος71
  • 2.5 Το Μήνυμα της Εκπροσώπησης73
  • ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ75
  • ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΕΣ ΦΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ75
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ77
  • Η ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ ΩΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ77
  • 1. Προσδιοριστικά Στοιχεία77
  • 2. Το Διαγνωστικό Επίπεδο-23
  • 2.1 Η Παραγωγή του Πεδίου της Διαπραγματευτικής Εστίασης78
  • 2.2 Ο Ρόλος του Εκκινητή-Ηγέτη της Προδιαπραγμάτευσης79
  • 2.3 Ο Προσδιορισμός των Διαπραγματεύσιμων Θεμάτων81
  • 2.3.1 Η Διαγνωστική Θεματική Προσέγγιση 81
  • 2.3.2 Η Διαχείριση της Επιστημονικής Γνώσης ως Μηχανικής Διεθνούς Κοινού Συμφέροντος82
  • 2.3.3 Η Διαχείριση των «Υποκειμενικών Πλαισιώσεων»88
  • 2.3.4 Η Διαχείριση της Αναφορικότητας του Προδιαπραγματευτικού Μετασχηματισμού92
  • 2.3.5 Η Διαχείριση των Εναλλακτικών Λύσεων Έναντι της Προδιαπραγμάτευσης94
  • 3. Το Επίπεδο Πολυμερούς Διακυβέρνησης-23
  • 3.1 Θεσμική Οργάνωση και Διαχείριση της Προδιαπραγματευτικής Διαδικασίας 96
  • 3.1.1 Δομή και Λειτουργία της Ad Hoc Πολυμερούς Συνδιάσκεψης97
  • 3.1.2 Οι Τεχνικές Διαχείρισης της Ad Hoc Πολυμερούς Συνδιάσκεψης100
  • 3.2 Υποδειγματοποίηση του Περιεχομένου της Διακήρυξης106
  • 4. Η Εκβαση της Προδιαπραγμάτευσης110
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ113
  • Η ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ ΩΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΥΜΒΑΤΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ113
  • 1. Έναρξη και Θεσμική Οργάνωση της Συστατικής Διαπραγμάτευσης113
  • 1.1 Η Πολιτική Πρωτοβουλία113
  • 1.2 Η Δημιουργική Απόφαση114
  • 1.3 Το Ειδικό Σώμα της Συνδιασκεπτικής Διαπραγμάτευσης115
  • 1.4 Ο πολυδιάστατος Ρόλος της Γραμματείας115
  • 2. Η Διαδικασία Consensus ως Τεχνική Οικοδόμησης Κοινού Συμφέροντος119
  • 2.1 Η Σημασία της Διαδικασίας Consensus119
  • 2.2 Διαδικασία Consensus, Package Deal και Τεχνικές Συνδυαστικής Εφαρμογής121
  • 2.2.1 Στρατηγική Διαχείριση121
  • 2.2.2 Οργανωτική Διαχείριση123
  • 2.2.3 Διαδικαστική Έκβαση126
  • 3. Οι Κανόνες Διαδικασίας (Rules of Procedure) και Πρακτικές127
  • 3.1 Σκοπός και Ορισμοί128
  • 3.2 Τόπος και Χρόνος των Συνόδων (Meetings)129
  • 3.3 Πρόσκληση Παρατηρητών (Observers)129
  • 3.4 Δημόσιες και Κλειστές Σύνοδοι129
  • 3.5 Ημερήσια Διάταξη (Αgenda)130
  • 3.6 Εκπροσώπηση (Representation)131
  • 3.7 Το Γραφείο (the Bureau) της Διαπραγματευτικής Συνόδου ή Συνδιάσκεψης 132
  • 3.8 Η Οργάνωση της Διαπραγματευτικής Συνόδου133
  • 3.9 Η Διεύθυνση των Διαπραγματεύσεων (Conduct of Business)135
  • 3.10 Οι Γλώσσες της Διαπραγματευτικής Συνόδου138
  • 3.11 Τροποποιήσεις – Σχέση με το Διεθνές Συμβατικό Καθεστώς140
  • 4. Η Διαπραγμάτευση του Κειμενικού Υποδείγματος της Διεθνούς Συμφωνίας141
  • 4.1 Υποδειγματοποίηση σε Επίπεδο Πεδίου Αναφοράς (Αναφορική Υποδειγματοποίηση)142
  • 4.1.1 Προσδιορισιμότητα του πεδίου αναφοράς (Context Identification)143
  • 4.1.2 Συμβατότητα με το Πεδίο Αναφοράς (Contextual Consistency)144
  • 4.1.3 Πεδίο «Προστιθέμενης Αξίας» (“An Added Value” Field) ή Ευρετικότητας146
  • 4.2 Μορφολογική Υποδειγματοποίηση 147
  • 4.2.1 Η Προσέγγιση «Συμφωνία-Πλαίσιο – Εκτελεστικά Πρωτόκολλα in processu»147
  • 4.2.2 Η Προσέγγιση «Συμφωνία-Πλαίσιο – Εκτελεστικά Παραρτήματα in processu»150
  • 4.3 Υποδειγματοποίηση Περιεχομένου (Κανονιστική Υποδειγματοποίηση)151
  • 4.3.1 Το Προοίμιο152
  • 4.3.2 H Νομοθετική Χρήση των Όρων (Use of Terms) ή Νομοθετικοί Ορισμοί (Definitions)153
  • 4.3.3 Ο Σκοπός και το Πεδίο Εφαρμογής158
  • 4.3.4 Γενικά Καθήκοντα-Υποχρεώσεις165
  • 4.3.5 Το Σύστημα Πολυμερούς Διακυβέρνησης Διεθνούς Κοινού Συμφέροντος166
  • 4.3.5.1 Θεματικότητα167
  • 4.3.5.2 Οργανικότητα178
  • 4.3.5.3 Ελεγκτικότητα184
  • 4.3.5.4 Μετασχηματιστικότητα (Transformability)195
  • 4.3.5.5 Υποκειμενικότητα201
  • 5. Ειδικές Τεχνικές και «Καλές Πρακτικές» Συστατικής Κειμενικής Διαπραγμάτευσης210
  • 5.1 Η Τεχνική των Εναρκτήριων Δηλώσεων (Opening Statements)211
  • 5.2 Δια-Συνοδικές Εργαστηριακές Ομάδες (Inter-sessional Workshops)213
  • 5.3 Σύνοδος «Καταιγισμού Ιδεών» (Brainstorming Session)214
  • 5.4 Κείμενο Μη-Διαπραγμάτευσης (Νon-Negotiation Text) (Non-Paper)217
  • 6. Η Έκβαση της Συστατικής Διαπραγμάτευσης219
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ221
  • Η ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ ΩΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ221
  • 1. Διαπραγματευτικός Μετασχηματισμός Mutatis Mutandis221
  • 2. Έναρξη και Θεσμική Οργάνωση της Επαναδιαπραγμάτευσης224
  • 2.1 Η Εκκίνηση της Επαναδιαπραγμάτευσης224
  • 2.2 Ο Κεντρικός Ρόλος της Γραμματείας στη Μηχανική της Επαναδιαπραγμάτευσης225
  • 3. Η Επαναδιαπραγμάτευση του Κειμενικού Υποδείγματος της Διεθνούς Συμφωνίας230
  • 3.1 Η Αναφορικότητα της Επαναδιαπραγμάτευσης230
  • 3.2 Μορφολογική Υποδειγματοποίηση της Τροποποίησης233
  • 3.3 Τροποποίηση ή Αντικατάσταση; Η Δυναμική της Επαναδιαπραγματευτικής Διαδικασίας235
  • 3.4 Εναλλακτικές Επιλογές Έναντι της Επαναδιαπραγμάτευσης;238
  • 4. Η Έκβαση της Επαναδιαπραγμάτευσης239
  • ΠΙΝΑΚΑΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ241
  • 1. Συνθήκες241
  • 2. Κανόνες Διαδικασίας247
  • 3. Διακηρυκτικά Κείμενα248
  • ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ249
  • Βιβλία249
  • Άρθρα – Κεφάλαια σε Βιβλία – Εκθέσεις 251
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ257