Υπό το πρίσμα μιας γενικής μεθόδου ερμηνείας της δήλωσης βούλησης

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €30.00
ΝΠ €40.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2016
ISBN: 978-960-562-986-1
Σελίδες: 288
Συγγραφέας: Β. Κόλιας

Στην ερμηνεία των δικαιοπραξιών, ως νομικό πρόβλημα, εμπλέκονται θεμελιώδεις αρχές του ιδιωτικού δικαίου, μεγάλου βαθμού αφαίρεσης, όπως αυτές της ιδιωτικής αυτονομίας, της καλής πίστης, της εμπιστοσύνης. Ζητούμενο για τον ερμηνευτή είναι μια μέθοδος που θα διαγράφει την κατάλληλη σύνθεση των αρχών αυτών με βάση το ισχύον ιδιωτικό μας δίκαιο και θα οδηγεί με τρόπο ορθολογικό και εξελέγξιμο σε έγκυρα αποτελέσματα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να ανταπεξέλθει στο απαιτητικό εγχείρημα να προτείνει μια μέθοδο ερμηνείας της δικαιοπραξίας καθολικής ισχύος, δοκιμάζοντας και αναδεικνύοντας την ισχύ της στο ζωντανό και κυρίαρχο στην οικονομική ζωή πεδίο των γενικών όρων συναλλαγών.

Αντικείμενο του έργου είναι η ερμηνεία των Γενικών Όρων Συναλλαγών, ως ειδικότερο ερμηνευτικό πρόβλημα, που, παρά τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζουν οι ΓΟΣ, ακολουθεί τους γενικούς κανόνες ερμηνείας των δικαιοπραξιών και προϋποθέτει αναγκαία τη σε βάθος εξέτασή τους. 

Στο πρώτο μέρος του έργου καταστρώνεται μια γενική μέθοδος ερμηνείας της δικαιοπραξίας, που στηρίζεται στους γενικούς κανόνες ερμηνείας των δικαιοπραξιών (ΑΚ 173 και 200). Σε ιδιαίτερο κεφάλαιο εξετάζεται και η συμπληρωτική ερμηνεία των δικαιοπραξιών. 

Στο δεύτερο μέρος εξειδικεύεται η ερμηνευτική μέθοδος, που αναπτύσσεται στο γενικό πρώτο μέρος, ενόψει των ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάζουν οι ΓΟΣ, ως δηλώσεις βουλήσεως χρήστη ΓΟΣ και αντισυμβαλλομένου. Γίνεται, παράλληλα, προσπάθεια η θεωρητική ανάλυση να εμπλουτισθεί και με παραδείγματα, που έχουν ληφθεί από τη νομολογία, η οποία σε πεδία συναλλαγών, όπως οι ασφαλιστικές και οι τραπεζικές συμβάσεις, αναδεικνύει την πληθώρα των ζητημάτων που ανακύπτουν. 

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος του έργου διερευνώνται οι ειδικοί κανόνες ερμηνείας των ΓΟΣ που περιέχει ο Ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή και επιχειρείται να συσχετισθούν οι κανόνες αυτοί λειτουργικά και μεθοδολογικά με τους γενικούς κανόνες ερμηνείας των δικαιοπραξιών. Η μελέτη ολοκληρώνεται με την καταγραφή των βασικών συμπερασμάτων, που εξάγονται ως προς την ερμηνεία των δικαιοπραξιών και των ΓΟΣ ειδικότερα.

Στόχος της μελέτης είναι η ορθολογική και ασφαλής προσέγγιση του κεντρικού στη νομική επιστήμη ζητήματος της ερμηνείας των δικαιοπραξιών και περαιτέρω η ανανέωση του προβληματισμού και της επιστημονικής συζήτησης γύρω από τα συναφή ζητήματα.

  • 0
  • Πρόλογος6
  • Συντομογραφίες22
  • Εισαγωγή26
  • §1. Το αντικείμενο της μελέτης26
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄Η ερμηνεία των δικαιοπραξιών κατά τους γενικούς κανόνες των ΑΚ 173 και 20030
  • §2. Η εξηγητική ερμηνεία των δικαιοπραξιών30
  • I. Θεωρίες για την ερμηνεία των δικαιοπραξιών30
  • ΙΙ. Η μη αμφισβήτηση της υπόστασης των ΑΚ 173 και 200 ως κανόνων δικαίου ως βασική αφετηρία της μελέτης33
  • IΙI. Η ΑΚ 173 34
  • Α. Η αρχή της υποκειμενικής ερμηνείας των δικαιοπραξιών και οι λόγοι που την επιβάλλουν34
  • Β. Έννοια της κατ’ ΑΚ 173 αληθινής βούλησης35
  • ΙV. ΑΚ 20038
  • Α. Η ανάγκη περιορισμού του ατομιστικού στοιχείου στην ερμηνεία της δήλωσης βούλησης38
  • Β. Τα κριτήρια της ΑΚ 200 39
  • 1. Η αρχή της καλής πίστης 39
  • 2. Η καλή πίστη ως ουσιαστικό κριτήριο ερμηνείας των δικαιοπραξιών 40
  • 3. Τα συναλλακτικά ήθη43
  • V. Πεδίο εφαρμογής των ΑΚ 173 και 200 46
  • VI. Η υπόσταση της δήλωσης βούλησης στο ισχύον δίκαιο ως παράγοντας καθοριστικός της μεθόδου ερμηνείας της48
  • VII. Κατάστρωση της μεθόδου ερμηνείας της δήλωσης βούλησης51
  • Α. Εκκίνηση της ερμηνείας από τις παραστάσεις των μερών και επικουρική θέση της κανονιστικής ερμηνείας 51
  • Β. Ιστορική – ανακατασκευαστική ερμηνεία της δήλωσης βούλησης 54
  • 1. H βούληση του δηλούντος ως αφετηρία της ερμηνείας της δικαιοπραξίας55
  • α. Ο αναγκαίος αποδεικτικός συλλογισμός για τη διάγνωση της βούλησης του δηλούντος55
  • β. Κείμενο της δήλωσης57
  • γ. Η σημασία του επικοινωνιακού περιβάλλοντος 59
  • δ. Τα ειδικότερα στοιχεία που συνθέτουν το επικοινωνιακό περιβάλλον61
  • ε. Βάρος απόδειξης και αποδεικτική σημασία των κρίσιμων για την ερμηνεία περιστάσεων63
  • 2. Η προτεραιότητα των ατομικων έναντι των γενικών περιστάσεων κατά την αναζήτηση του υποκειμενικού νοήματος του δηλούντος66
  • 3. Αναζήτηση του υποκειμενικού νοήματος του δηλούντος σε περίπτωση που δεν διαβάσθηκε το κείμενο της δήλωσης βούλησης68
  • α. Τυπολογία περιπτώσεων έλλειψης παραστάσεων των δικαιοπρακτούντων για το περιεχόμενο της δήλωσης βούλησης68
  • β. Νοηματοδότηση του δικαιοπρακτικού κειμένου που δεν διαβάσθηκε 70
  • 4. Αδυναμία προσδιορισμού του υποκειμενικού νοήματος σε περίπτωση περισσότερων νοηματικών εκδοχών του κειμένου της δήλωσης βούλησης 71
  • α. Περιπτωσιολογία αδυναμίας ανεύρεσης του υποκειμενικού νοήματος λόγω περισσότερων νοηματικών εκδοχών71
  • β. Ερμηνεία της δήλωσης βούλησης ως κειμένου κανονιστικού με αντικειμενική ρυθμιστική λειτουργία72
  • γ. Λογικά – συστηματικά επιχειρήματα από το περιεχόμενο της δικαιοπραξίας75
  • δ. Κανόνες και αρχές της έννομης τάξης ως κρίσιμα ερμηνευτικά κριτήρια77
  • 5. Η κατανόηση της δήλωσης βούλησης από τον αποδέκτη της ή από τρίτους συναλλασσομένους81
  • α. Η σημασία για την ερμηνεία της δήλωσης βούλησης της κατανόησής της από τον αποδέκτη ή από τρίτους συναλλασσόμενους81
  • β. Η αναζήτηση της κατανόησης της δήλωσης βούλησης από το άλλο συναλλασσόμενο μέρος82
  • 6. Η περαιτέρω πορεία της ερμηνείας της δήλωσης βούλησης μετά τη διαπίστωση του τρόπου κατανόησης της από τον αποδέκτη της 82
  • Γ. Η κανονιστική ερμηνεία της δήλωσης βουλήσεως84
  • 1. Η ανάγκη προσφυγής σε κανόνες συναλλακτικής επιμέλειας για την εύρεση του νοήματος της δήλωσης βούλησης84
  • 2. Η προστασία της εμπιστοσύνης ως γενικότερη αρχή του ιδιωτικού δικαίου και ως θεμελιώδης εξειδίκευση της γενικής ρήτρας της ΑΚ 20086
  • α. Η αρχή της εμπιστοσύνης στο ιδιωτικό δίκαιο86
  • β. Η αρχή της εμπιστοσύνης στην ερμηνεία των δικαιοπραξιών 88
  • γ. Πρόσωπα άξια προστασίας ως προς την εμπιστοσύνη τους για το νόημα της δικαιοπραξίας89
  • 3. Συναλλακτικοί κανόνες αντίληψης90
  • 4. Η δεοντολογική λειτουργία των ερμηνευτικών επιταγών των ΑΚ 173 και 20092
  • 5. Η συγκεκριμένη τομή των αντίρροπων ερμηνευτικών επιταγών ως προσδιοριστικός παράγοντας του νοήματος της δήλωσης βουλήσεως 93
  • α. Διαφοροποίηση του βαθμού προστασίας της εμπιστοσύνης σύμφωνα με κριτήρια της έννομης τάξης93
  • β. Η ένταση της εμπιστοσύνης λόγω των λέξεων ή των περιστάσεων της δήλωσης95
  • γ. Το είδος της δικαιοπραξίας 95
  • δ. Οι προσωπικές ιδιότητες των δικαιοπρακτούντων 99
  • 6. Περιπτώσεις αδυναμίας καταλογισμού κανονιστικού νοήματος σε κάποιο από τα μέρη 100
  • α. Ύπαρξη διαφορετικού ορθού νοήματος για καθένα από τα μέρη 100
  • β. Διμερής ετεροειδής πλάνη102
  • VIII. Ερμηνεία πρότασης και αποδοχής και κατάρτιση της σύμβασης104
  • IX. Κανόνες που θα μπορούσαν να μεταβάλλουν την καταστρωθείσα μέθοδο ερμηνείας της δήλωσης βούλησης106
  • Α. Ο κανόνας “de claris non fit interpretatio”106
  • 1. Περιεχόμενο 106
  • 2. Κριτική του κανόνα106
  • 3. Ο κανόνας ″de claris non fit interpretatio″ ως εκδήλωση δικαστικού τεκμηρίου υπέρ του γράμματος της δικαιοπραξίας108
  • Β. Το άρθρο 393 παρ. 2 και παρ. 3 του ΚΠολΔ 110
  • Γ. Οι κανόνες του τύπου της δήλωσης βούλησης113
  • 1. Οι σκοποί του τύπου ως λόγοι περιορισμού των ερμηνευτικών μέσων 113
  • α. Τοποθέτηση του προβλήματος113
  • β. Οι σκοποί του τύπου της δικαιοπραξίας115
  • γ. Η λειτουργία των σκοπών του τύπου ως εμπόδιο για την αναζήτηση της βούλησης των δικαιοπρακτούντων115
  • 2. Περιορισμός της λήψης υπόψη των συγκειμένων για την προστασία των συμφερόντων τρίτων117
  • §3. Η συμπληρωτική ερμηνεία των δικαιοπραξιών119
  • Ι. Νομιμοποίηση της συμπληρωτικής ερμηνείας στο σύστημα του ιδιωτικού δικαίου119
  • ΙΙ. Διαφοροποίηση από την εξηγητική ερμηνεία122
  • III. Η συμπληρωτική ερμηνεία ως φορέας αυτόνομων αξιολογήσεων124
  • Α. Η εικαζόμενη βούληση των μερών ως βάση της συμπληρωτικής ερμηνείας124
  • Β. Συναγωγή της υποθετικής βούλησης με βάση κανόνες της κοινής πείρας125
  • Γ. Το περιεχόμενο της δικαιοπραξίας ως μέσο για τη συναγωγή της υποθετικής βούλησης127
  • Δ. Επιχειρήματα από το περιεχόμενο της δικαιοπραξίας ως μέσα ανεύρεσης της υποθετικής βούλησης129
  • 1. Η όμοια μεταχείριση των ομοίων129
  • 2. Το επιχείρημα των αναγκαίων λογικών συνεπειών της εκφρασμένης βούλησης 131
  • 3. Το επιχείρημα «εν τω μείζονι εμπεριέχεται το έλασσον»133
  • IV. Η συμπληρωτική ερμηνεία της σύμβασης ως μέσο ετερόνομης δικαστικής διάπλασης της σχέσης των μερών κατά την κρατούσα άποψη 136
  • Α. Η κρατούσα αντίληψη περί του χαρακτήρα και της λειτουργίας της συμπληρωτικής ερμηνείας της σύμβασης 136
  • 1. Η νομική φύση της συμπληρωτικής ερμηνείας της σύμβασης κατά την κρατούσα άποψη136
  • 2. Η συμπληρωτική ερμηvεία της σύμβασης κατά την κρατούσα άποψη, για την κάλυψη των κενών, που καταλείπονται μετά τηv αvαγvώριση της ακυρότητας των ΓΟΣ 142
  • 3. Η επίκληση της ιδιωτικής αυτονομίας για την προτεινόμενη από την κρατούσα άποψη συμπληρωτική ερμηνεία της σύμβασης144
  • Β. Κριτική της κρατούσας άποψης - Ανάγκη χρήσης δογματικά καθαρών μέσων πλήρωσης των δικαιοπρακτικών κενών145
  • §4. Η ερμηνεία των δικαιοπραξιών σε αντιπαραβoλή με την ερμηνεία τoυ νόμoυ151
  • Ι. Η φύση των δικαιοπρακτικών ρυθμίσεων ως παράγοντας καθοριστικός της ερμηνείας151
  • ΙΙ. Σημεία διαφοροποίησης της ερμηνείας του νόμου από την ερμηνεία των δικαιοπραξιών152
  • Α. Η ερμηνευτική αξία του ιστορικού στοιχείου 152
  • Β. Η ερμηνευτική αξία της εμπιστοσύνης του αποδέκτη153
  • Γ. Η ερμηνευτική αξία ηθικοπολιτικών επιχειρημάτων ορθότητας της προκρινόμενης λύσης154
  • Δ. Η ερμηνευτική αξία του συστηματικού στοιχείου155
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ B΄Η ερμηνεία των ΓΟΣ ως ειδικό πεδίο εφαρμογής των γενικών κανόνων ερμηνείας των δικαιοπραξιών (ΑΚ 173 και 200)158
  • §5. Οι ΓΟΣ ως αντικείμενο ερμηνείας158
  • I. Η νομική φύση των ΓΟΣ158
  • ΙΙ. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ΓΟΣ που προσομοιάζουν σε κανόνες δικαίου 161
  • ΙΙΙ. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ΓΟΣ ως τμήματος της μεμονωμένης δήλωσης βουλήσεως 163
  • §6. Κατάστρωση ειδικότερης μεθόδου ερμηνείας των ΓΟΣ, ως αποτέλεσμα εξειδίκευσης των δογματικών πορισμάτων για την ερμηνεία των δικαιοπραξιών165
  • Ι. Οι λόγοι τονισμού του αντικειμενικού στοιχείου στην ερμηνεία των ΓΟΣ 165
  • Α. Το γενικό – αντικειμενικό νόημα των ΓΟΣ ως κριτήριο της ιστορικής – ανακατασκευαστικής ερμηνείας τους 165
  • Β. Το γενικό – αντικειμενικό νόημα των ΓΟΣ ως κριτήριο της κανονιστικής ερμηνείας τους166
  • ΙΙ. Η διάρθρωση της ερμηνείας τωv ΓΟΣ169
  • ΙΙΙ. To απαιτούμενο μέτρο συναλλακτικής επιμέλειας και αντίληψης του πελάτη στην αντικειμενική ερμηνεία των ΓΟΣ171
  • IV. Επιμέρους κρίσιμα ερμηνευτικά στοιχεία της γενικής-αντικειμενικής ερμηνείας των ΓΟΣ 173
  • Α. Το γράμμα των ΓΟΣ173
  • 1. Ερμηνεία εξειδικευμένων όρων του εμπορίου, της τεχνικής ή της επιστήμης στους ΓΟΣ173
  • 2. Ερμηνεία νομικών όρων στους ΓΟΣ 175
  • Β. Το συστηματικό στοιχείο στην ερμηνεία των ΓΟΣ178
  • Γ. Ο ρόλος της διαφήμισης στην ερμηνεία των ΓΟΣ179
  • Δ. Ο ρόλος των συμφερόντων του χρήστη στην ερμηνεία των ΓΟΣ181
  • Ε. Κρίσιμο χρονικό σημείο για την ερμηνεία των ΓΟΣ182
  • ΣΤ. Ερμηvεία ΓΟΣ απέvαvτι σε ετεροειδείς κύκλoυς πρoσώπωv 183
  • 1. Διαφοροποίηση της ερμηνείας των ΓΟΣ ανάλογα με την κάθε συναλλακτική ομάδα απέναντι στην οποία χρησιμοποιούνται183
  • 2. Ερμηνεία των ΓΟΣ απέναντι σε τοπικά διαφοροποιημένες συναλλακτικές ομάδες ή αλλοδαπούς αντισυμβαλλομένους183
  • V. Ατομικές περιστάσεις κρίσιμες για την ερμηνεία των ΓΟΣ186
  • Α. Iδιαίτερoτητες στη σύναψη της σύμβασης186
  • 1. Συμπίπτουσες ατομικές παραστάσεις των μερών για το νόημα των ΓΟΣ186
  • 2. Αποκλίνουσες ατομικές παραστάσεις των μερών για το νόημα των ΓΟΣ187
  • α. Προσυμβατικές δεσμευτικές δηλώσεις του χρήστητων ΓΟΣ187
  • β. Πληρεξουσιότητα των αντιπροσώπων του χρήστη των ΓΟΣ για επεξηγήσεις του περιεχομένου των ΓΟΣ188
  • Β. Το περιεχόμενο της ατομικής σύμβασης 189
  • VΙ. Η θεωρία του αποκλεισμού της συγκεκριμένης βούλησης των συμβαλλομένων από την ερμηνεία των ΓΟΣ191
  • Α. Διάκριση από την αντικειμενική ερμηνεία των ΓΟΣ, που είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής των κανόνων ερμηνείας της δικαιοπραξίας191
  • Β. Επιχειρήματα της θεωρίας του αποκλεισμού της συγκεκριμένης βούλησης των συμβαλλομένων από την ερμηνεία των ΓΟΣ193
  • 1. Ο επιδιωκόμενος μέσω των ΓΟΣ επιχειρηματικός εξορθολογισμός193
  • 2. Η προσομοιάζουσα με το νόμο γενική ρυθμιστική λειτουργία των ΓΟΣ195
  • 3. Η συνομολόγηση ειδικών όρων ως μόνη δυvατότητα έκφρασης της ατομικής βούλησης197
  • Γ. Κριτική αποτίμηση197
  • VΙΙ. Eρμηνεία των ΓΟΣ στη συλλογική δίκη199
  • §7. Η στενή ή συσταλτική ερμηνεία των ΓΟΣ201
  • Ι. Έννοια και λειτουργία της στενής ή συσταλτικής ερμηνείας των ΓΟΣ 201
  • ΙΙ. Η συσταλτική ερμηνεία των ΓΟΣ στη νομολογία 201
  • ΙΙΙ. Κριτική της συσταλτικής ερμηνείας των ΓΟΣ ανεξάρτητα από το Ν 2251/1994204
  • ΙV. Η συσταλτική ερμηνεία των ΓΟΣ στο σύστημα του Ν 2251/1994206
  • Α. Αποκλεισμός της συσταλτικής ερμηνείας με βάση τους γενικούς δικαιοτεχνικούς σκοπούς του Ν 2251/1994206
  • Β. Αποκλεισμός της συσταλτικής ερμηνείας με βάση τους ουσιαστικούς προστατευτικούς σκοπούς του Ν 2251/1994209
  • 1. Η συσταλτική ερμηνεία των ΓΟΣ ως εμπόδιο για τη διάπλαση της έννομης σχέσης με βάση το ενδοτικό δίκαιο 209
  • 2. Η συσταλτική ερμηνεία ως παράγοντας ματαίωσης των επιδιωκόμενων με την πρόβλεψη της συλλογικής αγωγής σκοπών του Ν 2251/1994211
  • §8. Η συμπληρωτική ερμηνεία των ΓΟΣ213
  • Ι. Οριοθέτηση της προβληματικής213
  • ΙΙ. Οι λόγοι αποκλεισμού της συμπληρωτικής ερμηνείας στους ΓΟΣ213
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄Οι ειδικοί κανόνες ερμηνείας των ΓΟΣ του Ν 2251/1994216
  • §9. Η ερμηνεία των ΓΟΣ στο πλαίσιο των κανόνων για την προστασία του καταναλωτή216
  • Ι. Ο νομοθετικός λόγος πρoστασίας τoυ καταναλωτή γενικά και ειδικά στο επίπεδο της ερμηνείας των ΓΟΣ 216
  • Α. Οι υπερνομοθετικές βάσεις της προστασίας του καταναλωτή 216
  • Β. Η εκάστοτε συναλλακτική θέση του καταναλωτή ως λόγος προστασίας του 218
  • Γ. Ο ειδικότερος λόγος προστασίας του καταναλωτή στο επίπεδο της ερμηνείας των ΓΟΣ220
  • ΙΙ. Οι ειδικοί κανόνες ερμηνείας των ΓΟΣ του άρθρου 2 Ν 2251/1994 στο πλαίσιο των πολιτικών προστασίας του αντισυμβαλλόμενου με ΓΟΣ καταναλωτή222
  • Α. Τα προσφερόμενα μοντέλα προστασίας 222
  • Β. Δικαιοσυγκριτική και ιστορική θεώρηση των μοντέλων προστασίας του συμβαλλόμενου με ΓΟΣ καταναλωτή223
  • §10. Ο κανόνας του άρθρου 2 §2 εδ. α΄ Ν 2251/1994228
  • Ι. Ο κανόνας του άρθρου 2 §2 Ν 2251/1994 ως κανόνας διαφάνειας των ΓΟΣ228
  • ΙΙ. Ο κανόνας του άρθρου 2 §2 εδ. α΄ Ν 2251/1994 ως κανόνας ερμηνείας των ΓΟΣ232
  • §11. Ο ερμηνευτικός κανόνας τoυ άρθρoυ 2 § 4 εδ. α΄ τoυ Ν 2251/1994233
  • §12. Ο κανόνας της ερμηνείας των ΓΟΣ σε περίπτωση αμφιβολίας υπέρ του καταναλωτή (άρθρo 2 § 4 εδ. β΄ τoυ Ν 2251/1994)235
  • Ι. Iστoρική πρoέλευση τoυ κανόνα 235
  • ΙΙ. Δικαιoσυγκριτική θεώρηση238
  • ΙΙΙ. Δικαιoλoγητική βάση του κανόνα στο σύστημα του άρθρου 2 Ν 2251/1994 240
  • ΙV. Πεδίο εφαρμoγής τoυ άρθρου 2 §4 εδ. β΄ Ν 2251/1994 244
  • Α. Η προβληματική της αναλογικής εφαρμογής του άρθρου 2 §4 εδ. β΄ Ν 2251/1994 σε μη καταναλωτές συμβαλλόμενους 244
  • Β. H νομοθετική διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της §4 του αρθρ. 2 Ν 2251/1994 σε όλους τους όρους καταναλωτικών συμβάσεων που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης 247
  • Γ. Ειδικά ζητήματα οριοθέτησης του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 2 §4 εδ. β΄ Ν 2251/1994248
  • 1. Όροι συμβάσεων που δεν έχουν συνταχθεί από τον χρήστη των ΓΟΣ248
  • α. Όροι συμβάσεων που έχουν συνταχθεί από τρίτους 248
  • β. Όροι υποχρεωτικοί για τον προμηθευτή 250
  • 2. Όροι που εκδίδονται από τον προμηθευτή κατ’ εξουσιοδότηση νόμου251
  • 3. Έγκριση των ΓΟΣ από την εποπτεύουσα αρχή 252
  • 4. ΓΟΣ που ρυθμίζουν essentialia negotii της σύμβασης252
  • V. Η έννoια της ″αμφιβoλίας″ 254
  • Α. Η επικουρικότητα του κανόνα έναντι των γενικών ερμηνευτικών κανόνων254
  • 1. Ερμηνευτικές εκδοχές του κανόνα in dubio contra proferentem που αρνούνται την επικουρικότητά του254
  • 2. Η επικουρική εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 2 παρ. 4 εδ. β΄ του Ν 2251/1994 255
  • Β. Ο απαραίτητος βαθμός αμφιβολίας για την προσφυγή στον κανόνα του άρθρου 2 παρ. 4 εδ. β΄ του Ν 2251/1994258
  • 1. Ο απαιτούμενος βαθμός αμφιβολίας στο πλαίσιο της ιστορικής – ανακατασκευαστικής ερμηνείας των ΓΟΣ 258
  • 2. Ο απαιτούμενος βαθμός αμφιβολίας στο πλαίσιο της κανονιστικής ερμηνείας των ΓΟΣ259
  • 3. Ο απαιτούμενος βαθμός αμφιβολίας στο πλαίσιο εκδίκασης συλλογικής αγωγής 260
  • Γ. Διάκριση της «αμφιβολίας» του άρθρου 2 §4 εδ. β΄ Ν 2251/1994 από την ασάφεια των ΓΟΣ, ως λόγο ακυρότητας ή μη έvταξης των ΓΟΣ στη σύμβαση 260
  • Δ. Διάκριση της «αμφιβολίας» από το ρυθμιστικό κενό των ΓΟΣ262
  • VΙ. Η έννομη συνέπεια του κανόνα του άρθρου 2 §4 εδ. β΄ Ν 2251/1994263
  • Α. Έvvoια τoυ ″υπέρ τoυ καταvαλωτή″ ερμηvευτικoύ απoτελέσματoς 263
  • Β. Η ερμηvεία των ΓΟΣ «κατά τoυ καταvαλωτή» ως επιταγή των καvόvων των §4 και 5 του άρθρoυ 2 Ν 2251/1994 265
  • 1. Η ερμηνεία «κατά τoυ καταvαλωτή» στο πλαίσιο της συλλογικής αγωγής265
  • 2. Έλλειψη ανάγκης ειδικού κανόνα ερμηνείας των ΓΟΣ «κατά τoυ καταvαλωτή» στο πλαίσιο της ατομικής αγωγής267
  • VIΙ. Ο κανόνας της εν αμφιβολία στενής ερμηνείας των ΓΟΣ269
  • Συμπεράσματα271
  • §13. Βασικά χαρακτηριστικά της προτεινόμενης ερμηνευτικής μεθόδου – Αποδελτίωση βασικών πορισμάτων271
  • Βιβλιογραφία276
  • Ευρετήριο286
  • 0
  • 0