Έκδοση: 2016
ISBN: 978-960-622-011-1
Σελίδες: 704
Συγγραφέας: Ν. Γεωργουλέας, Ε. Κανελλοπούλου, Τ. Κορκά, Αιμ. Κορωναίος, Αικ. Κρεούζη, Σπ. Ορφανός, Μ. Σοφού, Μ. Σωτηροπούλου, Μ. Ψάρρα, Ε. Μουσταΐρα, Γ. Σωμαράκης, Χρ. Τσούκα
Επιμέλεια: Χρ. Τσούκα

Το έργο πραγματεύεται τις διεθνείς διαστάσεις του οικογενειακού δικαίου, το οποίο πλέον αφορούν όχι μόνον κανόνες του ελληνικού ιδιωτικού διεθνούς δικαίου αλλά και πλείστοι όσοι Κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Διεθνείς Συμβάσεις. 

Η ιδιαίτερη επικαιρότητα των θεμάτων του οικογενειακού διεθνούς δικαίου δεν οφείλεται, πάντως, μόνον στην συνύπαρξη νομοθετικών κειμένων διαφορετικής κανονιστικής προελεύσεως. Πρωτίστως, δικαιολογητική βάση της ανάγκης εκτενέστερης και συστηματικής ενασχολήσεως με τα ζητήματα του οικογενειακού διεθνούς δικαίου είναι το γεγονός ότι οικογενειακές σχέσεις έχουν υποστεί μεγάλες αλλαγές. Και τούτο συνεπεία της παγκοσμιοποιήσεως αλλά και της «προόδου» της τεχνικής ως προς τους τρόπους της ανθρώπινης αναπαραγωγής. Τα στοιχεία αυτά επηρεάζουν και την ρύθμιση των οικογενειακών σχέσεων. Θέματα όπως ο γάμος, το σύμφωνο συμβίωσης, οι προσωπικές και περιουσιακές σχέσεις των συζύγων, το διαζύγιο, οι διατροφές, οι σχέσεις γονέων και τέκνων, η διεθνής απαγωγή παιδιών, η υιοθεσία είναι μερικά από τα θέματα που αναλύονται στο παρόν βιβλίο και προβάλλεται η διεθνής διάστασή τους (όσον αφορά τόσο το εφαρμοστέο δίκαιο όσο και τα θέματα του δικονομικού διεθνούς δικαίου).

Εκτός από τα προβλήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή συγκεκριμένων νομοθετικών διατάξεων γίνεται αναφορά και στην μεθοδολογική ταυτότητα του συγχρόνου οικογενειακού διεθνούς δικαίου. 

Αντικείμενο συζητήσεως είναι ειδικότερα η μέθοδος της αναγνωρίσεως. Η μέθοδος αυτή έχει, σε μεγάλο βαθμό, το νομικό της έρεισμα στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και ακριβέστερα στην αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των ευρωπαίων πολιτών καθώς και στην ευρωπαϊκή ιθαγένεια. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής της μεθόδου αυτής συνίσταται στην αναγνώριση σχέσεων που έχουν συσταθεί στην αλλοδαπή και στην μη εφαρμογή των κανόνων συγκρούσεως του δικαίου του δικάζοντος δικαστή. Ένα άλλο θέμα που θίγεται στο παρόντα Τόμο είναι το θέμα της προσωπικής καταστάσεως, της ληξιαρχικής αποτυπώσεως, δηλαδή, ορισμένων βασικών γεγονότων της ζωής κάθε ατόμου. 

Για όλους τους παραπάνω λόγους η παρούσα έκδοση θα αποτελέσει σημαντική βοήθεια για τους έλληνες νομικούς ως προς την επίλυση διαφορών με διεθνή χαρακτήρα.

  • 0
  • ΠΡΟΛΟΓΟΣ8
  • [1] Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ – ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΩΣ26
  • Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσεις28
  • ΙΙ. Η μέθοδος της αναγνωρίσεως ως ένας νέος τρόπος ρυθμίσεως των σχέσεων με στοιχεία αλλοδαπότητας – Μία προσπάθεια ορισμού29
  • III. Η εφαρμογή της μεθόδου της αναγνωρίσεως στο πεδίο του οικογενειακού διεθνούς δικαίου33
  • Α. Η αναγνώριση του κύρους γάμου που τελέστηκε στην αλλοδαπή36
  • Β. Η αναγνώριση «αλλοδαπής» καταχωρημένης συμβιώσεως38
  • 1. Η ρύθμιση στις εθνικές νομοθεσίες39
  • 2. Η ρύθμιση στο πεδίο του διεθνούς συμβατικού δικαίου42
  • IV. Συμπέρασμα45
  • [2] ΕΝΩΣΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟΗ παρέμβαση του Ενωσιακού Νομοθέτη στο χώροτου οικογενειακού και κληρονομικού διεθνούς δικαίου και του δικαίου προσωπικής κατάστασης – Αρμοδιότητα, νομικήβάση και διαδικασίες θέσπισης των νομικών πράξεων48
  • Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσεις 51
  • II. Αρμοδιότητα της Ένωσης 53
  • Α. Ρητή αρμοδιότητα53
  • Β. Σιωπηρή αρμοδιότητα56
  • Γ. Εξωτερική συνεπαγόμενη αρμοδιότητα 58
  • III. Νομική βάση της αρμοδιότητας της Ένωσης60
  • Α. Αστικές υποθέσεις60
  • Β. Οικογενειακό δίκαιο65
  • Γ. Κληρονομικό δίκαιο70
  • Δ. Δίκαιο προσωπικής κατάστασης73
  • IV. Διαδικασίες θέσπισης των νομικών πράξεων80
  • Α. Συνήθης νομοθετική διαδικασία81
  • Β. Ειδική νομοθετική διαδικασία84
  • Γ. Ενισχυμένη συνεργασία85
  • V. Συμπέρασμα89
  • [3] ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ – Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΝΘΕΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ90
  • Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσεις92
  • ΙΙ. Συγκριτική μελέτη του θεσμού της παρένθετης μητρότητας96
  • Α. Ευρώπη και Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης96
  • Β. Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής105
  • ΙΙΙ. Ζητήματα ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων110
  • Α. Ζητήματα ιδιωτικού διεθνούς δικαίου110
  • 1. Από την προσωπική κατάσταση των τέκνων (status of a child)στον καθορισμό των κατά νόμο γονέων (legal parenthood)110
  • 2. Ρύθμιση των σχέσεων γονέων και τέκνων116
  • i. Ευρώπη και Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης116
  • ii. Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής119
  • Β. Ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων120
  • 1. Παρένθετη μητρότητα και διεθνής προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων120
  • 2. Αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ)124
  • [4Α] ΓΑΜΟΣ130
  • Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσεις132
  • IΙ. Ο γάμος στο εν στενή εννοία ιδιωτικό διεθνές δίκαιο133
  • Α. Το εφαρμοστέο δίκαιο στο γάμο ως κύριο ζήτημα133
  • 1. Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του γάμου134
  • 2. O τύπος του γάμου138
  • Β. Το εφαρμοστέο δίκαιο στο γάμο ως πρόκριμα143
  • ΙΙΙ. Ο γάμος στο εν ευρεία εννοία ιδιωτικό διεθνές δίκαιο144
  • Α. Η διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων145
  • 1. Η διεθνής δικαιοδοσία σε διαφορές «ακύρωσης γάμου» κατά τον Κανονισμό Βρυξέλλες ΙΙα145
  • 2. Η διεθνής δικαιοδοσία σύμφωνα με τον ΚΠολΔ148
  • Β. Η αναγνώριση αλλοδαπών δικαστικών αποφάσεων149
  • 1. Η αναγνώριση αλλοδαπών αποφάσεων «ακύρωσης γάμου» σύμφωνα με τον Κανονισμό Βρυξέλλες ΙΙα150
  • 2. Η ισχύς και αναγνώριση αλλοδαπών αποφάσεων σε γαμικές διαφορές κατά τις διεθνείς Συμβάσεις και τον ΚΠολΔ152
  • ΙV. ΕΣΔΑ155
  • Α. Προϋποθέσεις τέλεσης γάμου από αλλοδαπούς155
  • Β. Αναγνώριση γάμων τελεσθέντων στην αλλοδαπή157
  • V. Συμπέρασμα159
  • [4Β] ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ160
  • I. Εισαγωγικές παρατηρήσεις161
  • ΙΙ. Το σύμφωνο συμβίωσης στο εν στενή εννοία ιδιωτικό διεθνές δίκαιο161
  • Α. Το άρθρο 13 παρ. 1 του Ν 4356/2015 – Η ρύθμιση των «εγχωρίων» συμφώνων συμβίωσης163
  • 1. Σύμφωνο συμβίωσης που καταρτίζεται στην Ελλάδα 163
  • 2. Σύμφωνο συμβίωσης που καταρτίζεται ενώπιον ελληνικής προξενικής Αρχής 164
  • Β. Το άρθρο 13 παρ. 2 του Ν 4356/2015 – Η ρύθμιση των «αλλοδαπών» συμφώνων συμβίωσης165
  • IΙΙ. Το σύμφωνο συμβίωσης στο εν ευρεία εννοία ιδιωτικό διεθνές δίκαιο166
  • Α. Η διεθνής δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων 166
  • Β. Η αναγνώριση αλλοδαπών δικαστικών αποφάσεων 166
  • [5] ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ168
  • Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσεις171
  • II. Ποιες σχέσεις εμπίπτουν στην έννοια των προσωπικών σχέσεων των συζύγων174
  • ΙΙΙ. Εφαρμοστέο δίκαιο176
  • A. Εφαρμοστέο δίκαιο στις προσωπικές σχέσεις των συζύγων – Συγκριτική επισκόπηση176
  • B. Εφαρμοστέο δίκαιο στις προσωπικές σχέσεις των συζύγων σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο179
  • 1. Κατά το προϊσχύσαν δίκαιο182
  • 2. Κατά το ισχύον δίκαιο186
  • i. Ο γάμος ως πρόκριμα του άρθρου 14 ΑΚ189
  • ii. Τα συνδετικά στοιχεία του άρθρου 14 ΑΚ 190
  • iii. Πρόταση για εισαγωγή της ελευθερίας της βουλήσεως ως συνδετικού στοιχείου για το εφαρμοστέο δίκαιο194
  • 3. Διαχρονικό Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο και σύγκρουση νομικών κανόνων199
  • 4. Ελεύθερη συμβίωση και εφαρμοστέο στις προσωπικές σχέσεις των συντρόφων δίκαιο200
  • 5. Ενώσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και εφαρμοστέο στις προσωπικές σχέσεις δίκαιο201
  • IV. Προσωπικές σχέσεις των συζύγων – Ειδικότερα ζητήματα203
  • Α. Διατροφή203
  • Β. Επώνυμο των συζύγων206
  • Γ. Δωρεές μεταξύ των συζύγων211
  • Δ. Συζυγική κοινωνία212
  • V. Εφαρμοστέο δίκαιο στις προσωπικές σχέσεις των συζύγων μετά την λύση του γάμου 212
  • VI. Διεθνής δικαιοδοσία σχετικώς με τις προσωπικές σχέσεις των συζύγων / Αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων 214
  • Α. Διεθνής δικαιοδοσία σχετικώς με τις προσωπικές σχέσεις των συζύγων214
  • Β. Αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων 215
  • VII. Μουσουλμανικό δίκαιο και προσωπικές σχέσεις των συζύγων (Διαπροσωπικό δίκαιο)217
  • VIII. Συμπέρασμα226
  • [6] ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ228
  • Ι. Το Ισχύον Δίκαιο232
  • Α. Εφαρμοστέο δίκαιο232
  • 1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις232
  • i. Προσαρμογή του άρθρου 15 ΑΚ στο άρθρο 4 παρ. 2 Σ232
  • ii. Διαφοροποιημένη ρύθμιση προσωπικών και περιουσιακών σχέσεων234
  • iii. Αρχή αμετάβλητου – αρχή της ενότητας235
  • 2. Ρυθμιστέα έννοια237
  • i. Το πρόβλημα του νομικού χαρακτηρισμού237
  • ii. Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής238
  • iii. Το πρόκριμα του έγκυρου γάμου 243
  • 3. Συνδετικά στοιχεία243
  • i. Κοινή ιθαγένεια αμέσως μετά την τέλεση του γάμου244
  • ii. Κοινή συνήθης διαμονή αμέσως μετά την τέλεση του γάμου245
  • iii. Δίκαιο προς το οποίο οι σύζυγοι συνδέονται στενότερα αμέσως μετά την τέλεση του γάμου246
  • 4. Ο παράγων χρόνος στην εφαρμογή του άρθρου 15 ΑΚ247
  • 5. Προστασία των τρίτων 248
  • 6. Δίκαιο περιουσιακών σχέσεων και κληρονομικό δικαίωμα επιζώντος συζύγου249
  • 7. Δημόσια τάξη250
  • Β. Δικονομικό διεθνές δίκαιο251
  • 1. Διεθνής Δικαιοδοσία251
  • 2. Αναγνώριση δεδικασμένου αλλοδαπής απόφασης και εκτέλεση αλλοδαπών τίτλων258
  • ΙΙ. Η Πρόταση Κανονισμού σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων στον τομέα των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων260
  • Α. Πεδίο Εφαρμογής260
  • 1. Ratione materiae 260
  • 2. Ratione personae262
  • 3. Ratione temporis264
  • Β. Διεθνής Δικαιοδοσία264
  • 1. Διεθνής δικαιοδοσία σε περίπτωση λύσης του συζυγικού δεσμού264
  • 2. Διεθνής δικαιοδοσία «σε άλλες περιπτώσεις»266
  • 3. Συντρέχουσα - αναγκαστική διεθνής δικαιοδοσία267
  • 4. Διεθνής δικαιοδοσία για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων268
  • 5. Λοιποί διαδικαστικοί κανόνες268
  • Γ. Εφαρμοστέο Δίκαιο269
  • 1. Οικουμενικός χαρακτήρας269
  • 2. Αρχή της ενότητας269
  • 3. Αυτονομία της βούλησης270
  • i. Η αυτονομία της βούλησης ως σύνδεσμος270
  • ii. Η ρύθμιση της Πρότασης Κανονισμού272
  • 4. Αντικειμενικώς εφαρμοστέο δίκαιο273
  • 5. Τυπικές προϋποθέσεις της αποτύπωσης της αυτονομίας της βούλησης276
  • 6. Δημόσια Τάξη 276
  • 7. Αποκλεισμός της renvoi277
  • 8. Αποτελέσματα έναντι τρίτων 277
  • Δ. Αναγνώριση, εκτελεστότητα και εκτέλεση278
  • 1. Αποφάσεις278
  • 2. Δημόσια έγγραφα και δικαστικοί συμβιβασμοί280
  • [7] ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ 4/2009 ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ, ΤΟ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ282
  • I. Εισαγωγικές παρατηρήσεις284
  • II. Σύμβαση και Πρωτόκολλο Χάγης 2007 284
  • III. Κανονισμός 4/2009 – Γενικό πλαίσιο285
  • IV. Βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας287
  • V. Εφαρμοστέο δίκαιο288
  • VI. Αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων - Διπλό καθεστώς - προβλήματα289
  • VII. Υποθέσεις ενώπιον του ΔΕΕ290
  • Α. C-400/13 & C-408/13 (συνεκδίκαση)290
  • B. Υπόθεση C-184/14293
  • VIII. Συμπέρασμα296
  • [8] ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ298
  • I. Εισαγωγικές παρατηρήσεις301
  • II. Δικονομικού διεθνούς δικαίου ρυθμίσεις για τις σχέσεις γονέων και τέκνων 302
  • Α. Ο Κανονισμός 2201/2003 (Βρυξέλλες ΙΙα)302
  • 1. Κανόνες περί της διεθνούς δικαιοδοσίας304
  • i. Ο γενικός κανόνας: Η δικαιοδοτική βάση της συνήθους διαμονής του παιδιού 305
  • ii. Εξαιρέσεις από το γενικό κανόνα της συνήθους διαμονής του παιδιού309
  • 2. Κανόνες περί αναγνώρισης και εκτέλεσης316
  • i. Αναγνώριση316
  • ii. Εκτέλεση 318
  • Β. Οι διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας319
  • 1. Κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας 319
  • 2. Κανόνες περί αναγνώρισης και εκτέλεσης321
  • III. Ρυθμίσεις περί του εφαρμοστέου δικαίου στις σχέσεις γονέων και τέκνων 322
  • Α. Οι ρυθμίσεις της Σύμβασης της Χάγης 322
  • 1. Εφαρμοστέο δίκαιο για τη λήψη προστατευτικών μέτρων323
  • 2. Εφαρμοστέο δίκαιο για την απονομή ή παύση της γονικής μέριμνας 325
  • 3. Εφαρμοστέο δίκαιο για την άσκηση της γονικής μέριμνας326
  • Β. Οι ρυθμίσεις του Αστικού Κώδικα 326
  • 1. Εφαρμοστέο δίκαιο ως προς τις σχέσεις γονέων και τέκνων γεννημένων εντός γάμου327
  • 2. Εφαρμοστέο δίκαιο ως προς τις σχέσεις γονέων και τέκνων γεννημένων εκτός γάμου329
  • Γ. Τέκνα που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια συμφώνου συμβίωσης331
  • IV. Συμπέρασμα333
  • [9] ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΠΑΓΩΓΗ ΠΑΙΔΙΩΝ334
  • Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσεις335
  • ΙΙ. Η Σύμβαση της Χάγης για τα αστικά θέματα της Διεθνούς Απαγωγής Παιδιών (1980)337
  • ΙΙΙ. Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων επιμέλειας (1980)351
  • IV. Απαγωγές παιδιών εντός της Ε.Ε.: Ο Κανονισμός 2201/2003353
  • V. Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής για θέματα απαγωγών359
  • VI. Συμπέρασμα – Νέες τάσεις του Οικογενειακού Διεθνούς Δικαίου360
  • [10] ΔΙΑΖΥΓΙΟ362
  • I. Κανονισμός Ρώμη ΙΙΙ364
  • Α. Εισαγωγικές παρατηρήσεις364
  • Β. Πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού366
  • 1. Ratione materiae366
  • i. Ύπαρξη σύγκρουσης δικαίων366
  • ii. Αίτια διαζυγίου367
  • iii. Έννοια του γάμου 369
  • 2. Ratione loci370
  • i. Αρχή της οικουμενικότητας370
  • ii. Σχέση με ισχύουσες διεθνείς συμβάσεις 371
  • 3. Ratione temporis 371
  • Γ. Το εφαρμοστέο δίκαιο στη λύση του γάμου372
  • 1. Οι κανόνες σύγκρουσης373
  • i. Αρχή της αυτονομίας της βουλήσεως373
  • ii. Το αντικειμενικώς εφαρμοστέο δίκαιο379
  • 2. Οι περιορισμοί της εφαρμογής των κανόνων συγκρούσεως 380
  • i. Αποκλεισμός της παραπομπής381
  • ii. Διαφύλαξη της δημόσιας τάξης του forum381
  • II. Κανονισμός Βρυξέλλες IIα384
  • Α. Εισαγωγικές παρατηρήσεις384
  • Β. Πεδίο εφαρμογής και Κανόνες Διεθνούς Δικαιοδοσίας385
  • 1. Ratione materiae385
  • 2. Η ρύθμιση της διεθνούς δικαιοδοσίας386
  • i. Κύριες βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας386
  • ii. Παρεπόμενες βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας389
  • iii. Επικουρικές βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας390
  • 3. Αυτεπάγγελτη έρευνα διεθνούς δικαιοδοσίας 392
  • 4. Εκκρεμοδικία και συνάφεια392
  • 5. Ασφαλιστικά μέτρα 394
  • Γ. Αναγνώριση αποφάσεων επί γαμικών διαφορών395
  • 1. Η αρχή της αυτοδίκαιης αναγνώρισης395
  • i. Υπό αναγνώριση απόφαση395
  • ii. Αυτόματη αναγνώριση396
  • iii. Δικαστική επιδίωξη αναγνώρισης397
  • 2. Κωλύματα αναγνώρισης398
  • i. Βασικές αρχές αναγνώρισης398
  • ii. Πρόδηλη αντίθεση προς τη δημόσια τάξη του κράτους αναγνώρισης399
  • iii. Προστασία του δικαιώματος ακρόασης400
  • iv. Ασυμβίβαστο αποφάσεων401
  • [11] ΥΙΟΘΕΣΙΑ404
  • I. Εισαγωγικές παρατηρήσεις406
  • IΙ. Ζητήματα εφαρμοστέου δικαίου 409
  • Α. Διεθνής υιοθεσία410
  • 1. Εφαρμοστέο δίκαιο στη σύσταση και λύση της υιοθεσίας 411
  • i. Ποιο δίκαιο καλείται σε εφαρμογή;411
  • ii. Περιπτωσιολογία413
  • 2. Εφαρμοστέο δίκαιο στις σχέσεις μεταξύ θετού γονέα και θετού τέκνου 421
  • 3. Εφαρμοστέο δίκαιο και εγκαταλελειμμένα τέκνα αλλοδαπών 424
  • Β. Η διακρατική υιοθεσία425
  • 1. Άρθρα 4 έως 7 του Ν 2447/1996426
  • 2. Σύμβαση της Χάγης του 1993 428
  • i. Γενικά χαρακτηριστικά428
  • ii. Γενικές αρχές και πεδίο εφαρμογής430
  • iii. Προϋποθέσεις τέλεσης της διακρατικής υιοθεσίας432
  • iv. Εμπλεκόμενα στη διακρατική υιοθεσία όργανα434
  • v. Αναγνώριση της διακρατικής υιοθεσίας και των αποτελεσμάτων αυτής435
  • vi. Κριτική 437
  • III. Ζητήματα δικονομικού διεθνούς δικαίου 439
  • Α. Διεθνής δικαιοδοσία 439
  • 1. Περί της διεθνούς δικαιοδοσίας των ελληνικών δικαστηρίων439
  • 2. Η διεθνής δικαιοδοσία σε υποθέσεις διεθνούς υιοθεσίας441
  • Β. Αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών αποφάσεων 443
  • 1. Περί της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών αποφάσεων στην Ελλάδα444
  • 2. Αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών αποφάσεων επί υποθέσεων διεθνούς υιοθεσίας 448
  • IV. ΕΣΔΑ και ζητήματα ιδιωτικού διεθνούς δικαίου451
  • V. Συμπέρασμα454
  • [12] Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΡΥΘΜΙΣΕΩΣ456
  • I. Εισαγωγικές παρατηρήσεις458
  • Α. Ορισμός της έννοιας της προσωπικής καταστάσεως458
  • Β. Πηγές των διεθνών εξελίξεων στον τομέα της προσωπικής καταστάσεως460
  • ΙΙ. Διεθνείς νομοθετικές λύσεις περί προσωπικής καταστάσεως461
  • Α. Το έργο της Διεθνούς Επιτροπής Προσωπικής Καταστάσεως461
  • 1. Συμβάσεις με αντικείμενο την ενοποίηση του δικαίου463
  • 2. Συμβάσεις τεχνικού χαρακτήρα465
  • Β. Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για τη ρύθμιση των ζητημάτων προσωπικής καταστάσεως469
  • 1. Η Πράσινη Βίβλος «Λιγότερα διοικητικά διαβήματα για τους πολίτες: Προώθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των δημοσίων εγγράφων και της αναγνώρισης των εννόμων αποτελεσμάτων των πιστοποιητικών προσωπικής κατάστασης» [COM(2010) 747 τελικό]469
  • 2. Η Πρόταση Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προώθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών και των επιχειρήσεων μέσω της απλούστευσης της αποδοχής ορισμένων δημοσίων εγγράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2012 [COM(2013) 228 τελικό]473
  • 3. Η τελική εκδοχή της Προτάσεως Κανονισμού 477
  • ΙΙΙ. Η νομολογία των Διεθνών Δικαστηρίων485
  • Α. Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου485
  • 1. Αποφάσεις που αφορούν το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο485
  • 2. Αποφάσεις που αφορούν τις εσωτερικές σχέσεις492
  • Β. Η νομολογία των Δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως497
  • 1. Το όνομα των παιδιών498
  • 2. Το όνομα των ενηλίκων499
  • 3. Η προσωπική κατάσταση ως πρόκριμα501
  • IV. Συμπέρασμα: Μέθοδοι διεθνούς ρυθμίσεως των ζητημάτων προσωπικής καταστάσεως504
  • V. Νομοθεσία περί ληξιαρχικών πράξεων505
  • Παράρτημα νομοθετικών κειμένων510
  • [1] Πρόταση Κανονισμού σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων στον τομέα των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων, Βρυξέλλες, 16.3.2011 COM (2011) 126 τελικό510
  • [2] Πρόταση Κανονισμού σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων στον τομέα των περιουσιακών σχέσεων των καταχωρημένων συντρόφων, Βρυξέλλες, 16.3.2011 COM (2011) 127 τελικό538
  • [3] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 4/2009 του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2008 για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής (ΕΕ L 7/10.1.2009)564
  • [4] Σύμβαση της Χάγης της 19.10.1996 για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση, την εκτέλεση και τη συνεργασία ως προς τη γονική ευθύνη και τα μέτρα προστασίας των παιδιών – κυρώθηκε με το Ν 4020/2011602
  • [5] Σύμβαση της Χάγης της 25.10.1980 για τα Αστικά Θέματα της Διεθνούς Απαγωγής Παιδιών – κυρώθηκε με το Ν 2102/1992620
  • [6] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1259/2010 του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 2010 για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα του δικαίου που είναι εφαρμοστέο στο διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό (ΕΕ L 343/29.12.2010)632
  • [7] Σύμβαση της Χάγης της 29.5.1993 για την προστασία των παιδιών και τη συνεργασία σχετικά με τη διακρατική υιοθεσία – κυρώθηκε με το Ν 3765/2009644
  • [8] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2003 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (ΕΕ L 338/23.12.2003)658
  • [9] Ν 4356/2015 «Σύμφωνο συμβίωσης, άσκηση δικαιωμάτων, ποινικές και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄ 181)688
  • ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΕΡΓΟΥ694
  • ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ698
  • 0
  • 0