Έκδοση: 2016
ISBN: 978-960-622-037-1
Σελίδες: 704
Συγγραφέας: Δ. Παπαγιάννης

Το έργο «Ευρωπαϊκό Δίκαιο» αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο, που κατά τρόπο εύληπτο και συστηματικό διατρέχει το σύνολο του ευρωπαϊκού-ενωσιακού δικαίου, παρακολουθώντας τη συνολική εξέλιξή του τόσο από πλευράς νομοθεσίας και νομολογίας όσο και θεωρίας, είναι δε ενημερωμένο μέχρι τις αρχές του τρέχοντος έτους.

Το βιβλίο, αποτελούμενο από 19 κεφάλαια, διατηρεί τη βασική δομή του και πραγματεύεται τις βασικές αρχές και έννοιες που διέπουν την κοινοτική - ενωσιακή έννομη τάξη, καθώς και τις θεμελιώδεις ελευθερίες. Διατρέχει αρχικά την ιστορική διαδρομή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αναδεικνύοντας τα βασικά χαρακτηριστικά της πολιτειακής αρχιτεκτονικής και του πολιτικού συστήματος της Ένωσης. Στη συνέχεια παρουσιάζει τα ενωσιακά θεσμικά όργανα, την ενωσιακή έννομη τάξη και το σύστημα δικαστικής προστασίας. Τέλος, αναλύει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και του δίκαιου του ανταγωνισμού, χωρίς να παραλείπει την αναφορά και στις εν γένει πολιτικές δράσεις, εσωτερικής και εξωτερικής φύσης, της Ένωσης.

Η πέμπτη έκδοση βρίσκει την ΕΕ σε μια δύσκολη ιστορική καμπή. Στη δημοσιονομική κρίση προστέθηκε και η προσφυγική, που δοκιμάζει έντονα τις αντοχές της. Ενόψει αυτών των προβλημάτων, εάν δεν υπήρχε η Ένωση, θα έπρεπε επειγόντως να την ανακαλύψουμε.

  • 0
  • ΠΡΟΛΟΓΟΣ10
  • 1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ332
  • 1.1. Εισαγωγικές διασαφήσεις34
  • 1.2. Οι επίσημες εκδόσεις της ΕΕ36
  • 1.3. Βιβλιογραφία37
  • 1.4. Διευθύνσεις στο διαδίκτυο40
  • 2 Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ42
  • 2.1. Εισαγωγή42
  • 2.2. Οι προσπάθειες για την ένωση της Ευρώπης μέχρι τον α΄ παγκόσμιο πόλεμο43
  • 2.3. Οι προσπάθειες για την ένωση της Ευρώπης μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο45
  • 2.3.1. Κλασσικοί ευρωπαϊκοί διεθνείς οργανισμοί47
  • 2.3.2. Υπερεθνικοί ευρωπαϊκοί διεθνείς οργανισμοί48
  • 2.3.2.1. Η ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων49
  • 2.3.2.2. Η εξέλιξη των Κοινοτήτων (διεύρυνση και εμβάθυνση)52
  • 2.3.2.2.1. Η διεύρυνση – από τους 6 στους 2853
  • Α. Η Ευρώπη των 953
  • Β. Η Ευρώπη των 10, 1253
  • Γ. Η Ευρώπη των 1554
  • Δ. Η Ευρώπη των 25, 27, 2855
  • Ε. Μια ιδιόμορφη διεύρυνση και μια σμίκρυνση 56
  • ΣΤ. Οι προοπτικές56
  • 2.3.2.2.2. Η εμβάθυνση, από τις Κοινότητες στην Ένωση57
  • Α. Οι πρώτες τροποποιήσεις του θεσμικού συστήματος58
  • Β. Η Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνεργασία58
  • Γ. Η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη59
  • Δ. Η Οικονομική και Νομισματική Ένωση60
  • Ε. Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (Συνθήκη του Μάαστριχτ)60
  • ΣΤ. Η Συνθήκη του Άμστερνταμ61
  • Η. Η συνθήκη της Νίκαιας62
  • Θ. Η συνθήκη για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα63
  • Ι. Η Συνθήκη της Λισαβόνας 65
  • Κ. Η αντιμετώπιση της δημοσιονομικής και προσφυγικής κρίσης66
  • Λ. Οι προοπτικές67
  • 3 ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ70
  • 3.1. Ο ΟΟΣΑ, ΤΟ ΝΑΤΟ, Ο ΟΑΣΕ70
  • 3.2. Το Συμβούλιο της Ευρώπης72
  • 3.2.1. Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)74
  • 3.2.2. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ)75
  • 4 Η ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ79
  • 4.1. Η ενιαία αρχιτεκτονική της Ένωσης80
  • 4.2. Η νομική προσωπικότητα της Ένωσης81
  • 4.3. Η πολιτειακή φύση της Ένωσης83
  • 4.4. Σύνταγμα ή Συνθήκη ως βάση της Ένωσης;86
  • 4.5. Η φύση του δικαίου της Ένωσης88
  • 4.6. Οι πολιτευματικές αρχές της Ένωσης – το αξιακό σύστημα90
  • 4.6.1. Ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ελευθερίας93
  • 4.6.2. Η αρχή της ισότητας94
  • 4.6.3. Η δημοκρατική αρχή95
  • 4.6.3.1. Η αρχή της αντιπροσωπευτικής, συμμετοχικής δημοκρατίας98
  • 4.6.3.2. Η συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων99
  • 4.6.4. Η αρχή του κράτους δικαίου99
  • 4.6.5. Η κοινωνική αρχή101
  • 4.6.6. Τα ατομικά δικαιώματα102
  • 4.6.6.1. Η κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτων στην Ένωση103
  • 4.6.6.2. Ειδικά κατοχυρωμένα ατομικά δικαιώματα105
  • 4.6.6.3. Ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ107
  • Α. Οι φορείς των δικαιωμάτων108
  • Β. Οι περιορισμοί των ατομικών δικαιωμάτων110
  • Γ. Η προσχώρηση στην ΕΣΔΑ111
  • Δ. Τα επιμέρους ατομικά δικαιώματα112
  • 4.6.7. Η απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας115
  • 4.6.7.1. Πεδία εφαρμογής117
  • 4.6.7.2. Διακρίσεις117
  • 4.6.8. Το «οικονομικό σύνταγμα» της Ένωσης - Οι στόχοι της Ένωσης118
  • 4.7. Οι βάσεις του συστήματος: τα κράτη και οι πολίτες – η διττή νομιμοποίηση121
  • 4.7.1. Τα κράτη μέλη ως θεμέλιο του συστήματος122
  • 4.7.1.1. Η οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων124
  • 4.7.1.2. Η ρήτρα συμπλήρωσης των κενών129
  • 4.7.1.3. Η αρχή της επικουρικότητας 130
  • Α. Η έννοια131
  • Β. Η εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας – η εμπλοκή των εθνικών κοινοβουλίων132
  • 4.7.1.4. Η αρχή της αναλογικότητας134
  • 4.7.1.5. Οι συνταγματικές εξουσιοδοτήσεις των κρατών μελών – το ελληνικό Σύνταγμα135
  • 4.7.2. Οι πολίτες ως θεμέλιο του συστήματος137
  • 4.7.2.1. Η ευρωπαϊκή ιθαγένεια138
  • 4.7.2.2. Έννοια και κτήση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας139
  • 4.7.2.3. Δικαιώματα που προκύπτουν από την Ευρωπαϊκή Ιθαγένεια142
  • 5 ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΝΩΣΗΣ, ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ148
  • 5.1. Η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση148
  • 5.2. Η αποχώρηση και η αποπομπή κράτους μέλους150
  • 5.3. Η αναστολή δικαιωμάτων συμμετοχής152
  • 5.4. Οι υποχρεώσεις των κρατών μελών και της Ένωσης156
  • 5.4.1. Οι υποχρεώσεις της Ένωσης έναντι των κρατών μελών156
  • 5.4.2. Οι υποχρεώσεις των κρατών μελών έναντι της Ένωσης158
  • 5.5. Οι προστατευτικές ρήτρες και οι ρήτρες εθνικής ασφάλειας160
  • 5.6. Η ενισχυμένη συνεργασία163
  • 5.7. Η αναθεώρηση και η κατάργηση των Συνθηκών166
  • 5.7.1. Η συνήθης διαδικασία αναθεώρησης 168
  • 5.7.2. Η απλοποιημένη διαδικασία αναθεώρησης169
  • 5.7.2.1. Η απλοποιημένη διαδικασία αναθεώρησης του τρίτου μέρους της ΣΛΕΕ169
  • 5.7.2.2. Η απλοποιημένη διαδικασία αναθεώρησης του τρόπου λήψης των αποφάσεων169
  • 5.8. Η Ένωση στον διεθνή χώρο171
  • 5.8.1. Το δικαίωμα πρεσβεύσεως 171
  • 5.8.2. Η σύναψη των διεθνών συνθηκών172
  • 5.8.2.1. Η έκταση της αρμοδιότητας172
  • 5.8.2.2. Κατηγορίες διεθνών συνθηκών 174
  • 5.8.2.3. Τα αποτελέσματα των διεθνών συνθηκών175
  • 5.8.3. Η συμμετοχή της Ένωσης σε διεθνείς οργανισμούς176
  • 6 ΟΙ ΠΟΡΟΙ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ178
  • 6.1. Το σύστημα των ιδίων πόρων178
  • 6.2. Η προβληματική των ιδίων πόρων181
  • 6.3. Τα έξοδα183
  • 6.4. Ο ενωσιακός προϋπολογισμός184
  • 6.4.1. Η κατάρτιση και οι αρχές του προϋπολογισμού 184
  • 6.4.2. Η εφαρμογή του προϋπολογισμού185
  • 6.4.3. Ο έλεγχος του προϋπολογισμού185
  • 6.5. Η καταπολέμηση της απάτης187
  • 7 ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ189
  • 7.1. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο193
  • 7.1.1. Σύνθεση και οργάνωση193
  • 7.1.2. Καθήκοντα, εξουσίες194
  • 7.1.3. Τρόπος λειτουργίας196
  • 7.2. Το Συμβούλιο198
  • 7.2.1. Σύνθεση198
  • 7.2.2. Καθήκοντα, αρμοδιότητες200
  • 7.2.3. Τρόπος λειτουργίας202
  • 7.2.3.1. Αναβίωση του συμβιβασμού του Λουξεμβούργου;205
  • 7.2.3.2. Η Επιτροπή των Μονίμων Αντιπροσώπων (COREPER)207
  • 7.2.3.3. Η Γενική Γραμματεία208
  • 7.2.4. Οι εκπρόσωποι των κρατών μελών συνερχόμενοι στα πλαίσια του Συμβουλίου 208
  • 7.3. Η Επιτροπή209
  • 7.3.1. Σύνθεση210
  • 7.3.2. Καθήκοντα, αρμοδιότητες214
  • 7.3.3. Τρόπος λειτουργίας216
  • 7.3.4. Ο Ύπατος Εκπρόσωπος της Ένωσης για την ΚΕΠΠΑ (ΥπΕΚΕΠΠΑ)219
  • 7.4. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ)221
  • 7.4.1. Σύνθεση221
  • 7.4.2. Καθήκοντα, Αρμοδιότητες 223
  • 7.4.3. Τρόπος λειτουργίας226
  • 7.4.4. Πολιτικά κόμματα227
  • 7.4.5. Σχέσεις του ΕΚ με τα εθνικά κοινοβούλια228
  • 7.4.6. Ο διαμεσολαβητής, o επόπτης προστασίας δεδομένων230
  • 7.5. Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ)232
  • 7.5.1. Σύνθεση ΔΕΕ233
  • 7.5.1.1. Το Δικαστήριο (ΔΕΕ)234
  • 7.5.1.2. Το Γενικό Δικαστήριο (ΓεΔ)235
  • 7.5.1.3. Τα Ειδικευμένα Δικαστήρια (ΕΔ)235
  • 7.5.2. Αρμοδιότητες ΔΕΕ236
  • 7.5.3. Τρόπος λειτουργίας241
  • 7.6. Το Ελεγκτικό Συνέδριο (ΕλΣ)242
  • 7.6.1. Σύνθεση243
  • 7.6.2. Αρμοδιότητες, τρόπος λειτουργίας243
  • 7.7. Τα όργανα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ)244
  • 7.7.1. Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ)245
  • 7.7.2. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)245
  • 7.8. Τα επικουρικά όργανα248
  • 7.8.1. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ)249
  • 7.8.2. Η Επιτροπή των Περιφερειών (ΕτΠ)251
  • 7.8.3. Επιτροπές, Γραφεία, Οργανισμοί252
  • 7.9. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ)254
  • 7.10. Οργανωτικά 255
  • 7.10.1. Η έδρα των Οργάνων255
  • 7.10.2. Γλώσσες256
  • 7.10.3. Προνόμια257
  • 7.10.4. Υπαλληλικό προσωπικό257
  • 7.11. Μια συνολική θεώρηση του θεσμικού συστήματος258
  • 8 Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΕΝΩΣΙΑΚΩΝ ΠΡΑΞΩΝ264
  • 8.1. Η συνήθης νομοθετικής διαδικασία 266
  • 8.2. H Ειδική νομοθετική διαδικασία269
  • 8.2.1. Η διαδικασία της διαβούλευσης269
  • 8.2.2. Η διαδικασία της σύμφωνης γνώμης271
  • 8.3. Οι εκτελεστικές πράξεις - επιτροπολογία (comitologie)272
  • 8.4. Ειδικές διαδικασίες274
  • 8.4.1. Η διαδικασία κατάρτισης του προϋπολογισμού275
  • 8.4.2. Η διαδικασία κατάρτισης διεθνών συνθηκών276
  • 8.5. Η διαδικασία στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ277
  • 9 Η ΕΝΩΣΙΑΚΗ ΕΝΝΟΜΗ ΤΑΞΗ278
  • 9.1. Η αυτονομία της έννομης τάξης278
  • 9.2. Πεδία εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου280
  • 9.2.1. Χρονικά πεδία εφαρμογής281
  • 9.2.2. Τοπικά πεδία εφαρμογής281
  • 9.2.3. Το προσωπικό πεδίο εφαρμογής283
  • 9.2.4. Το ουσιαστικό πεδίο εφαρμογής285
  • 9.3. Οι πηγές του Ευρωπαϊκού Δικαίου286
  • 9.3.1. Το πρωτογενές δίκαιο286
  • 9.3.2. Το παράγωγο (δευτερογενές) δίκαιο288
  • 9.3.2.1. Οι διακρίσεις των πράξεων σε νομοθετικές και μη νομοθετικές 288
  • 9.3.2.2. Ο Κανονισμός289
  • 9.3.2.3. Η Οδηγία292
  • Α. Υποχρέωση μεταφοράς της Οδηγίας294
  • Β. Συνέπειες μη ή πλημμελούς μεταφοράς της Οδηγίας295
  • 9.3.2.4. Η Απόφαση299
  • 9.3.2.5. Σύσταση και Γνώμη301
  • 9.3.2.6. Το τριτογενές δίκαιο302
  • 9.3.2.7. Άτυπες πράξεις, Soft law304
  • 9.3.2.8. Η έκδοση και δημοσίευση των πράξεων - η ποιότητα της νομοθεσίας305
  • 9.3.3. Το έθιμο309
  • 9.3.4. Οι γενικές αρχές310
  • 9.3.5. Το Διεθνές Δίκαιο313
  • 9.3.6. Η νομολογία315
  • 9.3.7. Οι πράξεις των Μονίμων Αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών στο πλαίσιο του Συμβουλίου316
  • 9.3.8. Ιδιαίτερο Δίκαιο317
  • 9.3.9. Η μεταξύ των κανόνων δικαίου ιεράρχηση318
  • 9.4. Η εφαρμογή των κανόνων του ενωσιακού δικαίου – Ευρωπαϊκό Διοικητικό Δίκαιο320
  • 9.4.1. Άμεση εφαρμογή από τα ενωσιακά όργανα320
  • 9.4.2. Η εφαρμογή από τα κράτη μέλη323
  • 9.5. Η σχέση της ενωσιακής με την εθνική έννομη τάξη327
  • 9.5.1. Η αμεσότητα του ενωσιακού δικαίου327
  • 9.5.1.1. Η έννοια, η θεμελίωση, τα κριτήρια της αμεσότητας328
  • 9.5.1.2. Η αμεσότητα επιμέρους διατάξεων 331
  • 9.5.2. Η υπεροχή του ενωσιακού δικαίου339
  • 9.5.2.1. Η υπεροχή από τη σκοπιά του ενωσιακού δικαίου340
  • 9.5.2.2. Η υπεροχή από τη σκοπιά του εθνικού δικαίου343
  • 9.5.2.3. Η θεωρητική προσέγγιση346
  • 9.6. Η ενωσιακή και η διεθνής έννομη τάξη350
  • 10 ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ354
  • 10.1. Εισαγωγή354
  • 10.2. Προσφυγή κατά κράτους μέλους 357
  • 10.2.1. Η Προσφυγή της Επιτροπής κατά κράτους μέλους357
  • 10.2.1.1. Νομιμοποιούμενοι, αντικείμενο προσφυγής357
  • 10.2.1.2. Προδικασία358
  • 10.2.1.3. Κύρια διαδικασία360
  • 10.2.1.4. Περιεχόμενο και ενέργεια της απόφασης360
  • 10.2.2. Προσφυγή κράτους μέλους κατά κράτους μέλους362
  • 10.3. Η προσφυγή ακυρώσεως 364
  • 10.3.1. Νομιμοποιούμενοι και αντικείμενο της προσφυγής364
  • 10.3.1.1. Ενωσιακά όργανα – κράτη μέλη364
  • 10.3.1.2. Ιδιώτες365
  • 10.3.1.3. Αντικείμενο368
  • 10.3.2. Λόγοι ακυρώσεως και προθεσμία369
  • 10.3.3. Η απόφαση του ΔΕΕ 370
  • 10.4. Προσφυγή κατά παραλείψεως372
  • 10.4.1. Νομιμοποιούμενοι, αντικείμενο προσφυγής372
  • 10.4.2. Προδικασία373
  • 10.4.3. Περιεχόμενο και ενέργεια της απόφασης373
  • 10.5. Η ένσταση της παρανομίας375
  • 10.6. Η αστική ευθύνη της Ένωσης και η αγωγή αποζημίωσης376
  • 10.6.1. Προϋποθέσεις της εξωσυμβατικής ευθύνης 377
  • 10.6.2. Η αγωγή αποζημιώσεως380
  • 10.7. Η προσωρινή δικαστική προστασία382
  • 10.8. Η προδικαστική παραπομπή 384
  • 10.8.1. Εισαγωγή384
  • 10.8.2. Το στάδιο ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου 385
  • 10.8.2.1. Νομιμοποιούμενοι προς άσκηση παραπομπής385
  • 10.8.2.2. Υποχρέωση και ευχέρεια παραπομπής386
  • 10.8.2.3. Το αντικείμενο της παραπομπής389
  • 10.8.2.4. Ασάφεια και αμφισβήτηση 391
  • 10.8.2.5. Η θέση των διαδίκων392
  • 10.8.3. Το στάδιο ενώπιον του ΔΕΕ 393
  • 10.8.4. Επείγουσα προδικαστική παραπομπή395
  • 10.9. Ειδικές διαδικασίες395
  • 10.10. Ένδικα μέσα 396
  • 10.11. Η αναγκαστική εκτέλεση397
  • 10.12. Ειδικοί περιορισμοί στη δικαστική προστασία399
  • 10.13. Έννομη προστασία ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων - Η ευθύνη του κράτους μέλους λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου400
  • 10.13.1. Η δικονομική αυτονομία401
  • 10.13.2. Η ευθύνη του κράτους μέλους 402
  • 10.13.2.1. Νομική βάση403
  • 10.13.2.2. Οι προϋποθέσεις της ευθύνης404
  • 10.13.2.3. Υπεύθυνα κρατικά όργανα405
  • 10.13.2.4. Η έκταση της ευθύνης407
  • 11 Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ408
  • 11.1. Η έννοια της εσωτερικής αγοράς408
  • 11.2. Οι γενικές αρχές που διέπουν τη λειτουργία των θεμελιωδών ελευθεριών410
  • 11.2.1. Οι εγγυήσεις που παρέχουν οι θεμελιώδεις ελευθερίες411
  • 11.2.1.1. Η απαγόρευση των διακρίσεων411
  • 11.2.1.2. Η απαγόρευση των περιορισμών412
  • 11.2.1.3. Η αντίστροφη διάκριση414
  • 11.2.2. Οι αποδέκτες των υποχρεώσεων 416
  • 11.2.3. Οι αποδέκτες των δικαιωμάτων419
  • 11.2.4. Το τοπικό πεδίο εφαρμογής420
  • 11.2.5. Οι εξαιρέσεις 421
  • 11.2.5.1. Οι ρητά προβλεπόμενες εξαιρέσεις421
  • 11.2.5.2. Οι νομολογιακές εξαιρέσεις 427
  • 11.2.6. Εξαιρούμενοι τομείς430
  • 11.3. Η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων433
  • 11.3.1. Η έννοια του εμπορεύματος436
  • 11.3.2. Η Τελωνειακή Ένωση438
  • 11.3.2.1. Απαγόρευση εισαγωγικών και εξαγωγικών δασμών439
  • 11.3.2.2. Απαγορεύσεις μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος440
  • 11.3.2.3. Εξαιρέσεις441
  • 11.3.2.4. Κοινό δασμολόγιο444
  • 11.3.3. Οι ποσοτικοί περιορισμοί446
  • 11.3.3.1. Η απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών447
  • 11.3.3.2. Η απαγόρευση των μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος447
  • 11.3.4. Τα κρατικά εμπορικά μονοπώλια455
  • 11.3.4.1. Η έννοια του κρατικού εμπορικού μονοπωλίου455
  • 11.3.4.2. Η διαρρύθμιση των μονοπωλίων457
  • 11.4. Η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων459
  • 11.4.1. Η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων (μισθωτών)460
  • 11.4.1.1. Το ιδιαίτερο περιεχόμενο της ελευθερίας462
  • 11.4.1.2. Η αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων469
  • 11.4.1.3. Η κοινωνική ασφάλιση471
  • 11.4.2. Το δικαίωμα εγκατάστασης474
  • 11.4.2.1. Έννοια474
  • 11.4.2.2. Περιεχόμενο475
  • 11.4.2.3. Οι εταιρίες476
  • Α. Μορφές εγκατάστασης των εταιριών479
  • Β. Το νομικό πλαίσιο των εταιριών481
  • 11.5. Η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών483
  • 11.5.1. Έννοια, διακρίσεις 484
  • 11.5.2. Τρόποι παροχής υπηρεσιών486
  • 11.5.3. Το περιεχόμενο της ελευθερίας487
  • 11.5.4. Η αρχή της χώρας προέλευσης491
  • 11.5.5. Μέτρα εναρμόνισης οικονομικών δραστηριοτήτων492
  • 11.6. Η ελεύθερη κίνηση των κεφαλαίων495
  • 11.6.1. Έννοια, περιεχόμενο495
  • 11.6.2. Εξαιρέσεις498
  • 11.8. Οι προοπτικές της εσωτερικής αγοράς501
  • 11.7. Μια σχηματοποιημένη παρουσίαση των θεμελιωδών ελευθεριών500
  • 12 Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ504
  • 12.1. Εισαγωγή504
  • 12.2. Η απαγόρευση των συμφωνιών507
  • 12.2.1. Οι αποδέκτες της απαγόρευσης508
  • 12.2.2. Το αντικείμενο της απαγόρευσης509
  • 12.2.3. Οι προϋποθέσεις εφαρμογής του αρθ. 101 ΣΛΕΕ512
  • 12.2.3.1. Επηρεασμός του ενδοενωσιακού εμπορίου512
  • 12.2.3.2. Νόθευση του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά513
  • 12.2.4. Οι συνέπειες της απαγόρευσης515
  • 12.2.5. Απαλλαγές περιοριστικών συμπράξεων516
  • 12.3. Απαγόρευση καταχρηστικής εκμετάλλευσης δεσπόζουσας θέσης518
  • 12.3.1. Δεσπόζουσα θέση και καταχρηστική της εκμετάλλευση518
  • 12.3.2. Επηρεασμός του ενδοενωσιακού εμπορίου521
  • 12.4. Η εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού522
  • 12.5. Η σχέση ενωσιακού και εθνικού δικαίου ανταγωνισμού524
  • 12.6. Ο έλεγχος των συγκεντρώσεων527
  • 12.7. Οι δημόσιες επιχειρήσεις531
  • 12.7.1. Η έννοια των δημοσίων επιχειρήσεων531
  • 12.7.2. Η επιταγή της § 1 αρθ. 106 ΣΛΕΕ532
  • 12.7.3. Η εξαίρεση και οι προϋποθέσεις εφαρμογής533
  • 12.7.4. Οι αρμοδιότητες της Επιτροπής536
  • 12.8. Οι κρατικές ενισχύσεις537
  • 12.8.1. Έννοια και προϋποθέσεις απαγόρευσης538
  • 12.8.2. Οι εξαιρέσεις541
  • 12.8.3. Η διαδικασία ελέγχου544
  • 12.8.4. Η επιστροφή των παρανόμων κρατικών ενισχύσεων546
  • 12.9. Οι δημόσιες συμβάσεις548
  • 13 Ο ΧΩΡΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ553
  • 13.1. Η έννοια του Χώρου554
  • 13.2. Η διέλευση των συνόρων (οι Συμφωνίες Schengen)555
  • 13.3. Οι θεωρήσεις εισόδου558
  • 13.4. Το άσυλο559
  • 13.5. Η μετανάστευση561
  • 13.6. Η δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις563
  • 13.7. Η δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις565
  • 13.8. Η αστυνομική συνεργασία568
  • 14 Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ (ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ) ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ571
  • 14.1. Ο στόχος της προσέγγισης των νομοθεσιών572
  • 14.2. Η προσέγγιση με βάση το αρθ. 114 ΣΛΕΕ572
  • 14.3. Η προσέγγιση με βάση το αρθ. 115 ΣΛΕΕ574
  • 14.4. Η ανοιχτή εναρμόνιση576
  • 15 ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ579
  • 15.1. Η οικονομική πολιτική580
  • 15.1.1. Ο συντονισμός της οικονομικής πολιτικής581
  • 15.1.2. Η δημοσιονομική πειθαρχία583
  • 15.1.3. Η νέα διακυβέρνηση σχετικά με τη δημοσιονομική πειθαρχία585
  • 15.2. Η νομισματική πολιτική και η ΟΝΕ588
  • 15.2.1. Η άσκηση της νομισματικής πολιτικής590
  • 15.2.2. Η ένταξη νέων κρατών μελών στην ευρωζώνη και η αποχώρηση592
  • 16 Η ΓΕΩΡΓΙΑ, ΑΛΙΕΙΑ595
  • 16.1. Η γεωργία595
  • 16.1.1. Οι στόχοι της κοινής αγροτικής πολιτικής596
  • 16.1.2. Το κεκτημένο της κοινής αγροτικής πολιτικής597
  • 16.1.2.1. Η κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών598
  • 16.1.2.2. Ο μηχανισμός στήριξης του γεωργικού εισοδήματος600
  • 16.1.2.3. Η γεωργική διαρθρωτική πολιτική601
  • 16.1.2.4. Η μεταρρύθμιση του 2013603
  • 16.1.3. Η χρηματοδότηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής 604
  • 16.1.4. Ο έλεγχος του ανταγωνισμού605
  • 16.1.5. Η ενωσιακή αγροτική νομοθεσία605
  • 16.1.6. Η εξέλιξη της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής606
  • 16.2. Η αλιεία608
  • 17 ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ612
  • 17.1. Κοινωνική πολιτική 612
  • 17.1.1. Ο κοινωνικός χάρτης613
  • 17.1.2. Η κοινωνική πολιτική στο πρωτογενές δίκαιο614
  • 17.1.3. Μέτρα κοινωνικής πολιτικής616
  • 17.1.4. Ισότητα ανδρών και γυναικών, καταπολέμηση των διακρίσεων618
  • 17.2. Η προστασία των καταναλωτών620
  • 17.3. Η πολιτική προστασία625
  • 17.4. Παιδεία και επαγγελματική εκπαίδευση625
  • 17.5. Ο πολιτισμός629
  • 17.6. Η δημόσια υγεία631
  • 17.7. Το περιβάλλον634
  • 17.7.1. Το πρωτογενές δίκαιο για το περιβάλλον635
  • 17.7.2. Μέτρα πολιτικής638
  • Α. Γενικά μέτρα638
  • Β. Ειδικά μέτρα 639
  • 17.8. Οι μεταφορές641
  • 17.9. Τα διευρωπαϊκά δίκτυα646
  • 17.10. Η βιομηχανία647
  • 17.11. Έρευνα και τεχνολογία649
  • 17.12. Τίτλοι διανοητικής ιδιοκτησίας650
  • 17.13. Ενέργεια651
  • 17.14. Τουρισμός653
  • 17.15. Οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή653
  • 17.16. Η πολιτική απασχόλησης656
  • 17.17. Φορολογική πολιτική657
  • 18 ΟΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ661
  • 18.1. Η Κοινή εμπορική πολιτική662
  • 18.1.1. Αυτόνομη εμπορική πολιτική664
  • 18.1.2. Συμβατική εμπορική πολιτική666
  • 18.2. Μέτρα εμπορικού αποκλεισμού-περιοριστικά μέτρα667
  • 18.3. Η αναπτυξιακή πολιτική668
  • 18.4. Η σύνδεση τρίτων κρατών με την Ευρωπαϊκή Ένωση669
  • 18.5. Ανθρωπιστική βοήθεια671
  • 18.6. Η πολιτική γειτονίας672
  • 19 ΚΟΙΝΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (ΚΕΠΠΑ)673
  • 19.1. Η ΚΕΠΠΑ 674
  • 19.1.1. Οι αρχές και οι στόχοι της ΚΕΠΠΑ674
  • 19.1.2. Οι αρμοδιότητες των οργάνων676
  • 19.1.3. Οι πράξεις στην ΚΕΠΠΑ678
  • 19.1.4. Η διαδικασία λήψης των αποφάσεων680
  • 19.1.5. Η χρηματοδότηση της ΚΕΠΠΑ681
  • 19.2. Η ΚΠΑΑ 682
  • 19.2.1. Οι στόχοι των αποστολών683
  • 19.2.2. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας684
  • 19.2.3. Διαρθρωμένη συνεργασία685
  • 19.3. Η μέχρι σήμερα ασκηθείσα πολική 685
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ688
  • 0
  • 0