Έκδοση: 2016
ISBN: 978-960-622-075-3
Σελίδες: 536
Συγγραφέας: Σ. Δεμπεγιώτης
Διεύθυνση Σειράς: Ε. Περάκης

Το έργο «Διεθνής Εμπορική Διαιτησία και εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού», αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο που κατά τρόπο εύληπτο και συστηματικό καλύπτει ένα κενό στην ελληνική θεωρία περί διεθνούς εμπορικής διαιτησίας.

Η μελέτη εστιάζει, από θεωρητική και από πρακτική σκοπιά, στα θεμελιώδη και σύνθετα ζητήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στη διεθνή εμπορική διαιτησία, καθώς και στα κριτήρια ελέγχου των διαιτητικών αποφάσεων που σχετίζονται με ζητήματα ανταγωνισμού από τα τακτικά δικαστήρια των κρατών μελών της ΕΕ.

Στα οκτώ κεφάλαια από τα οποία απαρτίζεται, η μελέτη αρχικά παρουσιάζει την έννοια και τη λειτουργία της δημόσιας τάξης υπό το πρίσμα της εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού στη διαιτησία και στη συνέχεια με δικαιοσυγκριτική μέθοδο αναλύει τεκμηριωμένα όλα τα σχετικά αμφιλεγόμενα ζητήματα, όπως το αν οι κανόνες ανταγωνισμού ανήκουν στο ουσιαστικό περιεχόμενο της δημόσιας τάξης και αν μπορούν να εφαρμοστούν από διαιτητές, η δυνατότητα υπαγωγής των διαφορών ανταγωνισμού σε διαιτησία, η δυνητική επικοινωνία των διαιτητικών δικαστηρίων με τα δικαστήρια της ΕΕ και την Επιτροπή ή τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού, ο έλεγχος των σχετικών διαιτητικών αποφάσεων από τα τακτικά δικαστήρια στο πλαίσιο αγωγής ακύρωσης.

Το βιβλίο συνοδεύεται από αλφαβητικό ευρετήριο και πίνακα ενωσιακής και διεθνούς σχετικής νομολογίας.

Το έργο αποτελεί χρήσιμο οδηγό τόσο για τον νομικό της πράξης, που ορίζεται ως διαιτητής/επιδιαιτητής ή εκπροσωπεί πελάτες του σε εθνικές ή/και διεθνείς διαιτησίες, όσο και για τον εθνικό δικαστή.

  • -39
  • ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ1
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ1
  • 1. Ευρωπαϊκό δίκαιο ανταγωνισμού και διεθνής εμπορική διαιτησία1
  • 1.1 Σχέση και αλληλεπίδραση1
  • 1.2 Εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού και διαιτησία11
  • 1.3 Επίκληση των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ στο πλαίσιο αστικών αξιώσεων 16
  • 1.4 Ο ρόλος των αστικών αξιώσεων στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α. 20
  • 1.5 Απουσία κανονιστικής αναφοράς στη διαιτησία25
  • 2. Εννοιολογική οριοθέτηση27
  • 3. Θεματική οριοθέτηση 31
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι39
  • Η δημόσια τάξη υπό το πρίσμα των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ39
  • 1. Η δημόσια τάξη από εθνική σκοπιά39
  • 1.1 Θετική λειτουργία της δημόσιας τάξης 43
  • 1.1.1 Κανόνες αναγκαστικού δικαίου και κανόνες αμέσου εφαρμογής44
  • 1.1.2 Θετική δημόσια τάξη51
  • 1.2 Αρνητική λειτουργία της δημόσιας τάξης 52
  • 2. Ευρωπαϊκή και διεθνής δημόσια τάξη62
  • 2.1 Ευρωπαϊκή δημόσια τάξη62
  • 2.2 Διεθνής δημόσια τάξη66
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ71
  • Ο δικαστικός έλεγχος του Άρθρου V(2)(β) της Σύμβασης Νέας Υόρκης επί παράβασης των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ71
  • 1. Κανόνες αμέσου εφαρμογής και δημόσια τάξη71
  • 2. Η περίπτωση των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ 75
  • 2.1 Η σκοπιά του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου75
  • 2.2 Η σκοπιά του Ευρωπαϊκού δικαίου 78
  • 2.3 Η ρήτρα της Σ.Ν.Υ. περί δημόσιας τάξης 80
  • 3. Τα Άρθρα 101-102 ΣυνθΛΕΕ ως περιεχόμενο της ρήτρας δημόσιας τάξης της Σ.Ν.Υ.81
  • 3.1 Θεωρητικό υπόβαθρο του προβλήματος81
  • 3.2 Η νομολογία Eco Swiss 83
  • 3.2.1 Πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης83
  • 3.2.2 Τα τεθέντα προδικαστικά ερωτήματα 85
  • 3.2.3 Κρίσιμα νομικά ζητήματα 88
  • 3.2.4 Η θέση του Γενικού Εισαγγελέα 90
  • 3.2.5 Η θέση του Δικαστηρίου και η κριτική της αξιολόγηση 93
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΙΙ99
  • Δυνατότητα υπαγωγής σε διαιτησία των διαφορών ανταγωνισμού99
  • 1. Η δυνατότητα διαιτητικής διευθέτησης γενικά 99
  • 1.1 Το πρόβλημα και τα διάφορα στάδια εντοπισμού του99
  • 1.2 Εφαρμοστέο δίκαιο 102
  • 2. Η στάση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέναντι στη διαιτησία 105
  • 2.1 Η αρχική επιφυλακτικότητα της Επιτροπής105
  • 2.2 Η μεταβολή της στάσης της Επιτροπής: Αποφάσεις έγκρισης108
  • 3. Οι διαφορές ανταγωνισμού ως υποκείμενες σε διαιτητική επίλυση111
  • 3.1 Όρια της υπό εξέταση δεκτικότητας διαιτησίας111
  • 3.2 Η θέση του αμερικανικού δικαίου - Η νομολογία Mitsubishi113
  • 3.2.1 Πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης114
  • 3.2.2 Κύρια νομικά ζητήματα και η θέση του Δικαστηρίου116
  • 3.2.3 Ερμηνευτικά πορίσματα 118
  • 3.3 Η θέση του Ευρωπαϊκού δικαίου και των δικαίων των κρατών μελών123
  • 4. Δυνατότητα υπαγωγής σε διαιτησία και Άρθρα 101-102 ΣυνθΛΕΕ128
  • 4.1 Είδη διαιτητικώς επιλύσιμων διαφορών επί των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ128
  • 4.2 Το Άρθρο 101(3) ΣυνθΛΕΕ ως δεκτικό διαιτητικής επίλυσης 134
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV141
  • Η εφαρμογή των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ στη διαιτησία141
  • 1. Καθορισμός εφαρμοστέου δικαίου141
  • 1.1 Επιλογή εφαρμοστέου δικαίου από τα μέρη στη διαιτησία141
  • 1.2 Επιλογή εφαρμοστέου δικαίου από το διαιτητικό δικαστήριο143
  • 1.2.1 Εξουσίες και ιδιάζουσα θέση των διεθνών διαιτητικών δικαστηρίων143
  • 1.2.2 Περιορισμοί της αυτονομίας των διαιτητών και υποχρέωση διασφάλισης του κύρους της διαιτητικής απόφασης145
  • 2. Βάσεις εφαρμογής των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ από τους διαιτητές148
  • 2.1 Επίκληση των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ από τα μέρη στη διαιτησία 148
  • 2.1.1 Τα Άρθρα 101 και 102 ΣυνθΛΕΕ ως τμήμα της lex contractus 149
  • 2.1.2 Τα Άρθρα 101 και 102 ΣυνθΛΕΕ ως τμήμα της lex loci arbitri152
  • 2.1.3 Τα Άρθρα 101 και 102 ΣυνθΛΕΕ ως τμήμα της lex loci executionis156
  • 2.1.4 Η σημασία της αρχής της εξωεδαφικότητας159
  • 2.1.5 Αναλογική εφαρμογή του Άρθρου 6(3) Ρώμη ΙΙ στη διαιτησία162
  • 2.1.5.1 Ο κανόνας σύγκρουσης του Άρθρου 6(3) Ρώμη ΙΙ162
  • 2.1.5.2 Περιορισμένη επίδραση στη διεθνή διαιτησία165
  • 2.2 Αυτεπάγγελτη εφαρμογή των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ από τους διαιτητές 169
  • 2.2.1 Οι επιταγές της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ένωσης169
  • 2.2.2 Προϋποθέσεις αυτεπάγγελτης εφαρμογής173
  • 2.2.3 Όρια της δικαιοδοτικής επέμβασης των διαιτητών κατά την αυτεπάγγελτη εφαρμογή των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ179
  • 2.3 Επιδίωξη αποφυγής ή καταστρατήγησης των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ 183
  • 2.3.1 Η διαιτητική συμφωνία και απόφαση κατά τα Άρθρα 101-102 ΣυνθΛΕΕ183
  • 2.3.2 Ευθύνη και ενδεδειγμένη αντίδραση των διαιτητών 187
  • 3. Άρθρα 101-102 ΣυνθΛΕΕ και διαιτητική διαδικασία περί απόδειξης 191
  • 3.1 Οργάνωση της διαδικασίας επί διαφορών ανταγωνισμού191
  • 3.1.1 Διαδικαστική ευελιξία και ιδιαίτερη φύση των υποθέσεων ανταγωνισμού191
  • 3.1.2 Το βάρος απόδειξης193
  • 3.1.3 Το μέτρο απόδειξης196
  • 3.2 Ενδεδειγμένα αποδεικτικά μέσα επί διαφορών ανταγωνισμού197
  • 3.2.1 Καταθέσεις μαρτύρων198
  • 3.2.2 Διορισμός πραγματογνώμονα ή άλλου ειδικού επιστήμονα198
  • 3.2.3 Επίδειξη εγγράφων201
  • 4. Συμμόρφωση των μερών προς τις διατάξεις των διαιτητών περί απόδειξης204
  • 4.1 Συναγόμενες επιβαρυντικές συνέπειες από τη συμπεριφορά των μερών205
  • 4.2 Δικαστική συνδρομή στη διαιτησία κατά τη διεξαγωγή αποδείξεων207
  • 5. Αυξημένη υποχρέωση αιτιολογίας των διαιτητικών αποφάσεων επί διαφορών ανταγωνισμού208
  • 5.1 Η υποχρέωση θεμελίωσης των διαιτητικών αποφάσεων γενικά208
  • 5.2 Η σημασία παροχής αιτιολογίας στις διαφορές ανταγωνισμού209
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ V213
  • Επικοινωνία με το Δικαστήριο της Ένωσης213
  • 1. Η έννοια του όρου ‘δικαστήριο’ 213
  • 2. Τα διαιτητικά δικαστήρια ως συνομιλητές του Δικαστηρίου της Ένωσης217
  • 2.1 Η νομολογία Nordsee – Οργανικό κριτήριο επικοινωνίας 217
  • 2.2 Η εναλλακτική του λειτουργικού κριτηρίου επικοινωνίας223
  • 3. De lege lata λύσεις στο πρόβλημα της επικοινωνίας με το Δικαστήριο της Ένωσης225
  • 3.1 Έμμεσα προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο της Ένωσης 226
  • 3.1.1 Ο εποπτικός και υποστηρικτικός ρόλος των εθνικών δικαστηρίων 226
  • 3.1.2 Έμμεσα προδικαστικά ερωτήματα κατά τα εθνικά δίκαια των κρατών μελών 227
  • 3.1.3 Έμμεσα προδικαστικά ερωτήματα κατά το Ευρωπαϊκό δίκαιο230
  • 3.1.4 Τα έμμεσα προδικαστικά ερωτήματα από τη σκοπιά του θεσμού της διαιτησίας 232
  • 3.2 Η ανατροπή της νομολογίας Nordsee – άμεσα προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο της Ένωσης233
  • 3.2.1 Η σκοπιά του Ευρωπαϊκού δικαίου 233
  • 3.2.2 Η σκοπιά του θεσμού της διαιτησίας236
  • 3.2.3 Σύνοψη239
  • 4. Η de lege ferenda υποστηριζόμενη λύση240
  • 4.1 Το Γενικό Δικαστήριο ως συνομιλητής των διαιτητών επί ζητημάτων ανταγωνισμού 240
  • 4.2 Συγκριτική επισκόπηση 245
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙ249
  • Διεθνή διαιτητικά δικαστήρια και Ευρωπαϊκή Επιτροπή249
  • 1. Συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή249
  • 1.1 Βάσεις και προϋποθέσεις249
  • 1.2 Μορφές και περιεχόμενο256
  • 1.2.1 Διαβίβαση πληροφοριακών στοιχείων256
  • 1.2.2 Παροχή γνωμοδότησης της Επιτροπής260
  • 1.2.3 Συμμετοχή της Επιτροπής στη διαιτησία υπό τύπον amicus curiae 263
  • 1.2.4 Διαβίβαση διαιτητικών αποφάσεων στην Επιτροπή270
  • 1.3 Η στάση της Επιτροπής272
  • 1.4 Συνεργασία με εδρεύοντα εκτός Ένωσης διαιτητικά δικαστήρια273
  • 2. Παράλληλη εφαρμογή των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ από την Επιτροπή και τα διαιτητικά δικαστήρια275
  • 2.1 Αναστολή της διαδικασίας ενώπιον της Επιτροπής276
  • 2.2 Αναστολή της διαιτητικής διαδικασίας277
  • 2.2.1 Διαδικαστική ευελιξία των διαιτητών 277
  • 2.2.2 Η σημασία της βούλησης των μερών 281
  • 2.3 Σχετικά παραδείγματα 282
  • 2.3.1 Υπόθεση Lauritzencool AB / Lady Navigation Inc.282
  • 2.3.2 Υπόθεση Marathon284
  • 2.3.3 Υπόθεση Repsol / Arco285
  • 3. Διαδοχική εφαρμογή των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ από την Επιτροπή και τα διαιτητικά δικαστήρια286
  • 3.1 Η ισχύς των αποφάσεων της Επιτροπής στη διαιτησία287
  • 3.1.1 De facto αποδεικτική αξία των αποφάσεων της Επιτροπής287
  • 3.1.2 Απόκλιση διαιτητικής απόφασης από προηγούμενη απόφαση της Επιτροπής 291
  • 3.2 Δεσμευτικότητα των αποφάσεων των ΕΑΑ294
  • 3.2.1 Ευρωπαϊκό, ελληνικό και συγκριτικό δίκαιο295
  • 3.2.2 Δεσμευτική ισχύς έναντι των διαιτητών298
  • 4. Έλλειψη δέσμευσης της Επιτροπής από προηγούμενη διαιτητική απόφαση299
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII305
  • Έλεγχος των διαιτητικών αποφάσεων επί διαφορών ανταγωνισμού305
  • 1. Κρίσιμη στάθμιση αντιτιθέμενων συμφερόντων 305
  • 2. Ειδικός έλεγχος των υπό την αιγίδα του ΔΕΕ (ICC) εκδοθέντων διαιτητικών αποφάσεων 307
  • 3. Πολιτειακός έλεγχος των διαιτητικών αποφάσεων βάσει αντίθεσης σε κανόνες ανταγωνισμού 310
  • 3.1 Φύση και εφαρμοστέα διαδικασία κατά το ελληνικό δίκαιο310
  • 3.2 Οι κανόνες ανταγωνισμού ως συστατικό της δημόσιας τάξης των κρατών μελών315
  • 3.3 Η αρχή της ‘δεύτερης ματιάς’ 322
  • 3.3.1 Η νομολογία του Δικαστηρίου της Ένωσης322
  • 3.3.1.1 Κατευθύνσεις της νομολογίας Nordsee προς τους εθνικούς δικαστές322
  • 3.3.1.2 Επιταγές της νομολογίας Eco Swiss 323
  • 3.3.1.3 Η υπόθεση Mostaza Claro332
  • 3.3.1.4 Χρήσιμες αναλογίες της νομολογίας Renault333
  • 3.3.2 Η αμερικανική νομολογία 334
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII339
  • Ενδεδειγμένη έκταση και ένταση της εξουσίας κρίσης διαιτητικών αποφάσεων επί διαφορών ανταγωνισμού339
  • 1. Προτεινόμενο κριτήριο ελέγχου339
  • 2. Παράμετροι του προτεινόμενου κριτηρίου ελέγχου 342
  • 2.1 Περιορισμένος ουσιαστικός έλεγχος των διαιτητικών αποφάσεων επί διαφορών ανταγωνισμού 342
  • 2.2 Αντίθεση προκύπτουσα και από το αιτιολογικό της ελεγχόμενης διαιτητικής απόφασης 344
  • 2.3 Ευρύτερη έκταση ελέγχου διαιτητικών αποφάσεων επί διαφορών ανταγωνισμού347
  • 2.4 Ένταση ελέγχου διαιτητικών αποφάσεων επί διαφορών ανταγωνισμού348
  • 2.4.1 Έλλειψη δέσμευσης από τις νομικές και πραγματικές παραδοχές των διαιτητών348
  • 2.4.2 Περιπτώσεις αντίθεσης στη δημόσια τάξη λόγω ασυμβατότητας προς τα Άρθρα 101-102 ΣυνθΛΕΕ354
  • 2.4.2.1 Έγερση ζητημάτων ανταγωνισμού κατά τη διαιτητική διαδικασία356
  • 2.4.2.2 Έγερση ζητημάτων ανταγωνισμού για πρώτη φορά κατά τον έλεγχο της διαιτητικής απόφασης358
  • 2.4.2.3 Ο χαρακτήρας της παράβασης των Άρθρων 101-102 ΣυνθΛΕΕ363
  • 2.4.3 Η αντίθεση στη δημόσια τάξη ως προτεινόμενο μέτρο ελέγχου365
  • 2.4.3.1 Το προτεινόμενο μέτρο ελέγχου κατά την ελληνική νομολογία372
  • 2.4.3.2 Το προτεινόμενο μέτρο ελέγχου κατά τη νομολογία λοιπών κρατών μελών379
  • 2.4.4 Η κατάφωρη αντίθεση στη δημόσια τάξη ως μη ενδεδειγμένο μέτρο ελέγχου389
  • 3. Η ανάγκη ενιαίου κριτηρίου - το παράδειγμα της υπόθεσης SNF v. CYTEC401
  • 3.1 Η γαλλική νομολογία SNF v. CYTEC402
  • 3.2 Η βελγική νομολογία SNF v. CYTEC405
  • 3.3 Συγκριτικές παρατηρήσεις στην υπόθεση SNF v. CYTEC408
  • 4. Διορθωτική και αποτρεπτική λειτουργία της ‘αρχής της δεύτερης ματιάς’411
  • ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ415
  • Βιβλιογραφία / Αρθρογραφία / Συμμετοχές σε μονογραφίες427
  • Πίνακας αποφάσεων483
  • Αλφαβητικό ευρετήριο495
  • 0
  • 0