Οδηγίες 2014/23/ΕΕ, 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕΑναθεωρημένη Συμφωνία ΠΟΕ περί Δημοσίων Προμηθειών

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €20.00
ΝΠ €30.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2016
ISBN: 978-960-562-662-4
Σελίδες: 232
Συγγραφέας: Μ. Αλεξοπούλου
Διεύθυνση Σειράς: Θ. Φορτσάκης
Πρόλογος: Σ. Φλογαΐτης, Θ. Φορτσάκης

Το παρόν πόνημα «Δημόσιες Συμβάσεις - Ενωσιακό Δίκαιο και Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου» αποτελεί επικαιροποιημένη μορφή της διδακτορικής διατριβής της συγγραφέως, η οποία, μεταξύ όλων των θεματικών που άπτονται των δημοσίων συμβάσεων, εστιάζει στο ειδικότερο ζήτημα μείζονος σημασίας του προσδιορισμού του πεδίου εφαρμογής του δικαίου των δημοσίων συμβάσεων. Το Κράτος, προκειμένου να εκσυγχρονισθεί και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της ιδιωτικοποίησης των άλλοτε κρατικών μονοπωλίων και της εν γένει απορρύθμισης, υιοθετεί σταδιακά ένα νέο πρότυπο οργάνωσης της Διοίκησης, στο πλαίσιο του οποίου αναπτύχθηκε και ο θεσμός της αναθέτουσας αρχής. Εργαλείο για τον προσδιορισμό της έννοιας της αναθέτουσας αρχής, πέραν του νομοθετικού πλαισίου των Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι η Συμφωνία για τις Δημόσιες Προμήθειες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Με τη Συμφωνία αυτή, η οποία ρυθμίζει συμβάσεις προμήθειας αγαθών, παροχής υπηρεσιών και κατασκευής έργων, διευρύνεται η έννοια της αναθέτουσας αρχής σε σχέση με την αντίστοιχη των Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ειδικότερα, στις Οδηγίες κυρίαρχο κριτήριο για το χαρακτηρισμό μιας αναθέτουσας αρχής είναι η άσκηση από το κράτος, άμεσα ή έμμεσα, ενός επαρκούς βαθμού ελέγχου στη διοίκηση του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου από το οποίο ελλοχεύει ο κίνδυνος επηρεασμού της λήψης αποφάσεων για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων και συνακόλουθα ο κίνδυνος εθνικής προτίμησης ή γενικότερα επιλογής του αντισυμβαλλομένου με μη οικονομικά κριτήρια. Το κριτήριο αυτό τεκμαίρεται όταν το κράτος διορίζει μέλη της διοίκησης του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου ή το χρηματοδοτεί. Η Συμφωνία για τις Δημόσιες Προμήθειες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου αναγνωρίζει ως κριτήριο για τον προσδιορισμό της έννοιας της αναθέτουσας αρχής και την έννομη σχέση της αντιπροσώπευσης, ώστε αναθέτουσα αρχή είναι και το πρόσωπο το οποίο εκδίδει κανονισμούς και δημοσιεύει προκηρύξεις διαγωνισμών οι οποίες δεν είναι δικές του και δεν εκδίδονται για δικό του λογαριασμό ή συνάπτει τη δημόσια σύμβαση για λογαριασμό του εντέλλοντος προσώπου. Γεννάται συναφώς το ερώτημα εάν οι διατάξεις της εν λόγω Συμφωνίας αποτελούν βάση για τον προσδιορισμό του πεδίου εφαρμογής του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δημόσιες συμβάσεις.

Η ανά χείρας μονογραφία αυτό παρουσιάζει με πληρότητα, την ευρύτερη προβληματική του προσδιορισμού της έννοιας της αναθέτουσας αρχής στην έννομη τάξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με συγκριτικές προεκτάσεις σε αντίστοιχους θεσμούς εθνικών δικαίων του ευρωπαϊκού χώρου. Εξαιρετικά πρωτότυπες είναι οι κατηγοριοποιήσεις που γίνονται και οι λύσεις που προτείνονται αναφορικά με την επίδραση που ασκεί η Συμφωνία για τις Δημόσιες Προμήθειες στις αντίστοιχες Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το βιβλίο εντάσσεται στα ειδικά θέματα του διοικητικού δικαίου που αναδεικνύουν όμως και τα σύγχρονα ζητήματα δημοσίου δικαίου γενικότερα και είναι χρήσιμο τόσο στην εκπαιδευτική όσο και στη δικαστηριακή και εν γένει εφαρμοστική του δημοσίου δικαίου διαδικασία.

  • -1
  • ΠΡΟΛΟΓΟΣ10
  • ΠΙΝΑΚΑΣ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΩΝ18
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ20
  • I. Η πολυεπίπεδη έννοια της αναθέτουσας αρχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση20
  • Α. Οι κοινοτικές οδηγίες20
  • 1. Το θετικό δίκαιο20
  • 2. Οι κρίσιμες διατάξεις των κοινοτικών οδηγιών και τα ερμηνευτικά ζητήματα23
  • Β. Η Συμφωνία του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου περί Δημοσίων Προμηθειών24
  • 1. Οι κρίσιμες διατάξεις24
  • 2. Οι αναφορές των κοινοτικών οδηγιών στη Σ.Δ.Π.25
  • II. Σκοπός της παρούσας μελέτης26
  • III. Μεθοδολογία29
  • ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Η έννοια της αναθέτουσας αρχής30
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ Οι διατάξεις των οδηγιών 2004/17/Ε.Κ. και 2004/18/Ε.Κ.30
  • Ι. Η έννοια του «οργανισμού δημοσίου δικαίου» και της «δημόσιας επιχείρησης»30
  • Α. Τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των εννοιών30
  • α. Η αλληλεξάρτηση των κριτηρίων31
  • β. Διοικητική εξάρτηση του νομικού προσώπου και δημόσια χρηματοδότηση34
  • βα. Γενικά34
  • ββ. Επιχείρημα από το άρθρο 86 παρ. 2 της Συνθ.Ε.Κ.36
  • γ. Συμπέρασμα39
  • Β. Επιχείρημα από τη νομολογία για τις “in-house” αναθέσεις40
  • α. Η απόφαση Teckal41
  • β. Τα κριτήρια της “in-house” ανάθεσης42
  • βα. Η στενή συνεργασία42
  • ββ. Το τεκμήριο ελέγχου45
  • βγ. Το χρονικό σημείο συνδρομής των κριτηρίων46
  • γ. Συμπέρασμα46
  • ΙΙ. Η θέσπιση των οδηγιών 2014/25/Ε.Ε., 2014/24/Ε.Ε. και 2014/23/Ε.Ε.47
  • Α. Οι οδηγίες 2014/25/Ε.Ε. και 2014/24/Ε.Ε.49
  • α. Οι Προτάσεις των Οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις49
  • β. Οι διατάξεις των οδηγιών 2014/24/Ε.Ε. και 2014/25/Ε.Ε.51
  • βα. Η γραμματική ερμηνεία51
  • ββ. Η τελεολογική ερμηνεία53
  • (i) Ο κανόνας53
  • (ii) Η εξαίρεση55
  • γ. Συμπέρασμα57
  • Β. Η Οδηγία 2014/23/Ε.Ε.57
  • α. Η Πρόταση της Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης57
  • β. Οι διατάξεις της οδηγίας 2014/23/Ε.Ε.58
  • βα. Η γραμματική ερμηνεία58
  • ββ. Τα είδη των παραχωρήσεων60
  • γ. Συμπέρασμα61
  • ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Α΄62
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ Το κυρίαρχο κριτήριο για τον προσδιορισμό της έννοιας της αναθέτουσας αρχής64
  • Ι. Παραδείγματα εργασίας64
  • Α. Η έννοια του μονοπωλίου64
  • α. Η απόφαση του Δ.Ε.Ε. για τον Ο.Π.Α.Π.64
  • αα. Τα πραγματικά περιστατικά64
  • αβ. Η κρίση του Δ.Ε.Ε.66
  • αγ. Οι Πράξεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου 20/2004, 122 και 121/200367
  • β. Η αγορά των υπηρεσιών67
  • βα. Προσδιορισμός67
  • ββ. Η εντολή68
  • γ. Συμπέρασμα74
  • Β. Η σχέση εντολής στις έννομες τάξεις της Ελλάδας και της Γαλλίας75
  • α. Στην ελληνική έννομη τάξη75
  • β. Στη γαλλική έννομη τάξη77
  • γ. Συμπέρασμα83
  • II. Η Σύμβαση του Π.Ο.Ε. για τις Δημόσιες Προμήθειες84
  • Α. Η γραμματική ερμηνεία84
  • Β. Η τελεολογική ερμηνεία86
  • α. Η διεύρυνση του οργανικού κριτηρίου86
  • β. Τα κριτήρια της σχέσης εντολής88
  • γ. Κριτική προσέγγιση89
  • ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Β΄92
  • ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ93
  • MΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Η επίδραση της Σ.Δ.Π. στις οδηγίες 2014/24/Ε.Ε. και 2014/25/Ε.Ε.95
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ Η τυπική ισχύς της Σ.Δ.Π. στην έννομη τάξη της Ε.Κ. και της Ε.Ε.95
  • I. Η Απόφαση 94/800/Ε.Κ.95
  • Α. Η ιεραρχία των κανόνων δικαίου στην έννομη τάξη της Ε.Ε.96
  • α. Η Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 194796
  • β. Η Συμφωνία περί Δημοσίων Προμηθειών99
  • Β. Η σύμφωνη ερμηνεία των οδηγιών της Ε.Κ. προς τη Σ.Δ.Π.106
  • α. Τα όρια της σύμφωνης ερμηνείας106
  • β. Η ερμηνεία από τα δικαιοδοτικά όργανα του Π.Ο.Ε.108
  • βα. Η δέσμευση των δικαιοδοτικών οργάνων της Ε.Κ.109
  • ββ. Η δέσμευση του εθνικού δικαστή111
  • γ. Συμπέρασμα115
  • II. Η κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ε.Κ. και των κρατών μελών για τη σύναψη της Σ.Δ.Π.116
  • Α. Το άρθρο 113 της Συνθήκης για την Ίδρυση της Ε.Κ.116
  • α. Οι δημόσιες συμβάσεις έργων και προμηθειών117
  • β. Οι δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών120
  • βα. Η σχέση των προϊόντων και των υπηρεσιών.121
  • ββ. Το νομικό ζήτημα124
  • γ. Συμπέρασμα130
  • Β. Οι μικτές συμφωνίες131
  • α. Η Σ.Δ.Π.131
  • β. Η θέση των κρατών μελών132
  • γ. Κριτική προσέγγιση133
  • ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Α΄136
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ Το άμεσο αποτέλεσμα των διατάξεων της Σ.Δ.Π. στην έννομη τάξη της Ε.Ε.138
  • I. Η αρχική νομολογία του Δ.Ε.Κ. για τις συμφωνίες του Π.Ο.Ε.138
  • Α. Οι ιδιαιτερότητες των Συμφωνιών του Π.Ο.Ε. 138
  • α. Το άμεσο αποτέλεσμα στις εθνικές έννομες τάξεις138
  • β. Η αρχική νομολογία του Δ.Ε.Κ.139
  • Β. Κριτική προσέγγιση142
  • II. Η στροφή της νομολογίας του Δ.Ε.Κ.150
  • Α. Οι Συμφωνίες του Π.Ο.Ε. αναπτύσσουν ένα «ιδιόμορφο» έμμεσο αποτέλεσμα150
  • α. Οι αποφάσεις Fediol και Nakajima150
  • β. Κριτική προσέγγιση155
  • βα. Γενικά155
  • ββ. Η νομολογία του Δ.Ε.Κ.156
  • Β. Η εφαρμογή της νέας νομολογίας160
  • α. Στις Συμφωνίες του Π.Ο.Ε.160
  • β. Στη Σ.Δ.Π.161
  • βα. Με βάση το σκοπό της161
  • ββ. Με βάση το γράμμα της165
  • ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Β΄167
  • ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΜΕΡΟΥΣ169
  • ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ171
  • ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ174
  • I. Οι οδηγίες της Ε.Ε.174
  • Α. Οι ισχύουσες οδηγίες174
  • 1. ΟΔΗΓΙΑ 2014/23/Ε.Ε. ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 26ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης174
  • 2. ΟΔΗΓΙΑ 2014/24/Ε.Ε. ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 26ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/Ε.Κ.180
  • 3. ΟΔΗΓΙΑ 2014/25/Ε.Ε. ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 26ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με τις προμήθειες φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών και την κατάργηση της οδηγίας 2004/17/Ε.Κ.183
  • 4. ΟΔΗΓΙΑ 2009/81/Ε.Κ. ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 13ης Ιουλίου 2009 σχετικά με τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης ορισμένων συμβάσεων έργων, προμηθειών και παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται από αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας188
  • Β. Οι οδηγίες του 2004190
  • 1. ΟΔΗΓΙΑ 2004/17/Ε.Κ. ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 31ης Μαρτίου 2004 περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών190
  • 2. ΟΔΗΓΙΑ 2004/18/Ε.Κ. ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ KΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 31ης Μαρτίου 2004 περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών192
  • II. Οι Συμφωνίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου194
  • Α. Η Συμφωνία του Μαρρακές για την ίδρυση του Π.Ο.Ε.194
  • Β. Η Γενική Συμφωνία για το Εμπόριο των Υπηρεσιών-Γ.Σ.Ε.Υ.196
  • Γ. Η Συμφωνία για τις Δημόσιες Προμήθειες – Σ.Δ.Π.200
  • 1. Η Συμφωνία για τις Δημόσιες Προμήθειες του 1994200
  • 2. Η αναθεωρημένη Συμφωνία για τις Δημόσιες Προμήθειες204
  • ΒIBΛΙΟΓΡΑΦΙΑ206
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ230
  • 0
  • 0