Έκδοση: 2017
ISBN: 978-960-622-122-4
Σελίδες: 424
Συγγραφέας: Β. Γεωργάκη
Διεύθυνση Σειράς: Θ. Φορτσάκης
Πρόλογος: Κ. Φινοκαλιώτης

Αντικείμενο έρευνας του έργου είναι η καταχρηστική φοροαποφυγή στην άμεση φορολογία, ενώ το συγκεκριμένο ζήτημα εξετάζεται και αναφορικά με τους εταιρικούς μετασχηματισμούς, κυρίως υπό το πρίσμα της Οδηγίας 2009/133/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Το ζήτημα της καταχρηστικής φοροαποφυγής είναι ιδιαίτερα επίκαιρο ενόψει της έκτασης στην οποία παρατηρείται και των μορφών που λαμβάνει τα τελευταία κυρίως χρόνια, μορφές οι οποίες εξελίσσονται και γίνονται ολοένα και πιο πολύπλοκες. Περαιτέρω, δεδομένου ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο έρευνας είναι ιδιαίτερα δυσχερές, η παρούσα μελέτη περιορίζεται, για την πληρότητα της ανάλυσης, μόνο στον τομέα της άμεσης φορολογίας. Εντούτοις, παρατίθενται συγκεκριμένες αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου εξετάζεται η έννοια της φοροαποφυγής και η αρχή απαγόρευσης των καταχρήσεων στα πλαίσια της εναρμονισμένης έμμεσης φορολογίας.

Ειδικότερα, το παρόν έργο διαρθρώνεται συνολικά σε έξι κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται η ανάλυση των εννοιών της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής. Ειδικότερα, στα πλαίσια της έννοιας της φοροαποφυγής, επιχειρείται η εννοιολογική προσέγγιση των πράξεων που αποτελούν καταχρηστικές και, συνεπώς, μη αποδεκτές πρακτικές, ενώ μνημονεύονται διάφορες μορφές που λαμβάνουν συνήθως οι εν λόγω πρακτικές. Εν συνεχεία, παρατίθενται ορισμένα στοιχεία αντικειμενικού και υποκειμενικού χαρακτήρα τα οποία παρατηρούνται στα περισσότερα καταχρηστικά σχήματα, προς το σκοπό εντοπισμού αυτών. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρατίθενται οι γενικές και ειδικές διατάξεις κατά της φοροαποφυγής που έχουν υιοθετήσει τέσσερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συγκεκριμένα η Ιταλία, η Γαλλία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.  Στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζεται η σχέση των εθνικών διατάξεων αντικατάχρησης με τις Συμβάσεις Αποφυγής Διπλής Φορολογίας.

Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται εκτενής αναφορά στα μέτρα που έχουν ληφθεί σε ενωσιακό επίπεδο για την αντιμετώπιση της φοροαποφυγής, ενώ εξετάζεται η Οδηγία 2009/133/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους διασυνοριακούς εταιρικούς μετασχηματισμούς. Παρατίθεται εκτενώς η νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ που είναι συναφής με την ερμηνεία και εφαρμογή της ρήτρας αντικατάχρησης της ως άνω Οδηγίας, καθώς και οι σημαντικότερες υποθέσεις στα πλαίσια των οποίων το ΔΕΕ αποφάνθηκε επί εθνικών διατάξεων αντικατάχρησης. Στο πέμπτο κεφάλαιο ερευνώνται οι πρακτικές καταχρηστικής φοροαποφυγής και παρουσιάζονται αναλυτικά οι διατάξεις καταπολέμησης αυτών που έχουν θεσπιστεί σε εθνικό επίπεδο. Το έκτο και τελευταίο κεφάλαιο περιλαμβάνει την αξιολόγηση των εθνικών διατάξεων αντικατάχρησης υπό το φως του ενωσιακού και του διεθνούς συμβατικού φορολογικού δικαίου, αλλά και του Συντάγματος, ενώ παρουσιάζονται συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος της καταχρηστικής φοροαποφυγής.

Το έργο συμπληρώνεται από κατάλογο των κυριότερων αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναφέρονται στο βιβλίο, πίνακα νομοθεσίας και λοιπών πράξεων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ,  ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία καθώς και συνοπτικό αλφαβητικό ευρετήριο των κυριότερων όρων.

  • -2
  • ΠΡΟΛΟΓΟΣ9
  • ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ11
  • KΕΦΑΛΑΙΟ Α΄25
  • Φοροαποφυγή – Φοροδιαφυγή25
  • I. Εισαγωγικές παρατηρήσεις25
  • II. Έννοια φοροδιαφυγής26
  • III. Έννοια φοροαποφυγής27
  • 1. Φοροαποφυγή ως νόμιμο και επιτρεπόμενο μέσο ελαχιστοποίησης της φορολογικής επιβάρυνσης28
  • 2. Καταχρηστική/ανεπίτρεπτη φοροαποφυγή30
  • IV. Εννοιολογικά χαρακτηριστικά καταχρηστικής φοροαποφυγής/καταχρηστικού σχήματος33
  • 1. Αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία34
  • 2. Έλεγχος/σημασία κινήτρων35
  • 3. Αποτελέσματα καταχρηστικού σχήματος37
  • 4. Συμπερασματική κρίση για την καταχρηστική φοροαποφυγή38
  • V. Φοροαποφυγή - Φοροδιαφυγή και αρχή της φορολογικής δικαιοσύνης41
  • VI. 1. Οικονομική ελευθερία/ελευθερία επιχειρηματικών αποφάσεων/ελευθερία επιλογής μεταξύ διαφόρων νομικών σχημάτων43
  • 2. Περιορισμοί στην άσκηση της οικονομικής ελευθερίας45
  • VII. Ερμηνεία φορολογικών διατάξεων. Γραμματική - τελολογική ερμηνεία48
  • VIII. Μέτρα καταπολέμησης της καταχρηστικής φοροαποφυγής. Γενικές - ειδικές διατάξεις αντικατάχρησης55
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄57
  • Συγκριτικό Δίκαιο57
  • Ι. Ιταλία57
  • 1. Γενική διάταξη κατά της φοροαποφυγής57
  • 2. Ειδικές διατάξεις κατά της φοροαποφυγής62
  • α. Διατάξεις υποκεφαλαιοδότησης62
  • β. Μερίσματα προερχόμενα από κράτη ή εδάφη με προνομιακό φορολογικό καθεστώς64
  • γ. Ενδοομιλικές συναλλαγές64
  • δ. Μεταφορά κατοικίας στην αλλοδαπή66
  • ε. Ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρίες67
  • ΙΙ. Γαλλία69
  • 1. Γενική διάταξη κατά της φοροαποφυγής69
  • 2. Ειδικές διατάξεις κατά της φοροαποφυγής71
  • α. Διατάξεις υποκεφαλαιοδότησης71
  • β. Μη εκπιπτόμενες δαπάνες σε κράτη μη συνεργάσιμα ή με προνομιακό φορολογικό καθεστώς72
  • γ. Ενδοομιλικές συναλλαγές73
  • δ. Ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρίες74
  • ε. Διατάξεις για την παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των καταβαλλόμενων μερισμάτων, τόκων και δικαιωμάτων75
  • στ. Ειδικός φόρος επί της ακίνητης περιουσίας76
  • ΙIΙ. Ισπανία76
  • 1. Γενική διάταξη κατά της φοροαποφυγής77
  • 2. Ειδικές διατάξεις κατά της φοροαποφυγής83
  • α. Διατάξεις υποκεφαλαιοδότησης83
  • β. Μη εκπιπτόμενες δαπάνες σε κράτη φορολογικούς παραδείσους. Εφαρμογή της αγοραίας αξίας σε συναλλαγές με κράτη φορολογικούς παραδείσους85
  • γ. Ενδοομιλικές συναλλαγές85
  • δ. Ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρίες87
  • ε. Πλασματική διατήρηση κατοικίας88
  • ΙV. Ηνωμένο Βασίλειο89
  • 1. Γενική διάταξη κατά της φοροαποφυγής. Γνωστοποίηση σχημάτων φοροαποφυγής στη φορολογική αρχή89
  • 2. Ειδικές διατάξεις κατά της φοροαποφυγής94
  • α. Διατάξεις υποκεφαλαιοδότησης94
  • β. Ενδοομιλικές συναλλαγές96
  • γ. Ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρίες98
  • V. Συμπερασματικές κρίσεις100
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄101
  • Η σχέση των εθνικών διατάξεων αντικατάχρησης με τις Συμβάσεις Αποφυγής Διπλής Φορολογίας (ΣΑΔΦ)101
  • I. Η αποτροπή της φοροαποφυγής ως στόχος των ΣΑΔΦ 101
  • II. ΣΑΔΦ και εθνικές διατάξεις περί ενδοομιλικών συναλλαγών103
  • III. ΣΑΔΦ και εθνικές διατάξεις περί υποκεφαλαιοδότησης104
  • ΙV. ΣΑΔΦ και εθνικές διατάξεις περί ελεγχόμενων αλλοδαπών εταιριών109
  • V. ΣΑΔΦ και εθνικές διατάξεις περί αλλαγής κατοικίας110
  • VI. ΣΑΔΦ και εθνικές διατάξεις περί πληρωμών σε κράτη με προνομιακό φορολογικό καθεστώς111
  • VII. Η πρόβλεψη γενικής διάταξης αντικατάχρησης από την 6η Δράση του ΟΟΣΑ112
  • VIII. Ερμηνεία Διεθνών Συμβάσεων115
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄117
  • Ενωσιακό Δίκαιο117
  • Ι. Εισαγωγικές Παρατηρήσεις. Ψηφίσματα του Συμβουλίου της ΕΕ της 10ης Φεβρουαρίου 1975 και της 8ης Ιουνίου 2010. Διοικητική συνεργασία των κρατών μελών117
  • ΙΙ. Σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον επιθετικό φορολογικό σχεδιασμό και τη θέσπιση γενικής ρήτρας αντικατάχρησης119
  • ΙΙΙ. Κώδικας δεοντολογίας για τον επιζήμιο φορολογικό ανταγωνισμό124
  • IV. Ρήτρες αντικατάχρησης στις Οδηγίες άμεσης φορολογίας του Συμβουλίου της ΕΕ125
  • 1. Οδηγία 2011/96/ΕΕ του Συμβουλίου περί μητρικών - θυγατρικών εταιριών126
  • 2. Οδηγία 2003/49/ΕΚ του Συμβουλίου περί τόκων - δικαιωμάτων μεταξύ συνδεδεμένων εταιριών130
  • V. Oδηγία 2009/133/ΕΚ του Συμβουλίου για τις διασυνοριακές πράξεις εταιρικού μετασχηματισμού 132
  • 1. Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας. Φορολογικά πλεονεκτήματα133
  • 2. Roll-over relief. Παράλληλη διασφάλιση των δημοσιονομικών συμφερόντων του κράτους της εισφέρουσας εταιρίας135
  • 3. Σύστημα επιλεκτικής εναρμόνισης136
  • 4. Αντικειμενικό-υποκειμενικό πεδίο εφαρμογής138
  • 5. Περίπτωση διαφανών οντοτήτων139
  • α. Διαφανής εισφέρουσα ή αποκτώμενη εταιρία140
  • β. Διαφανής εταίρος141
  • γ. Διαφανής λήπτρια ή αποκτώσα εταιρία142
  • 6. Μεταφορά ζημιών143
  • 7. Διπλή οικονομική φορολογία. Τροποποιήσεις που δεν έγιναν αποδεκτές για λόγους πρόληψης καταχρηστικών σχημάτων144
  • α. Εισφορά ενεργητικού. Περίπτωση διαφανούς εταιρίας σε εισφορά ενεργητικού144
  • β. Ανταλλαγή τίτλων. Περίπτωση διαφανούς εταιρίας σε ανταλλαγή τίτλων146
  • 8. Ρήτρα κατά της φοροαποφυγής-φοροδιαφυγής (άρθρο 15 παρ. 1 στ. α΄ της Οδηγίας)148
  • Θεωρία επιχειρηματικού σκοπού (Business purpose doctrine)151
  • 9. Νομολογία ΔΕΕ επί του άρθρου 11 της Οδηγίας 90/434/ΕΟΚ154
  • α. Απορρόφηση ζημιογόνων εταιριών. Περιορισμοί στη δυνατότητα μεταφοράς των ζημιών της εισφέρουσας εταιρίας154
  • Υπόθεση C-28/95 Leur-Bloem κατά Inspecteur der Belastingdienst/ Ondernemingen Amsterdam 2154
  • Υπόθεση C-126/10 Foggia – Sociedade Gestora de Participações Sociais SA κατά Secretário de Estado dos Assuntos Fiscais154
  • Μεταφορά ζημιών στους εταιρικούς μετασχηματισμούς162
  • β. Υπόθεση C-321/05 Hans Markus Kofoed κατά Skatteministeriet. Παράλειψη μεταφοράς της ρήτρας αντικατάχρησης του άρθρου 11 της Oδηγίας στο εθνικό δίκαιο164
  • γ. Υπόθεση C-285/07 A.T. κατά Finanzamt Stuttgart-Körperschaften. Ανταλλαγή μετοχών. Σκοπός Oδηγίας αναφορικά με το καθεστώς αναβολής φορολόγησης της υπεραξίας. Μη συμβατός ο κανόνας της διπλής σύνδεσης των λογιστικών αξιών. Κίνδυνος φοροαποφυγής167
  • δ. Υπόθεση C-352/08 Modehuis A. Zwijnenburg BV κατά Staatssecretaris van Financiën. Διάκριση σκοπού επίτευξης ενός επιθυμητού οικονομικού αποτελέσματος και χρησιμοποιούμενου μέσου. Επιλογή ευμενέστερης φορολογικά λύσης. Ρήτρες αντικατάχρησης169
  • 10. Συμπεράσματα171
  • VI. Νομολογία ΔΕΕ επί εθνικών διατάξεων αντικατάχρησης171
  • 1. Εθνικές διατάξεις για την υποκεφαλαιοδότηση. Υπόθεση C-524/04 Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation κατά Commissioners of Inland Revenue173
  • 2. Εθνικές διατάξεις για την έκπτωση καταβαλλόμενων δαπανών σε κράτη με προνομιακό φορολογικό καθεστώς. Υπόθεση C-318/10 Société d’ investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT) κατά Βελγικού Δημοσίου180
  • 3. Εθνικές διατάξεις για τις ενδοομιλικές συναλλαγές. Υπόθεση C-311/08 Société de Gestion Industrielle (SGI) κατά Βελγικού Δημοσίου185
  • 4. Εθνικές διατάξεις για τις ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρίες. Υπόθεση C-196/04 Cadbury Schweppes plc και Cadbury Schweppes Overseas Ltd κατά Commissioners of Inland Revenue191
  • 5. Εθνικές διατάξεις για τον ειδικό φόρο επί ακινήτων. Υπόθεση C-451/05 Européenne et Luxembourgeoise d’investissements SA (ELISA) κατά Directeur général des impôts και Ministère public199
  • 6. Συμπερασματικές κρίσεις για την έννοια της φοροαποφυγής στα πλαίσια του δικαίου της ΕΕ202
  • α. Περιορισμοί στην άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών. Αξιολόγηση παραδεκτού των εθνικών διατάξεων αντικατάχρησης202
  • β. Απαγόρευση καταχρηστικής άσκησης ελευθεριών. Δικαιολογητικός λόγος και νομολογιακή διαμόρφωση έννοιας φοροαποφυγής205
  • γ. Αμιγώς επίπλαστες καταστάσεις 209
  • δ. Σκοπός αμιγώς επίπλαστων καταστάσεων213
  • ε. Εθνικά μέτρα αντικατάχρησης και συμβατότητά τους με το ενωσιακό δίκαιο. Αρχή της ασφάλειας δικαίου. Αρχή της αναλογικότητας216
  • στ. Σχέσεις κρατών μελών με τρίτα κράτη220
  • ζ. Ελαχιστοποίηση φορολογικής επιβάρυνσης - νόμιμος φορολογικός σχεδιασμός - μείωση φορολογικών εσόδων223
  • VII. Δέσμη μέτρων της ΕΕ κατά της φοροαποφυγής. Οδηγία (ΕΕ) 2016/1164 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής224
  • 1. Κανόνας περιορισμού έκπτωσης των τόκων225
  • 2. Φορολόγηση κατά την έξοδο228
  • 3. Γενικός κανόνας απαγόρευσης των καταχρήσεων231
  • 4. Κανόνες για τις ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρίες236
  • 5. Κανόνες για ασυμφωνίες στη μεταχείριση υβριδικών μέσων241
  • 6. Συμπερασματικές κρίσεις244
  • VIII. Kοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιριών (ΚΕΒΦΕ)245
  • IX. Πρόταση Οδηγίας COM(2016. 687 final για τις ασυμφωνίες στη μεταχείριση υβριδικών μέσων με τρίτες χώρες254
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄257
  • Εθνικά μέτρα καταπολέμησης της καταχρηστικής φοροαποφυγής257
  • Ι. Γενική διάταξη κατά της φοροαποφυγής (άρθρο 38 Ν 4174/2013)257
  • 1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις257
  • 2. Πεδίο εφαρμογής της διάταξης. Έννοια «διευθέτησης»258
  • 3. Τεχνητός χαρακτήρας της διευθέτησης. Η αρχή της υπεροχής/υπερίσχυσης της ουσίας έναντι του τύπου259
  • 4. Αποτέλεσμα διευθέτησης. Φορολογικό πλεονέκτημα267
  • 5. Σκοπός φοροαποφυγής. Σημασία υποκειμενικών προθέσεων (κινήτρων) φορολογουμένου268
  • 6. Τρόπος εφαρμογής του άρθρου 38 του ΚΦΔ. Κυκλικός χαρακτήρας ανάλυσης272
  • 7. Δικαίωμα (αντ)απόδειξης-προηγούμενης ακρόασης του φορολογουμένου. Διορθωτικός προσδιορισμός του φόρου275
  • 8. Αποτελέσματα εφαρμογής των γενικών διατάξεων αντικατάχρησης278
  • α. Νομολογία ΔΕΕ279
  • β. Αποτελέσματα εφαρμογής της γενικής διάταξης κατά της φοροαποφυγής του άρθρου 38 του ΚΦΔ279
  • 9. Διορθωτικός προσδιορισμός του φόρου. Επιβολή κυρώσεων282
  • 10. Δέσμια αρμοδιότητα ή διακριτική ευχέρεια της φορολογικής διοίκησης283
  • 11. Πλεονεκτήματα των γενικών διατάξεων αντικατάχρησης284
  • 12. Μειονεκτήματα των γενικών διατάξεων αντικατάχρησης286
  • ΙΙ. Ειδικές διατάξεις κατά της φοροαποφυγής287
  • 1. Διατάξεις Υποκεφαλαιοδότησης 287
  • α. Μέσα χρηματοδότησης των επιχειρήσεων287
  • β. Η υποκεφαλαιοποίηση ως μορφή καταχρηστικής φοροαποφυγής288
  • γ. Μορφή υιοθετούμενων εθνικών διατάξεων προς αντιμετώπιση της υποκεφαλαιοποίησης292
  • δ. Άρθρο 49 του Ν 4172/2013, πεδίο εφαρμογής299
  • ε. Αξιολόγηση των διατάξεων υποκεφαλαιοποίησης304
  • 2. Κράτη μη συνεργάσιμα ή με προνομιακό φορολογικό καθεστώς306
  • α. Έννοια των μη συνεργάσιμων κρατών. Άρθρο 65 του Ν 4172/2013307
  • β. Έννοια των κρατών με προνομιακό φορολογικό καθεστώς. Άρθρο 65 του Ν 4172/2013309
  • γ. Γενικό καθεστώς έκπτωσης των επιχειρηματικών δαπανών. Άρθρο 22 του Ν 4172/2013310
  • δ. Δαπάνες σε κράτη μη συνεργάσιμα ή με προνομιακό φορολογικό καθεστώς. Άρθρο 23 περ. ιγ΄ του Ν 4172/2013312
  • ε. Βάρος απόδειξης του μη τεχνητού χαρακτήρα της συναλλαγής316
  • στ. Προϋποθέσεις αναγνώρισης των δαπανών317
  • ζ. Εικονικές συναλλαγές - εικονικά φορολογικά στοιχεία - έκπτωση δαπανών319
  • η. Εικονικότητα στο χώρο του φορολογικού δικαίου322
  • θ. Αξιολόγηση διατάξεων άρθρου 23 περ. ιγ΄ του Ν 4172/2013323
  • 3. Ενδοομιλικές συναλλαγές (άρθρο 50 N 4172/2013, 39 N 2238/1994)323
  • α. Τιμές μεταβίβασης μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων. Η πρακτική των υπο/υπερτιμολογήσεων 323
  • β. Η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού. Άρθρο 9 του Υποδείγματος ΣΑΔΦ του ΟΟΣΑ325
  • γ. Ανάλυση συγκρισιμότητας328
  • δ. Άρθρο 50 του Ν 4172/2013, έννοια σύνδεσης, υποκειμενικό - αντικειμενικό πεδίο εφαρμογής331
  • ε. Transfer pricing ως ειδική μορφή καταχρηστικής φοροαποφυγής335
  • στ. Μεταφορά λειτουργιών. Επιχειρηματική αναδιάρθρωση. Κατανομή κινδύνων337
  • 4. Ελεγχόμενες αλλοδαπές εταιρείες (άρθρο 66 ΚΦΕ)342
  • α. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις342
  • β. Φύση των διατάξεων περί ΕΑΕ ως αντικαταχρηστικών343
  • γ. Αρχή της ουδετερότητας των εξαγωγών κεφαλαίου345
  • δ. Τρόποι φορολόγησης των αδιανέμητων κερδών ΕΑΕ347
  • ε. Διατάξεις άρθρου 66 του ΚΦΕ και προϋποθέσεις εφαρμογής αυτών348
  • στ. Εξαιρέσεις από την εφαρμογή των διατάξεων351
  • ζ. Ερμηνευτικά ζητήματα352
  • η. Διπλή φορολογία353
  • 5. Ειδικός φόρος επί ακινήτων (Ν 3091/2002)354
  • α. Έννοια εξωχώριας εταιρίας354
  • β. Έννοια φορολογικού παραδείσου σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ355
  • γ. Υποκειμενικό-αντικειμενικό πεδίο εφαρμογής356
  • δ. Μη υπαγωγή στις διατάξεις. Βάρος απόδειξης εξαιρέσεων359
  • ε. Φορολογικός σχεδιασμός με τη χρήση offshore εταιριών360
  • 6. Ρήτρα αντικατάχρησης άρθρου 48 ΚΦΕ361
  • 7. Ρήτρα αντικατάχρησης άρθρου 63 ΚΦΕ362
  • 8. Άρθρα 52-56 του ΚΦΕ για τις πράξεις εταιρικού μετασχηματισμού 365
  • α. Πεδίο εφαρμογής διατάξεων 52-55 του Ν 4172/2013365
  • β. Προϋποθέσεις εφαρμογής άρθρων 52-55 του ΚΦΕ367
  • γ. Αποτίμηση από την εισφέρουσα και αποκτώσα εταιρία των ληφθέντων τίτλων λόγω εισφοράς ενεργητικού και ανταλλαγής τίτλων. Ειδικές αντικαταχρηστικές διατάξεις368
  • δ. Ζημίες εισφέρουσας εταιρίας371
  • ε. Ζημίες λήπτριας (απορροφώσας) εταιρίας371
  • στ. Ειδική αντικαταχρηστική διάταξη του ΚΦΕ για τη μεταφορά ζημιών 373
  • ζ. Ρήτρα αντικατάχρησης άρθρου 8 του Ν 2578/1998 και άρθρου 56 ΚΦΕ377
  • 9. Φορολογικές συνέπειες αλλαγής κατοικίας379
  • α. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις379
  • β. Φόροι εξόδου380
  • γ. Νομολογιακή εξέλιξη ΔΕΕ για τη φορολογία εξόδου381
  • δ. Σύσταση εγγυήσεων383
  • ε. Εθνικές διατάξεις384
  • στ. Μεταφορά κατοικίας σε τρίτα μη συνεργάσιμα κράτη384
  • ζ. Μεταφορά κατοικίας σε κράτη με προνομιακό φορολογικό καθεστώς385
  • η. Ζητήματα διπλής φορολογίας386
  • θ. Τελικές κρίσεις387
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ΄391
  • Αξιολόγηση των εθνικών διατάξεων αντικατάχρησης υπό το πρίσμα της συμβατότητάς τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο, και της συνταγματικότητας αυτών391
  • Ι. Ενωσιακό Δίκαιο – ΣΑΔΦ391
  • ΙΙ. Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος395
  • ΙΙΙ. Άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος397
  • IV. Αξιολόγηση εθνικών διατάξεων αντικατάχρησης – Προτάσεις398
  • V. Επίλογος – Συμπερασματικές κρίσεις 401
  • ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ405
  • ΑποφΑσεις του ΔικαστηρΙου της ΕυρωπαϊκΗς Ενωσης415
  • ΝομοθεσΙα και λοιπΕς πρΑξεις των θεσμικΩν οργΑνων ΕΕ416
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ417
  • 0
  • 0