Έκδοση: 2013
ISBN: 978-960-622-162-0
Σελίδες: 424
Συγγραφέας: Α. Γιόκαρης, Γ. Κυριακόπουλος
Διεύθυνση Σειράς: Ε. Ρούκουνας

Το παρόν σύγγραμμα των Α. Γιόκαρη και Γ. Κυριακόπουλου «Διεθνές Δίκαιο Εναέριου Χώρου» που ανήκει στη σειρά του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου (Διεύθυνση σειράς: Εμμ. Ρούκουνας) παρουσιάζει μία όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα του θεσμικού πλαισίου που διέπει το Διεθνές Δίκαιο Εναέριου Χώρου και τις διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ICAO, το Eurocontrol και ο ΙΜΟ, σε αμυντικά Σύμφωνα, όπως το ΝΑΤΟ, και σε Ενώσεις Κρατών, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση. Κυρίως, επιχειρείται να καταγραφεί το νομικό καθεστώς που διέπει τον εθνικό και διεθνή εναέριο χώρο και τις Περιοχές Πληροφόρησης Πτήσεων (FIRs).

Το βιβλίο χωρίζεται συστηματικά σε πέντε μέρη τα οποία με τη σειρά τους εξειδικεύονται σε επιμέρους κεφάλαια και πραγματεύεται όλα τα επίκαιρα και ακανθώδη ζητήματα που σχετίζονται με το Διεθνές Δίκαιο Εναέριου Χώρου. Έτσι, στο Πρώτο Μέρος εκτίθεται το Διεθνές και Ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης του εναέριου χώρου και εξετάζονται ειδικότερα το νομικό καθεστώς του εναέριου χώρου, οι διεθνείς οργανισμοί για την πολιτική αεροπορία και η διασυνοριακή συνεργασία στα πλαίσια του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού. Κατόπιν, στο πλαίσιο του Δεύτερου Μέρους «Η Διεθνής διάσταση του εθνικού και εναέριου χώρου και των ʽʼATHINAIʼʼ και ʽʼNICOSIAʼʼ FIRs» αναλύονται ζητήματα όπως ο τρόπος με τον οποίο οριοθετείται ο εθνικός εναέριος χώρος και η άσκηση κυριαρχίας επʼ αυτού, τα δικαιώματα ελέγχου εκ της Συμβάσεως του Σικάγου, ο επιμερισμός και οι ρήτρες διαφύλαξης εθνικών αρμοδιοτήτων, οι Περιοχές Πληροφόρησης Πτήσεων και το FIR Αθηνών, οι εναέριες ζώνες «ειδικής δικαιοδοσίας», οι ζώνες περιορισμού ή ειδικών απαιτήσεων πτήσεως, η συνεργασία μεταξύ των «Αρμοδίων Αρχών» δύο γειτονικών περιοχών FIR και οι τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο. Στο τρίτο μέρος «Στρατιωτικές χρήσεις του εναέριου χώρου» αναλύονται θέματα που αφορούν στο δικαίωμα στρατιωτικών χρήσεων του εναέριου χώρου, οι δικαιοδοσίες ενημέρωσης πολιτικών – στρατιωτικών χρήσεων, οι δικαιοδοσίες διασυνοριακής στρατιωτικής συνεργασίας, το νομικό καθεστώς των αεροσκαφών, οι περιορισμοί στην κίνηση των στρατιωτικών αεροσκαφών, θέματα αναχαίτισης, οι περιορισμοί χρήσεων στον εναέριο χώρο, η αποστρατικοποίηση των ζωνών του εναέριου χώρου και τα προβλήματα από τη διεξαγωγή τουρκικών αεροπορικών ασκήσεων. Εν συνεχεία, στο τέταρτο μέρος του βιβλίου παρουσιάζονται οι μηχανισμοί επίλυσης των οικείων διαφορών ενώπιον των αρμόδιων διεθνών οργανισμών (π.χ. ICAO, Eurocontrol). Τέλος, στο πέμπτο μέρος εξετάζονται τα επιμέρους θέματα που αφορούν στην προστασία του εναέριου χώρου και των αεροπορικών μεταφορών, όπως είναι η εποπτεία του ICAO στη διερεύνηση αεροπορικών ατυχημάτων και συμβάντων και το διεθνές θεσμικό πλαίσιο προστασίας της πολιτικής αεροπορίας.

Την έκδοση πλαισιώνουν και ενισχύουν αναλυτική ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία, πίνακας διεθνών συμβάσεων και νομοθεσίας της ΕΕ, καθώς και ένα περιεκτικό αλφαβητικό ευρετήριο.

  • -28
  • Γενική εισαγωγή1
  • ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ5
  • ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΝΑΕΡΙΟΥ ΧΩΡΟΥ5
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ5
  • Το νομικό καθεστώς του εναερίου χώρου5
  • Α. Η πρακτική των κρατών πριν από το 19195
  • Β. Διεθνείς Πολυμερείς Συμβάσεις6
  • 1. Η Σύμβαση των Παρισίων (1919)6
  • 2. Το θεσμικό πλαίσιο στη Σύμβαση του Σικάγου (1944)9
  • Γ. Κυριαρχία και δικαιοδοσίες στον εθνικό εναέριο χώρο11
  • Δ. Ο διεθνής εναέριος χώρος13
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ16
  • Διεθνείς Οργανισμοί για την Πολιτική Αεροπορία16
  • Α. Ο Οργανισμός Διεθνούς Πολιτικής Αεροπορίας16
  • 1. Αρμοδιότητες και όργανα17
  • 2. Οι κανόνες «διεθνούς τυποποίησης» (international standards) – οι «συνιστώμενες μέθοδοι και διαδικασίες» (recommended practices and procedures)18
  • 3. Προβλέψεις συντονισμού και εναρμόνισης με παράλληλα θεσμικά πλαίσια22
  • 4. Η δικαιοδοτική αρμοδιότητα του Συμβουλίου23
  • B. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Πολιτικής Αεροπορίας (European Civil Aviation Conference, ECAC)24
  • Γ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ασφάλεια της αεροπορίας (European Aviation Safety Agency, EASA)26
  • Δ. Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την ασφάλεια της εναέριας κυκλοφορίας 27
  • 1. Εισαγωγικά27
  • 2. Η νέα Σύμβαση EUROCONTROL28
  • 3. Δεσμευτικότητα του θεσμικού πλαισίου του Οργανισμού 30
  • 4. Civil – Military Interface Committee 31
  • E. Διεθνής συνεργασία για την τήρηση και εφαρμογή των διεθνών αεροναυτικών ρυθμίσεων 32
  • 1. Συνεργασία EUROCONTROL με διεθνείς Οργανισμούς32
  • 2. Συνεργασία EUROCONTROL με ICAO 33
  • 3. Συνεργασία EUROCONTROL με ΝΑΤΟ34
  • 4. Η συνεργασία Eυρωπαϊκής Κοινότητας και Ευρωπαϊκής Ένωσης με EUROCONTROL34
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ37
  • Η διασυνοριακή συνεργασία στα πλαίσια του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού37
  • Α. Εισαγωγικά37
  • B. Οι Κανονισμοί για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό (ΕΕΟ) 38
  • Γ. Η Επιτροπή του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (ΕΟ)42
  • Δ. Επιμερισμός αρμοδιοτήτων και αρμοδιότητες που παραμένουν στα Κράτη μέλη42
  • Ε. Ο Ευρωπαϊκός Κοινός Αεροπορικός Χώρος44
  • ΣΤ. Τα λειτουργικά τμήματα του εναερίου χώρου46
  • ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ51
  • Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΝΑΕΡΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ «ΑΤΗΙΝΑΙ» ΚΑΙ «NICOSIA» FIRs51
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ51
  • Οριοθέτηση Εθνικού Εναερίου Χώρου και άσκηση κυριαρχίας51
  • Α. Η οριοθέτηση του εθνικού εναερίου χώρου σε σχέση με τα κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους51
  • Β. Το δικαίωμα της διαφοροποιημένης οριοθέτησης του εθνικού εναερίου χώρου σε σχέση με τα θαλάσσια σύνορα. Επιστήριξη και εκ της Σύμβασης του 1982 για το δίκαιο της θάλασσας55
  • Γ. Η σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διεθνείς διαδικασίες γνωστοποίηση της οριοθέτησης του ελληνικού εναερίου χώρου σε δέκα ναυτικά μίλια56
  • Δ. Διεθνείς έννομες συνέπειες της εκ της «γνωστοποίησης» έλλειψης διαμαρτυρίας59
  • Ε. Ο εναέριος χώρος των υπό στρατιωτική κατοχή εδαφών62
  • 1. Προβλήματα κυριαρχίας και ελέγχου υπερπτήσεων 62
  • 2. Διεθνές νομικό καθεστώς του Nicosia FIR66
  • 3. Ο έλεγχος της αεροπορικής διακίνησης από τις Αρχές της Δημοκρατίας της Κύπρου68
  • 4. Η λειτουργία του estoppel εις βάρος της Τουρκίας70
  • 5. Αναστολή λειτουργίας των αεροδρομίων στο βόρειο τμήμα με κοινοποίηση της σχετικής πράξης στο Συμβούλιο του ICAO και του EUROCONTROL και με επίκληση κατάστασης εθνικής κρίσεως72
  • 6. Ανεκχώρητο αρμοδιοτήτων συνδεόμενων με την άσκηση δημόσιας εξουσίας 73
  • 7. Αδυναμία “λειτουργικής υποκατάστασης” Επιτροπής Ε.Κ. στις Αρχές της Δημοκρατίας 74
  • 8. Η εκ της Αποφ. 550/1984 Συμβ. Ασφαλείας απαγόρευση “διευκόλυνσης” ή “υποβοήθησης” των “αρχών” της “ΤΔΒΚ” στις Κοινοτικές διεργασίες 75
  • 9. Αδυναμία επίκλησης του Κανονισμού για την “Πράσινη γραμμή”77
  • 10. Η απαγόρευση παροχής «συνδρομής»78
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ79
  • Δικαιώματα ελέγχου εκ της Συμβάσεως Σικάγου79
  • Α. Υποχρέωση προσγείωσης σε τελωνειακό αερολιμένα 79
  • Β. Εφαρμογή Κανονισμών Κράτους προσγειώσεως80
  • Γ. Έλεγχος διακινουμένων φορτίων80
  • Δ. Καθορισμός αεροδιαδρόμων και αεροδρομίων 81
  • Ε. Ευθύνη Κράτους προσγείωσης για εγκαταστάσεις αεροναυτιλίας επί του εδάφους82
  • ΣΤ. Δικαιώματα Κράτους προσγείωσης εκ της Συμβάσεως EUROCONTROL83
  • Ζ. Υποχρέωση επιβολής κυρώσεων83
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ86
  • Επιμερισμός και ρήτρες διαφύλαξης εθνικών αρμοδιοτήτων86
  • Α. Εναρμονισμένη επέκταση εθνικών δικαιοδοσιών στο διεθνή εναέριο χώρο86
  • B. Οι ρήτρες διαφύλαξης εθνικών αρμοδιοτήτων και διεθνών εκ του ICAO δικαιοδοσιών στη νέα Σύμβαση EUROCONTROL 88
  • 1. Οι ρήτρες διαφυγής στο EUROCONTROL88
  • 2. Το τεκμήριο διατήρησης των εθνικών αρμοδιοτήτων στο Πρωτόκολλο προσχώρησης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη διεθνή Σύμβαση EUROCONTROL και το Μνημόνιο Συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα 90
  • α. Εθνικές δικαιοδοσίες και Κοινοτικές αρμοδιότητες στα πλαίσια ενός Διεθνούς Οργανισμού90
  • β. Επιμερισμός – διακράτηση δικαιοδοσιών στο Πρωτόκολλο Προσχώρησης91
  • γ. H διακράτηση των εθνικών δικαιοδοσιών στο Μνημόνιο Συνεργασίας του EUROCONTROL με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα92
  • δ. Αδυναμία “λειτουργικής” παράκαμψης προνομίων κυριαρχίας 93
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ95
  • Οι Περιοχές Πληροφόρησης Πτήσεων και το FIR Αθηνών95
  • Α. Εισαγωγικά: Το διεθνές θεσμικό πλαίσιο της εναερίου κυκλοφορίας95
  • Β. Ο προσδιορισμός της «Αρμόδιας Αρχής» FIR97
  • Γ. Διαδικασίες οριοθέτησης ή αναθεώρησης ορίων των FIRs97
  • Δ. Αρμοδιότητες και δικαιοδοσίες της «Αρμόδιας Αρχής» ATS εντός της Περιοχής FIR ευθύνης της101
  • Ε. Oι αεροδιάδρομοι στο FIR 102
  • 1. Διαδικασία οριοθέτησης102
  • 2. Διεθνής αποδοκιμασία ελληνικών μονομερών ενεργειών - αποδοχή των ενστάσεων της Τουρκίας104
  • 3. Το δίκτυο αεροδιαδρόμων στον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό 108
  • 1. Οι ρυθμίσεις περί θαλασσίων ορίων στη Συνθήκη της Λωζάννης περί ειρήνης – το Πρωτόκολλο των Αθηνών του 1926121
  • 2. Η συμφωνία Ιταλίας - Τουρκίας του 1932122
  • ΣΤ. Η οριοθέτηση του FIR Αθηνών109
  • Ζ. Τουρκικές διεκδικήσεις και αμφισβήτηση των ορίων και αρμοδιοτήτων του FIR Αθηνών113
  • Η. Αμφισβητήσεις οριοθετήσεων115
  • Θ. Το πρόβλημα των «συμφωνημένων» ελληνοτουρκικών θαλασσίων συνόρων 119
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ128
  • Εναέριες ζώνες «ειδικής δικαιοδοσίας»128
  • Α. Το νομικό καθεστώς του εναερίου χώρου υπεράνω των θαλασσίων ζωνών128
  • 1. Εισαγωγικά128
  • 2. Ο εναέριος χώρος της συνορεύουσας ζώνης129
  • 3. Ο εναέριος χώρος υπεράνω της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ)130
  • 4. Ο εναέριος χώρος υπεράνω της Υφαλοκρηπίδας133
  • 5. H «ελεύθερη» υπέρπτηση των στενών διεθνούς ναυσιπλοΐας135
  • Β. Ζώνες για αεροναυτική έρευνα - διάσωση 139
  • 1. Εισαγωγικά139
  • 2. Η παροχή υπηρεσιών «έρευνας και διάσωσης» από τις αρμόδιες αρχές Περιοχής FIR141
  • 3. Προσδιορισμός Περιοχών ευθύνης142
  • 4. Ο καθορισμός περιοχής ευθύνης για έρευνα και διάσωση εντός των ορίων του FIR Αθηνών 142
  • 5. Διασυνοριακή συνεργασία144
  • 6. Οριοθέτηση περιοχής για ναυτική έρευνα- διάσωση146
  • α. Αδυναμίες θεσμικού πλαισίου 146
  • β. Τα κριτήρια οριοθέτησης146
  • 7. Το κοινό ΙΜΟ-ICAO Παράρτημα 12148
  • 8. Αμφισβήτηση από την Τουρκία ορίων και αρμοδιοτήτων στο SAR Αθηνών149
  • α. Ο τουρκικός Κανονισμός 88/13559/1989 για έρευνα-διάσωση και η έμπρακτη αμφισβήτηση των ελληνικών σχετικών αρμοδιοτήτων στο θαλάσσιο και στον εναέριο χώρο του Αιγαίου εντός του FIR Αθηνών149
  • β. Ο Τουρκικός Κανονισμός του 2001 για έρευνα - διάσωση (SAR)151
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ153
  • Ζώνες περιορισμού ή ειδικών απαιτήσεων πτήσεως153
  • Α. Άσκηση δικαιοδοσίας συμβατή με τις διεθνείς ρυθμίσεις153
  • 1. Απαγορευμένες περιοχές153
  • 2. Επικίνδυνες περιοχές155
  • 3. Περιορισμένες περιοχές157
  • 4. Το θεσμικό πλαίσιο στον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό (ΕΕΟ)159
  • Β. Άσκηση δικαιοδοσίας μη συμβατή με τις διεθνείς ρυθμίσεις160
  • 1. Η ανακήρυξη «εναέριων αμυντικών ζωνών αναγνώρισης» (ADIZ)160
  • 2. Προβλήματα διεθνούς νομιμότητας162
  • Γ. Ζώνες απαγόρευσης πτήσεων με αποφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας (No-Fly Zones)163
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ165
  • Προβλεπόμενες περιπτώσεις συνεργασίας μεταξύ των «Αρμοδίων Αρχών» δυο γειτονικών Περιοχών FIR165
  • Α. Οι ρυθμίσεις του ICAO165
  • Β. Οι προβλέψεις στον ΕΕΟ168
  • Γ. Ανάθεση ευθύνης (Delegation of responsibility)168
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ171
  • Οι Τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο171
  • Α. Ζωτικά συμφέροντα Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο171
  • Β. Αιτιάσεις - διεκδικήσεις Τουρκίας κατά Ελλάδος171
  • Γ. Αποδοχή από την Τουρκία του διεθνούς νομικού καθεστώτος του Αιγαίου173
  • ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ179
  • ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝΑΕΡΙΟΥ ΧΩΡΟΥ179
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ179
  • Δικαίωμα στρατιωτικών χρήσεων εναερίου χώρου179
  • Α. Εισαγωγικά179
  • B. Περιορισμοί του δικαιώματος στρατιωτικών χρήσεων της Θάλασσας179
  • Γ. Περιορισμοί του δικαιώματος στρατιωτικών ασκήσεων από διεθνείς αεροναυτικούς κανονισμούς180
  • Δ. Ο πολιτικο-στρατιωτικός συντονισμός ενόψει διεξαγωγής στρατιωτικών ασκήσεων183
  • Ε. Ο προωθημένος πολιτικο-στρατιωτικός συντονισμός: Η δημιουργία κοινών Συντονιστικών Επιτροπών185
  • ΣΤ. Η συντονισμένη και ευέλικτη στρατιωτική χρήση του εναερίου χώρου στα πλαίσια των Κανονισμών για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό186
  • 1. Εισαγωγικά186
  • 2. Ο Κανονισμός ( Ε.Κ.) αριθ. 2150/2005 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2005 , σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για την ευέλικτη χρήση εναερίου χώρου 187
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ191
  • Δικαιοδοσίες ενημέρωσης πολιτικών - στρατιωτικών χρήσεων του εναερίου χώρου191
  • Α. Εισαγωγικά191
  • Β. Η διεθνής πρακτική192
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ194
  • Δικαιοδοσίες διασυνοριακής στρατιωτικής συνεργασίας194
  • Α. Εισαγωγικά194
  • Β. Η πρακτική στα πλαίσια του ICAO και του EUROCONTROL195
  • Γ. Ο πολιτικο-στρατιωτικός συντονισμός στα πλαίσια του ΝΑΤΟ195
  • Δ. Συνεργασία EUROCONTROL με ΝΑΤΟ198
  • Ε. Η πολιτικο-στρατιωτική συνεργασία στα πλαίσια ΝΑΤΟ-Επιτροπής ΕΚ199
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ201
  • Νομικό καθεστώς αεροσκαφών201
  • Α. Στοιχεία ορισμού του αεροσκάφους201
  • Β. Η διάκριση μεταξύ «πολιτικών» και «κρατικών» αεροσκαφών203
  • 1. Εισαγωγικά203
  • 2. Το λειτουργικό κριτήριο διάκρισης πολιτικών-κρατικών αεροσκαφών205
  • 3. Η θέση της Νομικής Επιτροπής του ICAO207
  • Γ. Κατηγορίες αεροσκαφών που καλύπτονται από το άρθρο 3(β) της Σύμβασης του Σικάγου περί κρατικών αεροσκαφών208
  • 1. Αεροσκάφη μεταφοράς διπλωματικών αποστολών208
  • 2. Αεροσκάφη εξυπηρέτησης και υποστήριξης στρατιωτικών σκοπών209
  • 3. Νοσοκομειακά αεροσκάφη-αεροσκάφη αποστολών διάσωσης - ανθρωπιστικών αποστολών209
  • Δ. Αεροσκάφη άνευ χειριστού210
  • Ε. Εθνικότης-νηολόγηση αεροσκαφών212
  • Στ. Διατάξεις της Σύμβασης του Σικάγου και των Παραρτημάτων της που εφαρμόζονται και επί των στρατιωτικών αεροσκαφών216
  • 1. Το άρθρο 3 δις της Σύμβασης του Σικάγου περί απαγόρευσης χρήσης όπλων κατά πολιτικών αεροσκαφών216
  • 2. Το άρθρο 3(δ) της Σύμβασης του Σικάγου219
  • 3. Οι διατάξεις που αφορούν την υποβολή σχεδίων πτήσεως εκ μέρους των στρατιωτικών αεροσκαφών219
  • 4. Διατάξεις σχετικές με την αναγνώριση-αναχαίτιση αεροσκαφών220
  • 5. Η απαγόρευση χρησιμοποίησης πολιτικών αεροσκαφών για στρατιωτικούς σκοπούς223
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ225
  • Δικαιοδοσίες ελέγχου και περιορισμών στην κίνηση των στρατιωτικών αεροσκαφών225
  • A. Το σχέδιο πτήσεως στον «ελεγχόμενο εναέριο χώρο» 225
  • B. Η «συστηματοποίηση» των ρυθμίσεων στον ΕΕΟ226
  • Γ. Το σχέδιο πτήσεως στις επιχειρησιακές πτήσεις των στρατιωτικών αεροσκαφών227
  • Δ. Οι πτήσεις GAT στα πλαίσια του ICAO230
  • Ε. Η διάκριση πτήσεων GAT – OAT στα πλαίσια του EUROCONTROL και του ΝΑΤΟ231
  • ΣΤ. Οι GAT - OAT πτήσεις στους Κανονισμούς για τον ΕΕΟ233
  • Ζ. Η κατηγοριοποίηση του Εναερίου Χώρου στα πλαίσια του ICAO και του EUROCONTROL 234
  • Η. Η «κατηγοριοποίηση» στα πλαίσια του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού236
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ239
  • Δικαιοδοσίες κατοχύρωσης της άμυνας και ασφάλειας πτήσεων: διεθνείς και εθνικές ρυθμίσεις για την αναγνώριση – αναχαίτιση αεροσκαφών239
  • Α. Έννοια παραβίασης - παράβασης239
  • Β. Οι διαδικασίες αναγνώρισης – αναχαίτισης241
  • 1. Στον εθνικό εναέριο χώρο241
  • 2. Στο διεθνή εναέριο χώρο246
  • 3. Η επίκληση της κατάστασης ανάγκης ως ρήτρας επιφύλαξης δικαιωμάτων 248
  • 4. Μέτρα άμυνας και ασφάλειας στα πλαίσια του EEO252
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ254
  • Δικαιώματα αναστολής ή περιορισμού χρήσεων του εναερίου χώρου λόγω αμυντικών αναγκαιοτήτων254
  • Α. Εισαγωγικά254
  • B. Επίκληση για διαφύλαξη εθνικών συμφερόντων255
  • Γ. Η ρήτρα διαφυγής στο EUROCONTROL255
  • Δ. Η επίκληση του δικαιώματος στα πλαίσια του ΕΕΟ255
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ-28
  • Περιορισμοί και ελεγχόμενη χρήση – λόγω «αποστρατικοποίησης» (!) – ζωνών εναερίου χώρου-28
  • 257-28
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ263
  • Προβλήματα από τη διεξαγωγή τουρκικών αεροπορικών ασκήσεων263
  • Α. Τουρκικές επιδιώξεις263
  • Β. Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης264
  • Γ. Θεσμικές δεσμεύσεις της Τουρκίας266
  • ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ271
  • ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ271
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ271
  • Η επίλυση διαφορών στα πλαίσια του ICAO271
  • Α. Οι δικαιοδοτικές διαδικασίες των άρθρων 84 επ. της Σύμβασης του Σικάγου271
  • Β. Διαδικασίες διαπίστωσης παραβάσεων: Οι ελεγκτικές αρμοδιότητες του Συμβουλίου του ICAO276
  • Γ. Η διαδικασία της εφέσεως279
  • Δ. Κυρώσεις επί μη εφαρμογής των αποφάσεων280
  • Ε. Η διεθνής πρακτική της δικαιοδοτικής προσφυγής βάσει του άρθρου 84281
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ289
  • Η επίλυση διαφορών από το Διαρκές Δικαστήριο Διαιτησίας και το EUROCONTROL289
  • A. Το Διαρκές Δικαστήριο Διαιτησίας289
  • B. Η επίλυση διαφορών στα πλαίσια του EUROCONTROL292
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ296
  • Συγκρτική αποτίμηση διαδικασιών επίλυσης διαφορών296
  • Α. Ενώπιον του Συμβουλίου ICAO296
  • Β. Ενώπιον του Διαρκούς Δικαστηρίου Διαιτησίας297
  • ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ303
  • ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ305
  • ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑΕΡΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ305
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ305
  • Η εποπτεία του ICAO στη διερεύνηση αεροπορικών ατυχημάτων και συμβάντων (Aircraft Accident and Incident Investigation)305
  • Α. Η Σύμβαση του Σικάγου και το Παράρτημα 13305
  • 1. Εισαγωγικά305
  • 2. Το Παράρτημα 13 Σύμβασης Σικάγου306
  • α. Εισαγωγικά306
  • β. Διερεύνηση εκτός της επικράτειας οιουδήποτε Κράτους ή υπεράνω της ανοικτής θάλασσας309
  • γ. Περιεχόμενο της διερεύνησης310
  • δ. Υποχρεώσεις των άλλων Κρατών312
  • ε. Συμμετοχή άλλων Κρατών στη διερεύνηση312
  • στ. Το Τελικό Πόρισμα (Final Report) 313
  • ζ. Συστάσεις ασφαλείας314
  • Β. Η Ευρωπαϊκή διάσταση της διερεύνησης αεροπορικών ατυχημάτων και συμβάντων316
  • 1. Η Οδηγία 94/56/ΕΚ316
  • 2. Η Οδηγία 2003/42/ΕΚ 318
  • 3. Ο νέος Κανονισμός (EE) 996/2010320
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ327
  • Το διεθνές θεσμικό πλαίσιο προστασίας της πολιτικής αεροπορίας327
  • Α. Εισαγωγικά327
  • Β. Η αντιμετώπιση του προβλήματος της «πειρατείας» στο διεθνές δίκαιο328
  • Γ. Το ειδικό διεθνές συμβατικό πλαίσιο προστασίας της πολιτικής αεροπορίας330
  • 1. Η Σύμβαση του Τόκυο (1963)332
  • 2. Η Σύμβαση της Χάγης (1970)335
  • 3. Η Σύμβαση του Μόντρεαλ (1971)338
  • Δ. Κριτική εκτίμηση των Συμβάσεων του Τόκυο, της Χάγης και του Μόντρεαλ και η ελληνική νομοθεσία341
  • E. Η «Διακήρυξη» της Βόννης (1978)347
  • ΣΤ. Αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων του ΟΗΕ και του ICAO348
  • Ζ. Η Σύμβαση και το Πρωτόκολλο του Πεκίνου (2010)349
  • Η. Η Πρόληψη358
  • 1. Η Σύμβαση του Μόντρεαλ (1991) 358
  • 2. Το Παράρτημα 17 της Σύμβασης του Σικάγου358
  • 3. Η ευρωπαϊκή διάσταση της πρόληψης360
  • ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ - ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ365
  • Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗ365
  • B. ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ366
  • ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ379
  • ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ382
  • Α. ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ382
  • Β. ΟΔΗΓΙΕΣ385
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ387
  • 0
  • 0