Εγκληματολογική θεωρία και ιστορική συγκυρίαΒασικές έννοιες και θεμελιώδη προβλήματαΕξέλιξη - Κριτική

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €25.00
ΝΠ €35.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2013
ISBN: 978-960-622-238-2
Σελίδες: 304
Συγγραφέας: Σ. Βιδάλη

Το έργο «Εισαγωγή στην Εγκληματολογία» αποτελεί μια εισαγωγή στα βασικά θεωρητικά προβλήματα και αναζητήσεις της εγκληματολογικής θεωρίας. Το βιβλίο εισάγει τους αναγνώστες στις βασικές έννοιες της Επιστήμης της Εγκληματολογίας και αναδεικνύει τις επιρροές που έχει δεχθεί αυτή από άλλες επιστήμες, όπως και τις επιδράσεις που οι συνέπειες των δυναμικών κοινωνικών μεταβολών είχαν στις θεωρίες για το έγκλημα. Συστηματοποιούνται οι κύριες θέσεις κάθε θεωρητικού παραδείγματος, όπως διαμορφώθηκαν στη διάρκεια της νεωτερικότητας και της ύστερης νεωτερικότητας και, επιπλέον, αναδεικνύονται ζητήματα και θεωρητικές προσεγγίσεις που δεν έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα την ελληνική βιβλιογραφία.

Συγκεκριμένα, περιλαμβάνει τα εξής κεφάλαια: έγκλημα και Εγκληματολογία, έγκλημα και ελεύθερη βούληση, ο εγκληματίας άνθρωπος, το εγκληματικό περιβάλλον, η υπέρβαση του θετικισμού, η πολιτική οικονομία του εγκλήματος και η εποχή των ρεαλισμών. Συνοδεύεται από πλούσια βιβλιογραφία (ελληνική και ξενόγλωσση) και αλφαβητικό ευρετήριο.

Το βιβλίο απευθύνεται σε φοιτητές και ερευνητές, κυρίως τους πρωτοείσακτους στην Επιστήμη της Εγκληματολογίας, και σε όσους επιδιώκουν μια κριτική προσέγγιση για το εγκληματικό ζήτημα και τις θεωρίες γιʼ αυτό. Υπό το πρίσμα της παραδοχής ότι «ουδέν πρακτικώτερον της θεωρίας» επιχειρεί να εισάγει τους αναγνώστες του σε έναν τρόπο σκέψης και ανάλυσης χρήσιμο για μια περαιτέρω εμβάθυνση τόσο στη θεωρία και όσο και στην αντεγκληματική πολιτική.

  • -20
  • ΑΝΤΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ1
  • ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ9
  • ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ: ΚΑΤΑΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΝΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ9
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ9
  • ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ9
  • 1. Επιστημονικός προσδιορισμός 9
  • 1.1. Έγκλημα: οι διαφορετικοί «άλλοι» ή κάποιοι από εμάς; 10
  • 1.2. Τα όρια του εγκλήματος: Δίκαιο, κανόνας και νόμος12
  • 1.2.1. Νομικό έγκλημα - Πραγματικό έγκλημα14
  • 2. Η ιστορικότητα της Εγκληματολογίας17
  • 2.1. Το πρόβλημα 17
  • 2.2. Θεωρία και πραγματικότητα 19
  • 2.3. Η διάδοση της θεωρίας 21
  • και αντεγκληματική πολιτική21
  • 2.4.1. Η εξέλιξη έως το 197422
  • 2.4.2. Από τη Μεταπολίτευση…προς τον 21ο αιώνα26
  • 3. Η γνώση μας για το έγκλημα 32
  • 3.1. Η μέτρηση του εγκλήματος 32
  • 3.2. Η αξία των μετρήσεων36
  • 3.3. Για μία κοινωνιολογία των καταγραφομένων εγκλημάτων 37
  • 3.4. Ο σκοπός των μετρήσεων και αντεγκληματική πολιτική41
  • 3.5. Η παραγωγή στατιστικών δεδομένων στην Ελλάδα 46
  • ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ53
  • ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ «ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ» ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ: ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ53
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ53
  • ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ53
  • 1. Ωφελισμός, Διαφωτισμός, Κλασικισμός53
  • 1.1. Κοινωνικό συμβόλαιο, πολιτική κοινωνία και το κοινό καλό 53
  • 1.2. Τα έγκλημα ως ορθολογική πράξη 59
  • 1.3. Κριτική 65
  • 2. Η κρίση του κλασικισμού 67
  • και η γέννηση του «μέσου ανθρώπου» 68
  • 2.2. Η επίδραση της Ιατρικής 72
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ75
  • Ο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ75
  • 1. Θετικισμός Ι 75
  • 1.1. Εισαγωγή76
  • 1.2. Επικίνδυνες τάξεις και η «φυλή του εγκληματία» 78
  • 2. Η Ιταλική Θετική Σχολή: Εγκληματίας γεννιέσαι δεν γίνεσαι80
  • 2.1. Ο εγκληματίας άνθρωπος81
  • 2.1.1. Το τέλος της ελεύθερης βούλησης83
  • 2.1.2. Φυσικό έγκλημα και η ικανότητα του εγκληματείν86
  • Θετικής Σχολής87
  • 2.2.1.Οι συνθήκες διαβίωσης των εργατικών στρωμάτων88
  • 2.2.2. Η δημιουργία μεγάλων αστικών κέντρων88
  • 2.2.3. Αστική συγκρότηση και επικινδυνότητα90
  • παράμετρος91
  • 3.1. Η «μετανάστευση» της Ευρωπαϊκής θεωρίας για το έγκλημα 94
  • 4. Βιολογικός Θετικισμός95
  • για τον υβριδισμό των φυτών95
  • 4.1.2. Το εγκληματικό οικογενειακό δένδρο των εγκλείστων96
  • 4.1.3. Εγκληματική συμφωνία98
  • 4.1.4. Υιοθετημένα παιδιά100
  • 4.2. Νοημοσύνη100
  • 4.3. Η γενετική δομή 101
  • 4.4. Εγκληματικό σώμα: ανώτερα και κατώτερα είδη103
  • 4.5. Επίδραση του Βιολογικού Θετικισμού - Κριτική 105
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ107
  • ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ107
  • 1. Θετικισμός ΙΙ 107
  • 1.1. Κοινωνιολογικός Θετικισμός: Η Σχολή του Σικάγου 107
  • 1.1.1. Το πλαίσιο ανάπτυξης και έρευνας της Σχολής του Σικάγου108
  • ανθρώπου110
  • 1.1.2.1. Η Μητρόπολη110
  • 1.1.3. Οργάνωση και αποδιοργάνωση του αστικού χώρου 1925114
  • 1.1.4. Αστική ανάπτυξη και κοινωνική αποδιοργάνωση117
  • 1.1.5. Πολιτισμική μεταβίβαση118
  • συναναστροφές119
  • 1.2. Επίδραση και Κριτική123
  • 2. Ψυχολογικός θετικισμός και κοινωνική μάθηση124
  • 2.1. Η ψυχαναλυτική προσέγγιση 124
  • 2.2. Μητρική αποστέρηση126
  • 2.3. Θεωρίες της Μάθησης127
  • και η κλασσική εξάρτηση127
  • της χαμηλής τάξης»129
  • 2.3.3. Για λόγους τιμής: υποπολιτισμοί βίας131
  • 2.3.4. Ο Κώδικας του δρόμου: το ghetto134
  • 2.4. Εκπαιδεύοντας τον εγκληματία 136
  • 2.4.1. Λειτουργική μάθηση136
  • 2.4.2. Διαφορική ενίσχυση: οι συνέπειες της συμπεριφοράς137
  • 2.4.3. Παρατηρώντας τους άλλους139
  • 2.4.4. Τα λάθη της εγκληματικής σκέψης140
  • 2.4.5. Ηθική ανάπτυξη και ανωριμότητα140
  • 2.4.6. Η εγκληματική προσωπικότητα141
  • 2.5. Επίδραση και Κριτική142
  • 3. Δομο-λειτουργικές θεωρίες και θεωρίες της έντασης143
  • κοινωνίας143
  • 3.1.1. Καινοτομία147
  • 3.1.2. Τυπολατρία147
  • 3.1.3. Αναχωρητισμός147
  • 3.1.4. Η εξέγερση/επανάσταση148
  • 3.2. Κριτική και επικρίσεις της θεωρίας της ανομίας148
  • και του R.K. Merton150
  • 4.1. Η Γενική θεωρία της έντασης και οι τύποι έντασης150
  • 4.2. Η θεσμική ανομία και το Αμερικανικό όνειρο150
  • 4.3. Εγκληματικοί υπο-πολιτισμοί151
  • 4.4. Υπόγειες αξίες και τεχνικές ουδετεροποίησης 153
  • 4.5. Θεωρίες ελέγχου 156
  • 4.6. Κριτικές επισημάνσεις 158
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ159
  • Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΤΙΚΙΣΜΟΥ159
  • 1. Κοινωνική αλληλεπίδραση και έγκλημα 159
  • (labelling theory)163
  • 1.1.1. Η δραματοποίηση του κακού163
  • 1.1.2. Ο εξορθολογισμός της απόκλισης164
  • 1.1.3. Η διαδικασία δημιουργίας κανόνα: οι περιθωριοποιημένοι164
  • 1.1.4. Η εγκληματοποίηση του κανονικού166
  • των ορίων167
  • σύγκρουση167
  • στο χαρακτηρισμό167
  • 1.2. Κριτική και επίδραση της θεωρίας της ετικέττας168
  • 2. Ριζοσπαστικές θεωρίες: Η συγκρουσιακή κοινωνία169
  • 2.1. Αντιθετικισμός: η ρωγμή στη συναινετική κοινωνία 169
  • 2.1.1. Πολιτισμική σύγκρουση και έγκλημα169
  • και τα κινήματα του ’60 και ’70 170
  • 2.2.1. Η σύγκρουση ως συμβολή στην κοινωνική συνοχή171
  • 2.2.2. Σχέσεις εξουσίας και εγκληματοποίηση172
  • 2.2.3. Μια θεωρία για την εγκληματοποίηση173
  • 2.2.4. Η κοινωνική πραγματικότητα του εγκλήματος174
  • 2.3. Επίδραση και κριτική των θεωριών της σύγκρουσης 176
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ177
  • Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ177
  • 1. Μαρξισμός και Μαρξιστική Εγκληματολογία 177
  • 1.1. Εισαγωγή: το έγκλημα ως κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα177
  • 1.2. Η πρώιμη Μαρξιστική εγκληματολογική θεωρία 182
  • 1.2.1. Έγκλημα και οικονομικές ανισότητες182
  • 1.3. Μαρξιστική Εγκληματολογία: η αμερικανική εκδοχή 183
  • 1.3.1. Το έγκλημα ως λύση επιβίωσης183
  • 1.3.2. Η συμβίωση νομιμότητας και παρανομίας184
  • του εγκλήματος184
  • 2. Μαρξισμός, κριτική θεωρία και κριτική Εγκληματολογία 185
  • Κριτική Εγκληματολογία 185
  • 2.1.1. Μια πλήρως κοινωνική θεωρία185
  • 2.1.1.1. Δυνατότητες 186
  • 2.1.1.2. Τυπικές προϋποθέσεις 186
  • 2.1.1.3. Ενστάσεις 189
  • έρευνα190
  • και ποινικό δίκαιο192
  • 2.2.2. Ιδεολογία της Κοινωνικής Άμυνας: Αρχές193
  • στο ποινικό δίκαιο195
  • 2.2.3.1. Η άρνηση της αρχής της νομιμότητας196
  • 2.2.3.2. Η άρνηση της αρχής του καλού και του κακού198
  • 2.2.3.3. Η άρνηση της αρχής της ενοχής199
  • 2.2.3.4. Άρνηση της αρχής της πρόληψης και του σκοπού 200
  • 2.2.3.5. Η άρνηση της αρχής της ισότητας 200
  • 2.2.3.6. Η άρνηση της αρχής του κοινωνικού συμφέροντος 201
  • 2.3. Κριτική Εγκληματολογία: συνοπτική επισκόπηση 202
  • 2.3.1. Η πολιτική οικονομία του εγκλήματος202
  • 2.3.2. Η αξία της μαρξιστικής ανάλυσης202
  • 2.3.3. Καθοδηγητικοί άξονες ανάλυσης203
  • 2.3.4. Το πεδίο έρευνας206
  • 2.3.5. Εξουσία και γνώση206
  • 2.3.6. Τα ανθρώπινα δικαιώματα 207
  • 2.4. Κριτική και επίδραση 207
  • ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ211
  • ΟΙ «ΜΙΚΡΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ» ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ: ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΗ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ211
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ211
  • Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΡΕΑΛΙΣΜΩΝ211
  • 1. Οι επίγονοι των μεγάλων αφηγήσεων211
  • 2. Βιοχημικές και βιοκοινωνικές θεωρίες 214
  • 2.1. Το νευρικό σύστημα και εγκέφαλος214
  • 2.1.1. Οι ανιχνευτές ψεύδους και το άγχος της τιμωρίας217
  • 2.1.2. Νευροδιαβιβαστές 218
  • 2.1.3. Ψυχώσεις και εγκεφαλικές βλάβες.220
  • 2.2. Ορμόνες και επιθετική συμπεριφορά221
  • 2.3. Βιοκοινωνικοί παράγοντες221
  • 2.3.1. Εξελικτικές θεωρίες - η ροπή στο έγκλημα221
  • 3. Ο νεοσυντηρητισμός και η διαχείριση του Εγκλήματος225
  • 3.1. Η περιβαλλοντική προσέγγιση225
  • 3.2. Η προσέγγιση της δραστηριότητας ρουτίνας226
  • 3.3. Η προσέγγιση της ορθολογικής επιλογής228
  • της φτώχειας229
  • 3.4.1. Τα «σπασμένα παράθυρα»231
  • 3.4.2. Οι υπάνθρωποι των γκέττο: underclass233
  • 4. Η εξέλιξη της Κριτικής Εγκληματολογίας235
  • 4.1. Αριστερός ρεαλισμός: το τετράγωνο το εγκλήματος235
  • 4.2. Η ριζοσπαστική (ιδεαλιστική) προσέγγιση240
  • 4.3. Η εγκληματολογία της κοινωνικής βλάβης240
  • 4.4. Η αναρχική προσέγγιση241
  • 4.5. Η πολιτισμική προσέγγιση241
  • 4.5.1. Το καρναβάλι του εγκλήματος 246
  • 4.5.2. Η σχιζοφρένεια του εγκλήματος246
  • 5. Η «ανεξάρτητη σκηνή» της Εγκληματολογίας251
  • 5.1. Η φεμινιστική προσέγγιση 251
  • Εγκληματολογίας256
  • ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ: Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ257
  • 0
  • 0