Διάγραμμα Γενικού Μέρους - ΙΙ. Ειδικές Εμφανίσεις του Εγκλήματος (Απόπειρα - Συμμετοχή - Συρροή)

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €20.00
ΝΠ €30.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2017
ISBN: 978-960-622-149-1
Σελίδες: 176 + XXIV
Συγγραφέας: Χ. Παπαχαραλάμπους
Διεύθυνση Σειράς: Ν. Χατζημιχαήλ

Με τον παρόντα δεύτερο τόμο του Κυπριακού Ποινικού Δικαίου ολοκληρώνεται το Εγχειρίδιο του Γενικού Μέρους του Κυπριακού Ουσιαστικού Ποινικού Δικαίου. Σε συνέχεια του πρώτου τόμου που περιείχε τη γενική θεωρία και τη γενική εμφάνιση του εγκλήματος, παρουσιάζονται πλέον στο παρόν βιβλίο οι ειδικές εμφανίσεις του εγκλήματος και δη η απόπειρα, η συμμετοχή και η συρροή.

 Η αναφορά της κυπριακής και κοινοδικαιικής νομολογίας επιδιώχθηκε να είναι η ευρύτερη δυνατή. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε, πέραν της επιδίωξης συστηματικής και μεθοδολογικής πληρότητας, σε πεδία ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τον νομικό της παράδοσης του common law. Εδώ εντάσσεται η πραγμάτευση της μορφής ποινικής ευθύνης της συνωμοσίας, η σύγκρισή της με το οργανωμένο έγκλημα, η εποπτεία των δογματικών μορφών της συμμετοχής υπό την τεχνική του όρου έννοια του βρετανικού κοινοδικαίου, η παρουσίαση της προβληματικής της κόλουρης εγκληματικότητας, η εξέταση των ιδιομορφιών της κοινοδικαιικής δογματικής της συρροής σε συγκριτική αντιπαράθεση και αξιολόγηση προς την πιο εξελιγμένη δογματική της συρροής της παράδοσης του civil law, τέλος, η εξέταση ειδικών πεδίων συρροής, όπως η διδασκαλία του βορειοαμερικανικού δικαίου και η ειδικότερη προβληματική της «εκ κακουργήματος φονικής ευθύνης» (‘felony murder’).

 Ιδιαίτερη έκταση δόθηκε, επίσης, στην πραγμάτευση (και από δικονομικής άποψης, όπου και όσο χρειάζεται) θεμάτων ειδικού ενδιαφέροντος, όπως η παγίδευση (ως σχετικά αυτοτελές πεδίο στο ευρύτερο πλαίσιο του συμμετοχικού αδίκου) ή ο χειρισμός της πολλαπλότητας των κατηγοριών στο κυπριακό δίκαιο (ως ειδική εκδοχή της γενικότερης αρχής της απαγόρευσης «διπλής αξιολόγησης» [‘double jeopardy’]).

 Το έργο αποτελεί πολύτιμο οδηγό τόσο για τον σπουδαστή και εφαρμοστή του κυπριακού ποινικού δικαίου, όσο και για όποιον νομικό θέλει να κατανοήσει το ποινικό Κοινοδίκαιο ή να εμβαθύνει στην προβληματική των ποινικών φαινομένων. Συμπληρώνεται με αναλυτικότατη εργογραφία, κατάλογο δικαστικών αποφάσεων, καθώς και ευρετήριο, τα οποία διευκολύνουν σημαντικά τον αναγνώστη στην έρευνά του.

  • -26
  • ΙΒ. ΟΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ1
  • ΙΓ. Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ2
  • ΙΓ. 1. Η έννοια της απόπειρας2
  • ΙΓ. 2. Τα στοιχεία της απόπειρας7
  • ΙΓ. 2. 1. Η απόφαση τέλεσης του εγκλήματος7
  • ΙΓ. 2. 2. Η απόπειρα ως πλημμέλημα και ως κακούργημα9
  • ΙΓ. 2. 3. Απόπειρα στα τυπικά εγκλήματα10
  • ΙΓ. 2. 4. Απόπειρα στα εγκλήματα παράλειψης10
  • ΙΓ. 2. 5. Απόπειρα σε εγκλήματα με εξωτερικό όρο αξιοποίνου11
  • ΙΓ. 2. 6. Απόπειρα στα εκ του αποτελέσματος χαρακτηριζόμενα εγκλήματα12
  • ΙΓ. 2. 7. Απόπειρα στα σύνθετα εγκλήματα13
  • ΙΓ. 2. 8. Απόπειρα σε πράξεις ελεύθερες στην αιτία τους13
  • ΙΓ. 2. 9. Απόπειρα απόπειρας;14
  • ΙΓ. 2. 10. Απόπειρα σε εγκλήματα φρονηματικού αδίκου15
  • ΙΓ. 2. 11. Απόπειρα σε εγκλήματα με υποκειμενικά στοιχεία αδίκου15
  • ΙΓ. 2. 12. Απόπειρα σε εγκλήματα σχέσης15
  • ΙΓ. 2. 13. Απόπειρα σε εγκλήματα υποκατάστατης ευθύνης17
  • ΙΓ. 3. Πρόσφορη και απρόσφορη απόπειρα17
  • ΙΓ. 4. Ο λόγος τιμώρησης της απόπειρας21
  • ΙΓ. 4. 1. Υποκειμενικές θεωρίες21
  • ΙΓ. 4. 2. Αντικειμενικές θεωρίες22
  • ΙΓ. 4. 2. 1. Ουσιαστική-αντικειμενική θεωρία23
  • ΙΓ. 4. 2. 2. Τυπική-αντικειμενική θεωρία23
  • ΙΓ. 4. 2. 3. Βελτιωμένες αντικειμενικές θεωρίες25
  • ΙΓ. 4. 2. 3. α. Τύπος του Frank25
  • ΙΓ. 4. 2. 3. β. Θεωρία της εντύπωσης26
  • ΙΓ. 4. 2. 3. γ. Θεωρία του φυσικού εγκλήματος28
  • ΙΓ. 4. 2. 3. δ. Η αντικειμενική αξιολόγηση του σχεδίου του δράστη28
  • ΙΓ. 4. 2. 3. ε. Η θεωρία του νομοτυπικού ελλείμματος29
  • ΙΓ. 5. Η υπαναχώρηση από την απόπειρα32
  • ΙΓ. 5. 1. Το στοιχείο του «εκουσίου»36
  • ΙΓ. 5. 2. Η αποτυχημένη υπαναχώρηση39
  • ΙΓ. 5. 3. Αποτυχημένο έγκλημα και αδύνατη υπαναχώρηση40
  • ΙΔ. Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΣΥΝΩΜΟΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ44
  • ΙΔ. 1. Η έννοια της συμμετοχής44
  • ΙΔ. 2. Η διάκριση αυτουργού και συμμετόχου - Τα κριτήρια44
  • ΙΔ. 2. 1. Οι υποκειμενικές θεωρίες44
  • ΙΔ. 2. 2. Οι αντικειμενικές θεωρίες45
  • ΙΔ. 2. 3. Η θεωρία της «κυριαρχίας επί της πράξεως»45
  • ΙΔ. 2. 4. Η σχετικοποιημένη τυπική-αντικειμενική θεωρία46
  • ΙΔ. 3. Η κύρια πράξη και η εξάρτηση της συμμετοχής από αυτή46
  • ΙΔ. 3. 1. Τα είδη της εξάρτησης47
  • ΙΔ. 3. 2. Απαιτείται δόλος στην κύρια πράξη;49
  • ΙΔ. 3. 3. Παρακολουθηματικότητα και εξωτερικοί όροι του αξιοποίνου51
  • ΙΔ. 3. 4. Παρακολουθηματικότητα και αντικειμενικός καταλογισμός 52
  • ΙΔ. 4. Οι μορφές τεχνικής συμμετοχής και η μεταξύ τους σχέση52
  • ΙΔ. 4. 1. Ο φυσικός αυτουργός - Άμεση και έμμεση φυσική αυτουργία53
  • ΙΔ. 4. 2. Οι μορφές έμμεσης αυτουργίας55
  • ΙΔ. 4. 2. 1. Η «εμβαλωματική» έμμεση αυτουργία55
  • ΙΔ. 4. 2. 2. Η πρωτογενής έμμεση αυτουργία57
  • ΙΔ. 4. 2. 3. Οι «οργανωμένοι μηχανισμοί εξουσίασης»60
  • ΙΔ. 4. 2. 4. Πρόνοιες εμμεσοαυτουργικής δομής63
  • ΙΔ. 4. 3. Έμμεση αυτουργία με παράλειψη - Απόπειρα έμμεσης αυτουργίας63
  • ΙΔ. 5. Ο λόγος τιμώρησης της συμμετοχής64
  • ΙΔ. 5. 1. Η αποτροπή «διαφθοράς» του φυσικού αυτουργού64
  • ΙΔ. 5. 2. Η προστασία της κοινωνικής ειρήνης65
  • ΙΔ. 5. 3. Η καθαρή θεωρία της πρόκλησης65
  • ΙΔ. 5. 4. Η θεωρία της εξαρτημένης πρόκλησης66
  • ΙΔ. 5. 5. Μικτές θεωρίες66
  • ΙΔ. 5. 6. Το σχετικό πλεονέκτημα της θεωρίας της εξαρτημένης πρόκλησης66
  • ΙΔ. 6. Απόπειρα συμμετοχής και κόλουρη συμμετοχή68
  • ΙΔ. 7. Αναγκαία συμμετοχή70
  • ΙΔ. 7. 1. Συγκλίνουσα δράση70
  • ΙΔ. 7. 2. Συναντώμενη δράση70
  • ΙΔ. 7. 3. Προστασία θυμάτων στην αναγκαία συμμετοχή71
  • ΙΔ. 7. 4. «Συναρτώμενες» και «αναφερόμενες» (συμ)πράξεις72
  • ΙΔ. 8. Οι μορφές συμμετοχής κατ’ ιδίαν72
  • ΙΔ. 8. 1. Συναυτουργία stricto sensu και συναφείς μορφές ευθύνης72
  • ΙΔ. 8. 1. 1. Συναυτουργία: Η συνεκτέλεση73
  • ΙΔ. 8. 1. 2. Συναυτουργία: Η συναπόφαση,το «επίκοινο» της ευθύνης και η απόπειρα συναυτουργίας74
  • ΙΔ. 8. 1. 3. Ηθική συναυτουργία και έμμεση συμμετοχή78
  • ΙΔ. 8. 1. 4. Παραυτουργία78
  • ΙΔ. 8. 1. 5. «Από κοινού» εγκληματικές επιχειρήσεις (‘Joint Criminal Enterpises’ και ‘Joint Ventures’)79
  • ΙΔ. 8. 1. 6. Η συνωμοσία83
  • ΙΔ. 8. 1. 6. α. Στοιχεία84
  • ΙΔ. 8. 1. 6. β. Είδη86
  • ΙΔ. 8. 1. 7. Οι εγκληματικές οργανώσεις89
  • ΙΔ. 8. 1. 8. Ζητήματα θετέου δικαίου94
  • ΙΔ. 8. 2. Ηθική αυτουργία95
  • ΙΔ. 8. 2. 1. Αποκλίσεις μεταξύ του περιεχομένου της ηθικής αυτουργίας και αυτού της κύριας πράξης100
  • ΙΔ. 8. 2. 2. Ο δόλος του ηθικού αυτουργού102
  • ΙΔ. 8. 2. 3. Ο προβοκάτορας ηθικός αυτουργός και η προβληματική της παγίδευσης103
  • ΙΔ. 8. 2. 3. α. Η παγίδευση στο χώρο του κοινοδικαίου104
  • ΙΔ. 8. 2. 3. β. Η νομολογία του ΑΔ στην Κύπρο106
  • ΙΔ. 8. 2. 3. γ. Παγίδευση και «δοκιμασίες αρετής»108
  • ΙΔ. 8. 2. 3. δ. Συνέπειες της παγίδευσης και η απαίτηση «μη εξαιρετικότητάς» της109
  • ΙΔ. 8. 2. 3. ε. Απαγόρευση παγίδευσης και ανταπόδοση ως σκοπός της ποινής στο κοινοδίκαιο112
  • ΙΔ. 8. 3. Συνέργεια113
  • ΙΔ. 8. 3. 1. Το αιτιώδες της συνέργειας και η γνώση του φυσικού αυτουργού115
  • ΙΔ. 8. 3. 2. Οι μορφές της συνέργειας116
  • ΙΔ. 8. 3. 3. Αποθετική συνέργεια118
  • ΙΔ. 8. 3. 4. Χρόνος συνέργειας. Η συνέργεια μετά τη διάπραξη120
  • ΙΔ. 9. Οι μορφές συμμετοχής στο κοινοδίκαιο122
  • ΙΔ. 10. Ουδέτερες ενέργειες και συμμετοχικό άδικο126
  • ΙΔ. 11. Ειδικά ζητήματα συμμετοχής128
  • ΙΔ. 11. 1. Πλάνη του συμμετόχου128
  • ΙΔ. 11. 2. Συμμετοχή σε εκ του αποτελέσματος χαρακτηριζόμενο έγκλημα129
  • ΙΔ. 11. 3. Προσωπικά στοιχεία συμπράξαντος129
  • ΙΕ. Η ΣΥΡΡΟΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ130
  • ΙΕ. 1. Είδη συρροής130
  • ΙΕ. 2. Πλειάδα πράξεων και αποκλεισμός συρροής131
  • ΙΕ. 3. Κριτήρια πλειονότητας πράξεων133
  • ΙΕ. 4. Η λύση της φαινομένης συρροής134
  • ΙΕ. 4. 1. Κατ’ ιδέαν φαινομένη συρροή135
  • ΙΕ. 4. 2. Πραγματική φαινομένη συρροή135
  • ΙΕ. 4. 2. 1. Συντιμωρητή πρότερη πράξη135
  • ΙΕ. 4. 2. 2. Συντιμωρητή ύστερη πράξη136
  • ΙΕ. 4. 2. 3. Αναβίωση πρόνοιας που υποχώρησε136
  • ΙΕ. 5. Πολλαπλότητα κατηγοριών137
  • ΙΕ. 6. Συρροή ειδικών εμφανίσεων εγκλήματος και τέλεσης στο κοινοδίκαιο142
  • ΙΕ. 7. Ο «εκ κακουργήματος φόνος» (‘felony murder’) στο δίκαιο των ΗΠΑ142
  • ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ-26
  • Διεθνής147
  • Ελληνόγλωσση154
  • ΛΗΜΜΑΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ167
  • 0
  • 0