Οργάνωση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας - Δικαιώματα του χρήστη - Δημόσια υγεία

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €58.00
ΝΠ €68.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2017
ISBN: 978-960-622-346-4
Σελίδες: 616
Συγγραφέας: Π. Παπαρρηγοπούλου-Πεχλιβανίδη

Το παρόν σύγγραμμα πραγματεύεται το Δημόσιο Δίκαιο της Υγείας, ως κλάδο του διοικητικού δικαίου που διέπει την υγειοπροστατευτική δραστηριότητα και προστατεύει την αξία της ζωής και την υγεία του ανθρώπου. Τα τελευταία χρόνια, το δίκαιο της υγείας και άλλοι κλάδοι του ειδικού διοικητικού δικαίου, όπως το δίκαιο του περιβάλλοντος, σημειώνουν μεγάλη ανάπτυξη, κυρίως υπό την επίδραση του διεθνούς και του ευρωπαϊκού κοινοτικού δικαίου, της αλματώδους ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας και των παγκόσμιων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η δημόσια υγεία και το περιβάλλον, τα οποία απαιτούν συντονισμένη δράση των κρατών. Η νομοθεσία, η νομολογία και η βιβλιογραφία καθημερινά εμπλουτίζονται και δίδεται έμφαση στα θέματα βιοηθικής, στην προστασία της δημόσιας υγείας και στην οργάνωση και τη λειτουργία υπηρεσιών υγείας υψηλής ποιότητας για το σύνολο του πληθυσμού. Τα θέματα αυτά απασχολούν και την Ελλάδα, που καλείται να ανταποκριθεί σε διεθνείς και ευρωπαϊκούς κανόνες και αρχές του δικαίου, σε ελάχιστα όρια προστασίας, προδιαγραφές υψηλής ποιότητας και δράσεις.

Η πρώτη έκδοση του δημοσίου δικαίου της υγείας εστίαζε στην οριοθέτηση του δημοσίου δικαίου της, στην οργάνωση των υπηρεσιών υγείας και στα θεμελιώδη δικαιώματα του χρήστη των υπηρεσιών υγείας με βάση τις αρχές λειτουργίας της δημόσιας υπηρεσίας υγείας και τις αξίες της αυτονομίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου.

Η παρούσα β΄ ενημερωμένη έκδοση περιλαμβάνει τις νομοθετικές και νομολογιακές εξελίξεις που έχουν επέλθει στην περίοδο που μεσολάβησε από την πρώτη έκδοση (2009) μέχρι και σήμερα (2017). Σημαντικές εξελίξεις είναι η αναδιοργάνωση των συστημάτων υγείας της Γαλλίας και του Ην. Βασιλείου, που έχουν αποτελέσει πρότυπα για το ελληνικό σύστημα, η συμπλήρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας με την οργάνωση του συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, η έκδοση του Κανονισμού ΕΕ 2016/679 για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και η από την έναρξη της ισχύος του Κανονισμού (25.5.2018) κατάργηση της Οδηγίας 96/46/ΕΚ (που ενσωματώθηκε με τον ν. 2472/1997) και η έκδοση της Οδηγίας 2011/24/ΕΕ για την απόδοση των δαπανών νοσοκομειακής και εξωνοσοκομειακής περίθαλψης στην ΕΕ που εφαρμόζεται παράλληλα με τον Κανονισμό 883/2004 και έχει μεταφερθεί στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 4213/2013.

Το έργο έχει εμπλουτισθεί με τέταρτο μέρος που εξετάζει τη δημόσια υγεία, δηλαδή τις ρυθμίσεις της εξουσιαστικής διοίκησης που έχουν σκοπό να προλάβουν και να περιορίσουν προσβολές της υγειονομικής ασφάλειας. Η δημόσια υγεία αξιολογεί τους κινδύνους για την υγεία του πληθυσμού ή μιας ομάδας ανθρώπων, αναπτύσσει στρατηγικές για την πρόληψη των κινδύνων και ελέγχει τα αποτελέσματά τους. Στο πλαίσιο αυτό αναλύεται η πρωτοβάθμια πρόληψη, ήτοι η καταπολέμηση της επέλευσης ατυχημάτων και της εμφάνισης ασθενειών με τη λήψη μέτρων που εξουδετερώνουν τα αίτιά τους καθώς και η δευτεροβάθμια πρόληψη, δηλαδή η παρέμβαση σε αρχικό στάδιο προκειμένου να αποτραπεί η εμφάνιση των πρώτων κλινικών και βιολογικών συμπτωμάτων των ασθενειών. Η δημόσια υγεία στηρίζεται στην ευρωπαϊκή και διεθνή συνεργασία, στη συνεργασία του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα, στις αρχές της πρόληψης και της προφύλαξης και στην ενεργοποίηση όλων των επαγγελματιών υγείας και της κοινωνίας στην αντιμετώπιση των υγειονομικών κινδύνων. Οι επιτυχίες της δημόσιας υγείας καταγράφονται από τα επιδημιολογικά δεδομένα, την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής.

  • 0
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ33
  • 1. Υποτυπώδης ανάπτυξη του δημοσίου δικαίου της υγείαςστο εσωτερικό δίκαιο33
  • 2. Σταδιακή εδραίωση της αυτονομίας του δημοσίου δικαίου της υγείας στο ευρωπαϊκό δίκαιο33
  • 3. Σκοπός και μέθοδος της έρευνας35
  • ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ43
  • Η ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ43
  • 4. Θεμελίωση του δημοσίου δικαίου της υγείας στην κοινωνική αλληλεγγύη 43
  • ΠΡΩΤO KΕΦΑΛΑΙO44
  • Η ΕΝΝOΙOΛOΓΙΚΗ ΔΙΑΜOΡΦΩΣΗ ΤOΥ ΔΗΜOΣΙOΥ ΔΙΚΑΙOΥ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ44
  • I. Η έννοια της υγείας44
  • 5. Ορισμός της υγείας44
  • 6. Η υγεία ως ατομικό και συλλογικό αγαθό46
  • ΙΙ. Το δικαίωμα προστασίας της υγείας στο Σύνταγμα 48
  • 7. Το ατομικό δικαίωμα στην προστασία της υγείας49
  • 8. Το κοινωνικό δικαίωμα στην προστασία της υγείας51
  • 9. Το προσωπικό πεδίο εφαρμογής του κοινωνικού δικαιώματος 62
  • ΙΙΙ. Το δημόσιο δίκαιο της υγείας66
  • 10. Ορισμός του δημοσίου δικαίου της υγείας66
  • 11. Το δημόσιο δίκαιο της υγείας ως κλάδος του δικαίου της κοινωνικής προστασίας70
  • 12. Η διάκριση του δικαίου της υγείας από το δίκαιο της κοινωνικήςασφάλισης και το δίκαιο της κοινωνικής πρόνοιας72
  • ΔΕΥΤΕΡO ΚΕΦΑΛΑΙO78
  • ΥΠΕΡΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤOΥ ΔΗΜOΣΙOΥ ΔΙΚΑΙOΥ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ78
  • Ι. Το διεθνές δίκαιο78
  • 13. Διακρίσεις των διεθνών συμβάσεων που κατοχυρώνουν το δικαίωμα στην προστασία της υγείας78
  • 14. Σημαντικές διεθνείς συμβάσεις που εξειδικεύουν το δικαίωμα στην προστασία της υγείας 86
  • 15. Σύγκριση της κατοχύρωσης των δικαιωμάτων στην προστασία της υγείας,της κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας σε διεθνές επίπεδο87
  • ΙΙ. Το ευρωπαϊκό δίκαιο88
  • Α. Η νομική κατοχύρωση του δικαιώματος στην προστασία της υγείας89
  • 16. Oι διατάξεις για την εσωτερική αγορά89
  • 17. Το άρθρο 168 της ΣΛΕΕ 92
  • 18. Η προστασία της υγείας ως δικαίωμα του ανθρώπου 97
  • 19. Η πολιτική της ΕΕ και οι δράσεις για την προστασία της υγείας100
  • B. Η αλληλεπίδραση του δημοσίου δικαίου της υγείας, του περιβάλλοντος και του καταναλωτή στο ευρωπαϊκό δίκαιο105
  • 20. Η κατοχύρωση του δικαιώματος στην προστασία του περιβάλλοντοςκαι των δικαιωμάτων του καταναλωτή105
  • 21. Σύγκριση της νομικής κατοχύρωσης των δικαιωμάτων στην προστασία του περιβάλλοντος, του καταναλωτή και της υγείας110
  • 22. Κοινές αρχές των δικαιωμάτων στην προστασία της υγείας, του περιβάλλοντος και του καταναλωτή113
  • 23. Κοινές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στα δικαιώματα στην προστασίατης υγείας, του περιβάλλοντος και του καταναλωτή120
  • ΠOΡΙΣΜΑΤΑ124
  • 24. Το δημόσιο δίκαιο της υγείας ως ιδιαίτερος κλάδος του δικαίουτης κοινωνικής προστασίας124
  • 25. Oι αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου παράγοντας συνοχής του δημοσίουδικαίου της υγείας124
  • ΔΕΥΤΕΡO ΜΕΡOΣ129
  • Η OΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜOΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ129
  • 26. Η έννοια της δημόσιας υπηρεσίας προστασίας της υγείας 129
  • ΠΡΩΤO ΚΕΦΑΛΑΙO134
  • ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΡOΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ135
  • 27. Διακρίσεις134
  • Ι. Χαρακτηριστικά135
  • 28. Τα πρότυπα Bismarck και Beveridge135
  • 29. Το σύστημα υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου140
  • 30. Το σύστημα υγείας της Γαλλίας 149
  • ΙΙ. Κοινά προβλήματα και αρχές για την αντιμετώπισή τους162
  • 31. Η χρηματοδότηση των συστημάτων υγείας163
  • 32. Η οργάνωση των συστημάτων υγείας 168
  • 33. Το μέτρο της υψηλής ποιότητας των υπηρεσιών υγείας στην EE172
  • ΔΕΥΤΕΡO ΚΕΦΑΛΑΙO187
  • ΤO ΕΛΛΗΝΙΚO ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ187
  • Ι. Κύρια χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες του ελληνικού συστήματος187
  • 34. Η προστασία της υγείας πριν από τον Ν 1397/1983 187
  • 35. Η προστασία της υγείας μετά τον Ν 1397/1983 193
  • 36. Oι γενικές αρχές του EΣΥ 194
  • 37. Η σχέση του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα παροχής υπηρεσιών υγείας208
  • 38. Κανόνες, μέθοδοι και μέτρα αποδοτικής διαχείρισης216
  • ΙΙ. Η επίδραση των αρχών του ευρωπαϊκού δικαίου στο EΣΥ 223
  • 39. Ρυθμίσεις συμβατές με τις αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου224
  • 40. Πεδία της νομοθεσίας για το EΣΥ δεκτικά προσαρμογών227
  • ΠOΡΙΣΜΑΤΑ230
  • 41. O έλεγχος των δαπανών περνάει μέσα από τη συμμετοχή των επαγγελματιών υγείας και των χρηστών στη λειτουργία του συστήματος υγείας230
  • 42. Ιδιότυπη μορφή ανταγωνισμού όσον αφορά στο μέτρο της υψηλής ποιότητας εξωνοσοκομειακών υπηρεσιών υγείας με βάσητο ευρωπαϊκό δίκαιο231
  • 43. Η οργάνωση του EΣΥ δεν εστιάζεται στην παροχή υπηρεσιών υψηλήςποιότητας 231
  • ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ235
  • ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ235
  • 44. Καθιέρωση και διακρίσεις των δικαιωμάτων του χρήστη235
  • ΠΡΩΤO ΚΕΦΑΛΑΙΟ246
  • ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ246
  • 45. Αναβάθμιση της θέσεως του χρήστη των υπηρεσιών υγείας245
  • Ι. Η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας 246
  • 46. Η αρχή της ισότητας 246
  • 47. Η αρχή της συνέχειας253
  • ΙΙ. Η πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας258
  • 48. Η αρχή της προσαρμοστικότητας 258
  • 49. Η αρχή της οικονομικότητας262
  • 50. Η αρχή της ασφάλειας 268
  • 51. Η δημοκρατία στην υγεία274
  • ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ282
  • ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ282
  • 52. Η ανάπτυξη αυτοτελών δικαιωμάτων για την προστασία του χρήστη279
  • Ι. O σεβασμός της αξίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου 282
  • 53. Η νομική κατοχύρωση της αξίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου 282
  • 54. Η ενημέρωση284
  • 55. Η προστασία της ιδιωτικότητας και των πληροφοριώνπου αφορούν στην υγεία296
  • Α. Η προστασία της ιδιωτικότητας και το επαγγελματικό απόρρητο296
  • Β. Τα αρχεία με προσωπικά ιατρικά δεδομένα308
  • 56. Η προστασία της αξιοπρέπειας του ανθρώπου μπροστάστον πόνο και/ή στον θάνατο316
  • ΙΙ. O σεβασμός της αυτονομίας του ανθρώπου326
  • 57. Η νομική κατοχύρωση της αυτονομίας326
  • 58. Η ελεύθερη επιλογή ιατρού στη δημόσια υπηρεσία υγείας329
  • 59. Η συναίνεση κύριο μέσο για την προστασία της φυσικής και της ψυχικής ακεραιότητας του χρήστη331
  • ΠOΡΙΣΜΑΤΑ345
  • 60. Oι αρχές λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών εξασφαλίζουντην πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας345
  • 61. Η εξειδίκευση της αξίας και της αυτονομίας του ανθρώπου ασπίδαπροστασίας απέναντι στους κινδύνους από την εξέλιξητης επιστήμης στην ιατρική 346
  • ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΕΡΟΣ351
  • Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ351
  • ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ351
  • Η ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΠΡΟΛΗΨΗ355
  • 62. Η έννοια της πρωτοβάθμιας πρόληψης351
  • Ι. Η προστασία της δημόσιας υγείας από τη μόλυνση του περιβάλλοντος355
  • 63. Η υγιεινή και ασφάλεια των τροφίμων και ποτών 355
  • 1. Η έννοια του τροφίμου και της υγιεινής και ασφάλειας των τροφίμωνκαι ποτών355
  • 2. Οι υγειονομικοί κανονισμοί 356
  • α. Ο Codex Alimentarius του Οργανισμού Επισιτισμού και Γεωργίας και του ΠΟΥ357
  • β. Η Συμφωνία για την Εφαρμογή Μέτρων Υγειονομικής και Φυτοϋγειονομικής Προστασίας του ΠΟΕ 358
  • γ. Οι υγειονομικοί κανονισμοί της ΕΕ360
  • δ. Οι εθνικοί υγειονομικοί κανονισμοί 365
  • 3. Οι γενικές αρχές του δημοσίου δικαίου της υγείας στη νομολογία του ΔΕΕγια τα τρόφιμα και ποτά367
  • α. Η αρχή της διασφάλισης υψηλής ποιότητας τροφίμων και ποτών367
  • • Το παράδειγμα της σπογγώδους εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών370
  • • Το παράδειγμα των καταλοίπων 372
  • • Το παράδειγμα των πρόσθετων ουσιών και συστατικών374
  • • Το παράδειγμα των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και των νέωντροφίμων 375
  • β. Η αρχή της προληπτικής δράσεως378
  • γ. Η αρχή της προφύλαξης 381
  • δ. Η αρχή της συνεργασίας 383
  • ε. Οι αρχές της διαφάνειας και της δημοσιότητας 387
  • 64. Η υγιεινή και ασφάλεια του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης389
  • 1. Οι υγειονομικοί κανονισμοί 389
  • 2. Οι γενικές αρχές του δημοσίου δικαίου της υγείας στη νομολογίατου ΔΕΕ για το νερό394
  • α. Η αρχή της υψηλής ποιότητας 394
  • β. Η αρχή της προληπτικής δράσεως 397
  • γ. Η αρχή της προφύλαξης 398
  • δ. Η αρχή της συνεργασίας και της διαφάνειας398
  • 65. Η υγιεινή και ασφάλεια του αέρα 399
  • 1. Οι υγειονομικοί κανονισμοί 399
  • α. Οι διεθνείς συμβάσεις 399
  • 1. Διεθνείς συμβάσεις με αντικείμενο την προστασία της ατμόσφαιρας 400
  • 2. Διεθνείς συμβάσεις που έμμεσα αναφέρονται στο περιβάλλον 402
  • β. Το ευρωπαϊκό δίκαιο 403
  • γ. Οι εθνικοί υγειονομικοί κανονισμοί 404
  • 2. Οι γενικές αρχές του δημοσίου δικαίου της υγείας στη νομολογία του ΔΕΕ για τον αέρα 404
  • α. Η αρχή της υψηλής ποιότητας 404
  • β. Η αρχή της προληπτικής δράσεως 405
  • γ. Η αρχή της προφύλαξης 406
  • δ. Η αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει 406
  • ε. Η αρχή της συνεργασίας και της διαφάνειας 407
  • 66. Η υγιεινή και ασφάλεια των χώρων εργασίας 408
  • 1. Οι υγειονομικοί κανονισμοί 408
  • 2. Οι γενικές αρχές του δημοσίου δικαίου της υγείας για την υγιεινήκαι ασφάλεια των χώρων εργασίας410
  • 67. Η υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας 412
  • 1. Αντικείμενο του εργατικού δικαίου και του δημοσίου δικαίου της υγείας 412
  • 2. Οι υγειονομικοί κανονισμοί 415
  • 3. Οι γενικές αρχές του δημοσίου δικαίου της υγείας για την υγιεινήκαι ασφάλεια της εργασίας418
  • α. Η αρχή της συνεργασίας 418
  • β. Η αρχή της προληπτικής δράσεως422
  • γ. Η αρχή της διασφάλισης υψηλής ποιότητας συνθηκών υγιεινήςκαι ασφάλειας 426
  • δ. Η αρχή της διαφάνειας 430
  • ΙΙ. Οι προληπτικές υπηρεσίες υγείας430
  • 68. Έννοια και πηγές 430
  • 69. Η προστασία της αναπαραγωγής, του γεννητικού υλικού, του εμβρύου και της μητρότητας 433
  • 1. Ο οικογενειακός προγραμματισμός και η διακοπή της κύησης 435
  • 2. Η ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και η παρένθετη μητρότητα438
  • 3. Ο προεμφυτευτικός και ο προγεννητικός έλεγχος451
  • 4. Η έρευνα και τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας στο ανθρώπινο γενετικό υλικό 454
  • 5. Η κύηση και ο τοκετός 459
  • 6. Η αναγκαστική στείρωση 461
  • 70. Η προστασία του παιδιού 462
  • 1. Νεογέννητα με σοβαρές ανωμαλίες463
  • 2. Οι εμβολιασμοί467
  • 3. Η σχολική υγεία 473
  • ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ476
  • Η ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΠΡΟΛΗΨΗ479
  • 71. Η έννοια της δευτεροβάθμιας πρόληψης476
  • Ι. Η προστασία από μεταδοτικές ασθένειες, επιδημίες και πανδημίες479
  • 72. Τα γενικά μέτρα προστασίας στους υγειονομικούς κανονισμούς 479
  • 1. Ο Διεθνής Υγειονομικός Κανονισμός (ΔΥΚ) του ΠΟΥ479
  • 2. Οι υγειονομικοί κανονισμοί της ΕΕ για τις μεταδοτικές ασθένειες485
  • 3. Οι εθνικοί υγειονομικοί κανονισμοί για την πρόληψη των μεταδοτικώνασθενειών486
  • 73. Τα ειδικά μέτρα προστασίας 490
  • 1. Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα 490
  • 2. Το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (Aids-HIV) 491
  • 3. Η γρίπη 494
  • 4. Οι λοιμώξεις λόγω μικροβιακής αντοχής και οι λοιμώξεις στους χώρουςπαροχής υπηρεσιών υγείας 495
  • ΙΙ. Η προστασία από δυνητικά επικίνδυνες μη μεταδοτικές ασθένειες497
  • 74. Οι ψυχικές ασθένειες497
  • 1. Η νοσηλεία των ψυχικά ασθενών498
  • 2. Η ακούσια νοσηλεία507
  • 75. Η πρόληψη των ανίατων, δυσίατων και χρόνιων ασθενειών518
  • 1. Η πρόληψη των καρδιο-αγγειακών παθήσεων519
  • 2. Η πρόληψη του καρκίνου520
  • 3. Οι μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και εντατικής νοσηλείας νεογνών(ΜΕΝ) 523
  • ΙΙΙ. Η προστασία από τις εξαρτήσεις530
  • 76. Η έννοια των εξαρτήσεων530
  • 77. Η εξάρτηση από τη νικοτίνη 531
  • 78. Η εξάρτηση από το αλκοόλ και η κατάχρηση αλκοόλ538
  • 79. Η εξάρτηση από τα ναρκωτικά και τις ψυχοτρόπους ουσίες545
  • ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ 554
  • 80. H πρωτοβάθμια πρόληψη 554
  • 81. Η δευτεροβάθμια πρόληψη 556
  • ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ559
  • 82. Το δημόσιο δίκαιο της υγείας εστιάζεται στην υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών και στην υγειονομική δημόσια τάξη559
  • 83. O δημόσιος τομέας παροχής υπηρεσιών υγείας είναι ο κορμόςτου συστήματος υγείας560
  • 84. Η εμπέδωση της σχέσεως εμπιστοσύνης και της συνεργασίας του επαγγελματία υγείας με τον χρήστη τελικός σκοπός των δικαιωμάτωντου χρήστη561
  • 85. Το θεσμικό πλαίσιο για τη δημόσια υγεία βελτιώνεται συνεχώςμε κανόνες που θέτουν ο ΠΟΥ και η ΕΕ562
  • ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ565
  • Ελληνική565
  • Ξενόγλωσση583
  • ΠΗΓΕΣ601
  • I. Ευρωπαϊκή Ένωση 601
  • ΙΙ. ΠΟΥ604
  • ΙΙΙ. ΟΚΕ604
  • IV. Συνήγορος του Πολίτη604
  • V. Εθνικά Στοιχεία605
  • VI. Επιστημονικές Εταιρείες606
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ EΥΡΕΤΗΡΙΟ607
  • 0
  • 0