Η σταδιακή αφομοίωση του διεθνούς Soft Law σε επίπεδο Δημόσιων Συμβάσεων

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €40.00
ΝΠ €50.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2018
ISBN: 978-960-622-399-0
Σελίδες: 424
Συγγραφέας: Χ. Μουκίου
Πρόλογος: Γ.-. Στ. Κούρτης

Το βιβλίο της Επίκουρης Καθηγήτριας Διοικητικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, κας Χρυσούλας Μουκίου, με τίτλο: «Διαφάνεια, Ακεραιότητα και Εντιμότητα στις Δημόσιες Συμβάσεις - Η σταδιακή αφομοίωση του διεθνούς Soft Law σε επίπεδο Δημόσιων Συμβάσεων» συμβάλλει τα μέγιστα στην έρευνα του θέματος αυτού. Και τούτο, διότι πραγματεύεται το ζήτημα της διαφάνειας στις δημόσιες συμβάσεις από άλλη οπτική γωνία σε σχέση με τη μέχρι σήμερα αντιμετώπισή του. Δεν περιορίζεται στη διαφάνεια υπό τυπική έννοια που ανάγεται στη δημοσίευση ορισμένων εγγράφων της διαδικασίας κατάρτισης δημόσιας σύμβασης και της πρόσβασης των υποψήφιων αντισυμβαλλόμενων σε αυτά. Η συγγραφέας ανάγεται στη διαφάνεια υπό την ουσιαστική και ευρεία έννοια του όρου αυτού, που συναρτάται με την ακεραιότητα και την εντιμότητα στο πλαίσιο διαδικασίας κατάρτισης δημόσιων συμβάσεων και λειτουργεί ως μέσο πρόληψης και πάταξης δημιουργίας φαινομένων αδιαφάνειας και διαφθοράς στο πλαίσιο των δημόσιων συμβάσεων.

Επιβεβαιώνει τη σχέση του διοικητικού δικαίου με το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο στο πλαίσιο της παραπληρωματικής σχέσης των διαφορετικών έννομων τάξεων. Για τον λόγο αυτό, η συγγραφέας πραγματεύεται τη διαφάνεια υπό την ευρεία και ουσιαστική του όρου έννοια, διαπερνώντας τρεις έννομες τάξεις: τη διεθνή, την ευρωπαϊκή και την εθνική καθώς και άλλες εθνικές ευρωπαϊκές έννομες τάξεις. Πραγματεύεται το ζήτημα της διαφάνειας, υπό την ουσιαστική και ευρεία έννοια του όρου, κυρίως υπό την επίδραση του διεθνούς soft law, ήτοι των μη δεσμευτικών κανόνων της διεθνούς έννομης τάξης, οι οποίοι προβλέπουν την ουσιαστική διαφάνεια ως προϋπόθεση για την κατάρτιση δημόσιας σύμβασης. Αναλύοντας την σχέση αλληλοδιάδρασης που δημιουργείται ανάμεσα στο διεθνές soft law και το δεσμευτικό διεθνές δίκαιο, η συγγραφέας σταδιακά ανευρίσκει τη δημιουργία ενός διεθνούς consensus που υφίσταται σε διεθνές επίπεδο σχετικά με την τήρηση της διαφάνειας υπό ουσιαστική έννοια στο πεδίο των δημόσιων συμβάσεων. Καθοριστικής σημασίας για τη διαμόρφωση του consensus αυτού θεωρεί το ρόλο των Ηνωμένων Εθνών, στο πλαίσιο των οποίων έχει υπογραφεί διεθνής σύμβαση, αλλά και έχει εκδοθεί πρότυπο του soft law σχετικά με τη διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις. Η συγγραφέας θεωρεί ότι πρόκειται για ένα εν τη γενέσει του διεθνές έθιμο.

Η μελέτη αυτή είναι πρωτοπόρα, ακόμη και σε διεθνές επίπεδο. Με εξαιρετική άνεση και βαθειά γνώση, η συγγραφέας εντοπίζει τόσο τα σημεία σύγκλισης όσο και τα σημεία απόκλισης ανάμεσα στις δύο έννομες τάξεις και επισημαίνει σε ποιο βαθμό το διεθνές δίκαιο έχει ασκήσει καίρια επιρροή στη διαμόρφωση κανόνων κατάρτισης δημόσιων συμβάσεων, ιδίως αναφορικά με την τήρηση των κανόνων διαφάνειας. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της μελέτης της, η συγγραφέας, προβαίνει στη συγκριτική μελέτη τριών εθνικών έννομων τάξεων κρατών μελών της ΕΕ, προκειμένου να αναδείξει τόσο τον τρόπο προσαρμογής τους προς τις πρόσφατες ευρωπαϊκές οδηγίες του 2014, όσο και την επίδραση που έχει ασκήσει σε αυτές το διεθνές δίκαιο. Η επιλογή των προς σύγκριση έννομων τάξεων δεν είναι τυχαία. Η γαλλική έννομη τάξη έχει επιλεγεί, από τη συγγραφέα, λόγω της ψήφισης σημαντικών νομοθετημάτων για την αντιμετώπιση του φαινομένου της αδιαφάνειας στο δημόσιο βίο και της σημαντικής νομολογίας του Conseil Constitutionnel που διαμορφώθηκε επ’ αφορμή της ψήφισής τους. Το βρετανικό δίκαιο έχει επιλεγεί, λόγω της ύπαρξης δεοντολογικών κωδίκων για την τήρηση της διαφάνειας σε όλες τις πτυχές του δημόσιου βίου, καθώς και λόγω των ιδιαίτερων διαδικασιών εφαρμογής του άρθρου 50 ΣΕΕ που έχουν ήδη δρομολογηθεί. Τέλος, η Ελλάδα επελέγη, όχι μόνον διότι είναι το εθνικό μας δίκαιο, αλλά και διότι συνιστά μία έννομη τάξη η οποία αντιμετώπισε το ζήτημα της διαφάνειας στις δημόσιες συμβάσεις με αναθεώρηση του Συντάγματός της. Από τη συγκριτική αυτή μελέτη, η συγγραφέας επιβεβαιώνει το συμπέρασμά της ότι διαμορφώνεται ένα διαρκώς κλιμακούμενο διεθνές consensus σχετικά με την εμπέδωση των κανόνων διαφάνειας στις διαδικασίες κατάρτισης των δημόσιων συμβάσεων, το οποίο επικρατεί, ακόμη και σε περίπτωση που δεν εφαρμόζεται το ενωσιακό δίκαιο.

Η εντυπωσιακή μονογραφία της Επίκουρης Καθηγήτριας κυρίας Χρυσούλας Μουκίου ξεπερνά την παραδοσιακή μορφή μιας μονογραφίας διοικητικού ή συγκριτικού δικαίου. Αποτελεί μονογραφία σύγχρονου διοικητικού δικαίου, γεγονός το οποίο επιβάλλει την εξέταση της επίδρασης του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου στη διαμόρφωση νέων κανόνων του διοικητικού δικαίου. Ως προς τούτο είναι απολύτως πρωτότυπη και μοναδική, ίσως, στο είδος της. Πραγματεύεται τη διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις, υπό την ουσιαστική και ευρεία έννοια του όρου, εξετάζοντάς την δυναμικά και εξελικτικά διαπερνώντας τρεις έννομες τάξεις: τη διεθνή, την ευρωπαϊκή και τις εθνικές έννομες τάξεις. Η πρωτοτυπία της μεθοδολογίας, ο μοναδικός τρόπος γραφής και η αξία των συμπερασμάτων της, καθιστά τη μονογραφία της Επίκουρης Καθηγήτριας κυρίας Χρυσούλας Μουκίου εργαλείο μέγιστης συμβολής στο δίκαιο των δημόσιων συμβάσεων. 

  • 0
  • Πρόλογος11
  • Προλογικό σημείωμα της συγγραφέα17
  • Συντομογραφίες29
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ48
  • 1. Η τελολογική μεταστροφή του δικαίου των δημόσιων συμβάσεων και ορολογικές αποσαφηνίσεις33
  • 2. Οι συνέπειες της «εκνομίκευσης» των ηθικών κανόνων που σχετίζονται με τη διαφάνεια σε επίπεδο διοικητικού δικαίου43
  • 3. Η ένταση ανάμεσα στη διαφάνεια και τον ανταγωνισμό στις δημόσιες συμβάσεις: quid desiderati για τις δημόσιες συμβάσεις; 48
  • 3.α. Οι προβληματισμοί που προκύπτουν από την οικονομική θεωρία48
  • 3.β. Οι προβληματισμοί που προκύπτουν σε επίπεδο ενωσιακού δικαίου52
  • 4. Η διαφάνεια υπό την ευρεία και ουσιαστική έννοια του όρου ως δικαίωμα ή ως αρχή;55
  • 5. Τα νέα desiderata των δημόσιων συμβάσεων 57
  • ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Η διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια στις δημόσιες συμβάσεις στη διελκυστίνδα ανάμεσα στο Hard Law και το Soft Law63
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η σημασία του Soft Law στο πλαίσιο των εθνικών έννομων τάξεων και της διεθνούς έννομης τάξης63
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Οι βασικοί κανόνες του διεθνούς Hard Law για την ουσιαστική διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις και η ισχύς τους στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου69
  • Α. Το κύριο εργαλείο του αυστηρού δικαίου: η Σύμβαση του ΠΟΕ για τις Δημόσιες Συμβάσεις (GPA)70
  • Α.1. Η εξελικτική πορεία προς την κατοχύρωση της ουσιαστικής διαφάνειας από την GPA70
  • Α.2. Oι εγγυήσεις για την εφαρμογή των διατάξεων της GPA74
  • Β. H δεσμευτικότητα της GPA στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου76
  • Β.1.1. Το δίλημμα μονισμού-δυϊσμού77
  • (a) Η βασική θέση της μονιστικής προσέγγισης κατά τον H.Kelsen77
  • (b) H βασική θέση της δυϊστικής προσέγγισης υπό την οπτική του H.Kelsen78
  • Β.1.2. Η μεταφορά του προβληματισμού στο πλαίσιο της σχέσης του ενωσιακού δικαίου με το διεθνές δίκαιο78
  • (a) Τα δύο θεωρητικά ενδεχόμενα79
  • (b) H τελική επιλογή: το κοινό μονιστικό corpus80
  • (c) Οι αποκλίσεις από την αρχή του μονισμού: η δυϊστική διακλάδωση για την ΓΣΔΕ και τον ΠΟΕ86
  • i) Η κατά κανόνα έλλειψη άμεσου αποτελέσματος των συμφωνιών του ΠΟΕ στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου 87
  • ii) H εξαίρεση της εξαίρεσης: η μερική επαναφορά στον κανόνα βάσει της «αρχής της εκπληρώσεως»92
  • Β.2.1. Η δυνατότητα «επίκλησης» των διατάξεων της GPA94
  • B.2.2. H σύμφωνη με την GPA ερμηνεία του παράγωγου ενωσιακού δικαίου96
  • Β.1. Η εν γένει σχέση του διεθνούς συμβατικού δικαίου με το ενωσιακό δίκαιο76
  • Β.2. Η εφαρμογή των νομολογιακών κανόνων περί δεσμευτικότητας του διεθνούς δικαίου επί της GPA 94
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙI Η αλληλοδιάδραση ανάμεσα στο Soft Law και το Hard Law για τη διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια στις δημόσιες συμβάσεις101
  • Α. Η διαδικασία διαμόρφωσης ενός διεθνούς consensus για τη διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια στις δημόσιες συμβάσεις102
  • Α.1. Οι παράλληλες οδοί του Hard Law και του Soft Law των Η.Ε.102
  • Α.1.1. Η οδός του Hard Law: η Σύμβαση των Η.Ε. κατά της Διαφθοράς (UNCAC) 102
  • A.1.2. H oδός του Soft Law: τo Πρότυπο UNCITRAL για την ουσιαστική διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις104
  • (a) Οι προβλέψεις του Προτύπου UNCITRAL για την ουσιαστική διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις105
  • (b) Η αποδοχή του Προτύπου UNCITRAL από περιφερειακά εργαλεία δημόσιων συμβάσεων106
  • (i) Σε ενωσιακό επίπεδο107
  • (ii) Σε περιφερειακό διεθνές επίπεδο πέραν του ενωσιακού107
  • (iii) Επίδραση σε άλλα οικονομικά συστήματα108
  • (c) Οι λόγοι ευρείας αποδοχής του Προτύπου UNCITRAL109
  • (i) Η ιδιαιτερότητα του δικαίου των δημόσιων συμβάσεων109
  • (ii) Η δυσχέρεια διεθνών πολυμερών διαπραγματεύσεων110
  • (iii) Η «ελαστικότητα» του Προτύπου ως κανόνα ήπιου δικαίου 111
  • A.1.3. Η «αυστηροποίηση» του ήπιου δικαίου των Η.Ε.: αποδοχή του Προτύπου UNCITRAL από τον ΠΟΕ112
  • (a) Οι εν γένει παράγοντες «αυστηροποίησης» του διεθνούς Soft Law112
  • (b) H παράλληλη εξέλιξη των διαδικασιών ανάμεσα στα Η.Ε. και τον Π.Ο.Ε.114
  • (i) H Αναθεώρηση της συμφωνίας GPA ως μια διαδικασία επιβεβαίωσης της ισχύος του Soft Law 114
  • (ii) Η αντίστροφη πορεία: η μεταρρύθμιση του Πρoτύπου UNCITRAL ως διαδικασία εναρμόνισης με το Hard Law115
  • Α.2. Οι παράλληλες οδοί του Hard Law και του Soft Law του ΟΟΣΑ 118
  • Α.2.1. Οι κανόνες του ΟΟΣΑ κατά της διαφθοράς: ιδίως η Σύμβαση κατά της Δωροδοκίας του 1997118
  • Α.2.2. Ειδικότερα, η αντιμετώπιση από τον ΟΟΣΑ της αδιαφάνειας καιτης διαφθοράς στις δημόσιες συμβάσεις σε επίπεδο Soft Law120
  • A.2.3. Η επίδραση του δικαίου του OOΣΑ επί των διαδικασιών του WTO για την αναθεώρηση της GPA121
  • A.2.4. «Αλλαγή σκυτάλης»: η διαδικασία αναθεώρησης της GPA ως stimuli για τη δραστηριοποίηση του ΟΟΣΑ σε επίπεδο Soft Law123
  • A.3. Η γένεση ενός ευρύτερου consensus σε επίπεδο διεθνούς δικαίου126
  • Β. Η δεσμευτικότητα των διατάξεων του διεθνούς Soft Law για τις δημόσιες συμβάσεις σε ενωσιακό επίπεδο130
  • Β.1. Η δυνατότητα επίκλησης του διεθνούς Soft Law με βάση τη νομολογία ‘Kadi’130
  • Β.1.1. Η νομολογία ‘Κadi’, μία νέα ‘Solange’?130
  • Β.1.2. Η θέση του διεθνούς Soft Law για τις δημόσιες συμβάσεις στην ενωσιακή έννομη τάξη134
  • Β.2. Η νομολογία ‘Racke’ ‘Opel Austria’: η δυνατότητα επίκλησης εθιμικού διεθνούς κανόνα;136
  • Β.2.1. Τα νομολογιακά δεδομένα136
  • Β.2.2. Η διαμόρφωση ενός ευρύτερου διεθνούς consensus για τη διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια στις δημόσιες συμβάσεις139
  • Συμπέρασμα Πρώτου Μέρους142
  • ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Το Δίκαιο της Ε.Ε. και το Δίκαιο των Η.Π.Α. για τις δημόσιες συμβάσεις: Αντικειμενικότητα vs. Υποκειμενισμού149
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Το δίκαιο της Ε.Ε.: η μετεξέλιξη της στοχοθεσίας και η σταδιακή απαγκίστρωση από την τυπικότητα149
  • Α. Οι αρχικοί στόχοι του ευρωπαίου νομοθέτη: μια per se μικροσκοπική αντίληψη του «τέλους» των δημόσιων συμβάσεων: η «ανταγωνιστικο-κεντρική» προσέγγιση151
  • Α.1. H «ανταγωνιστικο-κεντρική προσέγγιση» ως όριο της δικαιοθετικής ευχέρειας των κρατών μελών154
  • Α.1.1. Θέσπιση πρόσθετων λόγων αποκλεισμού155
  • Α.1.2. Ενσωμάτωση λόγων αποκλεισμού με ποικίλους βαθμούς αυστηρότητας156
  • Α.1.3. Υιοθέτηση μαχητών τεκμηρίων για την παράβαση των κανόνων και των αρχών του ευρωπαϊκού δικαίου157
  • Α.2. Αναζήτηση περαιτέρω desiderata στις δημόσιες συμβάσεις 160
  • Α.2.1. Η διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια ως desideratum των δημόσιων συμβάσεων160
  • (a) Από τη διαφάνεια υπό τυπική έννοια…160
  • (b)… προς την αναζήτηση της διαφάνειας υπό ουσιαστική έννοια: η αποφυγή της σύγκρουσης συμφερόντων και συμπαιγνίας161
  • Α.2.2. Η πρόληψη και η πάταξη της διαφθοράς ως desideratum των δημόσιων συμβάσεων167
  • Β. Η νέα οπτική του ευρωπαίου νομοθέτη: προς τη μακροσκοπική αντίληψη του «τέλους» των δημόσιων συμβάσεων 170
  • Β.1. Τα βαθύτερα αίτια του τελολογικού αναπροσανατολισμού170
  • Β.1.1. Ο εκδημοκρατισμός της δικαιοπαραγωγικής διαδικασίας στην Ε.Ε.170
  • Β.1.2. Η χάραξη της «Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για το 2020»172
  • Β.1.3. Η «διεθνοποίηση» του ευρωπαϊκού δικαίου 173
  • Β.2. Τα εμπόδια για τον τελολογικό αναπροσανατολισμό174
  • Β.2.1. Η αρχή του κράτους δικαίου174
  • Β.2.2. Η αρχή της επικουρικότητας και η αρχή της αναλογικότητας176
  • Β.3. Η κάμψη των εμποδίων: προς την αναζήτηση της ... λανθάνουσας νομικής βάσης176
  • Β.3.1. Αποτελεί η διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια σε εθνικό επίπεδο στόχο του ευρωπαϊκού δικαίου;177
  • Β.3.2. Η κατοχύρωση της διαφάνειας υπό τυπική έννοια ως στόχος και γενική αρχή του ευρωπαϊκού δικαίου178
  • Β.3.3. Η δυνατότητα συναγωγής νομικής βάσης για τη διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια σε εθνικό επίπεδο ως στόχου του ευρωπαϊκού δικαίου 179
  • (a) Αρθρ. 15 παρ. 3 ΣυνθλΕΕ και άρθρ. 42 ΧΘΔΕΕ179
  • (b) Αρθρ. 86 παρ. 1 ΣυνθλΕΕ179
  • (c) Άρθρ. 119 παρ. 3 ΣυνθλΕΕ180
  • B.4. Η τελική επιλογή του ενωσιακού νομοθέτη το 2014.182
  • B.4.1. Η διασφάλιση της διαφάνειας υπό ουσιαστική έννοια ως νέα στοχοθεσία του παράγωγου ενωσιακού δικαίου για τις δημόσεις συμβάσεις182
  • B.4.2. Οι ρυθμίσεις για τη διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια κατά την οδηγία 2014/24/ΕΕ187
  • (a) Η έννοια της σύγκρουσης συμφερόντων 188
  • (i) Η έννοια της «σύγκρουσης συμφερόντων» στις δημόσιες συμβάσεις πριν την οδηγία 2014/24/ΕΕ189
  • (ii) Η σύγκρουση συμφερόντων κατά το άρθρ. 24 oδηγίας 2014/24/ΕΕ193
  • (iii) Η σχέση της σύγκρουσης συμφερόντων με την «προηγούμενη εμπλοκή» υποψηφίου στη διαδικασία προετοιμασίας του διαγωνισμού196
  • (b) Αποτελεί η σύγκρουση συμφερόντων υποχρεωτικό λόγο αποκλεισμού;198
  • (i) Η «διαφθορά» ως υποχρεωτικός λόγος αποκλεισμού198
  • (ii) Ζητήματα απόδειξης και εφαρμοστέου δικαίου200
  • (iii) Η δυνατότητα παρεκκλίσεων204
  • Β.4.3. Η σύγκρουση συμφερόντων και η στρέβλωση του ανταγωνισμού ως δυνητικοί λόγοι αποκλεισμού 205
  • (a) Η εκφερθησόμενη διττή κρίση της αναθέτουσας αρχής206
  • (b) Η σχέση της αδιαφάνειας με τη στρέβλωση του ανταγωνισμού208
  • (c) H σχέση της αδιαφάνειας με τους άλλους λόγους δυνητικού αποκλεισμού209
  • (i) Η προγενέστερη αντισυμβατική συμπεριφορά210
  • (ii) Η απόπειρα άσκησης αθέμιτης επιρροής211
  • (iii) Το σοβαρό επαγγελματικό παράπτωμα211
  • Β.4.4. H «αυτο-κάθαρση» ως διαδικασία άρσης λόγων αποκλεισμού 213
  • (a) Η ratio της ρύθμισης περί «αυτο-κάθαρσης»213
  • (b) Οι όροι της «αυτο-κάθαρσης»215
  • (c) Ερμηνευτικά όρια της διαδικασίας «αυτο-κάθαρσης»218
  • B.5 Οι διακυμάνσεις της ευχέρειας των κρατών μελών αναφορικά με τους λόγους αποκλεισμού: ο κίνδυνος «ρυθμιστικής κατάτμησης»220
  • B.5.1. Η δυνατότητα μετατροπής των δυνητικών λόγων αποκλεισμού σε υποχρεωτικούς είναι αποδεκτή από το ενωσιακό δίκαιο;221
  • B.5.2. Είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας η μετατροπή ενός δυνητικού λόγου αποκλεισμού σε υποχρεωτικό «κατά τρόπο συστηματικό»;223
  • B.5.3. Είναι ο εθνικός νομοθέτης αρμόδιος για μια τέτοια μετατροπή ή αυτή επαφίεται στην κρίση της αναθέτουσας αρχής;224
  • B.5.4. Η διαδικασία «αυτό-κάθαρσης» διασφαλίζει την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας σε μία τέτοια περίπτωση;225
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙI Το δίκαιο των Η.Π.Α.: ο υποκειμενισμός στο απόγειό του227
  • Α. Τα κύρια χαρακτηριστικά του δικαίου δημόσιων συμβάσεων των Η.Π.Α.227
  • Α.1. Η αρχή της νομιμότητας και η υποχρέωση αιτιολογίας 230
  • Α.2. Η υψηλή κατάρτιση των αρμόδιων οργάνων των αναθετουσών αρχών231
  • A.3. Η τάση προς το συγκεντρωτικό μοντέλο 231
  • A.4. Ανταγωνισμός, διαφάνεια, λογοδοσία 231
  • Α.4.1. Ο ανταγωνισμός ως πρωταρχικός στόχος του δικαίου των δημόσιων συμβάσεων232
  • Α.4.2. Η διαφάνεια ως ισοδύναμος στόχος του δικαίου των δημόσιων συμβάσεων232
  • Α.4.3. Η λογοδοσία ως μέσο νομιμοποίησης της λειτουργίας των αναθετουσών αρχών234
  • Α.5. H κατίσχυση του «εξορθολογισμένου» υποκειμενισμού235
  • Α.5.1. Η ευρεία διακριτική ευχέρεια των αναθετουσών αρχών235
  • (a) «Past performance»235
  • (b) «Trade offs»237
  • Α.5.2. Η επικράτηση των διαπραγματευτικών διαδικασιών και η αρμοδιότητα μονοπρόσωπων οργάνων238
  • Α.5.3. Η νομολογιακή κάμψη του υποκειμενισμού: η επιταγή για «εξορθολογισμό» της απόφασης της αναθέτουσας αρχής239
  • (a) Tα κριτήρια «νοηματοδότησης» των διαπραγματεύσεων240
  • (b) Η εφαρμογή της Administrative Procedure Act (APA)241
  • Β. Η διαφθορά και η σύγκρουση συμφερόντων στο δίκαιο δημόσιων συμβάσεων των Η.Π.Α.242
  • Β.2.1. Το υλικό διακύβευμα της σύμβασης («Performance risk»)243
  • Β.2.2. Το ηθικό διακύβευμα της σύμβασης («Reputation risk»)244
  • Β.2.3. Το οικονομικό διακύβευμα της σύμβασης («Fiduciary risk»)244
  • Β.4.1. H διαφθορά υπό στενή έννοια («hard core» διαφθορά)247
  • Β.4.2. Η διαφθορά υπό ευρεία έννοια («soft» ή έμμεση διαφθορά):0
  • τα «earmarks»247
  • Β.4.3. Οι επιπτώσεις και των δύο μορφών διαφθοράς στο δημόσιο βίο248
  • Β.5.1. O αποκλεισμός του (υποψήφιου) αντισυμβαλλόμενου: («Debarment»)250
  • Β.5.2. Η διαδικασία «μετριασμού»: («Μitigation»)251
  • Β.5.3. H αναστολή συμμετοχής (υποψήφιου) αναδόχου: («Suspension»)252
  • B.6.1. Οι γενικές ρυθμίσεις σύγκρουσης συμφερόντων253
  • (a) Η Ethics in Government Act253
  • (b) Η Hatch Act 255
  • (c) Ειδικότεροι κανόνες ασυμβιβάστων256
  • B.6.2. H ρύθμιση της σύγκρουσης συμφερόντων κατά τον FAR (Federal Acquisition Regulation)257
  • (a) Οι προσωπικές συγκρούσεις συμφερόντων (PCIs) 257
  • (i) H έννοια της σύγκρουσης συμφερόντων και οι γενικές ρυθμίσεις της258
  • (ii) Ειδικότερα, η απαγόρευση σύναψης σύμβασης κατά παράβαση0
  • της απαγόρευσης σύγκρουσης συμφερόντων: ο «ουσιαστικός ιδιοκτήτης»259
  • (b) Οι οργανωτικές συγκρούσεις συμφερόντων (OCIs)262
  • (i) H νομολογιακή αναγνώριση τριών τύπων οργανωτικών συγκρούσεων συμφερόντων (OCIs) 262
  • (ii) Ο τρόπος απόδειξης ύπαρξης οργανωτικών συγκρούσεων συμφερόντων (OCIs): η νομολογία ‘Turner’ και η απαίτηση για «ισχυρά γεγονότα» (“hard facts”)265
  • Β.1. Το φαινόμενο της «περιστρεφόμενης θύρας» («revolving door»)242
  • Β.2. Το τριπλό διακύβευμα κατά την ανάθεση δημόσιων συμβάσεων στις Η.Π.Α.243
  • Β.3. Η «νομολογία» Lockheed Martin: η υπόθεση-σταθμός για την επικράτηση της προστασίας του ηθικού διακυβεύματος στις δημόσιες συμβάσεις των Η.Π.Α.245
  • Β.4. Η διάκριση ανάμεσα σε «hard core» διαφθορά και σε διαφθορά υπό ευρεία έννοια («soft» ή έμμεση διαφθορά) 246
  • Β.5. Οι επιπτώσεις της διαφθοράς για τον (υποψήφιο) αντισυμβαλλόμενο: «Suspension and Debarment»248
  • B.6. Η ρύθμιση της σύγκρουσης συμφερόντων253
  • Συμπέρασμα Δεύτερου Μέρους267
  • ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ Οι συγκλίνουσες εθνικές πορείες προς την κατεύθυνση του διεθνούς δικαίου (ιδίως του ΟΟΣΑ)275
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Το γαλλικό δίκαιο: η άμεση επιρροή του ΟΟΣΑ και αναγωγή στο Σύνταγμα275
  • Α. H διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια στη διελκυστίνδα ανάμεσα στο νομοθέτη και το Συνταγματικό Συμβούλιο275
  • Α.1. La «Loi Sapin I» και τα όρια της συνταγματικής κατοχύρωσης της αρχής της διαφάνειας276
  • Α.2. H επιβεβαίωση της συνταγματικής κατοχύρωσης της αρχής της διαφάνειας από το Conseil Constitutionnel το 2003: «le droit de la commande publique»281
  • Α.3. Le rapport Sauvé283
  • Α.4. Ο ν. 2013-906 για τη «Διαφάνεια στο Δημόσιο Βίο»284
  • Β. Οι νομοθετικές εξελίξεις το 2016: η σύγκρουση συμφερόντων, ο ΟΟΣΑ και ο ενωσιακός νομοθέτης285
  • Β.1. O ν. 2016-483 για τη δεοντολογία και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των δημόσιων υπαλλήλων: η λεπτομερής ρύθμιση της σύγκρουσης συμφερόντων286
  • Β.2. Ο ν. 2016-1691 (Loi Sapin II) για τη διαφάνεια: η επίδραση του Soft Law του ΟΟΣΑ και η μετριοπαθής στάση του Conseil Constitutionnel287
  • Β.3. Η παράλληλη θεσμοθέτηση σε επίπεδο ευρωπαϊκού δικαίου292
  • Β.4. Η συμμόρφωση προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες του 2014294
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙI Το βρετανικό δίκαιο: ένα παράδειγμα εκούσιας υιοθέτησης των κανόνων του διεθνούς δικαίου για τη διαφάνεια υπό ουσιαστική έννοια στις δημόσιες συμβάσεις299
  • Α. Η Bribery Act 2010299
  • A.1. Η πορεία προς την Bribery Act 2010299
  • A.1.1. Η Υπόθεση Corner House και οι βασικοί κανόνες της Bribery Act 2010300
  • (a) Η υπόθεση Corner House300
  • (b) Οι βασικοί κανόνες της Bribery Act 2010300
  • A.1.2. To ιστορικό της Bribery Act301
  • (a) Η Επιτροπή Salmon302
  • (b) The ‘Nolan Report’302
  • (c) The Crime and Security Act of 2001 303
  • (d) Η ψήφιση της Bribery Act το 2010304
  • Β. Oι κώδικες δεοντολογίας για το δημόσιο τομέα: τα standards της CSPL για τη Δημόσια Ζωή305
  • Γ. H επίδραση της Bribery Act 2010 στο πεδίο των δημόσιων συμβάσεων307
  • Δ. Η προσαρμογή του βρετανικού δικαίου προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες του 2014 για τις δημόσιες συμβάσεις308
  • E. Η πιθανή ενδυνάμωση του διεθνούς δικαίου μετά τη θέση σε εφαρμογή του άρθρ. 50 ΣυνθλΕΕ323
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙII Το ελληνικό δίκαιο: η ευθεία αναγωγή στο Σύνταγμα327
  • Α. «Βασικού μετόχου» το ανάγνωσμα…: το ζήτημα των ορίων αντοχής του Συντάγματος ενόψει του παράγωγου ευρωπαϊκού δικαίου327
  • Α.1. Η θέσπιση συνταγματικής διάταξης για τη ρύθμιση του θέματος της διαφάνειας στις δημόσιες συμβάσεις από τη Ζ’ Αναθεωρητική Βουλή327
  • Α.2. To μαχητό τεκμήριο περί «παρένθετων προσώπων»: τα όρια της δυνατότητας ανταπόδειξης335
  • Α.3. Η αφορμή για την αμφισβήτηση της σχέσης του Συντάγματος και του παράγωγου ευρωπαϊκού δικαίου338
  • Β. Η προσαρμογή του ελληνικού δικαίου προς τις διατάξεις των ευρωπαϊκών οδηγιών του 2014 345
  • B.1. Η πορεία προσαρμογής του ελληνικού δικαίου προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες του 2014345
  • Β.2. Η ερμηνεία των νέων διατάξεων347
  • Συμπέρασμα Τρίτου Μέρους359
  • ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ371
  • Ι. Ελληνική371
  • Μονογραφίες-Συγγράμματα- Συλλογικά Έργα371
  • Αρθρογραφία - Μελέτες - Συμβολές σε συλλογικούς τόμους - Σχόλια νομολογίας376
  • II. Γαλλική383
  • Συγγράμματα - Μονογραφίες - Συλλογικά έργα383
  • Αρθρογραφία - Μελέτες - Συμβολές - Σχόλια νομολογίας386
  • III. Αγγλόφωνη390
  • Μονογραφίες - Συγγράμματα - Συλλογικά Έργα390
  • Αρθρογραφία - Μελέτες - Συμβολές σε συλλογικούς τόμους - Σχόλια νομολογίας394
  • ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ409
  • Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης (τ. ΔΕΚ) (Αποφάσεις, Γνωμοδοτήσεις, Προτάσεις)409
  • Γενικού Δικαστηρίου ΕΕ (τ.ΠΕΚ)415
  • Ελληνική416
  • ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ363
  • Γαλλική (Conseil Constitutionnel, Conseil d’Etat, Cour de Cassation Crim.)416
  • Ηνωμένου Βασιλείου417
  • Η.Π.Α.417
  • ΠΗΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ418
  • Αλφαβητικό ευρετήριο423
  • 0
  • 0