Οικοδόμηση, Εμβάθυνση, Ζητήματα Δημοκρατίας και Κράτους Δικαίου

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €30.00
ΝΠ €40.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2018
ISBN: 978-960-622-398-3
Σελίδες: 328
Συγγραφέας: Μ. Χρυσομάλλης

Η παρούσα μονογραφία «Ευρωπαϊκή Οικονομική Διακυβέρνηση» επιχειρεί την αποτύπωση των μηχανισμών της ΕΟΔ, δηλαδή του συστήματος των κανόνων, των μηχανισμών και των διαδικασιών, που θεσπίστηκαν σταδιακά, για το συντονισμό και την εποπτεία των οικονομικών πολιτικών των Κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Έτσι, εξετάζονται οι νομικές και θεσμικές διαστάσεις της εξέλιξης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης από την εγκαθίδρυση της Οικονομικής Νομισματικής Ένωσης με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ μέχρι σήμερα, όπου τα Κράτη-μέλη της Ένωσης κλήθηκαν αφενός να εμβαθύνουν το σύστημα της οικονομικής διακυβέρνησης, οι δομικές ανεπάρκειες του οποίου δεν μπόρεσαν να προλάβουν την κρίση στην Ευρωζώνη και αφετέρου να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους Κρατών-μελών της Ζώνης του Ευρώ, που εξελίχθηκε σε κρίση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης. 

Ειδικότερα, προσεγγίζονται οι ρυθμίσεις της «δέσμης των έξι νομοθετικών μέτρων», του Δημοσιονομικού Συμφώνου, της «δέσμης των δύο νομοθετικών μέτρων» και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας αλλά και πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με την εγκαθίδρυση της Τραπεζικής Ένωσης.

Πέρα από την παρουσίαση ενός πολύπλοκου συστήματος ρυθμίσεων με προφανείς δυσκολίες προσέγγισης λόγω της συνθέσεώς του (Συνθήκες, παράγωγο δίκαιο της Ένωσης, soft law ρυθμίσεις, διακυβερνητικές συμφωνίες μεταξύ των Κρατών-μελών της Ευρωζώνης), επιχειρείται η συζήτηση των ζητημάτων τριβής με τη δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου και τα Θεμελιώδη Δικαιώματα, που δημιουργεί η εφαρμογή των κανόνων της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης σε καθεστώς «έκτακτης ανάγκης» καθώς και τα εναλλακτικά σενάρια εκδημοκρατισμού της  διακυβέρνησης της Ευρωζώνης.

  • 0
  • Πρόλογος11
  • Συντομογραφίες19
  • I. Εισαγωγή23
  • II. Η οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης33
  • 1. Οι μηχανισμοί της ΕΟΔ και η εξέλιξή τους πριν από την κρίση χρέους του 201033
  • 1.1. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ34
  • 1.2. Οι Γενικοί Προσανατολισμοί των Οικονομικών Πολιτικών των Κρατών-μελών και της Ένωσης38
  • 1.3. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης43
  • 2. Η θεσμική συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης46
  • 2.1. Το Συμβούλιο (ECOFIN) ως το θεσμικό επίκεντρο της ΕΟΔ48
  • 2.2. Η ανάδυση και η σταδιακή θεσμοποίηση της Ευρωομάδας (Eurogroup)59
  • 3. Οι ανεπάρκειες του συστήματος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης68
  • 4. Η οικοδόμηση της ΕΟΔ: Συμπερασματικές παρατηρήσεις73
  • III. Η εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Διακυβέρνησης75
  • 1. Η «δέσμη των έξι νομοθετικών μέτρων» (εξάπτυχο)77
  • 1.1. Το «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο» (Κανονισμός ΕΕ 1175/2011)78
  • 1.2. Η βελτίωση του κυρωτικού μηχανισμού (Κανονισμός ΕΕ 1173/2011)81
  • 1.3. Διεύρυνση του πεδίου Εποπτείας και συντονισμού και ο Μηχανισμός Επαγρύπνησης (Κανονισμός ΕΕ 1176/2011)86
  • 1.4. Η ενίσχυση του ρόλου της Επιτροπής91
  • 2. Το Σύμφωνο για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στο πλαίσιο της ΟΝΕ (Δημοσιονομικό Σύμφωνο)95
  • 2.1. Η κυοφορία του Συμφώνου και το Euro - Plus Pact95
  • 2.2. Σύναψη, αντικείμενο, σκοποί, ουσιαστικές ρυθμίσεις97
  • 2.3. Θεσμική οργάνωση103
  • 2.3.1. Το Euro Summit103
  • 2.3.2. Η επίλυση διαφορών106
  • 2.4. Δημοσιονομικό Σύμφωνο: αξιολόγηση107
  • 2.4.1. Γενικά107
  • 2.4.2. Η νομική αξία των ρυθμίσεων του Συμφώνου116
  • 2.4.3. Η προεξάρχουσα πολιτική σημασία του Δημοσιονομικού Συμφώνου120
  • 3. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ)127
  • 3.1. Οι χρηματοδοτικοί μηχανισμοί της «πρώτης γενιάς» και τα προβλήματά τους128
  • 3.2. Η ίδρυση του ΕΜΣ και η «νομική διάσωσή του» από το Δικαστήριο της ΕΕ135
  • 3.3. Ο σκοπός και η φύση του ΕΜΣ154
  • 3.4. Η Διακυβέρνηση του ΕΜΣ155
  • 3.4.1. Η διοίκηση155
  • 3.4.2. Η λήψη των αποφάσεων160
  • 3.4.3. Η σύμπραξη των θεσμικών οργάνων της Ένωσης165
  • 3.5. Οι σχέσεις του ΕΜΣ με το ΔΝΤ170
  • 3.6. Το κεφάλαιο, τα διαθέσιμα μέσα χρηματοδοτικής στήριξης και η δανειοδοτική ικανότητα του ΕΜΣ178
  • 3.6.1. Το κεφάλαιο του ΕΜΣ178
  • 3.6.2. Τα μέσα χρηματοδοτικής στήριξης182
  • 3.6.3. Η δανειοληπτική ικανότητα184
  • 3.7. Οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της συνδρομής185
  • 3.7.1. Οι διαδικαστικές προϋποθέσεις185
  • 3.7.2. Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις192
  • 3.8. ΕΜΣ: μια συνολική εκτίμηση208
  • 4. Η «δέσμη των δύο νομοθετικών μέτρων» (δίπτυχο)210
  • 4.1. Η Ενισχυμένη Εποπτεία211
  • 4.1.1. Πεδίο εφαρμογής της Ενισχυμένης Εποπτείας212
  • 4.1.2. Περιεχόμενο της Ενισχυμένης Εποπτείας214
  • 4.2. Το κοινό δημοσιονομικό χρονοδιάγραμμα και διαδικασία εκτίμησης των σχεδίων προϋπολογισμών από την Επιτροπή217
  • 4.3. Διασφάλιση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος223
  • 4.3.1. Tα Προγράμματα Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης223
  • 4.3.2. Η υποβολή εκθέσεων για την έκδοση χρεογράφων225
  • 4.3.3. Οι απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων225
  • 4.4. Ειδική διαδικασία για τα Κράτη-μέλη, που διατρέχουν κίνδυνο μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους στο πλαίσιο της ΔΥΕ226
  • 4.5. Προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής226
  • 4.6. Η «δέσμη των δύο νομοθετικών μέτρων»: μια συνολική εκτίμηση227
  • 5. Νεώτερες εξελίξεις: Η εγκαθίδρυση της Τραπεζικής Ένωσης229
  • 6. Η εμβάθυνση της ΕΟΔ: συμπερασματικές παρατηρήσεις232
  • IV. Ευρωπαϊκή Οικονομική Διακυβέρνηση - Διαχείριση της κρίσης: Ζητήματα δημοκρατίας και σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων237
  • 1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις: διαχείριση της κρίσης και δημοκρατία237
  • 2. Ζητήματα τριβής της ΕΟΔ με τη Δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου και τα Θεμελιώδη Δικαιώματα240
  • 2.1. Η ροπή προς την διακυβερνητικότητα240
  • 2.2. Η πολυπλοκότητα, η μείωση της διαφάνειας και της αναγνωσιμότητας του ενωσιακού νομικού πλαισίου241
  • 2.3. Ο παραμερισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των λοιπών υπερεθνικών οργάνων της Ένωσης242
  • 2.4. Η ανατροπή της θεσμικής ισορροπίας της Ένωσης υπέρ των διακυβερνητικών οργάνων244
  • 2.5. Η επικράτηση ενός «τεχνοκρατικού αυτοματισμού» στο συντονισμό και την εποπτεία των Οικονομικών Πολιτικών των Κρατών-μελών245
  • 2.6. Ο διακυβερνητικός χαρακτήρας του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας247
  • 2.7. Η στενή σχέση του ΕΜΣ με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο249
  • 2.8. Η διαχείριση της κρίσης και ο σεβασμός των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων250
  • 3. Ο εκδημοκρατισμός της ΟΝΕ και της Ευρωζώνης: εναλλακτικά σενάρια257
  • 3.1. Η ενίσχυση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου259
  • 3.2. Η ενίσχυση του ρόλου των εθνικών Κοινοβουλίων269
  • 3.3. Η ενίσχυση της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εθνικών Κοινοβουλίων276
  • 3.4. Η οικοδόμηση ενός Ευρωπαϊκού Πολιτικού Χώρου277
  • 3.5. Ο αντίλογος: δεν απαιτείται κάποια ιδιαίτερη ενίσχυση της δημοκρατικής νομιμοποίησης της ΟΝΕ282
  • 4. Συμπερασματικές παρατηρήσεις285
  • V. Καταληκτικές επισημάνσεις287
  • 1. Ευρωπαϊκή Οικονομική Διακυβέρνηση: «ένα σύστημα σε ροή»287
  • 2. Ευρωπαϊκή Οικονομική Διακυβέρνηση: πολυπλοκότητα και έλλειψη αναγνωσιμότητας290
  • 3. Οι εναλλακτικές της «κοινοτικής μεθόδου» μορφές διακυβέρνησης: σε αναζήτηση αποτελεσματικότητας και δημοκρατικής νομιμοποίησης290
  • 4. Η διαχείριση της κρίσης χρέους: από τους εταίρους στους δανειστές και δανειζόμενους291
  • 5. Σε αναζήτηση ισορροπίας μεταξύ δημοσιονομικής πειθαρχίας και αλληλεγγύης292
  • Βιβλιογραφία295
  • Ι. Ελληνόγλωσση295
  • II. Ξενόγλωσση299
  • Αλφαβητικό ευρετήριο323
  • 0
  • 0