Έκδοση: 2018
ISBN: 978-960-622-475-1
Σελίδες: 304
Συγγραφέας: Α. Αθανασίου
Πρόλογος: Α. Γιόκαρης

Αντικείμενο του βιβλίου Η δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου του Αμβούργου στην επίλυση διακρατικών διαφορών είναι η ανάδειξη του εύρους των αρμοδιοτήτων του Δικαστηρίου του Αμβούργου και οι δικαιοπλαστικές του δυνατότητες, εστιάζοντας στα στοιχεία διαφοροποιήσεως του Δικαστηρίου του Αμβούργου από το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης, αλλά και στη διαμόρφωση νομολογίας που κινείται συμπληρωματικά με εκείνη του Δικαστηρίου των Ηνωμένων Εθνών και επισημαίνει την επικουρικότητα του Δικαστηρίου του Αμβούργου σε σχέση με άλλες διαδικασίες επίλυσης διεθνών διαφορών.

Το βιβλίο ειδικότερα πραγματεύεται την αρχή της νομικής προσέγγισης της νέας συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών που τέθηκε σε ισχύ στην αρχή της δεκαετίας του 1990. Για την Ελλάδα που την επικύρωσε το 1995 αποτελεί μία από τις ακρογωνιαίες λίθους της διεθνούς νομολογίας που η χώρα μας μπορεί να επικαλείται για τη νομική αποτύπωση κυριαρχικών δικαιωμάτων που αφορούν κυρίως τον θαλάσσιο και κατ΄ επέκταση τον εναέριο χώρο του Αιγαίου Πελάγους.

Επιπλέον, αναλύονται οι δομές λειτουργίας του Δικαστηρίου, οι αρμοδιότητές του και οι κατηγορίες των διαφορών που υπάγονται στη δικαιοδοσία του. Ειδικότερα, επισημαίνεται η δυνατότητα να είναι διάδικοι και μη κρατικές οντότητες, όπως επίσης στοιχειοθετείται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και κατόπιν η μονομερής προσφυγή.

Περαιτέρω, εξετάζονται οι περιορισμοί της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, είτε από την ίδια τη Σύμβαση, είτε με συμφωνία των μερών, δήλωση των μερών ή με τη δυνατότητα υποβολής των διαφορών σε άλλες εναλλακτικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης της διαιτησίας.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι προβλέψεις του άρθρου 298 της Σύμβασης βάσει των οποίων τα κράτη έχουν τη δυνατότητα με Δήλωση να αποκλείσουν από τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τρεις κατηγορίες διαφορών και ειδικότερα εκείνη (άρθρο 298 παρ.1α) της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ Κρατών των οποίων οι ακτές παράκεινται ή είναι απέναντι η μία στην άλλη, περίπτωση που ενδιαφέρει την Ελλάδα σε σχέση με τα γειτονικά της παράκτια κράτη.

Το ειδικότερο ενδιαφέρον του βιβλίου Η δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου του Αμβούργου στην επίλυση διακρατικών διαφορών έγκειται στο ότι περιλαμβάνει δικαιοδοτικές διαδικασίες επίλυσης διαφορών και για διαφορές μεταξύ Κρατών και μη κρατικών οντοτήτων (για παράδειγμα, ναυτιλιακών εταιρειών).

  • 0
  • ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ9
  • ΠΡΟΛΟΓOΣ9
  • ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ11
  • ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΩΝ19
  • Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ21
  • IΙ.25
  • 1. Εισαγωγή25
  • 2. Το θεσμικό πλαίσιο 25
  • 2.1. Αρμοδιότητα Ratione Personae 31
  • 2.2. Αρμοδιότητα Ratione Materiae 34
  • 2.3. Η ελληνική δήλωση βάσει του Άρθρου 28738
  • Ανάκληση δήλωσης για την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου του Αμβούργου39
  • 2.4. Ο προσδιορισμός των κρατικών υποχρεώσεων43
  • Τα όρια των αρμοδιοτήτων του παράκτιου Κράτους43
  • Η εξακρίβωση της συμβατότητας του εθνικού δικαίου με τις συμβατικές υποχρεώσεις 44
  • Ο έλεγχος της άσκησης του δικαιώματος της καταδίωξης47
  • Οι συνθήκες άρσης της ακινητοποίησης ενός πλοίου47
  • Ερμηνευτικές δυσκολίες του εύλογου χαρακτήρα της εγγύησης48
  • Ο καθορισμός σταθερών κριτηρίων51
  • Η ενίσχυση των συμβατικών κανόνων μέσω αναφοράς στο διεθνές δίκαιο 59
  • Ο υπολογισμός της διάδρασης των κανόνων του γενικούδιεθνούς δικαίου με τους συμβατικούς κανόνες60
  • Η επιβεβαίωση του θεμελιώδους χαρακτήρα της συνεργασίας61
  • Οι επίμονοι δισταγμοί στο ζήτημα της πρόνοιας64
  • Τα δάνεια από το διεθνές δίκαιο που στοχεύουν στη συμπλήρωση των συμβατικών κανόνων67
  • Προσδιορισμός και έκταση της χρήσης βίας στη θάλασσα 68
  • Η προσφυγή στις παραδοχές της ανθρωπότητας 68
  • Ο στενός περιορισμός της χρήσης βίας70
  • Η εφαρμογή των εθιμικών κανόνων ευθύνης71
  • Οι συνθήκες της ευθύνης72
  • Οι συνέπειες της ευθύνης73
  • IIΙ.77
  • 1. Εισαγωγή77
  • Η εξειδίκευση εγγράφεται στο γενικό πλαίσιοτης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου 78
  • 2. Μία δικαιοδοτική αρχή εμφανώς εκτεταμένη 79
  • Η πρωτοτυπία της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας79
  • Επείγουσα διαφορά80
  • Αρμοδιότητα έκδοσης απόφασης σχετικά με την άρση της ακινητοποίησης των πλοίων και την απελευθέρωση του πληρώματός τους81
  • Προνομιακή θέση81
  • Περιορισμένο πεδίο εφαρμογής84
  • Αρμοδιότητα διαταγής συντηρητικών μέτρων εν αναμονή της σύνθεσης ενός διαιτητικού δικαστηρίου91
  • Υπολειμματική δικαιοδοσία92
  • Κυρίαρχος ρόλος για το Δικαστήριο93
  • Διαφορές στον τομέα του θαλάσσιου βυθού95
  • Συμβατικές και προσυμβατικές διαφορές99
  • Αρμοδιότητα έμμεσου ελέγχου των πράξεων της Αρχής103
  • 3. Έλεγχος μέσω της δικαστικής οδού104
  • Έλεγχος μέσω της γνωμοδοτικής οδού111
  • Δυνητικές δυνατότητες της παραχωρηθείσας αρμοδιότητας115
  • Αναγνώριση της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου με προηγούμενη επιλογή των κρατών116
  • 3.3.1. Έκφραση επιλογής υπέρ του Δικαστηρίου 116
  • 3.3.2. Οι δυσκολίες που προκύπτουν από την επιλογή119
  • Επέκταση της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου με τη σύναψη μίας απόφασης 123
  • 3.4.1. Υπόθεση συμφωνίας βασιζόμενης στη Σύμβαση124
  • 3.4.2. Συμφωνία που συνάπτεται προγενέστερα της εισαγωγής της δίκης 124
  • Συμφωνία που γίνεται μεταγενέστερα της εισαγωγής της δίκης127
  • 3.4.4. Περίπτωση μιας άλλης συμφωνίας128
  • 3.4.4.1. Διεθνής συμφωνία συνδεδεμένης με σκοπούςτης Σύμβασης129
  • 3.4.4.2. Ανάλυση των τιθέμενων κριτηρίων129
  • 3.4.4.3. Ευρύ φάσμα των επίμαχων τομέων131
  • Η συμφωνία που παραχωρεί αρμοδιότητα στο Δικαστήριο136
  • Προηγούμενος καθορισμός του προβλεπόμενου τύπου συμφωνίας 137
  • Καθορισμός του τομέα της συμφωνίας138
  • Αποκλεισμός της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου μέσω συμφωνίας152
  • Ανάγκη αυστηρής αντίληψης της έννοιας της ελευθερίας συμφωνίας επί μίας άλλης διαδικασίας153
  • Περιοριστική ερμηνεία της υποχρέωσης προσφυγής σε άλλη διαδικασία 155
  • Αδυναμία προηγούμενης εξάντλησης διαθέσιμων μέσων διευθέτησης158
  • Κλασική προσέγγιση της χρήσης των εσωτερικών ενδίκων μέσων160
  • ΙV. H ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ149
  • 1. Εισαγωγή149
  • Γενικοί όροι που περιβάλλουν την προσφυγή στο Δικαστήριο150
  • Απουσία εναλλακτικών τρόπων διευθέτησης των διαφορών152
  • Τήρηση των ορίων που θέτει ένα σύνθετο σύστημα ενστάσεων στην υπαγωγή στη δικαιοσύνη161
  • Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου κατευθύνεται από την ύπαρξη διαφορών που έχουν αποκλεισθεί αυτόματα 162
  • Οι περιορισμοί στην υπαγωγή στη δικαιοσύνη των πράξεων των Kρατών Μερών163
  • 3.1.2.-2
  • διαδικασίες164
  • 4. Φίλτρο προκαταρκτικών διαδικασιών169
  • Περιορισμός πράξεων της Αρχής171
  • Πράξεις που εγκρίνει η Αρχή στην άσκηση των διακριτών εξουσιών της172
  • Το παράγωγο δίκαιο που εγκρίνει η Αρχή στο πλαίσιοτων δραστηριοτήτων του 173
  • Περιορισμός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου μέσω της δυνατότητας αποκλεισμού τύπων διαφορών174
  • Κρισιμότητα των σχετικών τομέων175
  • Η ακόμα περιορισμένη πρακτική των δηλώσεων αποκλεισμού176
  • Οι ιδιαίτεροι όροι σχετικά με το αντικείμενο της αίτησης178
  • Ιδιαιτερότητες της διαταγής συντηρητικών μέτρων178
  • Ελευθερία του δικαστή στην εκτίμηση της δικαιολόγησης των μέτρων181
  • Επείγων χαρακτήρας μεταβλητής γεωμετρίας182
  • Αναγκαιότητα να ληφθούν υπ’ όψιν οι συνέπειες της κατάστασης184
  • Ιδιομορφίες της διαδικασίας της γρήγορης άρσης κατάσχεσης188
  • 5.4.1. Αποσαφήνιση των όρων αρμοδιότητας188
  • Η ύπαρξη εξουσιοδότησης ενέργειας εν ονόματι του Κράτους της σημαίας189
  • 5.4.3. Η ύπαρξη εξουσιοδότησης190
  • Έλεγχος του παραδεκτού της αίτησης192
  • 5.5.1. Επίπτωση της στιγμής της προσφυγής193
  • 5.5.2. Καθορισμός της θεμελίωσης της προσφυγής 195
  • V.197
  • 1. Εισαγωγή197
  • Η ειδίκευση επηρεάζει τον ρόλο που διαδραματίζειτο Δικαστήριο 204
  • Μια επίπτωση στην ανάπτυξη των κανόνων δικαίου από το Δικαστήριο205
  • Η δικαιοδοτική ερμηνεία, μέσο ανάπτυξης των κανόνων δικαίου 206
  • Η παρέμβαση του δικαστή μέσα σε ένα ευνοϊκό νομικό περιβάλλον206
  • 3.3. Οι ιδιαιτερότητες του εφαρμοστέου συμβατικού δικαίου207
  • Οι ιδιαιτερότητες των κανόνων του διεθνούς δικαίου των οποίων γίνεται επίκληση211
  • Η ύπαρξη ενός εγγενούς συνδέσμου ανάμεσα στην ανάπτυξητου δικαίου και τη δικαιοδοτική λειτουργία213
  • Η αναγκαία απόδοση της σημασίας στους κανόνες δικαίου214
  • Ο υπολογισμός των εξαναγκασμών και αναγκαιοτήτων που επιβάλλονται στον Δικαστή217
  • Η άσκηση της δικαιοδοτικής λειτουργίας και της ανάπτυξης του κανόνα δικαίου222
  • Η αποσαφήνιση του δικαίου της θάλασσας μέσωτης ερμηνείας των συμβατικών κανόνων223
  • Η επικύρωση των στοιχείων που συνθέτουν τηνεθνικότητα του πλοίου224
  • Ο έλεγχος της εγγραφής224
  • Η σημασία της απαίτησης ενός ουσιαστικού δεσμού225
  • Ο προσδιορισμός των κρατικών υποχρεώσεων231
  • Κυρίαρχος ρόλος για το Δικαστήριο250
  • Διαφορές στον τομέα του θαλάσσιου βυθού252
  • Συμβατικές και προσυμβατικές διαφορές 255
  • Αρμοδιότητα έμμεσου ελέγχου των πράξεων της Αρχής260
  • Έλεγχος μέσω της δικαστικής οδού261
  • Έλεγχος μέσω της γνωμοδοτικής οδού 266
  • Δυνητικές ικανότητες της παραχωρηθείσας αρμοδιότητας270
  • VI. ΕΠΙΛΟΓΟΣ - ΣΧΟΛΙΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ275
  • 1. Έκφραση επιλογής υπέρ του Δικαστηρίου275
  • 2. Οι δυσκολίες που προκύπτουν από την επιλογή276
  • Επέκταση της αρμοδιότητας του Δικαστηρίουμε τη σύναψη μίας απόφασης279
  • 4. Υπόθεση συμφωνίας βασιζόμενης στη σύμβαση 279
  • Ευρύ φάσμα των επίμαχων τομέων280
  • ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 283
  • ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ291
  • AΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ301
  • 0
  • 0