Γενική Πολιτειολογία – Εισαγωγή στο Συνταγματικό Δίκαιο και Οργανωτικό Μέρος I

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €60.00
ΝΠ €70.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2018
ISBN: 978-960-622-608-3
Σελίδες: 896
Συγγραφέας: Α. Ράικος

Ο παρών τόμος περιλαμβάνει την πέμπτη έκδοση της Γενικής Πολιτειολογίας και του πρώτου τεύχους του πρώτου τόμου του Συνταγματικού Δικαίου. Η έκδοση των έργων αυτών σε έναν τόμο δικαιολογείται από τη στενότατη συγγένεια της Γενικής Πολιτειολογίας και του Συνταγματικού Δικαίου. Για τον λόγο αυτό οι δύο επιστημονικοί κλάδοι αποτελούσαν το περιεχόμενο της πρώην έδρας της Γενικής Πολιτειολογίας και του Συνταγματικού Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου και αποτελούν το περιεχόμενο του μαθήματος της Γενικής Πολιτειολογίας και του Συνταγματικού Δικαίου, που διδάσκεται παραδοσιακά στα δύο πρώτα εξάμηνα του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης αυτού. Η πέμπτη έκδοση του δεύτερου τεύχους του πρώτου τόμου και του δεύτερου τόμου του Συνταγματικού Δικαίου περιλαμβάνεται αντίστοιχα στον δεύτερο και στον τρίτο τόμο του παρόντος έργου. Τα «Θεμελιώδη δικαιώματα» αποτελούν τον τρίτο τόμο του παρόντος έργου. Στο πρώτο μέρος του έργου παρουσιάζεται η Γενική Πολιτειολογία. Πολιτειολογία είναι η επιστήμη που έχει ως αντικείμενο το κράτος και αποτελεί κλάδο της πολιτειακής επιστήμης. Η Γενική Πολιτειολογία εξετάζει το φαινόμενο του κράτους γενικά, ενώ η Ειδική Πολιτειολογία ασχολείται με κάθε συγκεκριμένο κράτος. Η Γενική Πολιτειολογία ασχολείται με την εξέταση του φαινομένου του κράτους. Σύμφωνα με τη θεωρία της νομικής προσωπικότητας, το κράτος είναι νομικό πρόσωπο. Το κράτος υπό τη νομική έννοια είναι λαός εγκατεστημένος μόνιμα σε ορισμένο έδαφος (χώρα) και οργανωμένος σε νομικό πρόσωπο που ασκεί πρωτογενή εξουσία. Από τον συνδυασμό της θεωρίας των τριών στοιχείων με τη θεωρία της νομικής προσωπικότητας προκύπτουν τέσσερα εννοιολογικά στοιχεία του κράτους: λαός, έδαφος (χώρα), πρωτογενής εξουσία και νομική προσωπικότητα. Ειδικότερα στο έργο εκτενώς αναλύεται το αντικείμενο της Γενικής Πολιτειολογίας, η μέθοδος της Γενικής Πολιτειολογίας, η σχέση της με την πολιτική και τη νομική επιστήμη, η έννοια του κράτους, η γένεση και η κατάργησή του, η διάκριση και οι σύνδεσμοι του κράτους, τα όργανά του. Σε ξεχωριστό κεφάλαιο παρουσιάζεται το πολίτευμα του κράτους, η συγκέντρωση και η αποσυγκέντρωση της κρατικής εξουσίας και το δίκαιο.  Το δεύτερο μέρος εμπεριέχει την Εισαγωγή στο Συνταγματικό Δίκαιο και εξετάζει το Οργανωτικό μέρος του Συντάγματος. Στο μέρος αυτό, αναλύεται κυρίως το ελληνικό Συνταγματικό Δίκαιο και ειδικότερα ερμηνεύεται συστηματικά το ισχύον Σύνταγμα της Ελλάδος, λαμβάνοντας υπόψη και τα Συντάγματα ορισμένων άλλων σύγχρονων κρατών και ιδίως των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο όρος Συνταγματικό Δίκαιο χρησιμοποιείται με δύο έννοιες, με την έννοια του κλάδου του δικαίου και με την έννοια του επιστημονικού κλάδου που εξετάζει τους κανόνες του κλάδου αυτού. Ο όρος Σύνταγμα χρησιμοποιείται με δύο έννοιες α) με την ουσιαστική και β) με την τυπική. Το Συνταγματικό Δίκαιο αποτελεί τον θεμελιώδη κλάδο του Εσωτερικού Δημοσίου Δικαίου και περιλαμβάνει τους θεμελιώδεις κανόνες οργανώσεως και ασκήσεως της κρατικής εξουσίας. Το Συνταγματικό Δίκαιο είναι το σύνολο των νομικών κανόνων, οι οποίοι καθορίζουν τη μορφή του πολιτεύματος, τα ανώτερα κύρια όργανα του Κράτους, τον τρόπο αναδείξεως και τις αρμοδιότητες αυτών και καταρχήν τις σχέσεις της κρατικής εξουσίας με τα άτομα που υπάγονται σε αυτήν. Με άλλες λέξεις αντικείμενο του Συνταγματικού Δικαίου είναι το Σύνταγμα υπό ουσιαστική έννοια. Οι κανόνες του Συνταγματικού Δικαίου δεν περιλαμβάνονται μόνο στο Σύνταγμα υπό τυπική έννοια (το συνταγματικό κείμενο) αλλά και στους νόμους και στα έθιμα. Το Σύνταγμα υπό τυπική έννοια αποτελεί τον κορμό του Συνταγματικού Δικαίου, που για τον λόγο αυτό πήρε το όνομά του. Το αντικείμενο του Συνταγματικού Δικαίου περιλαμβάνει τα ακόλουθα τρία θέματα: α) τη μορφή του πολιτεύματος, β) τα ανώτερα (κύρια) όργανα του Κράτους, την ανάδειξη, τις αρμοδιότητες και τον τρόπο της ασκήσεως αυτών και τη γ) βασική νομική θέση των ατόμων απέναντι στην κρατική εξουσία. Από τις τρεις κλασικές κρατικές λειτουργίες (νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική) η πρώτη αποτελεί αποκλειστικό αντικείμενο του Συνταγματικού Δικαίου. Αντικείμενο του επιστημονικού κλάδου του Συνταγματικού Δικαίου είναι η εξέταση κανόνων του Συνταγματικού Δικαίου. Σε κατʼ ιδίαν κεφάλαια αναλύονται το αντικείμενο του Συνταγματικού Δικαίου, το Σύνταγμα και η Συντακτική εξουσία, οι πηγές του ελληνικού Συνταγματικού Δικαίου, η έναρξη και η λήξη των νόμων, το πολίτευμα της Ελλάδος, η οργάνωση και η άσκηση της κρατικής εξουσίας, η νομοθετική λειτουργία, η νομοθετική θέση της βουλής και των μελών της, η οργάνωση και η λειτουργία της βουλής, καθώς επίσης και η άσκηση του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Ο προέχων σκοπός του έργου είναι διδακτικός και για τον λόγο αυτό ιδίως η ιστορία των ερμηνευόμενων διατάξεων του Συντάγματος και η βιβλιογραφία περιλαμβάνονται στις υποσημειώσεις.

Στην παρούσα 5η έκδοση, έχει πραγματοποιηθεί επικαιροποίηση και έχεισυμπεριληφθεί νεότερη νομολογία όπως επίσης και σύγχρονα ζητήματα που αναφύονται σχετικά με το αντικείμενο του παρόντος, όπως αυτό περιγράφηκε παραπάνω. Πρόκειται για ένα χρήσιμο εργαλείο όχι μόνο για τους σπουδαστές, αλλά και για τους εφαρμοστές του δικαίου.

  • 0
  • ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ7
  • Πρόλογος7
  • Α) ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΟΛΟΓΙΑ9
  • Πρόλογος της πέμπτης έκδοσης11
  • Πρόλογος της δεύτερης έκδοσης12
  • Πρόλογος της πρώτης έκδοσης12
  • Βιβλιογραφία21
  • Βραχυγραφίες35
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ37
  • § 1.– Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ 37
  • Ι. Η Πολιτειολογία ως κλάδος των πολιτειακών επιστημών 37
  • II. Η Πολιτειολογία ως θεωρητική πολιτειακή επιστήμη 38
  • § 2.– Η ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΟΛΟΓΙΑΣ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ40
  • Ι. Η κλασική διαίρεση της Πολιτειολογίας γενικά 40
  • II. Το αντικείμενο της Ειδικής Πολιτειολογίας 42
  • § 3.– ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΟΛΟΓΙΑΣ 44
  • Ι. Η θεματική της Γενικής Πολιτειολογίας 45
  • 1. Το κλασικό αντικείμενο της Γενικής Πολιτειολογίας45
  • 2. Το αντικείμενο της Γενικής Πολιτειολογίας στη νεότερη γερμανόγλωσση επιστήμη47
  • 3. Το αντικείμενο της Γενικής Πολιτειολογίας στην ελληνική επιστήμη49
  • ΙΙ. Η έκταση της εξέτασης του κράτους από τη Γενική Πολιτειολογία49
  • 1. Η κλασική θεωρία των δύο πλευρών του κράτους49
  • 2. Η έκταση της εξέτασης του κράτους από τη Γενική Πολιτειολογία στην νεότερη γερμανόγλωσση επιστήμη52
  • 3. Η έκταση της εξέτασης του κράτους από τη Γενική Πολιτειολογία στην ελληνική επιστήμη55
  • § 4.– Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΟΛΟΓΙΑΣ58
  • Ι. Η μέθοδος της Γενικής Πολιτειολογίας γενικά 58
  • II. Η μέθοδος της Γενικής Πολιτειολογίας στη γερμανόγλωσση επιστήμη 60
  • 1. Η κλασική διπλή μέθοδος του G. Jellinek60
  • 2. Ο μεθοδολογικός μονισμός63
  • α) Η νομική μέθοδος του Kelsen63
  • β) Η κοινωνιολογική μέθοδος του Heller65
  • 3. Οι μέθοδοι της νεότερης Γενικής Πολιτειολογίας66
  • III. Η μέθοδος της Γενικής Πολιτειολογίας στην ελληνική επιστήμη68
  • IV. Οι μέθοδοι σχηματισμού των εννοιών της Γενικής Πολιτειολογίας70
  • 1. Οι βασικές μέθοδοι σχηματισμού των εννοιών70
  • 2. Η τυπολογική μέθοδος του Jellinek73
  • § 5.– Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΟΛΟΓΙΑΣ 76
  • Ι. Η ιστορία της Γενικής Πολιτειολογίας στη Γερμανία76
  • II. Η ιστορία της Γενικής Πολιτειολογίας στη Γαλλία 78
  • III. Η ιστορία της Γενικής Πολιτειολογίας στην Ελλάδα79
  • § 6.– Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΟΛΟΓΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ81
  • Ι. Η σχέση της Γενικής Πολιτειολογίας με τη Νομική Επιστήμη81
  • 1. Η σχέση της Γενικής Πολιτειολογίας με τη Νομική Επιστήμη στη γερμανόγλωσση επιστήμη81
  • 2. Η σχέση της Γενικής Πολιτειολογίας με τη Νομική Επιστήμη στην ελληνική επιστήμη82
  • II. Η σχέση της Γενικής Πολιτειολογίας με την Πολιτική Επιστήμη86
  • 1. Η σχέση της Γενικής Πολιτειολογίας με την Πολιτική Επιστήμη στη γερμανόγλωσση επιστήμη86
  • α) Η κλασική διά­κριση μεταξύ της Γενικής Πολιτειολογίας και της Πολιτικής Επιστήμης στην παλαιότερη επιστήμη86
  • β) Η διάκριση μεταξύ της Γενικής Πολιτειολογίας και της Πολιτικής Επιστήμης στην νεότερη επιστήμη88
  • 2. Η σχέση της Γενικής Πολιτειολογίας με την Πολιτική Επιστήμη στην ελληνική επιστήμη92
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄97
  • Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ97
  • § 7.– Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΓΕΝΙΚΑ 97
  • § 8.– Η ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 99
  • Ι. Η έννοια του κράτους 99
  • 1. Η θεωρία των τριών στοιχείων του κράτους99
  • 2. Η θεωρία της νομικής προσωπικότητας του κράτους100
  • ΙΙ. Τα στοιχεία του κράτους101
  • 1. Ο λαός101
  • α) Η έννοια του λαού101
  • β) Η διάκριση του λαού από το έθνος101
  • γ) Η ιθαγένεια102
  • αα) Η έννοια και η ρύθμιση της ιθαγένειας102
  • ββ) Η συνταγματική και η διεθνής προστασία της ιθαγένειας103
  • γγ) Η απόκτηση της ιθαγένειας104
  • δδ) Η απώλεια της ιθαγένειας113
  • 2. Το έδαφος (χώρα)113
  • α) Η έννοια του εδάφους113
  • β) Η έκταση του εδάφους114
  • γ) Το έδαφος ως στοιχείο του κράτους116
  • δ) Η νομική σημασία του εδάφους116
  • ε) Η νομική φύση του εδάφους117
  • 3. Η πρωτογενής εξουσία117
  • α) Η έννοια της πρωτογενούς εξουσίας117
  • β) Η κυριαρχία ως εννοιολογικό στοιχείο του κράτους118
  • 4. Η νομική προσωπικότητα121
  • 1. Το καπιταλιστικό κράτος129
  • 2. Η Δικτατορία του Προλεταριάτου130
  • 3. Η ακρατική κοινωνία130
  • 1. Η θρησκευτικοθεολογική θεωρία142
  • 2. Η θεωρία της δύναμης144
  • 3. Οι νομικές θεωρίες146
  • α) Η πατριαρχική θεωρία146
  • β) Η περιουσιακή θεωρία146
  • γ) Η συμβατική θεωρία146
  • 4. Η ηθική θεωρία150
  • 5. Η ψυχολογική θεωρία150
  • 1. Ο ιδεολογικός αναρχισμός152
  • 2. Ο θρησκευτικός αναρχισμός156
  • 3. Ο υλιστικός αναρχισμός156
  • 1. Το ενιαίο κράτος162
  • 2. Το ομοσπονδιακό κράτος164
  • α) Η έννοια του ομοσπονδιακού κράτους164
  • β) Η θεωρία περί της διαίρεσης της κυριαρχίας στο ομοσπονδιακό κράτος165
  • γ) Η κατανομή της κρατικής εξουσίας στο ομοσπονδιακό κράτος170
  • αα) Η καθιέρωση από το ομοσπονδιακό Σύνταγμα της Ελβετίας199
  • ββ) Η καθιέρωση από τα Συντάγματα των ελβετικών Καντονίων201
  • § 9.– Η ΘΕΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 124
  • § 10.– Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥ127
  • § 11.– Η ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ129
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄133
  • Η ΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑTΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ133
  • § 12.– Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 133
  • § 13.– Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ137
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄140
  • Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ140
  • § 14.– Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΓΕΝΙΚΑ 140
  • § 15.– ΟΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ142
  • § 16.– ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ152
  • § 17.– ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 158
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄162
  • Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΚΡΑΤΩΝ162
  • § 18.– Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ162
  • § 19.– ΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΚΡΑΤΩΝ 171
  • Ι. Οι σύνδεσμοι κρατών γενικά171
  • II. Οι επιμέρους σύνδεσμοι κρατών171
  • 1. Η προσωπική ένωση171
  • 2. Η πραγματική ένωση172
  • 3. Η ομοσπονδία κρατών172
  • 1. Άμεσα και έμμεσα όργανα183
  • 2. Αυτοτελή και μη αυτοτελή όργανα183
  • 3. Αναδεικνύοντα και αναδεικνυόμενα όργανα184
  • 4. Μονοπρόσωπα και συλλογικά όργανα184
  • 5. Νομοθετικά, εκτελεστικά ή διοικητικά και δικαστικά όργανα184
  • 1. Η μοναρχία189
  • α) Κληρονομική και αιρετή μοναρχία189
  • β) Απόλυτη και περιορισμένη μοναρχία189
  • γ) Ταξική, συνταγματική και κοινοβουλευτική μοναρχία190
  • 2. Η αριστοκρατία ή ολιγαρχία191
  • 3. Η δημοκρατία191
  • α) Απόλυτη και περιορισμένη δημοκρατία191
  • β) Άμεση, έμμεση ή αντιπροσωπευτική και μικτή δημοκρατία192
  • γ) Βασιλευόμενη και αβασίλευτη δημοκρατία193
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄182
  • ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ182
  • § 20.– Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 182
  • § 21.– ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 183
  • § 22.– Η ΝΟΜΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 185
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ΄187
  • ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ187
  • § 23.– Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ 187
  • § 24.– Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΩΝ 189
  • § 25.– ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ195
  • Ι. Τα πολιτεύματα των καπιταλιστικών κρατών 195
  • 1. Γενικά195
  • 2. Οι σπουδαιότεροι τύποι δημοκρατικού πολιτεύματος196
  • α) Το κοινοβουλευτικό σύστημα196
  • β) Το προεδρικό σύστημα197
  • γ) Το ημιπροεδρικό σύστημα199
  • δ) Το σύστημα της συνέλευσης201
  • II. Τα πολιτεύματα των σοσιαλιστικών κρατών 204
  • 1. Γενικά204
  • 2. Οι βάσεις των πολιτευμάτων των σοσιαλιστικών κρατών208
  • α) Ο ηγετικός ρόλος του Κομμουνιστικού Κόμματος208
  • β) Το σύστημα των συμβουλίων209
  • γ) Το σύστημα της συνέλευσης209
  • δ) Η αρχή της ενότητας των εξουσιών210
  • ε) Η αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού210
  • 1. Το σύστημα της συγκέντρωσης213
  • 2. Το σύστημα της αποσυγκέντρωσης213
  • 1. Η ύπαρξη ενός νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου218
  • 2. Η σύμπραξη των μελών219
  • 3. Η αυτοτέλεια221
  • 4. Η εποπτεία του κράτους222
  • 5. Η άσκηση δημόσιας διοίκησης223
  • α) Το περιεχόμενο της αυτοδιοίκησης γενικά223
  • β) Το κριτήριο διάκρισης μεταξύ των γενικών και των τοπικών υποθέσεων224
  • γ) Η διάκριση των υποθέσεων των οργανισμών της τοπικής αυτοδιοίκησης σε ίδιες και δοτές227
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ΄213
  • Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ213
  • § 26.– ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΓΕΝΙΚΑ 213
  • § 27.– Η ΓΕΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ218
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η΄230
  • ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ230
  • § 28.– Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΥΤΟΥ ΑΠΟ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΦΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ 230
  • Ι. Η έννοια του δικαίου 230
  • 1. Σύνολο κανόνων230
  • 2. Η ρύθμιση της κοινωνικής συμβίωσης των ανθρώπων από τους κανόνες του δικαίου231
  • 3. Η υποχρεωτικότητα των κανόνων του δικαίου232
  • ΙΙ. Η διάκριση του δικαίου από άλλα συναφή φαινόμενα 233
  • 1. Η διάκριση του δικαίου από την ηθική233
  • 2. Η διάκριση του δικαίου από τα κοινωνικά ήθη ή έθιμα234
  • 1. Η θεωρία του συμφέροντος235
  • 2. Η θεωρία της υποταγής ή της μεγαλύτερης αξίας235
  • § 29.– Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ 235
  • § 30.– ΟΙ ΚΛΑΔΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 237
  • Ι. Η διάκριση του Δημοσίου Δικαίου σε Εσωτερικό και Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο 237
  • ΙΙ. Οι κλάδοι του Εσωτερικού Δημοσίου Δικαίου 238
  • 1. Συνταγματικό Δίκαιο238
  • 2. Διοικητικό Δίκαιο238
  • 3. Ποινικό Δίκαιο238
  • 4. Δικονομικό Δίκαιο238
  • 5. Εκκλησιαστικό Δίκαιο239
  • Αλφαβητικό ευρετήριο καθ’ ύλην241
  • 0
  • 0