Έκδοση: 2018
ISBN: 978-960-622-659-5
Σελίδες: 472
Συγγραφέας: Χ. Παμπούκης

Η συγγραφή του παρόντος έργου κατέστη αναγκαία λόγω της ραγδαίας επιστημονικής και νομοθετικής ανάπτυξης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, καθώς και λόγω της ραγδαίας μεταβολής των σχέσεων συνεπεία μεταξύ άλλων του φαινομένου της παγκοσμιοποίησης.

Εκκινώντας από τη σκέψη ότι το δίκαιο πρέπει να γίνεται αντιληπτό ως κοινωικό φαινόμενο, σχετικό κατά τόπο και χρόνο και πολιτισμικό, ως μέσο έκφρασης κυρίαρχων αρχών κοινωνιών, το παρόν έργο παρουσιάζει το σύγχρονο ολιστικό ιδιωτικό διεθνές δίκαιο ως κατεξοχήν κλάδο της παγκόσμιας διακυβέρνησης των ιδιωτικών διεθνών σχέσεων. Φιλοδοξεί να προσφέρει στην ελληνική νομική επιστήμη ένα σύγχρονο σύγγραμμα, εφάμιλλο των ομόκαιρών του ευρωπαϊκών, ώστε να εναρμονισθεί η γνώση και συμμετοχή και της ελληνικής επιστήμης στο διεθνές ερευνητικό γίγνεσθαι.

Ο ανά χείρας πρώτος τόμος των γενικών κανόνων (Γενικό Μέρος) εστιάζει στις αρχές και τις μεθόδους του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου καθώς και στη θεμελιώδη διάκριση δημιουργίας και αναγνώρισης εννόμων σχέσεων και καταστάσεων. Δεν περιορίζεται μόνο στο ουσιαστικό ιδιωτικό διεθνές δίκαιο, αλλά στο σύνολο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, και επιχειρεί για πρώτη φορά να συλλάβει και το δικονομικό διεθνές δίκαιο από τη σκοπιά της μεθόδου και των γενικών αρχών.

Το βιβλίο επιμερίζεται σε τρία κύρια Μέρη: μετά την Εισαγωγή (στην οποία αναλύεται η έννοια, το πεδίο εφαρμογής, το αντικείμενο, ο σκοπός, οι πηγές και οι σύγχρονες τάσεις του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου), ακολουθεί το Μέρος Α΄αναφορικά με τη σύγκρουση νόμων στο πεδίου του ουσιαστικού δικαίου – μέρος που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων εκτενέστατη ανάλυση της μεθοδολογίας του ουσιαστικού ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, του κανόνα σύγκρουσης και των κανόνων αμέσου εφαρμογής. Έπεται το Μέρος Β΄, που καλύπτει τη θεματική των γενικών κανόνων δικονομικού διεθνούς δικαίου, και τέλος το Μέρος Γ΄, που εστιάζει στους γενικούς κανόνες αναγνώρισης αποφάσεων και ιδιωτικών εννόμων σχέσεων.

Το ανά χείρας έργο φιλοδοξεί αφενός να υπηρετήσει γόνιμα τον κλάδο της επιστήμης τον οποίο μελετά και αφετέρου να ανταποκριθεί στις σύγχρονες, απαιτητικές, διδακτικές απαιτήσεις του ελληνικού Πανεπιστημίου. Για τον λόγο αυτό επελέγη η διάκριση θεμελιωδών γνώσεων και εμβαθυμένων γνώσεων με δύο μεγέθη χαρακτήρα, ώστε να εξυπηρετείται και η διδασκαλία και η έρευνα, ενώ παράλληλα προτείνονται λύσεις ώστε να βοηθηθεί και η νομολογία των δικαστηρίων στα δύσβατα αυτά μονοπάτια.

Ένα σύγχρονο, πλήρες εγχειρίδιο, κατάλληλο για τον μελετητή και τον εφαρμοστή του δικαίου, για τους φοιτητές Νομικής, αλλά και για όποιον επιθυμεί να γνωρίσει και να κατανοήσει τις βασικές αρχές λειτουργίας και εφαρμογής του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Συμπληρώνεται από αναλυτική χαρτογράφηση της βασικής ελληνικής και αλλοδαπής βιβλιογραφίας για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο καθώς και ενιαίο αλφαβητικό ευρετήριο όρων.

  • 0
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ1
  • Προδιάθεση: Το δίκαιο εν γένει - Το φαινόμενο της αλλοδαπότητας - H διεθνής κοινωνία1
  • §1. Έννοια του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και το πεδίο εφαρμογής του11
  • Α. Πεδίο εφαρμογής ως προς τις έννομες σχέσεις με στοιχείο αλλοδαπότητας11
  • 1. Αλλοδαπότητα εννόμων σχέσεων12
  • 2. Ιδιωτική έννομη σχέση14
  • Β. Αλλοδαπότητα υποκειμένων δικαίου και ιδίως φυσικών προσώπων16
  • 1. Αλλοδαπότητα και ιθαγένεια φυσικών προσώπων 16
  • 2. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των αλλοδαπών 17
  • Γ. Το υλικό εύρος του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου: stricto sensu (σε στενή έννοια) και lato sensu (σε ευρεία έννοια)18
  • §2. Το αντικείμενο και ο σκοπός του σύγχρονου ιδιωτικού διεθνούς δικαίου24
  • Α. Η ρύθμιση της δικαιικής ετερότητας ως κύριο αντικείμενο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου - Το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο ως κλάδος του νομικού πλουραλισμού26
  • B. Ο νομικός λόγος εφαρμογής και αναγνώρισης αλλοδαπών αξιών (κανόνων, αποφάσεων, πράξεων, εννόμων καταστάσεων)31
  • Γ. Μεθοδική τάξη επίλυσης των προβλημάτων του σε στενή έννοια ιδιωτικού διεθνούς δικαίου33
  • 1. Η τάξη επίλυσης ζητημάτων δημιουργίας εννόμου σχέσεως ή καταστάσεως33
  • 2. Η μεθοδική τάξη επίλυσης ζητημάτων αναγνωρίσεως αλλοδαπής εννόμου σχέσεως, αποφάσεως ή πράξεως36
  • §3. Πηγές του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου37
  • Α. Οι πηγές του εσωτερικού δικαίου 38
  • 1. Ο νόμος38
  • 2. Έθιμο και συναλλακτικές συνήθειες39
  • 3. Η συνεισφορά της επιστήμης39
  • 4. Η συνεισφορά της νομολογίας40
  • Β. Διεθνείς πηγές40
  • 1. Η επίδραση του δημοσίου διεθνούς δικαίου41
  • 2. Η επίδραση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδίως της ΕΣΔΑ49
  • 3. Η επίδραση του ευρωπαϊκού δικαίου50
  • 4. Η επίδραση των άτυπων διεθνών κανόνων - Η lex mercatoria 55
  • §4. Σύγχρονες επιστημονικές τάσεις στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου - Η αλλαγή του υποδείγματος: η παγκοσμιοποίηση58
  • ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ63
  • ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΩΤΟ69
  • Γενικό Μέρος69
  • ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΟΥ69
  • ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ75
  • ΜΕΡΟΣ Α’88
  • ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΝΝΟΜΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ: Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΝΟΜΩΝ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ88
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 188
  • Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ88
  • §1. Η θέση του προβλήματος του ουσιαστικού ιδιωτικού διεθνούς δικαίου90
  • Α. Στοιχείο αλλοδαπότητας στο σύμπλεγμα90
  • Β. Σύγκρουση νόμων 93
  • §2. Οι μεθοδολογικά δυνατές λύσεις 98
  • Α. Οι μέθοδοι προσδιορισμού του εφαρμοστέου δικαίου99
  • 1. Επιλογή με βάση τη φύση της σχέσεως: ο κανόνας σύγκρουσης100
  • 2. Εφαρμογή με βάση τον σκοπό του εφαρμοστέου κανόνα: οι κανόνες αμέσου εφαρμογής102
  • 3. Ειδική ρύθμιση διεθνούς εννόμου σχέσεως μέσω ειδικών ουσιαστικών κανόνων: το διεθνές ομοιόμορφο δίκαιο και οι ουσιαστικοί κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου103
  • 4. Η αναγνώριση εννόμων σχέσεων103
  • Β. Οι γενικές αρχές του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και η μεθοδολογική τους έκφραση105
  • 1. Η αρχή της εγγύτητας106
  • 2. Η αρχή της ουσιαστικής δικαιοσύνης109
  • 3. Η αρχή της κυριαρχίας 113
  • 4. Η αρχή της ελευθερίας (αυτονομία της βούλησης)114
  • 5. Η αρχή της διεθνούς αρμονίας των λύσεων (αρχή αναγνώρισης)116
  • 6. Η αρχή της αναλογικότητας 117
  • 7. Η αρχή της ιδιαιτερότητας122
  • Γ. Οι σχέσεις μεταξύ των μεθόδων κατά την τάξη εφαρμογής τους123
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2126
  • Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ126
  • ΥΠΟΚΕΦΑΛΑΙΟ 1126
  • Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΣ126
  • §1. Η έννοια, τα χαρακτηριστικά και η δομή του κανόνα σύγκρουσης126
  • §2. Είδη κανόνων σύγκρουσης 132
  • §3. Ιστορική εξέλιξη του ζητήματος του εφαρμοστέου δικαίου (συγκρούσεως νόμων)136
  • Α. Αρχαία Ελλάδα - Αίγυπτος - Ρώμη137
  • B. Η επανάσταση του Savigny (1779-1861)142
  • Γ. Η κλασσική περίοδος της παντοκρατορίας του κανόνα σύγκρουσης 142
  • Δ. Η αμερικανική ιμπρεσιονιστική «επανάσταση» - o λειτουργικός νεο-θεσμισμός143
  • E. Η ευρωπαϊκή απάντηση και η σύνθεση: η αρχή της εγγύτητας, η ελαστικοποίηση του κανόνα σύγκρουσης και ο μεθοδολογικός πλουραλισμός145
  • ΣΤ. Το ιδιωτικό διεθνές δίκαίο στην ελληνική νομική επιστήμη146
  • Z. Τινά περί της φύσεως του σύγχρονου ιδιωτικού διεθνούς δικαίου148
  • ΥΠΟΚΕΦΑΛΑΙΟ 2149
  • Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΜΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ149
  • Εισαγωγή - Η εφαρμοσιμότητα του συστήματος ιδιωτικού διεθνούς δικαίου του forum: η ύπαρξη προβλήματος ιδιωτικού διεθνούς δικαίου149
  • §1. Η επιλογή του κανόνα σύνδεσης: ο νομικός χαρακτηρισμός150
  • Α. Έννοια του νομικού χαρακτηρισμού151
  • Β. Το αντικείμενο του νομικού χαρακτηρισμού: το σύμπλεγμα153
  • Γ. Η σύγκρουση κατηγοριών155
  • Δ. Η σύγκρουση των νομικών χαρακτηρισμών156
  • Ε. Το ιδιαίτερο ζήτημα του νομικού χαρακτηρισμού θεσμών άγνωστων στο forum161
  • ΣΤ. Νομικός χαρακτηρισμός και διεθνείς συμβάσεις164
  • Ζ. Ευρωπαϊκός νομικός χαρακτηρισμός 165
  • Η. Νομικός χαρακτηρισμός και μέθοδος αναγνώρισης169
  • Θ. Ο νομικός χαρακτηρισμός μετά την επιλογή εφαρμοστέου δικαίου 170
  • 1. Ο εσωτερικός ή διαδοχικός νομικός χαρακτηρισμός (en sous ordre)170
  • 2. Η παραπομπή των νομικών χαρακτηρισμών: το εύρος της υπόδειξης του εφαρμοστέου δικαίου διά του διεθνούς νομικού χαρακτηρισμού170
  • §2. Το πεδίο εφαρμογής και η λειτουργία του εφαρμοστέου συστήματος κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου173
  • A. Η παραπομπή (renvoi) και η συστημική αδρανοποίηση του κανόνα σύγκρουσης του forum173
  • 1. Η παραπομπή (renvoi)174
  • 2. H σύγκρουση των συστημάτων και η αδρανοποίηση του συστήματος κανόνων συγκρούσεως του forum179
  • B. Η λειτουργία του κανόνα σύγκρουσης183
  • 1. Τα προκρίματα και το προδικαστικό ζήτημα183
  • i. Πρόκριμα στη ρυθμιστέα σχέση του κανόνα σύγκρουσης και πρόκριμα στο αλλοδαπό ουσιαστικό δίκαιο185
  • ii. Σχέσεις οριζόντιες και παράλληλες187
  • iii. Το ζήτημα των προκριμάτων στο διεθνές και ευρωπαϊκό ιδιωτικό διεθνές δίκαιο 188
  • 2. Ο παράγων χρόνος: διαχρονικό ιδιωτικό διεθνές δίκαιο και μεταβλητές συγκρούσεις190
  • i. Η χρονική μεταβολή του περιεχομένου κανόνα σύγκρουσης του forum191
  • ii. Η χρονική μεταβολή περιεχομένου του αλλοδαπού εφαρμοστέου ουσιαστικού κανόνα193
  • iii. Η χρονική μεταβολή συνδέσμου: οι μεταβλητές συγκρούσεις193
  • 3. Ο παράγων χώρος και ο προσδιορισμός του εσωτερικού εφαρμοστέου δικαίου της lex causae197
  • i. Διαπροσωπικό δίκαιο198
  • α. Το ελληνικό διαπροσωπικό δίκαιο200
  • β. Η εφαρμογή αλλοδαπών διαπροσωπικών δικαίων206
  • ii. Διατοπικό δίκαιο207
  • §3. Η εφαρμογή του αλλοδαπού δικαίου210
  • Εισαγωγή - Το θεμέλιο εφαρμογής του αλλοδαπού δικαίου: από την αβροφροσύνη στη νομική υποχρέωση 210
  • Α. Η έννοια του αλλοδαπού δικαίου213
  • Β. Η δικονομική μεταχείριση του αλλοδαπού δικαίου213
  • 1. Η ex officio εφαρμογή των κανόνων σύγκρουσης και του αλλοδαπού δικαίου· o αναγκαστικός χαρακτήρας τους214
  • 2. Γνώση αλλοδαπού δικαίου, ιδιαίτερα και συνήθη μέσα214
  • 3. Η ερμηνεία αλλοδαπού δικαίου (της lex causae) 221
  • 4. O αναιρετικός έλεγχος221
  • Γ. Το πεδίο εφαρμογής της lex causae: αλλοδαπό δημόσιο δίκαιο225
  • Δ. Το ζήτημα εφαρμογής ως lex causae ανεθνικού δικαίου - Η lex mercatoria227
  • §4. Οι εξαιρέσεις από την εφαρμογή του κανονικά εφαρμοστέου αλλοδαπού δικαίου229
  • Α. Η ιδιωτικοδιεθνολογική διόρθωση της εγγύτητας: οι ρήτρες εξαιρέσεως ή διαφυγής230
  • Β. Η καταστρατήγηση δικαίου (fraus legis) και δικαστηρίου (forum shopping) 234
  • Γ. Επιφύλαξη της διεθνούς δημόσιας τάξης239
  • 1. Έννοια240
  • 2. Χαρακτηριστικά242
  • 3. Λειτουργία243
  • 4. Εκφάνσεις της διεθνούς δημόσιας τάξης του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου244
  • 5. Η εννοιολογική και λειτουργική διεύρυνση της εθνικής δημόσιας τάξεως από το διεθνές και το ενωσιακό δίκαιο250
  • 6. Αποτελέσματα εφαρμογής της256
  • 7. Εφαρμογές του ελληνικού θετικού δικαίου258
  • i. Περιοχή ενοχικού δικαίου και διεθνών συναλλαγών 259
  • ii. Περιοχή εμπράγματου δικαίου 261
  • iii. Στην περιοχή του οικογενειακού δικαίου 262
  • iv. Στον χώρο του κληρονομικού διεθνούς δικαίου269
  • v. Στον χώρο του δικονομικού διεθνούς δικαίου της αναγνώρισης αλλοδαπών αποφάσεων271
  • Δ. Η γενική υποκαταστατική εφαρμογή του συστήματος της lex fori271
  • §5. Τεχνικές συντονισμού εφαρμοστέων δικαίων: η προσαρμογή (adaptation), η υποκατάσταση (substitution) και η ισοδυναμία (équivalence)272
  • Α. Η προσαρμογή εν γένει 273
  • Β. Προσαρμογή με υποκατάσταση276
  • Γ. Η ισοδυναμία (équivalence)278
  • §6. Η λήψη υπόψη (η έμμεση εφαρμογή και ενέργεια) του αλλοδαπού δικαίου279
  • Υποκεφαλαιο 3280
  • Οι κυριότερες μεταβολές του κανόνα σύγκρουσης280
  • §1. Η ελαστικοποίηση του κανόνα σύγκρουσης και η σχετικοποίηση των συνδέσμων285
  • §2. Η ουσιαστικοποίηση του κανόνα σύγκρουσης286
  • §3. Η επικράτηση του συνδέσμου της συνήθους διαμονής έναντι της ιθαγένειας288
  • §4. Η επέλαση της αρχής της αυτονομίας της βουλήσεως290
  • §5. Η επίδραση του ενωσιακού δικαίου και του δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων293
  • §6. Η δυναμική εμφάνιση της αρχής της αναλογικότητας ως γενικής αρχής του σύγχρονου ιδιωτικού διεθνούς δικαίου295
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3297
  • ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΜΕΣΟΥ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ297
  • §1. Η έννοια και η λειτουργία των κανόνων αμέσου εφαρμογής298
  • §2. Η ευρωπαϊκή διάσταση των κανόνων αμέσου εφαρμογής312
  • §3. Ο προσδιορισμός των κανόνων αμέσου εφαρμογής 318
  • Α. Τα κριτήρια προσδιορισμού των κανόνων αμέσου εφαρμογής319
  • Β. Οι κανόνες αμέσου εφαρμογής στο θετικό δίκαιο320
  • 1. Οι κανόνες αμέσου εφαρμογής στο ενωσιακό δίκαιο320
  • 2. Οι κανόνες αμέσου εφαρμογής στο εθνικό δίκαιο325
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4331
  • ΟΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ331
  • §1. Η έννοια και η τεχνική εφαρμογής των ουσιαστικών κανόνων ιδ.δ.δ.334
  • §2. Οι πηγές των ουσιαστικών κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου336
  • Α. Οι εθνικές πηγές των ουσιαστικών κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου336
  • 1. Ουσιαστικοί κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου νομοθετικής προέλευσης337
  • 2. Οι εθνικοί ουσιαστικοί κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου νομολογιακής καταγωγής 338
  • Β. Οι διεθνείς πηγές - το διεθνές ομοιόμορφο δίκαιο339
  • Γ. Οι ανεθνικές πηγές - η lex mercatoria341
  • ΜΕΡΟΣ Β’353
  • ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ353
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1353
  • ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ - Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ353
  • §1. Η προστασία του εναγομένου355
  • §2. Η δικονομική εγγύτητα356
  • §3. Η αρχή της κυριαρχίας - οι αποκλειστικές βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας357
  • §4. Η δικονομική αυτονομία της βούλησης των μερών358
  • §5. Η δικονομική προστασία του ασθενέστερου ιδίως συμβατικά μέρους 359
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2361
  • ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ - Η ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ361
  • ΜΕΡΟΣ Γ’369
  • ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΝΝΟΜΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ369
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ369
  • §1. Η επικαιρότητα της προβληματικής της μεθόδου αναγνώρισης: ένας νέος δρόμος;369
  • §2. Το μεθοδολογικό βάθρο: η διάκριση δημιουργίας και αναγνώρισης εννόμων σχέσεων και καταστάσεων370
  • §3. Σύντομη ιστορική αναδρομή της μεθόδου της αναγνώρισης372
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1379
  • Η ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ379
  • §1. Ταυτότητα και χαρακτηριστικά της μεθόδου αναγνώρισης - Διάκριση της μεθόδου αναγνώρισης από τον κανόνα σύγκρουσης379
  • §2. Πρόκειται για μία μέθοδο ή για πολλές μεθόδους αναγνώρισης;381
  • §3. Η μέθοδος αναγνώρισης και η μέθοδος αναφοράς385
  • Α. Διάκριση της μεθόδου αναγνωρίσεως από τη μέθοδο αναφοράς - Οι έννοιες αποκρυστάλλωση και «εγκατάσταση» εννόμου σχέσεως385
  • Β. Περιορισμός των αντίστοιχων πεδίων εφαρμογής της μεθόδου της αναγνώρισης και της μεθόδου της αναφοράς388
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2391
  • Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ391
  • §1. Πεδίο εφαρμογής της μεθόδου αναγνώρισης: η διάκριση, ο νομικός χαρακτηρισμός και η υπαγωγή στην κατάλληλη μέθοδο393
  • Α. Αποκρυσταλλωμένες έννομες σχέσεις και η μέθοδος αναγνώρισης394
  • Β. Μη αποκρυσταλλωμένες έννομες σχέσεις και η μέθοδος αναφοράς395
  • §2. Το αντικείμενο της αναγνώρισης395
  • §3. Έννομες σχέσεις υπαγόμενες στη μέθοδο αναγνώρισης 397
  • §4. Έννομες σχέσεις υπαγόμενες στη μέθοδο αναφοράς399
  • §5. Διαδικασία αναγνώρισης 400
  • §6. Ο έλεγχος και οι γενικές αρχές του401
  • §7. Οι έννομες συνέπειες και οι αρχές που τις διέπουν403
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3405
  • Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΡΧΩΝ (CONFLIT D’ AUTORITÉS)405
  • §1. Η κατάρτιση δημόσιων εγγράφων (instrumenta)407
  • §2. Η διεθνής κυκλοφορία των οιονεί δημοσίων πράξεων και εγγράφων (instrumenta)415
  • Α. Η μεγάλη ποικιλία των δημοσίων πράξεων και οι δυνατές ταξινομήσεις τους416
  • Β. Πότε μία αλλοδαπή οιονεί δημόσια «πράξη» χαρακτηρίζεται ως διεθνής δημόσια πράξη ικανή διεθνούς κυκλοφορίας και παραγωγής εννόμων αποτελεσμάτων;417
  • Γ. Ποιες έννομες συνέπειες εν συνόλω παράγουν οι αλλοδαπές δημόσιες πράξεις;417
  • Δ. Υπό ποίες προϋποθέσεις αναγνωρίζεται η ισοδύναμη ισχύς τους στην ημεδαπή;421
  • Ε. Ποια είναι η διαδικασία αναγνώρισης και πώς επιλύεται η επιγενόμενη της αναγνώρισης ακύρωση του negotium;425
  • ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ427
  • 0
  • 0