Έκδοση: 2019
ISBN: 978-960-622-926-8
Σελίδες: 407
Συγγραφέας: Ι. Καστανάς
Διεύθυνση Σειράς: Π. Λαζαράτος, Ε. Πρεβεδούρου
Πρόλογος: Π. Λαζαράτος

H δικονομία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει θεσπισθεί εξαρχής ως ατελής δικονομία και ως τέτοια συνεχίζει να λειτουργεί έως σήμερα. Το άρθρο 40 του ΠΔ 18/1989 καθορίζει τη βασική μορφή σχέσεως μεταξύ της πολιτικής και της διοικητικής δικονομίας, υπό την έννοια της συμπληρώσεως του ΠΔ 18/1989 από τον ΚΠολΔ.  Η διερεύνηση αυτής ακριβώς της σχέσεως αποτελεί και το κύριο αντικείμενο της παρούσας μελέτης.

Βασικό χαρακτηριστικό της σχέσεως που διέπει τη διοικητική και την πολιτική δικονομία είναι η  εξουσία του Δικαστή να εφαρμόσει αναλόγως τον ΚΠολΔ, η οποία  διαρρυθμίζεται σε δύο επίπεδα. Στη μείζονα έκτασή της αφορά τις μη ρητές (= «κατά τα λοιπά») περιπτώσεις του άρθρου 40. Συρρικνώνεται δε σε σημαντικό βαθμό στις ρητές περιπτώσεις. Στις τελευταίες ο Δικαστής υποχρεούται να εφαρμόσει τον ΚΠολΔ με ελάχιστη προσαρμογή.

Μέσω της συστηματικής παρουσιάσεως της νομολογίας του ΣτΕ από της ιδρύσεώς του μέχρι σήμερα, η μελέτη φιλοδοξεί να αποτελέσει  έναν εύχρηστο οδηγό και πολύτιμο βοήθημα για τον νομικό της πράξεως κατά την αναζήτηση του κανονιστικού πεδίου του άρθρου 40 ΠΔ  18/1989. Στοχεύοντας στη διερεύνηση ενός πραγματικού desideratum της επιστημονικής μας κοινότητας και την αναγκαία ενοποίηση της διοικητικής δικονομίας σε κοινό κωδικοποιητικό έργο, ο συγγραφέας εστιάζει στον κοινό δικονομικό σκοπό και την κοινή λειτουργία των περιπτώσεων αυτών σε κάθε δικονομία, στον τεχνικό τους χαρακτήρα και στην ασφάλεια δικαίου, την οποία οφείλει να επιβεβαιώνει η εφαρμογή τους.

  • 0
  • Προλεγόμενα1
  • §1. Προδιάθεση: Σημασία ενασχολήσεως με τη δικονομία και το δικονομικό δίκαιο1
  • Κεφάλαιο 17
  • Οριοθέτηση μελέτης και μέθοδος έρευνας και συγγραφής7
  • §2. Λογικό και νομικό προαπαιτούμενο: Η αρχή του δυαδισμού της Δικαιοσύνης7
  • Ι. Έννοια7
  • ΙΙ. Περιεχόμενο της αρχής στο Σύνταγμα 1975/86/01/0810
  • §3. Τα συσχετιζόμενα ζητήματα14
  • Ι. Η πολιτική δικονομία14
  • ΙΙ. Το πολυδαίδαλο της διοικητικής δικονομίας lato sensu18
  • 1. Ορισμός της διοικητικής δικονομίας lato sensu18
  • 2. Δικονομία Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου19
  • 3. Δικονομία Ελεγκτικού Συνεδρίου21
  • 4. Δικονομία Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων22
  • 5. Δικονομία Ειδικών Δικαστηρίων τα οποία προβλέπει το Σύνταγμα23
  • 6. Το ΠΔ 18/1989 ως ιδανικό αντικείμενο μελέτης της διαπλοκής διοικητικής και πολιτικής δικονομίας26
  • §4. Πιθανά κριτήρια συσχετισμού και λόγοι απόρριψής τους ως θεμελίου συσχετίσεως27
  • §5. Το άρθρο 40 ΠΔ 18/1989 ως βάση συσχετισμού29
  • §6. Προαπαιτούμενες Παραδοχές30
  • Ι. Κοινό Δικονομικό Δίκαιο30
  • ΙΙ. Αποκρυστάλλωση δικαιοδοσίας και αρμοδιότητας31
  • §7. Μέθοδος έρευνας32
  • §8. Μέθοδος παρουσιάσεως33
  • Κεφάλαιο 235
  • Το νομοθετικό περίγραμμα της διαχύσεως της πολιτικής δικονομίας στη δικονομία του Συμβουλίου της Επικρατείας35
  • §9. Νομοθετικό πλαίσιο - Η διαχρονικά ατελής δικονομία του ΣτΕ και οι μέθοδοι πληρώσεώς της35
  • Ι. Χρήση νομοθετικών παραπομπών36
  • 1. Ν 3713/192836
  • 2. ΝΔ 170/1973 και ΠΔ 18/198940
  • α. Γενικά40
  • β. Χρησιμοποίηση ίδιων τεχνικών όρων42
  • ΙΙ. Νομολογιακή διάπλαση δικονομικών κανόνων44
  • §10. Φύση κανόνων δικαίου του άρθρου 40 ΠΔ 18/198947
  • Ι. Χαρακτήρας των κανόνων δικαίου του άρθρου 4047
  • ΙΙ. Εξουσία του δικαστή κατά την ενσωμάτωση της πολιτικής δικονομίας στο ΠΔ 18/198949
  • §11. Πεδίο ισχύος άρθρου 4050
  • Ι. Ως προς τις διαφορές στις οποίες εφαρμόζεται50
  • 1. Διαφορές υφιστάμενες κατά την έναρξη ισχύος του ΠΔ 18/198950
  • 2. Διαφορές επιγενόμενες της ισχύος του ΠΔ 18/198952
  • ΙΙ. Διατάξεις στις οποίες παραπέμπει το άρθρο 4053
  • 1. Γενικά53
  • 2. Παραπομπή σε συγκεκριμένες διατάξεις της πολιτικής δικονομίας ή στις εκάστοτε ισχύουσες;54
  • 3. Διατάξεις του Οργανισμού Δικαστηρίων που εφαρμόζονται ενώπιον του Αρείου Πάγου55
  • α. Γενικά55
  • β. Περιπτωσιολογία56
  • 4. Διατάξεις του ΚΠολΔ που εφαρμόζονται στον Άρειο Πάγο58
  • α. Άρθρο 573 ΚΠολΔ58
  • β. Άλλες διατάξεις του ΚΠολΔ59
  • i. Το κρίσιμο ερώτημα59
  • ii. Α’ άποψη59
  • iii. Β’ άποψη60
  • ΙΙΙ. Κριτική στη νομοθετική επιλογή πρόβλεψης «φίλτρου» στις διατάξεις που παραπέμπει το άρθρο 4061
  • IV. Το θεωρητικό και νομολογιακό φίλτρο στις διατάξεις που παραπέμπει το άρθρο 40. Η υποχρέωση να συνάδουν με τη δικονομία του Συμβουλίου της Επικρατείας62
  • 1. Γενική θέση: οι αναλόγως εφαρμοζόμενες διατάξεις πρέπει να είναι συμβατές με τη νομολογία του ΣτΕ62
  • 2. Κριτήρια συμβατότητας63
  • 3. Περιπτωσιολογία64
  • α. Αδυναμία υιοθετήσεως ενιαίου νομολογιακού κριτηρίου64
  • β. Ασυμβατότητα λόγω ρητής προβλέψεως στο ΠΔ 18/198964
  • 4. Νομολογία απορριπτική της ανάλογης εφαρμογής η οποία μεταστράφηκε66
  • 5. Πορίσματα της νομολογίας περί ασυμβατότητας διατάξεων του ΚΠολΔ με τη δίκη του ΣτΕ67
  • α. Κοινοπραξία67
  • β. Επαναφορά των πραγμάτων στη προτέρα κατάσταση67
  • γ. Άρθρα 215 και 227 ΚΠολΔ68
  • δ. Ανακοπή ερημοδικίας69
  • ε. Διατάξεις για την έφεση70
  • στ. Διατάξεις για την αναίρεση70
  • Κεφάλαιο 373
  • Η ελαστική ενσωμάτωση της πολιτικής δικονομίας στο ΠΔ 18/198973
  • §12. Περιεχόμενο του όρου «κατά τα λοιπά»73
  • Ι. Η θεμελιώδης διάκριση73
  • Μέρος Α: Όσα αγνοεί το ΠΔ 18/198975
  • Ι. Διατάξεις του ΚΠολΔ για δικαιοδοσία και αρμοδιότητα75
  • ΙΙ. Διάδικοι76
  • 1. Περιπτωσιολογία76
  • α. Γενικός νομολογιακός κανόνας76
  • β. Εταιρεία σε εκκαθάριση76
  • γ. Προσκόμιση πληρεξουσιότητας άνευ προσκομίσεως καταστατικού εταιρείας ή σωματείο77
  • δ. Άσκηση ενδίκου μέσου από ανηλίκους - ακούντες γονική μέριμνα - επιτρόπους77
  • ε. Διατάξεις περί διαδίκων και χαρακτήρας της δίκης του ΣτΕ79
  • ΙΙΙ. Στοιχεία εκθέσεων - Στοιχεία δικογράφων83
  • 1. Νομολογιακές παραδοχές83
  • 2. Διόρθωση - συμπλήρωση παραδρομών και παραλείψεων - υποχρέωση αναγραφής ΑΦΜ86
  • IV. Ακυρότητες87
  • 1. Παραδοχές της νομολογίας του ΣτΕ87
  • 2. Διάκριση από συναφείς έννοιες89
  • 3. Διακρίσεις89
  • α. Μη αυτοδίκαιη ακυρότητα89
  • β. Αυτοδίκαιη ακυρότητα90
  • γ. Ανυπόστατη και άκυρη διαδικαστική πράξη91
  • δ. Απαράδεκτη διαδικαστική πράξη και έκπτωση από το δικαίωμα92
  • ε. Δικονομική ακυρότητα και ακυρωσία ένεκα ελαττωμάτων της βουλήσεως93
  • 4. Προϋποθέσεις δικονομικής ακυρότητας94
  • α. Γενικές Παρατηρήσεις94
  • β. Ρητή επιβολή ακυρότητας95
  • i. Στον ΚΠολΔ95
  • ii. Στο ΠΔ 18/198995
  • γ. Δικονομική ακυρότητα κατά άρθρο 159 αρ. 2 ΚΠολΔ96
  • δ. Δικονομική ακυρότητα ένεκα προκλήσεως βλάβης97
  • i. Έννοια της βλάβης στο πεδίο των δικονομικών ακυροτήτων99
  • ii. Περιπτώσεις προκλήσεως δικονομικής βλάβης99
  • iii. Μη ύπαρξη βλάβης101
  • 5. Πρόταση της ακυρότητας102
  • 6. Πρόσωπα τα οποία νομιμοποιούνται να προβάλουν την δικονομική ακυρότητα103
  • 7. Διαδικασία μετά την κήρυξη της ακυρότητας105
  • 8. Δικονομική ακυρότητα στον ΚΠολΔ και στον ΚΔΔ (συγκριτική επισκόπηση)105
  • V. Ποινές107
  • 1. Άρθρο 205 ΚΠολΔ107
  • α. Νομολογιακός κανόνας107
  • β. Περιπτωσιολογία108
  • 2. Άρθρο 206 ΚΠολΔ108
  • Μέρος Β: Όσα ρυθμίζει ελλειπτικά το ΠΔ 18/1989109
  • Ι. Έννομο Συμφέρον109
  • 1. Γενικές παρατηρήσεις109
  • 2. Το novum της Β΄ ΣτΕ 1896/2016110
  • 3. Κριτική της αυστηρής νομολογίας για το έννομο συμφέρον (νεοπαγούς και παλαιότερης)112
  • 4. Η παλαιότερη ελαστική νομολογία για το έννομο συμφέρον και η επίδρασή της στη φύση και τον χαρακτήρα της δίκης του ΣτΕ114
  • 5. Ο αντίκτυπος της νεοπαγούς νομολογίας στη φύση της αιτήσεως ακυρώσεως και γενικότερα στη δίκη ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας117
  • 6. Επιγενόμενες νομολογιακές εξελίξεις118
  • ΙΙ. Ομοδικία119
  • 1. Γενικά119
  • 2. Ομοδικία επί αιτήσεως αναιρέσεως120
  • 3. Ομοδικία επί αιτήσεως ακυρώσεως120
  • ΙΙΙ. Πληρεξουσιότητα και αντίκλητος121
  • 1. Πληρεξουσιότητα121
  • α. Η παραπομπή σε ρητή διάταξη του ΚΠολΔ121
  • β. Άρθρο 96 ΚΠολΔ122
  • γ. Άρθρο 97 ΚΠολΔ122
  • δ. Άρθρο 98 ΚΠολΔ123
  • ε. Άρθρο 100 ΚΠολΔ123
  • στ. Κριτική της νομολογιακής ενσωματώσεως των άρθρων 97 και 100 ΚΠολΔ124
  • ζ. Άρθρο 104 ΚΠολΔ125
  • η. Άρθρα 101 και 287 ΚΠολΔ126
  • 2. Αντίκλητος128
  • IV. Προθεσμίες129
  • 1. Γενικός κανόνας129
  • 2. Εφαρμογή του ΑΚ αντί του ΚΠολΔ129
  • V. Δικαστική απόφαση130
  • 1. Αδυναμία εκδόσεως αποφάσεως-επανάληψη συζητήσεως131
  • α. Νομολογιακές παραδοχές131
  • β. Λόγοι επαναλήψεως της συζητήσεως132
  • γ. Χαρακτήρας της κατά άρθρο 307 ΚΠολΔ συζητήσεως133
  • 2. Ανάκληση δικαστικής αποφάσεως134
  • α. Νομολογιακές παραδοχές των πολιτικών δικαστηρίων134
  • β. Η ενσωμάτωση της διατάξεως από τη νομολογία του ΣτΕ135
  • γ. Οίκοθεν και κατόπιν προτάσεως ανάκληση της δικαστικής αποφάσεως136
  • 3. Αποδεικτική ισχύς δικαστικών αποφάσεων137
  • α. Παραδοχές της νομολογίας των πολιτικών δικαστηρίων137
  • β. Η νομολογία του ΣτΕ137
  • 4. Άλλα άρθρα του κεφαλαίου τα οποία θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν αναλόγως138
  • α. Άρθρα 305-306 ΚΠολΔ138
  • i. Άρθρο 305 ΚΠολΔ138
  • ii. Άρθρο 306 ΚΠολΔ140
  • β. Άρθρο 313 ΚΠολΔ140
  • i. Προϋποθέσεις ενεργοποιήσεως της διατάξεως140
  • ii. Ερμηνευτική επέκταση των λόγων ανυπαρξίας143
  • iii. Διάγνωση του ανυπόστατου ή ανίσχυρου της αποφάσεως.144
  • VI. Δεδικασμένο145
  • 1. Απαραίτητη διάκριση: Διασταύρωση δικαιοδοσιών και ενσωμάτωση των περί δεδικασμένου διατάξεων στο ΠΔ 18/1989145
  • 2. Ανάλογη εφαρμογή των περί δεδικασμένου διατάξεων του ΚΠολΔ στο ΠΔ 18/1989146
  • VII. Ευεργέτημα πενίας149
  • 1. Ρύθμιση του ζητήματος στο καθόλου Δικονομικό Δίκαιο149
  • 2. Η γενέθλιος απόφαση εισαγωγής του ευεργετήματος πενίας στο ΠΔ 18/1989 και οι συνέπειές της149
  • 3. Προϋποθέσεις χορηγήσεως του ευεργετήματος πενίας151
  • α. Τυπικές προϋποθέσεις151
  • β. Ουσιαστικές προϋποθέσεις χορηγήσεως του ευεργετήματος πενίας152
  • i. Ένδεια του αιτούντος153
  • ii. Δίκη μη φανερά άδικη ή ασύμφορη153
  • iii. Επισυναπτέα έγγραφα155
  • 4. Συνέπειες χορηγήσεως του ευεργετήματος πενίας156
  • α. Απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής παραβόλου - δικαστικών εξόδων156
  • β. Διορισμός δικηγόρου157
  • 5. Ευεργέτημα πενίας στη δίκη του ΣτΕ και στη δίκη ουσίας ενώπιον των τδδ (συγκριτική επισκόπηση)158
  • α. Ουσιαστικές προϋποθέσεις παροχής ευεργετήματος πενίας κατά τον ΚΔΔ159
  • β. Διαπλαστική νομολογία του ΣτΕ και των ΤΔΔ161
  • γ. Παράβολο161
  • δ. Διορισμός δικηγόρου [πριν την προσθήκη του άρθρου 276Α ΚΔΔ]163
  • ε. 276Α ΚΔΔ164
  • VIII. Διατάξεις του ΚΠολΔ που αφορούν την αναίρεση165
  • 1. Άρθρο 558 ΚΠολΔ165
  • α. Παραδοχές της πολιτικής δικονομίας166
  • β. Νομολογιακές παραδοχές του ΣτΕ167
  • 2. Άρθρο 568 ΚΠολΔ167
  • α. Παραδοχές της πολιτικής δικονομίας167
  • β. Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας167
  • Μέρος Γ: Το ζήτημα της εφαρμογής των γενικών αρχών του ΚΠολΔ στη δίκη του ΣτΕ169
  • Ι. Γενικές παρατηρήσεις για τις θεμελιώδεις δικονομικές αρχές169
  • 1. Μέθοδος εισροής των θεμελιωδών δικονομικών αρχών στο ΠΔ 18/1989169
  • 2. Κατάλογος θεμελιωδών δικονομικών αρχών ΚΔΔ και ΠΔ 18/1989169
  • 3. Οι θεμελιώδεις δικονομικές αρχές ως μέρος του κοινού δικονομικού δικαίου170
  • 4. Ιδίως η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως ως κοινό δικονομικό δίκαιο173
  • 5. Η θεωρία και η νομολογία ως πηγές δημιουργίας γενικών δικονομικών αρχών174
  • 6. Σύνδεση γενικών δικονομικών αρχών με το άρθρο 40175
  • ΙΙ. Η αρχή της (μη) αυτεπάγγελτης κινήσεως της δίκης176
  • 1. Αρχή της μη αυτεπάγγελτης κινήσεως της δίκης176
  • 2. Αρχή της αυτεπάγγελτης κινήσεως της δίκης177
  • 3. Η αρχή της διαθέσεως στη δίκη του ΣτΕ178
  • 4. Διαθετική αρχή και δικαστικά έξοδα στο ΠΔ 18/1989179
  • ΙΙΙ. Αρχή της πρωτοβουλίας του διαδίκου ή του δικαστή για την προώθηση της διαδικασίας180
  • 1. Βασική θέση180
  • 2. Πολιτική Δικονομία180
  • 3. Δικονομία του Συμβουλίου της Επικρατείας182
  • IV. Η αρχή της υποχρεωτικής προδικασίας184
  • V. Αρχή της έγγραφης ή προφορικής (κύριας) διαδικασίας185
  • 1. Θεωρητικό θεμέλιο185
  • 2. Προϊσχύων ΚΠολΔ185
  • 3. Ισχύων ΚΠολΔ187
  • 4. Η εφαρμογή της αρχής στη δίκη του ΣτΕ188
  • VI. Αρχή της καλόπιστης και ειλικρινούς διεξαγωγής της δίκης190
  • VII. Αρχή του άνευ επικουρίας δικάζεσθαι (= αρχή της συγκεντρώσεως)191
  • 1. Ratio legis της αρχής191
  • 2. Αρχή της συγκεντρώσεως στην πολιτική δικονομία192
  • 3. Εφαρμογή της αρχής στο ΠΔ 18/1989194
  • VIII. Το «ανακριτικό» σύστημα της διοικητικής δίκης του ΣτΕ, υπό το φως των ιδεοτύπων των δικονομικών συστημάτων195
  • 1. Δικονομικό σύστημα της ποινικής δίκης196
  • 2. Δικονομικό σύστημα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας197
  • α. Η αρχική σύλληψη της συζητητικής αρχής στην πολιτική δικονομία199
  • β. Ο σύγχρονος χαρακτήρας της συζητητικής αρχής200
  • γ. Συνοπτικός ορισμός της συζητητικής αρχής σύμφωνα με τον ΚΠολΔ203
  • δ. Συζητητικό σύστημα και άρθρο 107 ΚΠολΔ204
  • 3. Κύρια χαρακτηριστικά της ανακριτικής αρχής (επισκόπηση)207
  • 4. Αποκλίσεις υπέρ της ανακριτικής αρχής στον ΚΠολΔ208
  • α. Η ανακριτική αρχή στην εκουσία δικαιοδοσία ως δυνατότητα αξιοποιήσεως από το ΣτΕ209
  • i. Σύνδεση με το άρθρο 40209
  • ii. Ο sui generis χαρακτήρας της εκουσίας δικαιοδοσίας209
  • iii. Η ανακριτική αρχή στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων ως αφετηρία παραπομπής215
  • 5. Το «ανακριτικό» σύστημα της δικονομίας του ΣτΕ και η ώσμωσή του με την πολιτική δικονομία217
  • α. Η αρχή iura novit curia217
  • β. Η σιωπή του ΠΔ 18/1989 ως προς το εφαρμοζόμενο σε αυτό δικονομικό σύστημα217
  • i. Πρώτη άποψη: Το δικονομικό σύστημα της δίκης του ΣτΕ είναι ανακριτικό218
  • ii. Δεύτερη άποψη: Το δικονομικό σύστημα του ΠΔ 18/1989 είναι μεικτό220
  • γ. Διαθετική και ανακριτική αρχή στην εν γένει διοικητική δίκη221
  • δ. Ειδικώς ο αυτεπάγγελτος έλεγχος της νομικής πλημμέλειας223
  • ε. Η ιδιαιτερότητα της εφαρμογής της ανακριτικής αρχής στη δίκη του ΣτΕ224
  • στ. Αληθής χαρακτήρας του ανακριτικού συστήματος της δίκης του ΣτΕ226
  • ζ. Η αλήθεια στη δίκη του ΣτΕ226
  • η. Η αλήθεια στη πολιτική δικονομία227
  • θ. Η αλήθεια στη διοικητική δικονομία και ειδικότερα στη δίκη του ΣτΕ227
  • Κεφάλαιο 4229
  • Η αυστηρή εφαρμογή της πολιτικής δικονομίας στη δικονομία του ΣτΕ. Οι ρητές περιπτώσεις του άρθρου 40 ΠΔ 18/1989229
  • §13. Έννοια του όρου «ιδίως»229
  • Ι. Γενικές παρατηρήσεις229
  • ΙΙ. Τυποποίηση των συνηθέστερων περιπτώσεων230
  • ΙΙΙ. Υποχρέωση παραπομπής-απαγόρευση διαπλάσεως γενικής δικονομικής αρχής231
  • §14. Οι ρητές περιπτώσεις του άρθρου 40233
  • Ι. Κοινοποιήσεις233
  • 1. Γενικές Παρατηρήσεις233
  • 2. Εύρος της παραπομπής των περί κοινοποιήσεων διατάξεων του ΚΠολΔ233
  • 3. Περιπτωσιολογία234
  • α. Γενική αναφορά κοινοποιήσεων κατά τον ΚΠολΔ234
  • β. Μη εφαρμογή του ΚΔΔ και του ΚΔιοικΔιαδ234
  • γ. Άρθρα 122 και 123 ΚΠολΔ234
  • δ. Επίδοση σε Νομικά Πρόσωπα235
  • ε. Σύνοικοι235
  • στ. Επιδόσεις σε εταιρείες235
  • ζ. Επίδοση σε χώρο εργασίας237
  • η. Επιδόσεις σε πρόσωπα αγνώστου διαμονής238
  • θ. Επιδόσεις σε πρόσωπα αγνώστου διαμονής ειδικώς επί αναιρέσεως239
  • ι. Επιδόσεις σε πρόσωπα αγνώστου διαμονής ειδικώς επί εφέσεως241
  • ια. Συνέπειες παραλείψεως αναγνώσεως εκθέσεως επιδόσεως242
  • ιβ. Θυροκόλληση243
  • ιγ. Επιδόσεις κατά ΚΠολΔ και σύμφωνα με Διεθνείς Συμβάσεις244
  • 4. Κριτική της νομολογίας περί επιδόσεων υπό το πρίσμα του κοινού δικονομικού δικαίου245
  • 5. Διαπιστώσεις από την επισκόπηση του συνόλου της νομολογίας του ΣτΕ για τις κοινοποιήσεις246
  • 6. Επιδόσεις σε ΚΠολΔ και ΚΔΔ (συγκριτική επισκόπηση)247
  • α. Γενικά247
  • β. Παρατηρήσεις248
  • ΙΙ. Λόγοι και διαδικασία εξαιρέσεως251
  • 1. Γενικές παρατηρήσεις251
  • 2. Διαδικασία της εξαιρέσεως251
  • α. Προθεσμία υποβολής αιτήματος εξαιρέσεως252
  • β. Αίτηση εξαιρέσεως του συνόλου των μελών του Δικαστηρίου253
  • γ. Τρόπος ασκήσεως της αιτήσεως εξαιρέσεως253
  • 3. Βασιμότητα των λόγων εξαιρέσεως254
  • α. Άρθρο 52 παρ. εδ. α’ ΚΠολΔ254
  • β. Άρθρο 52 παρ. 1 δ’255
  • γ. Άρθρο 52 παρ. 1 περ. ε΄ ΚΠολΔ255
  • δ. Άρθρο 52 παρ. 1 στ’ ΚΠολΔ257
  • ε. Ειδικές περιπτώσεις258
  • 4. Εξαίρεση δικαστών και δικαστικών υπαλλήλων στον ΚΠολΔ και στον ΚΔΔ (συγκριτική επισκόπηση)259
  • α. Γενικά259
  • β. Διαδικασία260
  • ΙΙΙ. Διεξαγωγή συζητήσεων261
  • 1. Προσδιορισμός των διατάξεων του ΚΠολΔ που εφαρμόζονται261
  • 2. Αναβολή [ορθότερα αναστολή της δίκης] για προκριματικά ζητήματα262
  • 3. Επανάληψη συζητήσεως για συμπλήρωση ελλείψεων263
  • α. Γενικά265
  • β. Ευταξία ακροατηρίου265
  • γ. Συγγνώμη συγγενείας266
  • IV. Περιπτώσεις ήσσονος σημασίας (ευταξία του ακροατηρίου, συγγνώμη συγγένειας)265
  • V. Ενέργεια αποδείξεων που τυχόν διατάσσονται268
  • 1. Ακριβές κανονιστικό πεδίο του όρου «ενέργεια αποδείξεων»268
  • α. Γενικές παρατηρήσεις268
  • β. Η ενέργεια αποδείξεων ενώπιον του Αρείου Πάγου268
  • γ. Πρώτη εκδοχή: παραπομπή στα διαδικαστικά ζητήματα269
  • δ. Η δεύτερη εκδοχή: ενσωμάτωση του συνόλου των περί αποδείξεως κανόνων του ΚΠολΔ στη δικονομία του ΣτΕ273
  • ε. Συγκερασμός απόψεων274
  • 2. Το βάρος αποδείξεως στη δικονομία του ΣτΕ275
  • α. Υποκειμενικό και αντικειμενικό βάρος275
  • β. Θεωρητικές κατασκευές για το βάρος αποδείξεως276
  • i. Ρωμαϊκό Δίκαιο276
  • ii. Θεωρία του Rosenberg277
  • iii. Άλλες θεωρίες για το βάρος αποδείξεως278
  • στ. Νομοθετική κατοχύρωση της θεωρίας του Rosenberg278
  • ζ. Θεωρία του Rosenberg για το βάρος αποδείξεως και Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο279
  • η. Το βάρος αποδείξεως στον ΚΔΔ282
  • i. Γενικά282
  • ii. Αντικειμενικό και υποκειμενικό βάρος αποδείξεως στη διοικητική δίκη ουσίας282
  • iii. Κατανομή του βάρους αποδείξεως283
  • iv. Τεκμήρια284
  • v. Δικαίωμα ανταποδείξεως285
  • θ. Το βάρος αποδείξεως στο ΠΔ 18/1989285
  • i. Οι απόψεις της θεωρίας285
  • ii. Το βάρος αποδείξεως στη νομολογία του ΣτΕ287
  • ι. Κριτήρια για την κατανομή του βάρους αποδείξεως289
  • i. Εξαίρεση κανονιστικών πράξεων290
  • ii. Ατομικές διοικητικές πράξεις με αρνητικό χαρακτήρα290
  • iii. Θετικές διοικητικές πράξεις με δυσμενή χαρακτήρα290
  • iv. Θετικές διοικητικές πράξεις με ευμενή χαρακτήρα291
  • VI. Πορίσματα της νομολογίας του ΣτΕ291
  • 1. Γενικές διατάξεις περί αποδείξεως και επιτρεπτό του εμμάρτυρου μέσου291
  • 2. Άρθρο 337 ΚΠολΔ292
  • 3. Απόδειξη διοικητικών πράξεων293
  • α. Αυτοψία - πραγματογνωμοσύνη - μάρτυρες294
  • β. Τεχνικές παρακάμψεως της εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως η οποία διατάσσει αποδείξεις294
  • 4. Έγγραφα295
  • α. Γενικές Παρατηρήσεις295
  • β. Άρθρο 438 ΚΠολΔ296
  • γ. Άρθρο 449 ΚΠολΔ298
  • δ. Άρθρο 454 ΚΠολΔ299
  • ε. Προσβολή εγγράφου ως πλαστού300
  • στ. Κριτικές παρατηρήσεις στην περί εγγράφων νομολογία του ΣτΕ301
  • ζ. Τα έγγραφα ως αποδεικτικό μέσο στον ΚΠολΔ και τον ΚΔΔ (συγκριτική επισκόπηση)302
  • η. Κρίσιμος χρόνος παραδεκτού302
  • θ. Συνέπειες καταστρώσεως των περί εγγράφων διατάξεων του ΚΔΔ με συνεκτίμηση των ομολόγων διατάξεων του ΚΠολΔ303
  • ι. Αποδεικτική ισχύς εγγράφων304
  • i. Δημόσια έγγραφα304
  • ii. Ιδιωτικά έγγραφα304
  • iii. Ξενόγλωσσα έγγραφα305
  • ια. Αντίγραφα305
  • ιβ. Επίδειξη εγγράφων306
  • i. Διατηρούμενες διατάξεις307
  • ii. Εκτέλεση αποφάσεως που διατάσσει την επίδειξη307
  • ιγ. Γνησιότητα εγγράφου308
  • ιδ. Πλαστότητα εγγράφων309
  • ιε. Τρόπος προσβολής εγγράφου ως πλαστού311
  • i. Στον ΚΠολΔ311
  • ii. Στον ΚΔΔ311
  • ιστ. Ανάλογη ή ευθεία εφαρμογή του ΚΠολΔ312
  • Κεφάλαιο 5315
  • Μία de lege ferenda πρόταση συμπληρώσεως της δικονομίας του ΣτΕ315
  • §15. Γενικές Παρατηρήσεις315
  • I. Νομική Παράδοση315
  • II. Οι σκοποί της πολιτικής δίκης317
  • III. Οι σκοποί της διοικητικής δίκης με έμφαση στη δίκη του Συμβουλίου της Επικρατείας318
  • IV. Συγκριτική θεώρηση του ακυρωτικού ελέγχου και της δικαστικής προστασίας η οποία παρέχεται δια της αγωγής του ΚΠολΔ320
  • 1. Η αγωγή και η αίτηση ακυρώσεως ως επόψεις του δικαιώματος δικαστικής προστασίας320
  • 2. Συγκλίσεις και αποκλίσεις αγωγής και αιτήσεως ακυρώσεως ως προς την παρεχόμενη δικαστική προστασία322
  • V. Νέος μεθοδολογικός κανόνας: προς μία εναρμονισμένη με τον ΚΠολΔ/ΚΔΔ ερμηνεία ειδικών νομοθετημάτων διοικητικού δικονομικού δικαίου326
  • 1. Δομή-λειτουργία του μεθοδολογικού κανόνα326
  • 2. Εφαρμογή στο Δικονομικό Δίκαιο - Επίδραση στην ερμηνεία του άρθρου 40 ΠΔ 18/1989327
  • §16. De lege ferenda προτάσεις328
  • I. Τροποποίηση ή αντικατάσταση του άρθρου 40 ΠΔ 18/1989330
  • 1. Τροποποίηση του άρθρου 40 ΠΔ 18/1989330
  • 2. Λυσιτέλεια της παραπομπής στις διατάξεις που εφαρμόζονται ενώπιον του Αρείου Πάγου331
  • 3. Αντικατάσταση του άρθρου 40 ΠΔ 18/1989333
  • II. Το παράδειγμα του Code de Justice Administrative - Ενοποίηση ΠΔ 18/1989 και Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας336
  • 1. Προαπαιτούμενοι άξονες λυσιτέλειας του εγχειρήματος αναμορφώσεως της Διοικητικής Δικονομίας338
  • 2. Η πρόταση της Γενικής Επιτροπείας των ΤΔΔ ως αφετηρία ενοποιήσεως της Διοικητικής Δικονομίας338
  • 3. Η ενοποίηση των διαδικαστικών κανόνων και τα πλεονεκτήματά της339
  • III. Επίμετρο: Ενοποίηση πολιτικής δικονομίας και διοικητικής δικονομίας εν ευρεία εννοία; 340
  • Συμπεράσματα343
  • Βιβλιογραφία347
  • Παράρτημα: Κατάλογος δικαστικών αποφάσεων365
  • Αλφαβητικό Ευρετήριο375
  • 0
  • 0