Έκδοση: 2019
ISBN: 978-960-622-947-3
Σελίδες: 624
Συγγραφέας: Ε. Ρούκουνας
Διεύθυνση Σειράς: Ε. Ρούκουνας

Η τρίτη έκδοση του έργου «Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο» αποτελεί μια εμπλουτισμένη και αναθεωρημένη καταγραφή του κανονιστικού πλαισίου των σύγχρονων διεθνών σχέσεων.

Το έργο πραγματεύεται ζητήματα που αποτελούν τον κορμό του διεθνούς δικαίου, όπως:

τα βασικά στοιχεία του συστήματος (υποκείμενα και πηγές διεθνούς δικαίου, διεθνείς συνθήκες κ.λπ.) τις περιοχές εφαρμογής του (εδαφικά ζητήματα, δίκαιο της θάλασσας, νέοι θεσμοί) τις διεθνείς δραστηριότητες των κρατών (διπλωματικές σχέσεις, διαδοχή, απόσχιση, διεθνής ευθύνη, προστασία περιβάλλοντος και πολιτιστικής κληρονομιάς κ.λπ.) την οργάνωση της διεθνούς κοινότητας (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, Διεθνής Οργάνωση Εργασίας) την αντιμετώπιση διεθνών κρίσεων (ειρηνική επίλυση διαφορών, συμβολή του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης).

Το βιβλίο περιέχει πλήθος παραδειγμάτων υποθέσεων της σύγχρονης ιστορίας, επεξηγηματικούς χάρτες για το δίκαιο της θάλασσας, ενώ συνοδεύεται από πλούσια βιβλιογραφία και αναλυτικό αλφαβητικό ευρετήριο.

Το παρόν έργο απευθύνεται σε κάθε μελετητή, ερευνητή ή εφαρμοστή του διεθνούς δικαίου και σε κάθε ενεργό πολίτη που επιθυμεί να εξερευνήσει τα ισχύοντα στις σύγχρονες διεθνείς σχέσεις.

  • 0
  • ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ4
  • ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ4
  • ΤΜΗΜΑ Ι4
  • ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ4
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι4
  • ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ4
  • Το διεθνές δίκαιο4
  • Κωδικοποίηση του διεθνούς δικαίου και προοδευτική εξέλιξη4
  • Η διεθνής κοινότητα6
  • Διαμόρφωση του διεθνούς δικαίου7
  • Θεωρητικές ενατενίσεις από την Αναγέννηση (17ος αιώνας)7
  • Συνάρτηση προς συγκεκριμένες πολιτικές μεταβολές από την Αναγέννηση ως τις αρχές του 20ού αιώνα9
  • Θεμελιακή αλλαγή με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918)10
  • Πολιτικές ρήξεις που επηρέασαν το διεθνές δίκαιο11
  • Σύνοψη των φάσεων εξελίξεως του διεθνούς δικαίου13
  • Σύγχρονος ρόλος του διεθνούς δικαίου14
  • Αβροφροσύνη και δίκαιο15
  • Ποικιλία νομικής εντάσεως των διεθνών κανόνων16
  • Επιτεύγματα και ανατροπές στο ζήτημα της απαγορεύσεως χρήσεως βίας (βλ. Μέρος Τέταρτο, Τμήμα ΙΙ, Κεφ. Ι και ΙΙ )16
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΙ19
  • ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ «ΧΡΗΣΤΕΣ» ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ19
  • Γενικά19
  • §1. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ21
  • Κυριαρχία του κράτους (State Sovereignty)21
  • Κράτος και Δημοκρατία23
  • Κράτος και παγκοσμιοποίηση (globalization)24
  • Ανεξαρτησία του κράτους (State Independence)25
  • Αρχή της ισότητας μεταξύ των κρατών26
  • Αυτοδιάθεση των λαών26
  • §2. ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ (βλ. αναλυτικά το Μέρος Τέταρτο, Τμήμα Ι, Κεφάλαια Ι-ΙΙΙ)29
  • §3. ΤΑ ΑΤΟΜΑ, ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ30
  • Γενικά49
  • Η σημασία της νομολογίας των διεθνών δικαστηρίων51
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIΙ34
  • ΣΧΕΣΕΙΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ34
  • Γενικά34
  • Δυαδισμός και μονισμός35
  • Α. Δυαδισμός ή δυϊσμός (dualism)35
  • Β. Μονισμός (monism)36
  • Διεθνής νομολογία37
  • Α. Σχέσεις διεθνούς και εσωτερικού δικαίου από την άποψη του διεθνούς δικαίου. Υποχρέωση των κρατών να συμμορφώνονται προς τα διεθνή νόμιμα ανεξαρτήτως δεσμεύσεων του εσωτερικού δικαίου37
  • Σχέσεις διεθνούς και εσωτερικού δικαίου κατά το Σύνταγμα της Ελλάδος του 1975/1986/200140
  • Α. Άμεσες διατάξεις στο Σύνταγμα της Ελλάδος41
  • Β. Έμμεσες διατάξεις στο Σύνταγμα48
  • ΤΜΗΜΑ ΙΙ52
  • ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ (ΠΗΓΕΣ)52
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι49
  • Η ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ49
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΙ52
  • ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΘΙΜΟ52
  • §1. ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΘΙΜΟΥ52
  • Ορισμός52
  • Θέση του εθίμου στο διεθνές δίκαιο53
  • Θεωρητική θεμελίωση της υποχρεωτικότητας του εθίμου53
  • Διαμόρφωση του διεθνούς εθίμου54
  • Α. Πρακτική54
  • Β. Νομική πεποίθηση57
  • Διαπίστωση, απόδειξη του διεθνούς εθίμου60
  • Γενικό και περιφερειακό ή τοπικό έθιμο60
  • Ο επίμονος αντιρρησίας (Persistent Objector)62
  • §2. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ64
  • Παράλληλη ισχύς διεθνούς εθιμικού και συμβατικού κανόνα64
  • Ρόλος των διεθνών Οργανισμών στη διαμόρφωση και τη διαπίστωση του εθίμου65
  • Α. Διαμόρφωση από την πρακτική των οργάνων των Ηνωμένων Εθνών66
  • Β. Διαπίστωση και διαμόρφωση από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών66
  • Έθιμο μέσα από κωδικοποιητική συνθήκη: τρεις περιπτώσεις66
  • Κατάργηση του εθίμου από έλλειψη λειτουργικότητας67
  • Έθιμο και σύγχρονες αντιλήψεις68
  • Έθιμο που παράγεται και ισχύει από και για τη λειτουργία των διεθνών Οργανισμών69
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ70
  • ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ Ή ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ (International Treaties, Conventions)70
  • §1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ70
  • Καταλυτικός ρόλος των διεθνών συνθηκών 70
  • Κωδικοποίηση του δικαίου που διέπει τις συνθήκες71
  • Ορισμός72
  • Τύποι διεθνών συνθηκών75
  • §2. ΣΥΝΑΨΗ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ76
  • Έννοια76
  • Διαπραγμάτευση (Negotiation) στο γενικό πλαίσιο της διπλωματίας και ειδικότερα για τη σύναψη διεθνών συνθηκών76
  • Α. Γενικά περί της διαπραγματεύσεως77
  • Β. Τεχνικά ζητήματα της διαπραγματεύσεως77
  • Γ. Πολυμερής διαπραγμάτευση78
  • Υπογραφή (Signature) συνέπειες80
  • Επικύρωση (Ratification)81
  • Συστήματα επικυρώσεως82
  • Έναρξη ισχύος (Entry into Force)84
  • Προσχώρηση. Ανοικτές και κλειστές συνθήκες84
  • Πρωτοκόλληση και δημοσίευση (Registration-Publication)85
  • §3. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΨΗ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ86
  • Αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας. Συγκατάθεση της Βουλής86
  • Πότε είναι απαραίτητη η συγκατάθεση της Βουλής87
  • Μυστικές και φανερές συνθήκες88
  • Έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικώς επειγούσης και απροβλέπτου ανάγκης. Το άρθρο 44 παρ. 1 Συντ.89
  • Σύνθεση της Βουλής και πλειοψηφίες για τη συγκατάθεση89
  • Συγκατάθεση της Βουλής για τη διέλευση ή παραμονή ξένης στρατιωτικής δυνάμεως90
  • §4. ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΑΠΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΜΟΡΦΗΣ (Accords en forme simplifiée, Treaties in Simplified Form)92
  • Δικαιολογητικοί λόγοι92
  • Αντικείμενο των συμφωνιών απλοποιημένης μορφής93
  • Αρμοδιότητα συνάψεως κατά το εσωτερικό δίκαιο93
  • Ελληνική πρακτική: Άρθρο 36 παρ. 4 του Συντάγματος 1975/1986/200193
  • §5. ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ95
  • Η ένταξη του εθιμικού διεθνούς δικαίου95
  • Α. Τρόπος εντάξεως95
  • Β. Άρση αμφισβητήσεων ως προς το περιεχόμενο του εθιμικού διεθνούς δικαίου. Αρμοδιότητα του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (άρθρ. 100 Συντ.)96
  • Η ένταξη του διεθνούς συμβατικού δικαίου96
  • Α. Οι έννοιες κύρωση και δημοσίευση96
  • Β. Δικαιολογητικές βάσεις της διαδικασίας της κυρώσεως97
  • Γ. Φύση του συμβατικού κανόνα που εντάσσεται στο εσωτερικό δίκαιο98
  • Κύρωση των συνθηκών κατά το ελληνικό δίκαιο99
  • Ένταξη στο εσωτερικό δίκαιο υποχρεωτικών πράξεων των διεθνών Οργανισμών (πλην των πράξεων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως)100
  • Πραγμάτωση με τη δημοσίευση στο εσωτερικό του κράτους101
  • §6. ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ (RESERVATIONS)102
  • Περιεχόμενο και δικαιολόγηση του θεσμού των επιφυλάξεων102
  • Θέση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης πριν από την κωδικοποίηση του 1969103
  • Τι ισχύει σήμερα με τη Σύμβαση της Βιέννης περί των συνθηκών (1969)103
  • Ειδικότερα ζητήματα στις σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων104
  • Έλεγχος νομιμότητας των επιφυλάξεων105
  • Τρόποι διατυπώσεως επιφυλάξεων106
  • Ερμηνευτικές δηλώσεις106
  • Επιφύλαξη σε διάταξη που αποκρυσταλλώνει έθιμο107
  • Αρμόδιο όργανο και ελληνική πρακτική στο θέμα των επιφυλάξεων107
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV109
  • ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ109
  • §1. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ109
  • Ο υποχρεωτικός χαρακτήρας των συνθηκών. Ο θεμελιώδης κανόνας pacta sunt servanda109
  • Η αρχή της αμοιβαιότητας110
  • Α. Γενικά110
  • Β. Αμοιβαιότητα κατά το ελληνικό Σύνταγμα111
  • Γ. Διαπίστωση υπάρξεως αμοιβαιότητας112
  • Δ. Αμοιβαιότητα ως προς τους αλλοδαπούς113
  • Ε. Αμοιβαιότητα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως114
  • Διατάξεις αυτοδύναμης εφαρμογής (Self-Executing Provisions)114
  • Α. Γενικά114
  • Β. Προέλευση115
  • Γ. Αναζήτηση κριτηρίων116
  • Δ. Διατάξεις αυτοδύναμης εφαρμογής και Ευρωπαϊκή Ένωση117
  • §2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΤΡΙΤΟΥΣ118
  • Ο κανόνας118
  • Οι εξαιρέσεις119
  • Επέλευση εξωτερικών γεγονότων: Συνέπειες του πολέμου (διεθνούς ένοπλης συρράξεως) στην ισχύ των συνθηκών135
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ V121
  • ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ121
  • Ποιος ερμηνεύει121
  • Τρεις κύριες μέθοδοι ερμηνείας 123
  • Θέσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης στο ζήτημα της ερμηνείας123
  • Η ερμηνεία κατά τη Σύμβαση της Βιέννης περί των συνθηκών (1969)124
  • Α. Καλή πίστη, συνήθης έννοια των όρων υπό το φως του αντικειμένου και του σκοπού της συνθήκης (άρθρο 31)124
  • Β. Τα συμφραζόμενα125
  • Γ. Αντικείμενο126
  • Δ. Ζητήματα διαχρονικού δικαίου126
  • Συμπληρωματικά μέσα ερμηνείας. Προπαρασκευαστικές εργασίες (travaux préparatoires) (άρθρο 32 Συμβάσεως Βιέννης 1969)128
  • Θεωρία του σαφούς κειμένου129
  • Αυθεντικό κείμενο της συνθήκης. Γλώσσα (άρθρο 33 Συμβάσεως Βιέννης 1969)129
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI132
  • ΛΗΞΗ Ή ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΙΣΧΥΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ132
  • Γενικά132
  • Συναινετική κατάργηση των συνθηκών (άρθρο 54 Συμβάσεως της Βιέννης του 1969)132
  • Σιωπηρή κατάργηση, αναστολή εφαρμογής133
  • Καταγγελία των συνθηκών133
  • Ένοπλη σύρραξη 135
  • Α. Διμερείς συνθήκες135
  • Β. Πολυμερείς συνθήκες135
  • Γ. Εξαιρέσεις135
  • Λήξη ή αναστολή εφαρμογής των συνθηκών που γίνεται από αδυναμία εκτελέσεως 136
  • Ένσταση της μη εκπληρώσεως της παροχής (objectio non adimpleti contractus)136
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII139
  • ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ, ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΚΥΡΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ139
  • §1. ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ (ο όρος rebus sic stantibus) Άρθρο 62 Συμβάσεως Βιέννης 1969139
  • To ζήτημα139
  • Διεθνής πρακτική139
  • Σύμβαση της Βιέννης περί των συνθηκών 1969 (άρθρο 62)141
  • Α. Διαμόρφωση του άρθρου 62 και λειτουργία141
  • Β. Προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 62141
  • Γ. Πότε δεν επιτρέπεται επίκληση ριζικής μεταβολής142
  • §2. ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ (άρθρα 39-41 Συμβάσεως Βιέννης 1969)144
  • Γενικά144
  • Διμερείς και πολυμερείς συνθήκες144
  • Παρέμβαση διεθνών Συνδιασκέψεων ή Οργανισμών στις διαδικασίες αναθεωρήσεως και αναθεώρηση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών146
  • §3. ΛΟΓΟΙ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ (άρθρα 46-51 Συμβάσεως Βιέννης 1969)148
  • Γενικά148
  • Πλάνη (άρθρο 48 Συμβάσεως Βιέννης 1969)148
  • Απάτη (άρθρο 49 Συμβάσεως Βιέννης 1969)149
  • Δωροδοκία (άρθρο 50 Συμβάσεως Βιέννης 1969)149
  • Χρήση βίας (άρθρα 51-52 Συμβάσεως Βιέννης 1969)150
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII151
  • ΟΙ «ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ»151
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX154
  • ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΝΟΜΙΚΩΣ ΜΗ ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ «Συμφωνίες καθαρώς πολιτικές μη δεσμευτικές» (Non-Binding Agreements) «Μνημόνια συννενοήσεως/κατανοήσεως» (Memoranda of Understanding) και «Συμφωνίες κυρίων» (Gentleman’s Agreements)154
  • «Συμφωνίες καθαρώς πολιτικές» (Accords purement politiques) ή «Συμφωνίες μη δεσμευτικές» (Non-Binding Agreements)154
  • «Μνημόνια συνεννοήσεως/κατανοήσεως» (Memoranda of Understanding - MOU)155
  • «Συμφωνίες κυρίων» (Gentleman’s Agreements)156
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ X158
  • ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ158
  • §1. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ (JUS COGENS) ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ERGA OMNES158
  • Γενικά158
  • Το πρόβλημα του αναγκαστικού δικαίου (jus cogens ή ius cogens)159
  • Προτάσεις της Επιτροπής του Διεθνούς Δικαίου των Ηνωμένων Εθνών (1965-1969)160
  • Η Σύμβαση της Βιέννης περί των συνθηκών (1969) και το jus cogens160
  • Θέσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (1970, 1995, 1996, 2006, 2007)162
  • Κανόνες αναγκαστικού δικαίου (jus cogens) και υποχρεώσεις και δικαιώματα erga omnes (έναντι πάντων)163
  • §2. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ «ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ» ΚΑΙ «ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ»165
  • «Αρχές» και «κανόνες» του διεθνούς δικαίου165
  • Τα άρθρα 2 παρ. 2 και 28 παρ. 1 του Συντάγματος ως προς τo υπό κρίση ζήτημα166
  • Επικουρικά μέσα για τη διαμόρφωση και διαπίστωση του διεθνούς δικαίου167
  • A. Οι διεθνείς δικαστικές αποφάσεις167
  • B. Η επιστήμη του διεθνούς δικαίου168
  • §4. Ο ΝΟΜΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ170
  • Πράξεις απαραίτητες για τη λειτουργία των διεθνών Οργανισμών170
  • Κατάταξη πράξεων ανάλογα με τις νομικές τους συνέπειες171
  • Υπέρβαση προς τη νομικοποίηση (juridisation κατά τον P. Weil)174
  • §5. Το πρoβλημα του Soft Law176
  • §6. ΑΛΛΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ178
  • Μονομερείς δικαιοπραξίες των κρατών (Unilateral Acts of States)178
  • Η επιείκεια ή ευθυδικία (Equity) ως παράγοντας ολοκληρώσεως του διεθνούς δικαίου179
  • ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ184
  • ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ184
  • ΤΜΗΜΑ Ι184
  • ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ. ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ184
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ I184
  • ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ184
  • §1. ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ184
  • Απόπειρες ορισμού του κράτους από το διεθνές δίκαιο184
  • Ο Λαός186
  • Το έδαφος (territorium, territory, territoire)187
  • Η αυθυπόστατη πολιτική εξουσία189
  • §2. Η ΕΔΑΦΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ191
  • Η εδαφική κυριαρχία (Territorial Sovereignty, souveraineté territoriale)191
  • Η εδαφική ακεραιότητα (Territorial Integrity, intégrité territoriale)191
  • Τα σύνορα192
  • Το απαραβίαστο των συνόρων193
  • Η αρχή uti possidetis juris194
  • §3. Η ΝΟΜΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΟΥ196
  • Θεωρία της ιδιοκτησίας της πολιτικής εξουσίας 196
  • Θεωρία της εκφράσεως της πολιτικής εξουσίας 197
  • Θεωρία των αρμοδιοτήτων της πολιτικής εξουσίας 197
  • Έδαφος (Territory) και χώρος (Space)198
  • §4. ΤΡΟΠΟΙ ΚΤΗΣΕΩΣ ΕΔΑΦΟΥΣ199
  • Αντιμετώπιση των προβλημάτων από τη θεωρία και την πρακτική199
  • Ειδικότερα ως προς τους τρόπους κτήσεως200
  • Αρμοδιότητα για την κτήση εδάφους201
  • Νομολογιακές θέσεις σε εδαφικά ζητήματα201
  • Κτητική παραγραφή208
  • Εδαφικές διεκδικήσεις στις πολικές ζώνες208
  • Α. Αρκτική208
  • Β. Ανταρκτική209
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ211
  • ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ211
  • Το κράτος του Βατικανού211
  • Τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα212
  • Συγκυριαρχία (Codominium)213
  • Καθεστώς εντολών (Mandates)213
  • Καθεστώς Κηδεμονίας (Trusteeship)214
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ216
  • ΟΡΙΑ ΕΔΑΦΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ216
  • §1. ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΒΛΑΠΤΟΝΤΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΡΙΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ216
  • §2. ΑΛΛΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ217
  • Διεθνείς δουλείες (International Servitudes)217
  • Εδάφη υπό εκμίσθωση (Lease)217
  • Αποστρατιωτικοποίηση (Demilitarization)218
  • Στρατιωτικές βάσεις σε ξένο έδαφος221
  • Στρατιωτικές Δυνάμεις του NATO222
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV224
  • ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΕΔΑΦΗ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ224
  • Χώροι που αποτελούν «κοινό κτήμα της ανθρωπότητας» (Common Heritage of Mankind) και «πάνδημοι χώροι» (Global Commons)224
  • Κοινό κτήμα της ανθρωπότητας (Common Heritage of Mankind)224
  • Οι πάνδημοι χώροι (Global Commons)225
  • Εδάφη υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών226
  • Α. Παραδείγματα διοικήσεως εδαφών απευθείας από τα Ηνωμένα Έθνη226
  • Β. Νομική βάση και φύση των αρμοδιοτήτων διοικήσεως εδαφών από τα Ηνωμένα Έθνη227
  • TMHMA II237
  • Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ237
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ I231
  • ΓΕΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ231
  • Τέσσερις αιώνες εθιμικού δικαίου231
  • Πρώτη και Δεύτερη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τo δίκαιο της θάλασσας (1958, 1960). Οι τέσσερις Συμβάσεις του 1958232
  • Η Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (1973-1982). Η νέα Σύμβαση του 1982 των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας233
  • Εξελίξεις μετά την υιοθέτηση της Συμβάσεως ΔΘ 1982234
  • Σχέση προς άλλες Συμβάσεις και νέα έξοδος προς τo έθιμο235
  • Επικύρωση της Συμβάσεως ΔΘ 1982 από την Ελλάδα235
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ II237
  • Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ237
  • §1. ΓΕΝΙΚΑ237
  • Ορισμός237
  • Δράση διεθνών Οργανισμών και ιδίως του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ)238
  • Θαλάσσιες ζώνες239
  • §2. Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΧΡΗΣΤΗΣ (User): ΤΟ ΠΛΟΙΟ240
  • Ορισμός του πλοίου240
  • Ιθαγένεια του πλοίου (Nationality of the Ship)241
  • Απονομή της ιθαγένειας του πλοίου κατά το ελληνικό δίκαιο241
  • Αποτελέσματα της ιθαγένειας: Ρόλος του κράτους της σημαίας (Flag State)242
  • Γνήσιος δεσμός (Genuine Link)243
  • Πλοία «ανοικτού νηολογίου», «σημαίες ευκαιρίας» (Ships of Open Registry, Flags of Convenience / pavillons de complaisance)244
  • Διάκριση των πλοίων σε δημόσια και ιδιωτικά244
  • Α. Πολεμικά πλοία245
  • Β. Άλλα κρατικά πλοία245
  • Γ. Πλοία περικλείστων και γεωγραφικώς μειονεκτούντων κρατών (Land-locked and Geographically Disadvantaged States)246
  • Δ. Πλοία διεθνών Οργανισμών246
  • Καθεστώς των ξένων πλοίων στους λιμένες247
  • Καθεστώς στους λιμένες των ξένων πολεμικών ή πλοίων που ασκούν δημόσια εξουσία 248
  • Η ενίσχυση του κράτους του λιμένος και οι διαδικασίες του Port-State Control - Ελέγχου από το κράτος του λιμένος249
  • To Memorandum of Understanding on Port State Control (Μνημόνιο συνεργασίας/κατανοήσεως των λιμενικών Αρχών) των Παρισίων (1982)250
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ251
  • ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΛΗΡΟΥΣ Ή ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ251
  • §1. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ (Internal Waters, eaux intérieures, Innere Gewässer)251
  • §2. Η ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑ ΖΩΝΗ (Territorial Sea, mer territoriale, Küstenmeer)254
  • Κυριαρχία του παρακτίου κράτους στην αιγιαλίτιδα ζώνη254
  • Χάραξη ορίων της αιγιαλίτιδας ζώνης255
  • Α. Πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης255
  • Β. Γραμμές βάσεως για τη μέτρηση της αιγιαλίτιδας ζώνης (εσωτερικά όρια). Φυσική γραμμή βάσεως και ευθείες γραμμές βάσεως256
  • Γ. Εξωτερικά όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης258
  • Δ. Αγκυροβόλια και λιμενικά έργα (άρθρα 11-12 Σύμβαση ΔΘ 1982)259
  • Ε. Αβαθή και φάροι (άρθρα 6,13 Σύμβαση ΔΘ 1982)259
  • Κόλποι259
  • Α. Έννοια του κόλπου κατά το διεθνές δίκαιο260
  • Β. Ιστορικοί κόλποι261
  • §3. ΝΗΣΙΑ262
  • Φυσικά νησιά262
  • Α. Απόπειρες σε βάρος της πληρότητας και της αυτοτέλειας των νησιών262
  • Β. Εξαίρεση ως προς την πληρότητα δικαιωμάτων των νησιών263
  • Τεχνητά νησιά (Πλωτές Νησίδες)264
  • §4. ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΒΛΑΒΟΥΣ ΔΙΕΛΕΥΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑ ΖΩΝΗ (Innocent Passage, passage inoffensif, Friedliche Durchfahrt) (άρθρα 17-28, 45, 52 Συμβάσεως ΔΘ 1982)265
  • Γενικά265
  • Περιεχόμενο της αβλαβούς διελεύσεως266
  • Το πρόβλημα των πολεμικών πλοίων σε αβλαβή διέλευση267
  • Υποχρεώσεις και δικαιώματα του παρακτίου κράτους για την εξασφάλιση της αβλαβούς διελεύσεως268
  • Δικαιοδοσία του παρακτίου κράτους στα ξένα πλοία που διέρχονται σε αβλαβή διέλευση από ή στην αιγιαλίτιδα ζώνη268
  • §5. ΣΥΝΟΡΕΥΟΥΣΑ ΖΩΝΗ (Contiguous Zone, zone contiguë, Anschlußzone)271
  • Έννοια271
  • Αρμοδιότητες του παρακτίου κράτους272
  • Πλάτος της συνορεύουσας ζώνης273
  • ΑΛΛΟΙ (ΝΕΟΤΕΡΟΙ) ΘΕΣΜΟΙ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ: ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ) ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΑΓΑΘΩΝ, ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΣΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ333
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ I303
  • Η ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ (άρθρα 76-85 Συμβάσεως ΔΘ 1982) (Continental Shelf, plateau continental, Festlandsockel, piattaforma continentale)303
  • Γενικά για την υφαλοκρηπίδα: Ιστορική διαδρομή303
  • Γεωλογική διάκριση των υφάλων εκτάσεων (η νομική διάκριση διαφέρει από τη γεωλογική)304
  • Το πρόβλημα του νομικού ορισμού της υφαλοκρηπίδας306
  • Νέος ορισμός ως προς τo πλάτος της υφαλοκρηπίδας κατά τη Σύμβαση ΔΘ 1982307
  • Νομική θεμελίωση των δικαιωμάτων του παρακτίου κράτους στην υφαλοκρηπίδα308
  • Δικαίωμα ipso facto και ab initio, συμφυές προς την κυριαρχία του παρακτίου κράτους. Δικαιολογητική βάση309
  • Νομική φύση των δικαιωμάτων του παρακτίου κράτους. Τα κυριαρχικά δικαιώματα (Sovereign Rights) του παρακτίου κράτους στην υφαλοκρηπίδα310
  • Περιεχόμενο των δικαιωμάτων του παρακτίου κράτους στην υφαλοκρηπίδα311
  • Α. Όχι μόνο «ορυκτός πλούτος» (Mineral Resources), αλλά «φυσικοί πόροι» (Natural Resources)311
  • Β. Ποιους πόρους καλύπτουν ειδικότερα τα κυριαρχικά δικαιώματα312
  • Το σκεπτικό της αποφάσεως του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για την υφαλοκρηπίδα της Βόρειας Θάλασσας (1969) σχετικά με τους νομικούς τίτλους και τα δικαιώματα του παρακτίου κράτους313
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ II319
  • Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ - AOZ (Exclusive Economic Zone, Zone économique exclusive, ausschließliche Wirtschaftszone) [άρθρα 55-75 Συμβάσεως ΔΘ 1982]319
  • Γενικά319
  • Λόγοι θεσπίσεως της ΑΟΖ314
  • Πλάτος της ΑΟΖ315
  • Νομική Φύση της ΑΟΖ315
  • Δικαιώματα του παρακτίου κράτους στην ΑΟΖ: «κυριαρχικά δικαιώματα» και «δικαιοδοσία»316
  • Δικαιώματα τρίτων κρατών στην ΑΟΖ316
  • Δικαίωμα επεμβάσεως του παρακτίου κράτους στην ΑΟΖ317
  • Υφαλοκρηπίδα και βυθός της ΑΟΖ317
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ III319
  • ΑΛΙΕΙΑ319
  • Διεθνείς Συνθήκες για την αλιεία321
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV323
  • ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ323
  • Το καθεστώς κατά τις Συμβάσεις του 1958323
  • Το καθεστώς κατά τη Σύμβαση ΔΘ 1982323
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ V325
  • ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΙΚΑ ΚΡΑΤΗ325
  • Το ζήτημα325
  • Το νομικό καθεστώς325
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI327
  • Ο «ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΥΘΟΣ» («Περιοχή», Area, la Zone, das Gebiet)327
  • «Περιοχή» (Area) βυθού πέρα από τα όρια της εθνικής δικαιοδοσίας (πέρα των 200 ν.μ. και του εξωτερικού ορίου της υφαλοκρηπίδας)327
  • Γιατί το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον βυθό των ωκεανών;328
  • Οι πρωτοπόροι επενδυτές (Pioneer Investors) και το παράλληλο σύστημα (Parallel System)329
  • Ορισμός και οριοθέτηση της «Περιοχής» (Area)329
  • Νομικό καθεστώς της «Περιοχής» (Area)330
  • Θεσμική διάρθρωση. Η Διεθνής Αρχή (Authority): Συνέλευση, Συμβούλιο, Γραμματεία330
  • Βασικοί κανόνες για την εκμετάλλευση: Η Επιχείρηση (Enterprise)331
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII333
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ333
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ V281
  • Η ΑΝΟΙΚΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (High Seas, Haute mer, Hohe See) [Άρθρα 86-115 και 116-120 Συμβάσεως ΔΘ 1982]281
  • §1. ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ281
  • Ορισμός281
  • Ιστορική εξέλιξη282
  • Νομική φύση283
  • Ελευθερίες της ανοικτής θάλασσας283
  • Α. Σύμβαση του 1958284
  • Β. Νέο δίκαιο 1982284
  • Τα πλοία στην ανοικτή θάλασσα: Ο κανόνας285
  • Τοποθέτηση υποβρυχίων καλωδίων και σωληναγωγών στην ανοικτή θάλασσα286
  • Έκτακτες περιπτώσεις. Σύγκρουση πλοίων στην ανοικτή θάλασσα286
  • §2. ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΚΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ288
  • Περιπτώσεις επεμβάσεως πολεμικού σε ξένο εμπορικό στην ανοικτή θάλασσα288
  • Το γενικό νομικό πλαίσιο περί επεμβάσεως στην ανοικτή θάλασσα288
  • Έλεγχος σημαίας289
  • Νηοψία290
  • Πειρατεία (άρθρα 100-107 Συμβάσεως ΔΘ 1982)290
  • Α. Ορισμός291
  • Β. Ένα φαινόμενο διαχρονικό: Πειρατεία και ένοπλη ληστεία κατά πλοίου291
  • Γ. Διεθνής συνεργασία και διεθνής ποινική δικαιοδοσία για την καταστολή της πειρατείας και της ληστείας στη θάλασσα292
  • Δ. Πειρατεία από πολεμικό ή άλλο δημόσιο πλοίο ή αεροσκάφος292
  • Ε. Εξομοίωση προς πειρατεία πολεμικών πλοίων χωρίς σημαία292
  • ΣΤ. Ποιες πράξεις βίας δεν αποτελούν πειρατεία293
  • Ζ. Πειρατεία στις ακτές της Σομαλίας και δρομολόγηση διεθνούς συνεργασίας293
  • Η Σύμβαση για την καταστολή παρανόμων πράξεων κατά της ασφαλείας της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας (1988)294
  • Παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και άλλων ψυχοτρόπων ουσιών δια θαλάσσης295
  • Α. Τι αναφέρουν τα κείμενα295
  • Β. Ανεπάρκεια ρυθμίσεων. Αμερικανική θεωρία των αποτελεσμάτων (Effects Theory)295
  • Δουλεμπόριο296
  • Το δικαίωμα συνεχούς καταδιώξεως (Hot Pursuit)297
  • Α. Προϋποθέσεις συνεχούς καταδιώξεως297
  • Έρευνα και διάσωση στην ανοικτή θάλασσα και διεθνής μετανάστευση298
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΙΙ351
  • ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΑΓΑΘΑ ΣΤΟ ΒΥΘΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ351
  • Τυχαία ευρήματα, συστηματικές έρευνες και ανελκύσεις351
  • Περιοχές ισχύος της εσωτερικής νομοθεσίας353
  • Άλλες θαλάσσιες περιοχές με έντονη την πρόθεση διεθνούς ρυθμίσεως 354
  • Α. Στη Διεθνή «Περιοχή» (Area)354
  • Β. Στη λεγόμενη «Αρχαιολογική ζώνη»354
  • Η Σύμβαση της Unesco (2001) για την προστασία της υποθαλάσσιας πολιτιστικής κληρονομιάς355
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΧ357
  • ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΛΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ357
  • Το γενικό καθεστώς επιλύσεως διαφορών κατά τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών357
  • Το σύστημα της Συμβάσεως ΔΘ 1982 (Μέρος XV)358
  • Το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας (International Tribunal for the Law of the Sea) κατά το Παράρτημα VI358
  • Το Διαιτητικό Δικαστήριο (Arbitral Tribunal) Παραρτήματος VII359
  • Ειδική διαιτησία (Special Arbitration) κατά το Παράρτημα VΙII359
  • Εξαιρέσεις από τις διαδικασίες υποχρεωτικής αποφάνσεως των ως άνω διεθνών οργάνων359
  • Συνδιαλλαγή (Conciliation)359
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Χ360
  • ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΖΩΝΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΚΡΑΤΩΝ360
  • Γενικά360
  • Οριοθέτηση της αιγιαλίτιδας ζώνης μεταξύ γειτονικών κρατών362
  • Οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και της  υφαλοκρηπίδας μεταξύ κρατών: Κανείς δεν παίρνει όσα ζητά363
  • Σημαντικές διεθνείς δικαστικές αποφάσεις περί οριοθετήσεως364
  • Υπόθεση της υφαλοκρηπίδας της Βόρειας Θάλασσας (Γερμανία, Ολλανδία, Δανία) North Sea Continental Shelf Cases. Απόφαση ΔΔΧ 1969 364
  • Υπόθεση οριοθετήσεως του θαλασσίου συνόρου μεταξύ του Μπαγκλαντές και της Μυανμάρ στον Κόλπο της Βεγγάλης. Απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαίου της Θάλασσας - ITLOS, 2012366
  • Εδαφική Διαφορά και Θαλάσσια Οριοθέτηση (Νικαράγουα-Κολομβία), Απόφαση του ΔΔΧ της 19ης Νοεμβρίου 2012366
  • Η υπόθεση των Αγγλο-νορμανδικών νησιών (Iles Anglo-Normandes, Channel Islands). Απόφαση του ad hoc Διαιτητικού Δικαστηρίου της 30 Ιουνίου 1977367
  • Απόφαση της Επιτροπής Συνδιαλλαγής για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ισλανδίας και του νορβηγικού νησιού Jan Mayen (1981) - Συνεκμετάλλευση368
  • Υπόθεση της υφαλοκρηπίδας Τυνησίας και Λιβυκής Αραβικής Τζαμαχιρία (ΔΔΧ 1982)369
  • Διαφορά Υεμένης-Ερυθραίας (1996, 1999) Διαιτησία370
  • Διαφορά Γαλλίας-Καναδά για τις θαλάσσιες ζώνες των νησιών Saint Pierre et Miquelon (Delimitation of Maritime Spaces Between Canada and France), Διαιτησία, 1992370
  • Υπόθεση περί της χερσαίας, νησιωτικής και θαλάσσιας διαφοράς μεταξύ Ονδούρας και Ελ Σαλβαδόρ (Απόφαση ΔΔΧ 1992)371
  • Οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών και εδαφικά ζητήματα Κατάρ και Μπαχρέιν, ΔΔΧ (2001)372
  • Οι χάρτες και η αξία τους374
  • Διαφορά Ελλάδος-Τουρκίας ως προς την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, ΔΔΧ (1976-1978)374
  • Θαλάσσια οριοθέτηση στη Μαύρη Θάλασσα μεταξύ Ρουμανίας και Ουκρανίας, ΔΔΧ (2009)375
  • Εδαφική και θαλάσσια διαφορά μεταξύ Νικαράγουα και Ονδούρας στη Θάλασσα της Καραϊβικής, ΔΔΧ (2007)376
  • Διαφορά μεταξύ Γουιάνας και Σουρινάμ για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, Διαιτησία (2007)376
  • Διαφορά μεταξύ Μπαρμπέιντος και Τρινιντάντ και Τομπάγκο για τη χάραξη ενιαίου θαλασσίου συνόρου, Διαιτησία (2006)377
  • Υπόθεση οριοθετήσεως μεταξύ Κόστα-Ρίκα και Νικαράγουα, ΔΔΧ (2018) 377
  • Υπόθεση αποζημιώσεως οφειλόμενης από την Νικαράγουα στην Κόστα-Ρίκα (ΔΔΧ 2018)377
  • Υπόθεση οριοθετήσεως στον Ινδικό Ωκεανό (Σομαλία /Κένυα, ΔΔΧ (2017)377
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV274
  • ΔΙΕΘΝΗ ΣΤΕΝΑ (άρθρα 34-36 Συμβάσεως ΔΘ 1982)274
  • Ορισμός και νομικό καθεστώς274
  • Η Υπόθεση του Στενού της Κέρκυρας στο ΔΔΧ (1949)276
  • Νέο Καθεστώς. «Ελεύθερη διέλευση» ή «πλους διελεύσεως» (Transit Passage) [Άρθρα 37-44 Συμβάσεως ΔΘ 1982]277
  • Ειδικά καθεστώτα διεθνών στενών278
  • Α. Τα Στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων278
  • Β. Άλλα στενά280
  • TMHMA III333
  • ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ381
  • ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ381
  • ΤΜΗΜΑ I381
  • ΤΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ381
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι381
  • Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ381
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ395
  • ΤΟ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ395
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ403
  • ΑΣΥΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ403
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV412
  • ΟΙ ΠΡΟΞΕΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ412
  • ΤΜΗΜΑ II419
  • ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ419
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι419
  • ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ419
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ428
  • Η ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ428
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΙΙ440
  • Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ440
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV454
  • Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ454
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ V464
  • Η ΔΙΑΔΟΧΗ ΚΡΑΤΩΝ464
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI479
  • Αποσχιση κρατους479
  • ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ483
  • ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ483
  • ΤΜΗΜΑ Ι483
  • ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ483
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι483
  • ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ483
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ497
  • Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ (League of Nations, Société des Nations)497
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙII499
  • H ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (International Labor Organization, Organisation Internationale du Travail)499
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV504
  • O ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ (ΟΗΕ)504
  • ΤΜΗΜΑ ΙΙ521
  • ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ521
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι521
  • Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΣΕΩΣ ΒΙΑΣ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ521
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ526
  • ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ526
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ535
  • Ο ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΩΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ535
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV543
  • ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ (ΔΔΧ)543
  • ΧΑΡΤΕΣ557
  • ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ563
  • 0
  • 0