Διαφορές Κρατών Μελών / Ε.Ε. και Επενδυτών

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €40.00
ΝΠ €50.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.
Έκδοση: 2019
ISBN: 978-960-622-998-5
Σελίδες: 336
Συγγραφέας: Γ. Καρύδης
Διεύθυνση Σειράς: Β. Χριστιανός
Πρόλογος: Β. Χριστιανός

Η μελέτη «Διαιτητική Επίλυση Διεθνών Επενδυτικών Διαφορών και Ενωσιακή Έννομη Τάξη» καλύπτει ένα σύνθετο αντικείμενο, το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής διαφορετικών συστημάτων δικαίου, ήτοι του διεθνούς δικαίου, του δικαίου της διεθνούς επενδυτικής διαιτησίας και του ενωσιακού δικαίου.  Σκιαγραφεί τους ισχύοντες μηχανισμούς επίλυσης παρόμοιων διαφορών που απορρέουν από την παράβαση διεθνών συνθηκών, ad hoc συμφωνιών ή του εθνικού δικαίου που αφορούν στην προστασία των αλλοδαπών επενδύσεων. Εστιάζει δε στην οπτική της ενωσιακής έννομης τάξης, η οποία θέτει εν αμφιβόλω πάγιες αρχές της διεθνούς επενδυτικής διαιτησίας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο μηχανισμό επίλυσης των επενδυτικών διαφορών της CETA, που αποτελεί τον πρόδρομο των επενδυτικών δικαστηρίων. Ο μηχανισμός αυτός φαίνεται να εγγυάται την αυτονομία του ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος. Δεν αποκλείεται όμως ο κίνδυνος προσβολής της ενωσιακής δημόσιας τάξης και της αποτελεσματικότητας του ενωσιακού δικαίου από τις αποφάσεις του.

Το έργο απευθύνεται κυρίως σε ερευνητές του ενωσιακού δικαίου και της διεθνούς επενδυτικής διαιτησίας, αλλά και σε νομικούς της πράξης (δικηγόρους-διαιτητές). Αποτελεί συμπλήρωμα της σχετικής βιβλιογραφίας, καθώς πραγματεύεται τον σύνδεσμο διεθνούς και ενωσιακού δικαίου στο πεδίο της διεθνούς επενδυτικής διαιτησίας. Είναι επίσης ένας οδηγός, ως προς την  επίδραση που ασκεί το ενωσιακό δίκαιο στη διαιτητική δίκη και συγκεκριμένα στη δικαιοδοσία, αλλά και στην επί της ουσίας κρίση των διαιτητών.

  • 0
  • ΕΙΣΑΓΩΓΗ1
  • ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ18
  • Σχέση ενωσιακού δικαίου με τις διεθνείς «επενδυτικές» συνθήκες18
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ I18
  • Διμερείς «ενδοενωσιακές» επενδυτικές συνθήκες (ΔΕΣ ή “intra-EU BITs”) και ενωσιακό δίκαιο18
  • 1. Κίνδυνος συγκρούσεων-αποκλίσεων των ουσιαστικών ρυθμίσεων των ΔΕΣ με τις περί θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων ρυθμίσεις του ενωσιακού δικαίου18
  • 2. Κίνδυνος σύγκρουσης ουσιαστικών ρυθμίσεων των ΔΕΣ με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων και ανταγωνισμού εν ευρεία εννοία 26
  • 3. Κανόνες άρσης των συγκρούσεων28
  • 3.1 Προσέγγιση διεθνούς δικαίου28
  • α) Εφαρμογή του κανόνα του άρθρου 59 της Συνθήκης της Βιέννης περί διαδοχής των διεθνών συνθηκών: Τερματισμός ή αναστολή ισχύος της προγενέστερης ΔΕΣ 28
  • β) Εφαρμογή του κανόνα του άρθρου 30 της Συνθήκης της Βιέννης: “Lex posterior derogat legi priori” 32
  • 3.2 Η οπτική της ενωσιακής έννομης τάξης34
  • α) Εφαρμοστέες διατάξεις και αρχές34
  • β) Η εφαρμογή των αρχών της υπεροχής και της αποτελεσματικότητας του ενωσιακού δικαίου, καθώς και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης 36
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ43
  • «Εξωενωσιακές» διμερείς επενδυτικές συνθήκες (“extra-EU BITs”) και ενωσιακό δίκαιο43
  • 1. Η εξωτερική αρμοδιότητα της Ένωσης στο πεδίο (προστασίας) των αλλοδαπών επενδύσεων43
  • 1.1 Πριν την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας43
  • 1.2 Μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας45
  • α) Εύρος της (αποκλειστικής) αρμοδιότητας της Ένωσης, ως προς τη σύναψη παρόμοιων συνθηκών 45
  • β) Ειδικά ως προς την αρμοδιότητα της Ένωσης για συνομολόγηση διαιτητικής ρήτρας επίλυσης των διαφορών στο πλαίσιο μιας συνθήκης προστασίας επενδύσεων μεταξύ αυτής και τρίτων χωρών50
  • 2. Το καθεστώς των υφιστάμενων “extra-EU BITs” στην ενωσιακή έννομη τάξη51
  • 2.1 Οπτική ενωσιακού δικαίου - Το μεταβατικό καθεστώς του κανονισμού 1219/2012 51
  • 2.2 Oπτική διεθνούς δικαίου 57
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ III59
  • Οι επενδυτικές συνθήκες στις οποίες μετέχει (και) η Ένωση και το ενωσιακό δίκαιο59
  • 1. Το παράδειγμα της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας59
  • 1.1 Σύνοψη αρχών που διέπουν τη σχέση του Χάρτη με το ενωσιακό δίκαιο59
  • 1.2 Πεδίο πιθανών συγκρούσεων-αποκλίσεων των ουσιαστικών ρυθμίσεων του Χάρτη με το πρωτογενές ενωσιακό δίκαιο61
  • α) Διαφοροποιημένο καθεστώς (υπό τον Χάρτη και στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου) των κρατικών ή ενωσιακών μέτρων προάσπισης στόχων γενικού συμφέροντος (“public policy measures”)64
  • β) Η κατά το άρθρο 14 του Χάρτη ελευθερία κυκλοφορίας κεφαλαίων και πληρωμών σχετικών με την επένδυση και οι διασφαλιστικές ρήτρες της ΣΛΕΕ 66
  • γ) Κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων και Χάρτης Ενέργειας67
  • γ.1 Η οπτική του διεθνούς δικαίου στο πλαίσιο της νομολογίας των διαιτητικών δικαστηρίων67
  • γ.2 Η οπτική της ενωσιακής έννομης τάξης - Η αρχή της υπεροχής του ενωσιακού δικαίου έναντι του Χάρτη ως κανόνας άρσης των συγκρούσεων στις ενδοενωσιακές σχέσεις 74
  • 2. Το παράδειγμα της ΣΟΕΣ (CETA) - Σύγκλιση των ουσιαστικών ρυθμίσεων του κεφαλαίου οκτώ της ΣΟΕΣ περί προστασίας των επενδύσεων με τις συναφείς διατάξεις του ενωσιακού δικαίου76
  • Συμπέρασμα Πρώτου Μέρους82
  • ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ86
  • Επίδραση του ενωσιακού δικαίου στη δικαιοδοσία των διαιτητικών δικαστηρίων για την επίλυση διεθνών επενδυτικών διαφορών κρατών μελών / Ε.Ε. με επενδυτές86
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ I86
  • Ρήτρα διαιτησίας σε διμερείς επενδυτικές συνθήκες (ενδοενωσιακές και εξωενωσιακές) και ενωσιακό δικαιοδοτικό σύστημα86
  • 1. Η αυτονομία της ενωσιακής έννομης τάξης έναντι της διεθνούς έννομης τάξης και η δυσπιστία προς «εξωενωσιακούς» μηχανισμούς επίλυσης διαφορών86
  • 2. Εξέταση της συμβατότητας με τις αρχές του ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος της διαιτητικής ρήτρας σε διμερείς επενδυτικές συνθήκες κρατών μελών με άλλα κράτη μέλη ή με τρίτες χώρες92
  • 2.1 Το καθεστώς της διαιτητικής ρήτρας σε διμερείς «ενδοενωσιακές» επενδυτικές συνθήκες (“intra-EU BITs”)92
  • 2.1.1 Το νομολογιακό πόρισμα της απόφασης “Achmea”- Επιβεβαίωση της αρχής της αυτονομίας της ενωσιακής έννομης τάξης και των αρχών του ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος92
  • 2.1.2 Ανάλυση των επιμέρους πτυχών-σκέψεων της απόφασης “Achmea”95
  • α) Υπαγωγή της διαφοράς μεταξύ κράτους μέλους και επενδυτή από διμερή «ενδοενωσιακή» επενδυτική συνθήκη (“intra-EU BITs”) στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 344 ΣΛΕΕ 95
  • α.1 Η θέση της “Achmea” 96
  • i. Το άρθρο 344 ΣΛΕΕ καλύπτει και διαφορά μεταξύ κράτους μέλους και επενδυτή απορρέουσα από διμερή «ενδοενωσιακή» συνθήκη (ΔΕΣ) 96
  • ii. Η αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης βασικό θεμέλιο της νομολογίας “Achmea” 98
  • iii. Ο σύνδεσμος της υπό κρίση διαφοράς με το ενωσιακό δίκαιο αναγκαία προϋπόθεση για υπαγωγή της διαφοράς στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 344 ΣΛΕΕ 100
  • α.2 Η νομολογία των διαιτητικών δικαστηρίων 103
  • β) Τα διαιτητικά δικαστήρια που συγκροτούνται δυνάμει των ενδοενωσιακών (και των επενδυτικών εν γένει) συνθηκών αποτελούν δικαστήρια κράτους μέλους, με την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ105
  • β.1 Κριτήρια της ενωσιακής νομολογίας για τον χαρακτηρισμό ενός οργάνου, ως δικαστηρίου, με την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, και η εφαρμογή τους στην περίπτωση των διαιτητικών δικαστηρίων των ενδοενωσιακών (και των επενδυτικών εν γένει) συνθηκών 106
  • β.2 Τα διαιτητικά δικαστήρια των ενδοενωσιακών (και των επενδυτικών εν γένει) συνθηκών δεν συνιστούν δικαστήρια «κράτους μέλους», κατά την έννοια του άρθρου 267 ΣΛΕΕ 112
  • γ) Οι αποφάσεις των διαιτητικών δικαστηρίων των ενδοενωσιακών (και των επενδυτικών εν γένει) συνθηκών δεν υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο εκ μέρους των τακτικών δικαστηρίων κράτους μέλους που να διασφαλίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα του ενωσιακού δικαίου 115
  • 2.1.3 Εύρος εφαρμογής και συνέπειες της “Achmea”119
  • α) Η “Achmea” καταλαμβάνει το σύνολο των “intra-EU” επενδυτικών διαιτησιών 119
  • β) Συνέπειες για τη διαιτητική επίλυση επενδυτικών διαφορών από “intra-EU” «επενδυτικές» συνθήκες120
  • 2.2 Διαιτητική ρήτρα σε “extra–EU” επενδυτικές συνθήκες: Ανάλογη εφαρμογή της “Achmea” 123
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ II128
  • Διαδικασία επίλυσης επενδυτικών διαφορών που προβλέπεται σε διεθνείς εμπορικές -επενδυτικές συνθήκες της Ένωσης ή της Ένωσης και των κρατών μελών με τρίτες χώρες και ενωσιακό δικαιοδοτικό σύστημα128
  • 1. Η επίδραση της αρχής της αυτονομίας του ενωσιακού δικαίου στο μηχανισμό επίλυσης επενδυτικών διαφορών των εν λόγω διεθνών συνθηκών 128
  • 2. Παραδείγματα μηχανισμών επίλυσης επενδυτικών διαφορών μεταξύ επενδυτών και κρατών μελών ή/και της Ένωσης από μικτές συνθήκες Ένωσης-κρατών μελών και τρίτων χωρών υπό το φως της αρχής της αυτονομίας της ενωσιακής έννομης τάξης135
  • 2.1 Διαιτητική ρήτρα του άρθρου 26 της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας 135
  • α) Πεδίο εφαρμογής της ρήτρας 135
  • β) Η συμβατότητα της διαιτητικής ρήτρας του άρθρου 26 του Χάρτη με τις αρχές του ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος 138
  • β.1 Διαιτητική επίλυση επενδυτικών διαφορών επενδυτών κράτους μέλους κατά άλλου κράτους μέλους ή/και κατά της Ένωσης 138
  • β.2 Διαιτητική επίλυση επενδυτικών διαφορών από τον Χάρτη Ενέργειας επενδυτών τρίτων κρατών κατά κρατών μελών ή/και της Ένωσης 143
  • 2.2 Σύστημα της ΣΟΕΣ- CETA για την επίλυση επενδυτικών διαφορών μεταξύ επενδυτών και κρατών μελών/Ε.Ε. και οι αρχές του ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος147
  • 2.2.1 Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του συστήματος επίλυσης διαφορών 147
  • 2.2.2 Ο μηχανισμός επίλυσης επενδυτικών διαφορών της ΣΟΕΣ και το δικαίωμα πρόσβασης σε ανεξάρτητο δικαστήριο κατά το άρθρο 47 του Χάρτη151
  • 2.2.3 Σεβασμός της αυτονομίας της ενωσιακής έννομης τάξης 153
  • α) Μηχανισμός επίλυσης επενδυτικών διαφορών της ΣΟΕΣ και σεβασμός της αποκλειστικής αρμοδιότητας του Δικαστηρίου για την οριστική ερμηνεία του δικαίου της Ε.Ε.154
  • β) Επί των συνεπειών του μηχανισμού επίλυσης των επενδυτικών διαφορών για τη λειτουργία των θεσμικών οργάνων της Ένωσης σύμφωνα με το συνταγματικό της πλαίσιο162
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ165
  • Ρήτρα διαιτητικής επίλυσης διεθνών επενδυτικών διαφορών που απορρέουν από ad hoc επενδυτικές συμφωνίες κράτους μέλους ή άλλων ελεγχόμενων από το κράτος φορέων με αλλοδαπούς επενδυτές165
  • 1. Η επίδραση της “Achmea” στη συμβατότητα με τις αρχές του ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος της διαιτητικής επίλυσης κατά τους κανόνες UNCITRAL διεθνών επενδυτικών διαφορών κράτους μέλους ή κρατικής οντότητας με αλλοδαπό επενδυτή που απορρέουν από ad hoc επενδυτικές συμφωνίες165
  • 2. Συμβατότητα με το ενωσιακό δίκαιο της υπαγωγής των διεθνών επενδυτικών διαφορών κράτους μέλους με αλλοδαπό επενδυτή που απορρέουν από ad hoc επενδυτική συμφωνία στη διαιτητική διαδικασία της Σύμβασης της Ουάσινγκτον 172
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV176
  • Το κύρος της διαιτητικής ρήτρας επίλυσης διεθνών επενδυτικών διαφορών υπό το φως θεμελιωδών ουσιαστικών διατάξεων και αρχών του ενωσιακού δικαίου176
  • 1. Διαιτητεύσιμο των διεθνών επενδυτικών διαφορών κράτους μέλους / επενδυτή που επισύρουν την εφαρμογή ενωσιακών κανόνων δημόσιας τάξης 176
  • 1.1 Επίδραση των ενωσιακών κανόνων του ανταγωνισμού στο διαιτητεύσιμο των διεθνών επενδυτικών διαφορών 178
  • 1.2 Επίδραση των ενωσιακών κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων στο διαιτητεύσιμο των διεθνών επενδυτικών διαφορών180
  • 2. Διαιτητική ρήτρα και αρχή της μη διάκρισης /της ίσης μεταχείρισης 182
  • 2.1 Ρήτρα διαιτησίας σε ενδοενωσιακές επενδυτικές συνθήκες και αρχή της μη διάκρισης, λόγω ιθαγένειας182
  • 2.2 Γενική αρχή της ίσης μεταχείρισης και διαιτητική ρήτρα επίλυσης επενδυτικών διαφορών σε Συμφωνίες Ε.Ε. ή/και κρατών μελών με τρίτες χώρες:Το παράδειγμα της ΣΟΕΣ190
  • Συμπέρασμα Δευτέρου Μέρους 193
  • ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ201
  • Επίδραση του ενωσιακού δικαίου στην επί της ουσίας κρίση του διαιτητικού δικαστηρίου201
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ I201
  • Επί της εξουσίας ή/και της υποχρέωσης του διαιτητικού δικαστηρίου να εφαρμόσει το ενωσιακό δίκαιο201
  • 1. Το ενωσιακό δίκαιο ως εφαρμοστέο δίκαιο στην υπό διαιτητική επίλυση διαφορά 201
  • 1.1 Το ενωσιακό δίκαιο εφαρμοστέο δίκαιο, δυνάμει της «επενδυτικής συνθήκης»201
  • 1.2 Το ενωσιακό δίκαιο εφαρμοστέο δίκαιο, δυνάμει της “lex arbitri”204
  • 1.3 Το ενωσιακό δίκαιο υποχρεωτικά εφαρμοστέο δίκαιο από τους διαιτητές ανεξάρτητα από τη βούληση των διαδίκων μερών Τα ισχύοντα επί διεθνούς εμπορικής διαιτησίας και η προσήκουσα προσέγγιση του ενωσιακού δικαίου 205
  • 2. Εξουσία (υποχρέωση) των διαιτητών για αυτεπάγγελτη εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων δημόσιας τάξης (ήτοι των κανόνων περί ανταγωνισμού και κρατικών ενισχύσεων)207
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ II211
  • Υποστηρικτικοί μηχανισμοί για τη διασφάλιση της ορθής ερμηνείας και εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου από το διαιτητικό δικαστήριο211
  • 1. Η συμμετοχή της Επιτροπής στη διαιτητική διαδικασία, ως “amicus curiae” 211
  • 2. Η οπτική του ενωσιακού δικαίου-Υπάρχει ενωσιακό πλαίσιο συνεργασίας των διαιτητικών δικαστηρίων με την Επιτροπή 215
  • 3. Δέσμευση του διαιτητικού δικαστηρίου από αποφάσεις της Επιτροπής216
  • 3.1 Δέσμευση από αποφάσεις εφαρμογής των άρθρων 101, 102 ΣΛΕΕ 216
  • 3.2 Δέσμευση από αποφάσεις στο πεδίο των κρατικών ενισχύσεων218
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ III226
  • Διαιτητική απόφαση επί διεθνών επενδυτικών διαφορών μεταξύ κράτους μέλους / Ε.Ε. και (αλλοδαπού) επενδυτή και ενωσιακή δημόσια τάξη226
  • 1. «Ενωσιακή δημόσια τάξη»226
  • 1.1 Έννοια και λειτουργία 226
  • 1.2 Η «ενωσιακή δημόσια τάξη», ως στοιχείο της «διεθνούς δημόσιας τάξης» στο πεδίο της διεθνούς εμπορικής διαιτησίας 227
  • 1.3 Κριτήρια οριοθέτησης της ενωσιακής δημόσιας τάξης, ως μέτρου ελέγχου της διαιτητικής απόφασης στο πεδίο της διεθνούς (εμπορικής) διαιτησίας (ή αντιστοίχως της επενδυτικής διαιτησίας με τους κανόνες UNCITRAL) 231
  • 1.4 Η εφαρμογή των ανωτέρω κριτηρίων στα άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ235
  • 1.4.1 Άρθρο 107 ΣΛΕΕ 235
  • 1.4.2 Άρθρο 108 παρ. 3 ΣΛΕΕ236
  • 2. Δικαστικός έλεγχος (σε διαδικασίες ακύρωσης, αναγνώρισης ή/και εκτέλεσης) των διαιτητικών αποφάσεων για παράβαση των ενωσιακών κανόνων περί ανταγωνισμού και κρατικών ενισχύσεων239
  • 2.1 Το «μέτρο» του δικαστικού ελέγχου κατά τη νομολογία “Eco Swiss” υπό το φως της γενικής αρχής της πλήρους αποτελεσματικότητας των ενωσιακών κανόνων δημόσιας τάξης239
  • 2.2 “Minimalist approach” vs “Maximalist approach”: Το προσήκον μέτρο δικαστικού ελέγχου των διαιτητικών αποφάσεων επί επενδυτικής φύσης διαφορών που επιλύονται με τους κανόνες UNCITRAL ή τους κανόνες της διεθνούς εμπορικής διαιτησίας 241
  • 2.2 “Minimalist approach” vs “Maximalist approach”: Το προσήκον μέτρο δικαστικού ελέγχου των διαιτητικών αποφάσεων επί επενδυτικής φύσης διαφορών που επιλύονται με τους κανόνες UNCITRAL ή τους κανόνες της διεθνούς εμπορικής διαιτησίας 241
  • 2.3 Η νομολογία περί της αντίθεσης στη δημόσια τάξη του “forum”, ως λόγου μη αναγνώρισης αλλοδαπής δικαστικής απόφασης, συνιστά πρόσφορο επιχείρημα υπέρ της “minimalist approach” 248
  • 2.4 Υπέρ της “maximalist approach” κατά τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής των ενωσιακών κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων250
  • 2.5 Η πλήρης αδυναμία δικαστικού ελέγχου αντιστρατεύεται τόσο τις αρχές του ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος, όσο και την αρχή της πλήρους αποτελεσματικότητας του ενωσιακού δικαίου252
  • ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV255
  • Η διαιτητική απόφαση που επιδικάζει αποζημίωση υπέρ επενδυτή σε βάρος κράτους μέλους και η συμμόρφωση με αυτήν ως όχημα κρατικής ενίσχυσης255
  • 1. Χαρακτηρισμός της συμμόρφωσης κράτους μέλους σε διαιτητική απόφαση που επιδικάζει αποζημίωση, ως κρατικής ενίσχυσης, με την έννοια του άρθρου 107 παρ. 1 ΣΛΕΕ 255
  • α) Η επιδικαζόμενη από διαιτητική απόφαση αποζημίωση συνιστά παροχή επιλεκτικού ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στον δικαιούχο αυτής 255
  • β) Το ζήτημα του καταλογισμού της επιδικαζόμενης αποζημίωσης (και της καταβολής της) στο οικείο κράτος μέλος260
  • γ) Η επιδικαζόμενη αποζημίωση συνιστά νόθευση του ανταγωνισμού και επηρεάζει τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές 268
  • 2. Η συμμόρφωση στη διαιτητική απόφαση συνιστά νέα ή υφιστάμενη κρατική ενίσχυση 268
  • 3. Το δεδικασμένο της διαιτητικής απόφασης αποκλείει τον έλεγχο από την Επιτροπή της επιδικαζόμενης αποζημίωσης ως κρατικής ενίσχυσης 273
  • Συμπέρασμα Τρίτου Μέρους 276
  • ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 279
  • Βιβλιογραφία285
  • Αλφαβητικο ευρετήριο303
  • 0
  • 0