Ε. Αντωνιάδου, Ο εκούσιος χαρακτήρας της εργοδοτικής παροχής ως αντικειμένου της αρχής της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων

ΔΙΚΑΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ & ΕΤΑΙΡΙΩΝ

Τεύχος 2/2019, Φεβρουάριος 2019

Νομοθεσία, Μελέτες και Νομολογία εμπορικού, οικονομικού, αστικού οικονομικού, εργατικού και φορολογικού δικαίου

Εκδίδεται από το 1995 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €140.00
ΝΠ €200.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Απαραίτητη προϋπόθεση εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων αποτελεί ο εκούσιος χαρακτήρας της παροχής που κατέβαλε ο εργοδότης σε ορισμένους εργαζομένους, εξαιρώντας αυθαίρετα άλλους που τελούν υπό όμοιες συνθήκες. Οικειοθελείς είναι δε οι παροχές εκείνες που χορηγεί ο εργοδότης με δική του πρωτοβουλία, είτε μονομερώς είτε λόγω συμβατικής δέσμευσης, και όχι προς εκπλήρωση νομικής υποχρέωσης. Ως εκ τούτου, υποχρεωτικές και όχι εκούσιες είναι οι παροχές που καταβάλλονται δυνάμει διάταξης νόμου ή ΣΣΕ/ΔΑ, με αποτέλεσμα να μην γεννάται αξίωση επέκτασης τους υπέρ των εργαζομένων που αδικαιολόγητα αποκλείστηκαν από την αρχική καταβολή. Αναφορικά με τις συμβατικές εργοδοτικές παροχές, γίνεται νομολογιακά δεκτό ότι αποτελούν οικειοθελείς παροχές υπαγόμενες στο πεδίο εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης. Στο ευρύτερο ζήτημα της σχέσης της τελευταίας με την συμβατική ελευθερία του εργοδότη, παρατηρείται ότι η σύγκρουση επιλύεται υπέρ της αρχής της ίσης μεταχείρισης, στη βάση μιας «πρακτικής εναρμόνισης» των αντιτιθέμενων συνταγματικών δικαιωμάτων και δεδομένων των περιορισμών που θέτει το Σύνταγμα στο άρθρο 5 παρ. 1. Αναγκαία είναι βέβαια η διαφύλαξη του πυρήνα της συμβατικής εργοδοτικής ελευθερίας. Κατόπιν τούτων, ορθώς συγκαταλέγονται στις οικειοθελείς παροχές και οι παροχές που συμφωνεί ο εργοδότης με ορισμένο ή ορισμένους μισθωτούς βάσει ατομικής συμφωνίας. Δριμεία κριτική έναντι της προσέγγισης αυτής ασκεί μεγάλο μέρος της θεωρίας του Εργατικού Δικαίου, που προτείνει την εφαρμογή της αρχής του άρθρου 22 παρ. 1β’ Συντ. μόνο στα εργοδοτικά μέτρα που έχουν γενικό και συλλογικό χαρακτήρα. Τέλος, όσον αφορά στην δυνατότητα παραίτησης του εργαζομένου από το δικαίωμα ίσης μεταχείρισης, επισημαίνεται ότι έγκυρη είναι μόνο η συμφωνία παραίτησης από συγκεκριμένη παροχή και όχι μία εκ των προτέρων γενική παραίτησή του.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.