Χ. Παμπούκης/Γ. Νικολαΐδης, Αναφορικά με την ισχύ της λύσης συμβάσεων ναύλωσης μεταξύ ελληνικών εταιριών με απόφαση δικαστηρίου της Νέας Υόρκης στο πλαίσιο συλλογικής διαδικασίας αφερεγγυότητας κατά το κεφάλαιο (chapter) 11 του Πτωχευτικού Κώδικα των Η.Π.Α. (γνωμ.)

ΔΙΚΑΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ & ΕΤΑΙΡΙΩΝ

Τεύχος 12/2020, Δεκέμβριος 2020

Νομοθεσία, Μελέτες και Νομολογία εμπορικού, οικονομικού, αστικού οικονομικού, εργατικού και φορολογικού δικαίου

Εκδίδεται από το 1995 - Μηνιαία έκδοση

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Σύμφωνα με το Ν 3858/2010 (που ενσωμάτωσε στην ελληνική έννομη τάξη τον πρότυπο νόμο της UNCITRAL για τη διασυνοριακή αφερεγγυότητα), αλλοδαπή εξωενωσιακή διαδικασία αφερεγγυότητας (που συνεπώς δεν εμπίπτει στον Κανονισμό Ε.Ε. 848/2015) και μέτρα ληφθέντα κατ’ αυτήν (όπως η διαδικασία και τα μέτρα κατά το κεφαλαίο 11 του Πτωχευτικού Κώδικα των ΗΠΑ, βάσει των οποίων διατάσσεται ή επιβεβαιώνεται η λύση αμιγώς «ελληνικών» συμβάσεων ναύλωσης) δεν αναπτύσσουν ισχύ στην Ελλάδα, αν η διαδικασία δεν αναγνωριστεί με απόφαση ελληνικού δικαστηρίου, υπό τους ειδικότερους όρους που θεσπίζει ο νόμος αυτός. Αν ζητηθεί η αναγνώριση αυτής της διαδικασίας, η αίτηση δεν θα γίνει δεκτή στην έκταση που ο οφειλέτης (που έχει υπαχθεί στην αλλοδαπή διαδικασία) δεν έχει το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του στις ΗΠΑ (κράτος εκκίνησης και διεξαγωγής της διαδικασίας) ούτε εγκατάσταση σε αυτήν με την έννοια του ως άνω νόμου. Αν δε ο οφειλέτης έχει μόνο τέτοια εγκατάσταση στις ΗΠΑ, η διαδικασία θα μπορούσε να αναγνωριστεί στην Ελλάδα μόνο ως μη κύρια, περίπτωση στην οποία τα ελληνικά δικαστήρια θα είχαν διακριτική ευχέρεια (άρθρο 21 Ν 3858/2010), εφαρμόζοντας το ελληνικό δίκαιο (και όχι το δίκαιο των ΗΠΑ), να διατάξουν τα μέτρα που θα έκριναν απαραίτητα κατά το ελληνικό δίκαιο (αφερεγγυότητας), όχι όμως για περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη εκτός των ΗΠΑ (πολύ δε περισσότερο για αμιγώς «ελληνικά» περιουσιακά στοιχεία) στην έκταση που τέτοια περιουσιακά στοιχεία δεν θα έπρεπε (κατά το ελληνικό δίκαιο και τις αντιλήψεις της ελληνικής έννομης τάξης) να έχουν συμπεριληφθεί στην αμερικανική διαδικασία (άρθρο 21 παρ. 3 σε συνδυασμό με 23 παρ. 2 Ν 3858/2010), και χωρίς να θίγονται τα συμφέροντα των πιστωτών ή οποιουδήποτε τρίτου. Όμοια ισχύουν καταρχήν και κατά το άρθρο 780 του ΚΠολΔ (που όμως δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Ν 3858/2010), με βάση και την προτεραιότητα του ενωσιακού δικαίου (Κανονισμός Ε.Ε. 848/2015) και τη σύμφωνη με το ενωσιακό δίκαιο ερμηνεία του εθνικού δικαίου.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.