ΣτΕ 326/2009 Τμ. Α΄ [Προστασία αρχαίων μνημείων - Περιορισμοί ιδιοκτησίας - Αποζημίωση - Σύνταγμα]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 4/2009, Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €90.00
ΝΠ €135.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Με τις διατάξεις του άρθρου 24 παρ. 1 και 6 του Συντάγματος καθιερώθηκε η προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος, η οποία περιλαμβάνει τη διατήρηση στο διηνεκές των πολιτιστικών στοιχείων και τη δυνατότητα επιβολής γενικών περιορισμών ή ιδιαιτέρων μέτρων για την αποφυγή οποιασδήποτε βλάβης, αλλοίωσης ή υποβάθμισης του περιβάλλοντος τα μνημεία χώρου. Οι περιορισμοί αυτοί δημιουργούν υποχρέωση αποζημίωσης του θιγομένου ιδιοκτήτη, εφ΄ όσον δεσμεύουν ουσιωδώς την ιδιοκτησία κατά τον προορισμό της χάριν προστασίας του πολιτιστικού περιβάλλοντος. Και ναι μεν προβλέπεται έκδοση ειδικού νόμου, ο οποίος θα καθορίσει τον τρόπο και το είδος της αποζημίωσης, αλλά και όταν δεν υπάρχει σχετική νομοθετική ρύθμιση, γεννάται ευθεία από το Σύνταγμα υποχρέωση της Διοικήσεως να εξασφαλίσει διηνεκώς την προστασία του μνημείου και παράλληλα, να αποζημιώσει τον πληττόμενο ιδιοκτήτη. Η διάταξη του άρθρου 91 του Ν 1892/1990, που προβλέπει τον καθορισμό ζωνών απόλυτης απαγόρευσης δόμησης ή υπό περιορισμούς δόμησης προς προστασία αρχαιολογικών χώρων, είναι σύμφωνη προς τη συνταγματική ρύθμιση της προστασίας του πολιτιστικού περιβάλλοντος, συνεπάγεται δε και περαιτέρω δυνατότητα επιβολής περιορισμών σε κάθε χρήση γης και στη γεωργική εκμετάλλευση, στο μέτρο που η εν λόγω εκμετάλλευση δύναται να βλάψει τα αρχαία. Εφ΄ όσον δε, συνεπεία των περιορισμών τούτων επέρχεται ματαίωση του πυρήνα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, παρέχεται στον θιγόμενο ιδιοκτήτη δικαίωμα αποζημίωσης. Ελλείψει ειδικής νομοθετικής ρυθμίσεως, η αξίωση αποζημίωσης γεννάται από την πάροδο ευλόγου χρόνου από την επιβολή του επαχθούς μέτρου, εφ΄ όσον ο ενδιαφερόμενος ιδιοκτήτης επιδιώξει με αίτησή του προς τη Διοίκηση ή ευθέως από το αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη. Ο ιδιοκτήτης ακινήτου, στο οποίο επιβλήθηκαν οι ως άνω δυσμενείς όροι, δικαιούται να απαιτήσει αποζημίωση για την απομείωση της αξίας του ακινήτου του λόγω του περιορισμού των δυνατοτήτων αξιοποίησης και εκμετάλλευσής του. Κατά τον προσδιορισμό της αποζημίωσης, τα δικαστήρια της ουσίας οφείλουν να λάβουν υπ΄ όψη τους την υφισταμένη κατά τον χρόνο επιβολής των περιορισμών δυνατότητα νόμιμης εκμετάλλευσης του επιδίκου ακινήτου και τούτο, διότι δικαίωμα αποζημίωσης αναγνωρίζεται μόνο για νομίμως υφιστάμενες χρήσεις του ακινήτου.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.