ΣτΕ 2059/2014 [Καταλογισμός δαπανών Δημοσίου από πετρελαϊκή ρύπανση στο Πρασονήσι Κυθήρων]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 4/2014, Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €90.00
ΝΠ €135.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθ. 12 Ν 743/1977, οι οποίες προστέθηκαν με τον Ν 2252/1994, δεν αποβλέπουν στην προστασία της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου και των ΟΤΑ ή στην ικανοποίηση ταμιευτικών αναγκών του Δημοσίου, αλλά θεσπίσθηκαν για την ικανοποίηση επιτακτικού και αμέσου σκοπού δημοσίου συμφέροντος, συνισταμένου στην αποτελεσματική αντιμετώπιση της ρύπανσης της θάλασσας από πετρελαιοειδή και στον περιορισμό των συνεπειών της με τη διάθεση προσωπικού και μέσων του Δημοσίου και των ΟΤΑ, για την προστασία του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας και της εθνικής οικονομίας. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθ. 12 Ν 743/1977 αποσκοπούν στην ικανοποίηση του αυτού σκοπού, για τον οποίο έχουν θεσπισθεί οι προβλεπόμενες στον νόμο ποινικές, διοικητικές και πειθαρχικές κυρώσεις σε περίπτωση ρύπανσης της θάλασσας. Ο δημόσιος σκοπός, προς εκπλήρωση του οποίου θεσπίσθηκαν οι διατάξεις του άρθ. 12 παρ. 2 Ν 743/1977, προκύπτει και από τη Διεθνή Σύμβαση του Λονδίνου του 1990 ως έκφανση της γενικής αρχής της διεθνούς νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία λειτουργεί συμπληρωματικά προς τις αρχές της πρόληψης και προφύλαξης. Η ικανοποίηση του ως άνω δημοσίου σκοπού επιδιώκεται με μέσα άσκησης δημόσιας εξουσίας, δοθέντος ότι με την πράξη της αρμόδιας Αρχής καταλογίζονται μονομερώς, σε βάρος των υπευθύνων προσώπων, οι δαπάνες του Δημοσίου και των ΟΤΑ για τον περιορισμό της θαλάσσιας ρύπανσης, η δε είσπραξη του καταλογισθέντος ποσού ενεργείται με τη διαγραφομένη στον νόμο ειδική διοικητική διαδικασία. Διαφορές από την αμφισβήτηση πράξεων εκδιδομένων κατ΄ άρθ. 12 παρ. 2 Ν 743/1977 (άρθ. 12 παρ. 2 ΠΔ 55/1998) αποτελούν διοικητικές διαφορές. Κατ΄ άρθ. 14 παρ. 10 Ν 743/1977 υπάγονται στη δικαιοδοσία των διοικητικών Πρωτοδικείων όλες οι διοικητικές διαφορές, που πηγάζουν από την εφαρμογή της νομοθεσίας περί προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος, με την καθιέρωση προσφυγής ουσίας κατά των πράξεων επιβολής προστίμου για παραβάσεις της νομοθεσίας αυτής. Ομοίως ανατίθεται στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, λόγω του ενιαίου της κρίσεως και της οικονομίας της δίκης, η επίλυση των διοικητικών διαφορών, από τη διατάραξη της αυτής εννόμου σχέσεως δημοσίου δικαίου, που αφορά την υποχρέωση προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος και σε περίπτωση ρύπανσης της θάλασσας με πετρελαιοειδή περιλαμβάνει επιβολή διοικητικών κυρώσεων και καταλογισμό με διοικητική πράξη των δαπανών του Δημοσίου και των ΟΤΑ σε βάρος των ευθυνομένων προσώπων.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.