ΣτΕ 2128/2014 [Μη καταβολή αποζημιώσεως για στέρηση χρήσεως ακινήτου εντός αρχ. χώρου Λίνδου]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 4/2014, Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €90.00
ΝΠ €135.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Οι περιορισμοί της ιδιοκτησίας χάριν προστασίας στοιχείων της πολιτιστικής κληρονομιάς, οι οποίοι ερείδονται αποκλειστικά στο άρθ. 24 Συντ., είναι δυνατόν να έχουν ευρύτερο περιεχόμενο από τους γενικούς περιορισμούς της ιδιοκτησίας του άρθ. 17 Συντ. και δημιουργούν υποχρέωση αποζημιώσεως του θιγομένου ιδιοκτήτη, όταν δεσμεύουν ουσιωδώς την ιδιοκτησία κατά τον προορισμό της χάριν προστασίας του πολιτιστικού περιβάλλοντος. Η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβαίνει την πλήρη αξία του ακινήτου, αφού η δυνατότητα έστω και περιορισμένης χρήσεως και καρπώσεώς του παραμένει στον θιγόμενο ιδιοκτήτη. Για τον προσδιορισμό του ύψους της αποζημιώσεως λαμβάνονται υπ΄ όψη ο προορισμός του ακινήτου, η δυνατότητα εκμεταλλεύσεως, οι νόμιμοι περιορισμοί δομήσεως κατά τον χρόνο κτήσεώς του και επιβολής των περιορισμών, τυχόν προηγούμενη βούληση του ιδιοκτήτη για εκμετάλλευση του ακινήτου και η συμπεριφορά της Διοικήσεως. Σε περίπτωση που δεν υφίσταται σχετική νομοθετική ρύθμιση, γεννάται ευθεία από το Σύνταγμα υποχρέωση της Διοικήσεως να εξασφαλίζει διηνεκώς την προστασία του μνημείου και παράλληλα, να αποζημιώνει τον θιγόμενο ιδιοκτήτη, η αξίωση του οποίου γεννάται μετά την πάροδο ευλόγου χρόνου από την επιβολή του επαχθούς μέτρου. Τα εκτός οικιστικών περιοχών ακίνητα, εφ΄ όσον δεν προστατεύονται πληρέστερα, όπως τα δάση ή οι αρχαιολογικοί χώροι, προορίζονται για γεωργική ή άλλη σχετική εκμετάλλευση, είναι δε δυνατόν να δομηθούν, εφ΄ όσον τούτο επιτρέπεται από τον νόμο, υπό αυστηρότερες προϋποθέσεις σε σχέση με τις προϋποθέσεις δομήσεως εντός οικιστικών περιοχών. Η θεμιτή επιδίωξη της προστασίας του πολιτιστικού περιβάλλοντος με επιβολή περιορισμών στη χρήση των ακινήτων δεν απαλλάσσει το Κράτος από την υποχρέωσή του να αποζημιώσει τον θιγόμενο ιδιοκτήτη, το ακίνητο του οποίου κατά τον χρόνο κτήσεώς του δεν υπέκειτο στους περιορισμούς αυτούς, για την ουσιώδη και υπερβαίνουσα το εκάστοτε προσήκον μέτρο στέρηση ορισμένων από τις νόμιμες χρήσεις, που προβλέπονταν για το ακίνητο αυτό πριν την επιβολή περιορισμών. Για τη διεκδίκηση αποζημιώσεως απαιτείται υποβολή αιτήματος από τον ενδιαφερόμενο ιδιοκτήτη, επί του οποίου αποφαίνεται ο Υπουργός Πολιτισμού ή άλλο όργανο, στο οποίο έχει μεταβιβασθεί η σχετική αρμοδιότητα, με πράξη εκδιδομένη ύστερα από γνώμη της οικείας Επιτροπής. Η απόφαση αυτή του Υπουργού αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, η οποία υπόκειται σε αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το όριο συνεκτικών παραδοσιακών οικισμών, σε περίπτωση που δεν υπάρχει εγκεκριμένο σχέδιο, καθορίζεται από την πλησιέστερη προς τον διαμορφωμένο παραδοσιακό πολεοδομικό ιστό του οικισμού γραμμή. Κατά την οριοθέτηση των προϋφισταμένων του έτους 1923 οικισμών χωρίς εγκεκριμένο σχέδιο πόλεως ή κατά την παρεμπίπτουσα, ειδικώς αιτιολογημένη κρίση, που εκφέρει η Διοίκηση ως προς τα όρια των εν λόγω οικισμών και τη θέση συγκεκριμένου ακινήτου σε σχέση με αυτά, όταν δεν υφίσταται έγκυρη οριοθέτηση, λαμβάνεται υποχρεωτικώς υπ΄ όψη η υφισταμένη το έτος 1923 πραγματική έκταση του οικισμού και όχι τυχόν μεταγενέστερες επεκτάσεις και αλλοιώσεις του.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.