ΣτΕ Ολ 520/2014 [Απαλλαγή από ΕΤΑΚ και έκτακτη εισφορά ακινήτων απαλλοτριωτέων λόγω ρυμοτομίας]

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΔΙΚΑΙΟ

Τεύχος 4/2014, Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος

Φυσικό Περιβάλλον - Ενέργεια - Χωροταξία - Πολεοδομία - Δόμηση - Δημόσια Έργα - Μνημεία

Εκδίδεται από το 1997 - Τριμηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €90.00
ΝΠ €135.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Ο χαρακτηρισμός, με ρυμοτομική πράξη, ακινήτου ως κοινοχρήστου χώρου και η συνακόλουθη αναγκαστική του απαλλοτρίωση, συνεπάγεται απαγόρευση της χρησιμοποιήσεώς του για διαφορετικό σκοπό, όπως η ανοικοδόμηση και εκτέλεση συναφών εργασιών. Ο περιορισμός αυτός της ιδιοκτησίας είναι θεμιτός, εφ΄ όσον δεν υπερβαίνει ορισμένα εύλογα χρονικά όρια, μετά την παρέλευση των οποίων επιβάλλεται η άρση του. Και μετά την αυτοδίκαιη άρση ρυμοτομικής απαλλοτριώσεως ή τη δικαστική κρίση ότι συντρέχει υποχρέωση άρσεως λόγω παρόδου ευλόγου χρόνου, το ακίνητο δεν καθίσταται εκ μόνου του λόγου τούτου οικοδομήσιμο, αλλ΄ η Διοίκηση, στο πλαίσιο της υποχρεώσεώς της για πολεοδομικό σχεδιασμό (άρθ. 24 Συντ.), οφείλει να επανέλθει και να κρίνει σχετικά, έχοντας δυνατότητα να δεσμεύσει εκ νέου τη συγκεκριμένη ιδιοκτησία, επανεπιβάλλοντας τη ρυμοτομική απαλλοτρίωσή της. Προκειμένου περί ακινήτων που έχουν απαλλοτριωθεί λόγω ρυμοτομίας χωρίς να έχει συντελεσθεί η απαλλοτρίωση, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν συντελεστές τέτοιοι που να αποδίδουν την πραγματική επίδραση που έχει η απαλλοτρίωση στην αξία τους κατά τον χρόνο της φορολογίας. Θα έπρεπε δε να ρυθμίζεται ιδιαιτέρως, με την πρόβλεψη μηδενικού συντελεστή και εξαίρεσης από τον φόρο, η περίπτωση κατά την οποία ρυμοτομική απαλλοτρίωση ακινήτου έχει καταστήσει αδύνατη την κατά προορισμόν χρήση και εκμετάλλευση ακινήτου για τον ιδιοκτήτη του, δεδομένου ότι η υπαγωγή ενός τέτοιου ακινήτου σε φόρο ακίνητης περιουσίας, όπως το ένδικο ενιαίο τέλος ακινήτων, θα συνιστούσε υπέρμετρη επιβάρυνση της ιδιοκτησίας, κατά παράβαση του άρθ. 17 Συντ. και του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και θα ερχόταν σε αντίθεση με το άρθ. 4 παρ. 5 Συντ., αφού η κυριότητα του ακινήτου, ως αντικειμένου του φόρου, δεν θ΄ αποτελούσε για τον ιδιοκτήτη ένδειξη αντίστοιχης φοροδοτικής ικανότητας, διασφαλίζοντας, όπως θα έπρεπε τη φορολόγησή του ανάλογα με τις δυνάμεις του. Είναι ανίσχυρη ως εκτός εξουσιοδοτήσεως τεθείσα η ΥΑ 1085787/888/0013/13.8.2008, με την οποία καθορίζεται αδιακρίτως για όλα τα ακίνητα, που έχουν κηρυχθεί απαλλοτριωτέα, ενιαίος συντελεστής 0,80 επί της αξίας τους, η δε εφαρμογή του ενιαίου αυτού συντελεστή αντί μηδενικού προβλέπεται και σε περιπτώσεις ακινήτων εντός σχεδίου, των οποίων η απαλλοτρίωση λόγω ρυμοτομίας έχει οδηγήσει σε αδυναμία χρήσης και εκμετάλλευσης κατά τον προορισμό τους, που είναι κατ΄ αρχήν η δόμηση. Επομένως, τα εν λόγω ακίνητα εξαιρούνται από το ενιαίο τέλος του Ν 3634/2008 ευθέως εκ του νόμου τούτου, η εξαίρεση δε αυτή καταλαμβάνει και την έκτακτη εισφορά του Ν 3808/2009, αφού και για την εισφορά αυτή εφαρμόζονται οι διατάξεις περί φορολογητέας αξίας, που ισχύουν για το ενιαίο τέλος.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.