ΣτΕ 185/2007 Τμ. Γ΄

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 8-9/2008, Αύγουστος-Σεπτέμβριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Κατά την έννοια του άρθρου 20 παρ. 1 και 2 του Συντ. σε συνδυασμό με το άρθρο 6 παρ. 3 της ΕΣΔΑ που κυρώθηκε με το ΝΔ 53/1974 (ΦΕΚ Α΄ 256), το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου κατά την πειθαρχική διαδικασία περιλαμβάνει και την ευχέρεια του εγκαλουμένου να ζητήσει την κατά τη διαδικασία ενώπιον των πειθαρχικών εν γένει συμβουλίων συμπαράσταση του πληρεξουσίου δικηγόρου του. Στις περιπτώσεις αυτές, η Διοίκηση οφείλει, σύμφωνα με την έννοια της πιο πάνω συνταγματικής διατάξεως, να ικανοποιήσει το αίτημά του αυτό, έστω και αν η ειδική εκάστοτε νομοθεσία δεν προβλέπει την τήρηση του ουσιώδους αυτού τύπου ή ρητά την αποκλείει (βλ. ΣτΕ Ολ 2152/2000). Με το άρθρο 10 παρ. 2 του Ν 2713/1999 (ΦΕΚ Α΄ 89/30.4.1999) ορίστηκε ότι: «Σε όλα τα στάδια της πειθαρχικής διαδικασίας ο εγκαλούμενος αστυνομικός δύναται να παρίσταται μετά συνηγόρου. Η διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 7 του Ν 2334/1995 (ΦΕΚ Α΄ 184) καταργείται». Όπως προκύπτει από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου ο εκκαλών παρέστη ενώπιόν του και απολογήθηκε χωρίς να υποβάλλει αίτημα παραστάσεώς του με πληρεξούσιο δικηγόρο. Ούτε εξάλλου τέτοιο δικαίωμα μνημονεύεται στην κλήση του Προέδρου του Δευτεροβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου προς τον εκκαλούντα, ενώ στην εν λόγω κλήση μνημονεύονται τα δικαιώματα του παραπεμπόμενου αστυνομικού που προβλέπονται από το άρθρο 40 του ΠΔ 22/1996. Το γεγονός όμως ότι το δικαίωμα του εγκαλούμενου αστυνομικού να παραστεί μετά συνηγόρου ενώπιον του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου δεν μνημονεύεται στην ως άνω κλήση του Προέδρου του Δευτεροβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου όπως μνημονεύονται τα άλλα δικαιώματα του παραπεμπόμενου αστυνομικού που προβλέπονται από το άρθρο 40 του ΠΔ 22/1996 δεν καθιστά την διαδικασία εκδόσεως της υπ’ αριθμ. …/1999 αποφάσεως του Δευτεροβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου μη νόμιμη δοθέντος ότι το δικαίωμα συμπαραστάσεως μετά πληρεξουσίου δικηγόρου ως στοιχείο του συνταγματικού δικαιώματος της προηγουμένης ακροάσεως προβλέπεται ευθέως από το άρθρο 20 παρ. 2 Συντ.και η άσκησή του δεν προϋποθέτει υπόμνησή του από τη Διοίκηση. Άλλωστε ο εκκαλών παρέστη αυτοπροσώπως τόσο ενώπιον του Πρωτοβαθμίου όσο και ενώπιον του Δευτεροβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου χωρίς να ζητήσει την συμπαράσταση πληρεξουσίου δικηγόρου. Δεν επικαλείται δε συγκεκριμένη διαδικαστική βλάβη εκ του ότι δεν παρέστη μετά πληρεξουσίου δικηγόρου ενώπιον του Δευτεροβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου. Τα αυτά κρίνασα και η εκκαλουμένη απόφαση, αν και με εν μέρει διαφορετική αιτιολογία, ορθώς έκρινε.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.