ΣτΕ 3630/2008 Τμ. Δ΄

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 4/2009, Απρίλιος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Ο αλλοδαπός που επιθυμεί την υπαγωγή του στο ειδικό προστατευτικό καθεστώς της Σύμβασης της Γενεύης περί της νομικής κατάστασης των προσφύγων, οφείλει να εκθέσει στη διοίκηση, με στοιχειώδη σαφήνεια, τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που του προκαλούν, κατά τρόπο αντικειμενικώς δικαιολογημένο, φόβο ατομικής δίωξης στη χώρα του. Κατά το άρθρο 1 παρ. 5 του ΠΔ 61/1999, ο αλλοδαπός που υποβάλλει σχετικό αίτημα δεν είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει, για την απόδειξη των ισχυρισμών του, τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, η διάταξη, όμως, αυτή δεν αίρει, πάντως, την υποχρέωση του ενδιαφερομένου να επικαλεστεί, έστω και χωρίς να προσκομίζει τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, εκ των οποίων να είναι δυνατόν να στοιχειοθετηθεί η συνδρομή των προϋποθέσεων υπαγωγής του στο ανωτέρω προστατευτικό καθεστώς. Στην περίπτωση δε που δεν έχουν υποβληθεί ουσιώδεις ισχυρισμοί αλλά, μεταξύ άλλων, γενικοί, αόριστοι ή προδήλως αβάσιμοι ισχυρισμοί ή έχει γίνει μεν επίκληση συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών, τα οποία, όμως, δεν στοιχειοθετούν λόγους υπαγωγής στο προστατευτικό καθεστώς της Σύμβασης της Γενεύης, δεν απαιτείται ειδικότερη αιτιολογία για την απόρριψη αιτήματος αναγνώρισης αλλοδαπού ως πρόσφυγα και παροχής ασύλου. Τα προβληθέντα ενώπιον της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Ασύλου, για τα «προβλήματα επιβίωσης» και την κατάσταση της υγείας του αιτούντος, δεν συνιστούν νόμιμο λόγο υπαγωγής του στο προστατευτικό καθεστώς του πρόσφυγα. Ωστόσο, σε περίπτωση οριστικής απόρριψης αιτήματος αλλοδαπού για την αναγνώρισή του ως πρόσφυγα, η αρμόδια διοικητική αρχή οφείλει, καταρχήν, πριν διατάξει την εντός ορισμένης προθεσμίας αναχώρησή του από τη χώρα, να ερευνήσει, ενόψει και των προβληθέντων κατά τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματος ασύλου ισχυρισμών, εάν συντρέχει νόμιμη περίπτωση χορήγησης άδειας παραμονής στον αλλοδαπό για ανθρωπιστικούς λόγους. Τέτοια είναι, κατά τα ρητώς προβλεπόμενα στο άρθρο 8 παρ. 2 του ΠΔ 61/1999, οι σοβαροί λόγοι υγείας του ιδίου ή μέλους της οικογένειάς του. Η κατά τις εν λόγω διατάξεις ως άνω χορήγηση άδειας παραμονής, εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της αρμόδιας αρχής, καθίσταται, όμως, υποχρεωτική για τη διοίκηση στην όλως εξαιρετική περίπτωση που η απομάκρυνση αλλοδαπού με ιδιαζόντως σοβαρά προβλήματα υγείας αντίκειται, ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων στο άρθρο 3 της Σύμβασης της Ρώμης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, ως «απάνθρωπη μεταχείριση».

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.