ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ (ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012)

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 11/2012, Νοέμβριος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ

Αναιρετικός έλεγχος απόφασης απορριπτικής ανακοπής ερημοδικίας. Αίτηση αναιρέσεως εφετειακής απόφασης, απορριπτικής ανακοπής ερημοδικίας, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 53 του ΠΔ 18/1989 περί απαραδέκτου, στην περίπτωση που η διαφορά που επιλύθηκε από το δικαστήριο της ουσίας ερήμην του αναιρεσείοντος έχει χρηματικό αντικείμενο, υπολειπόμενο του θεσπισθέντος με τις ίδιες διατάξεις κατωτάτου ορίου των 5.900 ευρώ. ΣτΕ 3337/2012 Τμ. Α΄ επταμ. (παρατ. Ν. Παπαθανασίου),

σελ. 1017.

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Απόφαση Επιτροπής Διαγωνισμού. Βαθμολόγηση τεχνικών προσφορών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση που το ένα μέλος της Επιτροπής, ακολουθώντας άλλα κριτήρια, βαθμολόγησε διαφορετικά τις προσφορές των συμμετεχόντων, ενώ τα υπόλοιπα μέλη προέβησαν σε βαθμολογία με άλλο ενιαίο κριτήριο, θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι η λήψη υπόψη της βαθμολογίας των πλειοψηφησάντων μελών φαίνεται να είναι νόμιμη. Επομένως, δεν πιθανολογείται σοβαρά η βασιμότητα των ισχυρισμών της αιτούσας, ότι η βαθμολογία θα έπρεπε να εξαχθεί με τη μέθοδο του μέσου όρου. ΣτΕ ΕΑ 638/2012,

σελ. 1013.

Δημόσιοι διαγωνισμοί παροχής υπηρεσιών. Συνυπολογισμός διοικητικού κόστους σε οικονομική προσφορά. Αιτιολογία. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, με την οποία απορρίφθηκε η προδικαστική προσφυγή της αιτούσας φαίνεται να είναι νόμιμη, δεδομένου ότι τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία για την παροχή διευκρινήσεων και η αποδοχή τους από τη Διοίκηση δεν φαίνεται να προσκρούει σε κάποια διάταξη της διακήρυξης και του άρθρου 52 του ΠΔ 60/2007, εκφεύγει δε από τον ακυρωτικό έλεγχό του η ουσιαστική εκτίμηση της κρίσης της διοίκησης. ΔΕφΑθ 787/2011 Τμ. ΙΒ΄ (σε συμβ.) Σχημ. ακυρ. διαδικασίας,

σελ. 1003 [Βλ. σχετικά και μελέτη Κ. Φινοκαλιώτη / Σ. Κυβέλου σε

σελ. 953].

Δημόσιοι διαγωνισμοί παροχής υπηρεσιών. Συνυπολογισμός διοικητικού κόστους σε οικονομική προσφορά. Βάρος επιχειρηματικού κινδύνου. Ο ισχυρισμός της αιτούσας ότι η προσφορά της παρεμβαίνουσας έπρεπε να απορριφθεί ως ζημιογόνος, καθόσον καθόρισε το συνολικό κόστος για το εργολαβικό της κέρδος, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το διοικητικό κόστος, σε ένα (1) ευρώ το μήνα, ποσό που δεν θεωρείται ως εύλογο και δεν καλύπτει τις νόμιμες δαπάνες του έργου, ενώ δημιουργεί και συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού, δεν πιθανολογείται σοβαρά ως βάσιμος γιατί η παρεμβαίνουσα στην προσφορά της διέλαβε όλα τα στοιχεία που απαιτούνται από το άρθρο 68 του Ν 3863/2010 και υπολόγισε και το εργολαβικό της κόστος. Η αιτούσα διαμόρφωσε την οικονομική της προσφορά κατά την ελεύθερη κρίση της, αναλαμβάνοντας και το βάρος του επιχειρηματικού κινδύνου κατά τη διαμόρφωση της τιμής της προσφοράς της, η οποία δεν παραβιάζει άνευ ετέρου τους κανόνες του ανταγωνισμού. ΔΕφΛαρ 19/2011 Τμ. Β΄ (σε συμβ.),

σελ. 1005 [Βλ. σχετικά και μελέτη Κ. Φινοκαλιώτη / Σ. Κυβέλου σε

σελ. 953].

Δημόσιοι διαγωνισμοί παροχής υπηρεσιών. Συνυπολογισμός διοικητικού κόστους σε οικονομική προσφορά. Ζημιογόνος εκτέλεση σύμβασης. Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη του ότι, εφόσον, με βάση τον επαναπροσδιορισμό από την Επιτροπή Ενστάσεων του ύψους του εργοδοτικού κόστους στο ποσό των 20.320,06 ευρώ μηνιαίως, απομένει από την προσφορά της παρεμβαίνουσας, ποσό 21,27 ευρώ, διαθέσιμο για το μηνιαίο διοικητικό - λειτουργικό της κόστος, το ύψος του οποίου δεν προσδιορίζεται στο νόμο, την οικεία συλλογική σύμβαση ή τη διακήρυξη, από κανένα δε στοιχείο του φακέλου δεν προκύπτει, ούτε από τα διδάγματα της κοινής πείρας μπορεί να συναχθεί, ότι το ενλόγω ποσό είναι ανεπαρκές για να καλύψει το πραγματικό για την παρεμβαίνουσα αυτό κόστος, ώστε να συνεπάγεται οπωσδήποτε τη ζημιογόνο εκτέλεση της σύμβασης, κρίνει ότι ο σχετικός λόγος της αιτούσας, ο οποίος, σύμφωνα με όσα αναφέρει στην αίτησή της, δεν εκτείνεται και στο εύλογο περιθώριο εργολαβικού κέρδους, δεν πιθανολογείται σοβαρώς ως βάσιμος. ΔΕφΘεσ 344/2012 Τμ. Β΄ μονομελές (διαδικ. ασφαλιστικών μέτρων),

σελ. 1002 [Βλ. σχετικά και μελέτη Κ. Φινοκαλιώτη / Σ. Κυβέλου σε

σελ. 953].

Διαγωνισμοί που εμπίπτουν στο Ν 2522/1997 ή Ν 3886/2010. Αρμοδιότητα επί εκκρεμών αιτήσεων ακυρώσεως. Οι εκκρεμείς την 31η.12.2010 αιτήσεις ακυρώσεως ανήκουν στην αρμοδιότητα των διοικητικών εφετείων, εάν πρόκειται περί διαγωνισμών που δεν εμπίπτουν, λόγω αντικειμένου ή ποσού, στο πεδίο εφαρμογής των οδηγιών 2004/17/ΕΚ (L 134) και 2004/18/ΕΚ (L 134) και των Ν 2522/1997 ή 3886/2010, ασχέτως της ιδιότητας του αιτούντος ως διαγωνιζόμενου ή τρίτου και των προβαλλομένων λόγων. Αντιθέτως, οι εκκρεμείς την 31η.12.2010 αιτήσεις ακυρώσεως, προκειμένου περί διαγωνισμών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των Ν 2522/1997 ή 3886/2010, από πλευράς αντικειμένου και προϋπολογισμού, ανήκουν στην αρμοδιότητα του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (αντίθ. μειοψ.). Παραπέμπεται η υπόθεση στην επταμελή σύνθεση. ΣτΕ 1887/2012 Τμ. Δ΄,

σελ. 1009.

Διακριτές συμβάσεις. Προσυμβατικό στάδιο. Καθ’ ύλην αρμοδιότητα εκδίκασης διαφορών. Στην περίπτωση, κατά την οποία διενεργείται κατόπιν κοινής προκήρυξης διαγωνισμός για την ανάθεση περισσότερων της μίας συμβάσεων, κάθε μία από τις οποίες αποτελεί διακριτό αντικείμενο της διαγωνιστικής διαδικασίας και έχει ιδιαίτερο προϋπολογισμό, το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι αρμόδιο μόνο κατ’ εξαίρεση για την εκδίκαση των ένδικων βοηθημάτων που τυχόν αφορούν σύμβαση ή συμβάσεις με προϋπολογισμό μεγαλύτερο των 15 εκ. ευρώ εκάστη, διατηρουμένης κατά τα λοιπά της αρμοδιότητας του διοικητικού εφετείου της αναθέτουσας αρχής. ΣτΕ 1904/2012 Τμ. Β΄,

σελ. 1011.

Έκταση ελέγχου δικαστή ασφαλιστικών μέτρων κατά τον Ν 3886/2010. Φύση και έκταση του ελέγχου του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων κατά το προσυμβατικό στάδιο. Εξουσία δικαστή ασφαλιστικών μέτρων να ελέγξει την εκδοθείσα κατά διακριτική ευχέρεια πράξη αποδοχής ασυνήθιστα χαμηλής προσφοράς συμμετέχουσας σε διαγωνισμό εταιρείας. Λόγος βασίμου της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Νομ. Συμβολές, Ε. Πρεβεδούρου,

σελ. 960.

Ο χρόνος διενέργειας ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ο χρόνος διενέργειας του ελέγχου στην πρακτική του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η νομοθετική εξέλιξη και η αντιμετώπιση του ζητήματος από την νομολογία. Ο χρόνος σύναψης της δημόσιας σύμβασης σύμφωνα με το δίκαιο των δημόσιων συμβάσεων και τις δογματικές κατευθύνσεις του αστικού δικαίου. Το κρίσιμο ζήτημα της επιλογής αναδόχου με την έκδοση και κοινοποίηση της κατακυρωτικής απόφασης. Νομ. Συμβολές Α. Τσιρωνάς,

σελ. 967.

Παράβολο αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Για το παραδεκτό της άσκησης της αιτήσεως αυτής πρέπει να κατατεθεί, μέχρι την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως, παράβολο, το ύψος του οποίου ανέρχεται σε ποσοστό 1% της προϋπολογισθείσας αξίας, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ. Για την είσπραξη του παραβόλου, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί τις 50.000 ευρώ, εκδίδεται αποκλειστικά διπλότυπο είσπραξης από τις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες, υπέρ του Ταμείου Χρηματοδοτήσεως Δικαστικών Κτηρίων (ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ.) και υπέρ του Δημοσίου, σε ποσοστό 60% και 40% του συνολικού ύψους αντιστοίχως, το οποίο καταμερίζεται σε δύο αντίστοιχα ΚΑΕ. Σε περίπτωση ολικής ή μερικής αποδοχής της αιτήσεως το δικαστήριο διατάσσει την απόδοσή του στον αιτούντα. Επικ. Νομοθεσία,

σελ. 1044.

Προδικαστική προσφυγή άρθρ. 4 Ν 3886/2010. Μη υποβολή υπεύθυνης δήλωσης σε διαγωνισμό. Συρροή ενδίκων βοηθημάτων προδικαστικής προσφυγής του άρθρου 4 του Ν 3886/2010 και της ειδικής διοικητικής προσφυγής του άρθρου 227 του Ν 3852/2010 (Καλλικράτης). Υπερίσχυση του άρθρου 4 παρ. 6 του Ν 3886/2010. Δεν απαιτείται η προηγούμενη άσκηση της διοικητικής προσφυγής για το παραδεκτό της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων. H αιτούσα κοινοπραξία δεν υπέβαλε την υπεύθυνη δήλωση που προβλέπεται στην επίδικη διακήρυξη ούτε για την ίδια ως διαγωνιζόμενη, ώστε να δεσμεύεται αυτή για την καταβολή της αμοιβής των μελετητών αλλά ούτε και τα συνεργαζόμενα μελετητικά γραφεία ώστε να μη μπορούν να στραφούν για την αμοιβή τους κατά της αναθέτουσας αρχής, με συνέπεια η μη υποβολή της να αποτελεί λόγο αποκλεισμού της από το διαγωνισμό κατά τη διακήρυξη αυτή. ΔΕφΑθ 62/2012 Τμ. ΙΒ΄ (σε συμβ.) Σχημ. ακυρ. διαδικασίας (παρατ. Ζ. Τσοροβά),

σελ. 1005.

Το ζήτημα του διοικητικού κόστους για τη διαμόρφωση οικονομικής προσφοράς συμμετέχοντος σε δημόσιο διαγωνισμό παροχής υπηρεσιών υπό το πρίσμα της διασφάλισης της ουσιαστικής νομιμότητας και της ισοτιμίας των διαγωνιζομένων. Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται το ζήτημα του συνυπολογισμού του διοικητικού-λειτουργικού κόστους κατά τη διαμόρφωση οικονομικής προσφοράς συμμετέχοντος σε δημόσιο διαγωνισμό παροχής υπηρεσιών. Ειδικότερα, παρουσιάζονται κατά πρώτον οι αναφορές του νομοθέτη στο ζήτημα καθώς και η αξιολόγηση από τη διοίκηση των οικονομικών προσφορών στις οποίες εκτός του εργοδοτικού κόστους, συνυπολογίζεται και ελάχιστο ή μηδαμινό διοικητικό κόστος, λόγω του οποίου η προσφορά μπορεί να θεωρηθεί «ασυνήθιστα χαμηλή». Κατόπιν εξετάζεται η αντιμετώπιση του ζητήματος από τη νομολογία, ενώ σε ειδικότερο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι οριακές περιπτώσεις των αποφάσεων ΔΕΑ 787/2011, ΔΕΘ 344/2012 και ΔΕφΛαρ 19/2011, όπου κρίθηκε ότι ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων αδυνατεί να ελέγξει τη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης κατά το σκέλος αποδοχής προσφορών που συνυπολογίζουν μηδενικό κατ’ ουσίαν διοικητικό κόστος. Νομ. Συμβολές, Κ. Φινοκαλιώτης / Σ. Κυβέλος,

σελ. 953.

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

Βατοπέδι. Διάκριση διοικητικών από ιδιωτικές διαφορές. Καθιέρωση με τον ΑΝ 1539/1938 «Περί προστασίας των δημοσίων κτημάτων» (ΦΕΚ Α΄ 488) ενιαίου συστήματος επιλύσεως των αμφισβητήσεων που προκύπτουν μεταξύ Δημοσίου και τρίτων ως προς την κυριότητα τούτου ή εκείνων επί ακινήτων, η περί των οποίων τελική κρίση πάντως ανήκει στα πολιτικά δικαστήρια. Θέσπιση ειδικής διοικητικής διαδικασίας, ως προϋπόθεσης παραδεκτού για την έγερση ενώπιον του πολιτικού δικαστηρίου αναγνωριστικής ή διεκδικητικής αγωγής κατά του Δημοσίου, η οποία αποβλέπει στην εξώδικη επίλυση των διαφορών και στην αποφυγή δημιουργίας ασκόπων δικών. ΣτΕ Ολ 3776/2012 (παρατ. Τ. Προυσανίδης),

σελ. 995.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

Διαγωνισμοί που εμπίπτουν στο Ν 2522/1997 ή Ν 3886/2010.Αρμοδιότητα επί εκκρεμών αιτήσεων ακυρώσεως. Οι εκκρεμείς την 31ή.12.2010 αιτήσεις ακυρώσεως ανήκουν στην αρμοδιότητα των διοικητικών εφετείων, εάν πρόκειται περί διαγωνισμών που δεν εμπίπτουν, λόγω αντικειμένου ή ποσού, στο πεδίο εφαρμογής των οδηγιών 2004/17/ΕΚ (L 134) και 2004/18/ΕΚ (L 134) και των Ν 2522/1997 ή 3886/2010, ασχέτως της ιδιότητας του αιτούντος ως διαγωνιζόμενου ή τρίτου και των προβαλλομένων λόγων. Αντιθέτως, οι εκκρεμείς την 31η.12.2010 αιτήσεις ακυρώσεως, προκειμένου περί διαγωνισμών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των Ν 2522/1997 ή 3886/2010, από πλευράς αντικειμένου και προϋπολογισμού, ανήκουν στην αρμοδιότητα του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (αντίθ. μειοψ.). Παραπέμπεται η υπόθεση στην επταμελή σύνθεση. ΣτΕ 1887/2012 Τμ. Δ΄,

σελ. 1009.

Διακριτές συμβάσεις. Προσυμβατικό στάδιο. Καθ’ ύλην αρμοδιότητα εκδίκασης διαφορών. Στην περίπτωση, κατά την οποία διενεργείται κατόπιν κοινής προκήρυξης διαγωνισμός για την ανάθεση περισσότερων της μίας συμβάσεων, κάθε μία από τις οποίες αποτελεί διακριτό αντικείμενο της διαγωνιστικής διαδικασίας και έχει ιδιαίτερο προϋπολογισμό, το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι αρμόδιο μόνο κατ’ εξαίρεση για την εκδίκαση των ένδικων βοηθημάτων που τυχόν αφορούν σύμβαση ή συμβάσεις με προϋπολογισμό μεγαλύτερο των 15 εκ. ευρώ εκάστη, διατηρουμένης κατά τα λοιπά της αρμοδιότητας του διοικητικού εφετείου της αναθέτουσας αρχής. ΣτΕ 1904/2012 Τμ. Β΄,

σελ. 1011.

Προθεσμία προσφυγής στις φορολογικές και τελωνειακές διαφορές. Τροποποίηση άρθρου 66 Ν 2717/1999 (ΚΔΔ). Στις φορολογικές και τελωνειακές διαφορές εν γένει η προσφυγή ασκείται εντός τριάντα (30) ημερών και η προθεσμία για την άσκησή της αρχίζει όπως ορίζεται στην προηγούμενη παράγραφο. Ειδικώς στις περιπτώσεις της παρ. 2 του άρθρου 64 η προθεσμία είναι ενενήντα (90) ημέρες από την έκδοση ή την κατά νόμο δημοσίευση της πράξης ή τη συντέλεση της παράλειψης. Επικ. Νομοθεσία,

σελ. 1044.

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ (βλ. και ΟΤΑ)

Συντάξεις. Τα νομοσχέδια για τις συντάξεις πρέπει να είναι ειδικά. Δεν επιτρέπεται επί ποινή ακυρότητας η αναγραφή άσχετων διατάξεων. Με τις συνεχείς μειώσεις στις συντάξεις χωρίς να τηρείται η αναλογία του μισθού ενέργειας του υπαλλήλου και του ποσοστού, επί του οποίου κανονίζεται η σύνταξη αλλοιώνεται το συνταξιοδοτικό σύστημα. Η μονομερής και διαρκής επιβάρυνση της κατηγορίας των μισθωτών και των συνταξιούχων έναντι άλλων ομάδων πολιτών που φοροδιαφεύγουν δημιουργεί άνιση μεταχείριση των διοικουμένων που έρχονται σε αντίθεση με τις διατάξεις του Συντάγματος, αλλά και του άρθρου 25 παρ. 4 αυτού. Η επαναλαμβανόμενη μείωση των συντάξεων οδηγεί σε επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων. Πρακτικά της 3ης Ειδικής Συνεδρίασης της Ολομέλειας του ΕλΣυν της 30ής Οκτωβρίου 2012,

σελ. 1030.

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (ΟΤΑ)

Παραχώρηση σε ιδιώτες του δικαιώματος εκμετάλλευσης
δημόσιας υπηρεσίας. Παράνομη στάθμευση. Έως την έκδοση του αναφερόμενου στην παρ. 5 του άρθρου 223 KΔΚ ΠΔ/τος, με το οποίο θα καθορίζονται ειδικώς οι όροι, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία της κατ’ άρθρο 223 παρ. 4 παραχώρησης από ΟΤΑ του δικαιώματος εκμετάλλευσης δημόσιας υπηρεσίας, όπως, εν προκειμένω, της υπηρεσίας διαχείρισης της στάθμευσης αυτοκινήτων και ελέγχου παράνομης στάθμευσης, είναι δυνατή η κάλυψη του σχετικού νομοθετικού κενού με αναλογική εφαρμογή των κρίσιμων κατά περίπτωση κοινοτικών ή και εθνικών διατάξεων περί αναθέσεως δημόσιας υπηρεσίας. ΕλΣυν 2/2012 Τμ. Μείζονος σύνθεσης (παρατ. Χ. Διβάνη),

σελ. 1024.

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή αιτουμένων άσυλο. Tο κράτος μέλος, στο οποίο υποβάλλεται αίτηση ασύλου, υποχρεούται να παρέχει τις κατ’ ελάχιστο όριο συνθήκες υποδοχής για τους αιτουμένους άσυλο που προβλέπει η οδηγία 2003/09 ακόμη και στον αιτούμενο άσυλο, για τον οποίο αποφασίζει, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 343/2003, να απευθύνει αίτημα αναδοχής ή εκ νέου αναλήψεώς του σε άλλο κράτος-μέλος, το οποίο θεωρεί αρμόδιο να εξετάσει την αίτησή του. ΔΕΕ υπόθ. C-179/11, απόφ. της 27.9.2012 (τέταρτο τμήμα) (παρατ. Δ. Χοτούρας),

σελ. 1034.

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Βακούφια κατά το Ισλαμικό δίκαιο. Βιβλιοπαρουσίαση Χ. Χρυσανθάκη στο έργο του Κυριάκου Θ. Νικολάου-Πατραγά «Ο θεσμός των βακουφίων κατά το Ισλαμικόν δίκαιον» στη σειρά ISLAMICA ARABICA ET TURCICA - IX (Edit. Prοf. Dr Ioannis Mazis),

σελ. 1048.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Περιορισμοί στο επάγγελμα του δικηγόρου. Ο επίμαχος σχετικός περιορισμός, σύμφωνα με τον οποίο αποκλείεται η εγγραφή πτυχιούχου νομικού τμήματος ελληνικού ή αλλοδαπού πανεπιστημίου στο βιβλίο ασκουμένων του οικείου συλλόγου μετά την πάροδο έξι μηνών από την απόκτηση του πτυχίου, δεν παρίσταται εμφανώς πρόσφορος για την εξυπηρέτηση του επιδιωκόμενου νομοθετικού σκοπού, δηλαδή του σκοπού της διασφάλισης εισόδου στην δικηγορία προσώπων με επιστημονική κατάρτιση. Οι διατάξεις των άρθρων 4 και 5 παρ. 1 του Κώδικα Δικηγόρων, αντίκεινται στην αρχή της αναλογικότητας σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 του Συντ., με την οποία προστατεύεται και η επαγγελματική ελευθερία. Μειοψ. Παραπέμπεται στην Ολομέλεια.ΣτΕ 1384/2012 Τμ. Γ΄ επταμ. (παρατ. Β. Κόκοτα),

σελ. 989.

Συνταγματικότητα απόλυτης απαγόρευσης καπνίσματος στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Προσωπική και οικονομική ελευθερία. Δικαίωμα στην επιχειρηματική ή επαγγελματική δραστηριότητα. Συνταγματική αρχή της αναλογικότητας. Το μέτρο στηριζόμενο και στη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 3 Συντ. δεν αντίκειται στο άρθρο 5 παρ. 1 Συντ. και συνιστά θεμιτό περιορισμό της επαγγελματικής ελευθερίας. Δικαιολογείται δε και από την ανάγκη προστασίας της μη περαιτέρω επιβαρύνσεως του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης των πολιτών έτσι όπως κατοχυρώνεται από τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 5 Συντ. από την οποία συνάγεται ευθεία υποχρέωση του κράτους για τη λήψη θετικών μέτρων προστασίας της υγείας των πολιτών. ΣτΕ 4171/2012 Τμ. Δ΄ επταμ. (παρατ. Σπ. Βλαχόπουλος, Τ. Προυσανίδης),

σελ. 980.

ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Συντάξεις. Τα νομοσχέδια για τις συντάξεις πρέπει να είναι ειδικά. Δεν επιτρέπεται επί ποινή ακυρότητας η αναγραφή άσχετων διατάξεων. Με τις συνεχείς μειώσεις στις συντάξεις χωρίς να τηρείται η αναλογία του μισθού ενέργειας του υπαλλήλου και του ποσοστού, επί του οποίου κανονίζεται η σύνταξη αλλοιώνεται το συνταξιοδοτικό σύστημα. Η μονομερής και διαρκής επιβάρυνση της κατηγορίας των μισθωτών και των συνταξιούχων έναντι άλλων ομάδων πολιτών που φοροδιαφεύγουν δημιουργεί άνιση μεταχείριση των διοικουμένων που έρχονται σε αντίθεση με τις διατάξεις του Συντάγματος, αλλά και του άρθρου 25 παρ. 4 αυτού. Η επαναλαμβανόμενη μείωση των συντάξεων οδηγεί σε επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων. Πρακτικά της 3ης Ειδικής Συνεδρίασης της Ολομέλειας του ΕλΣυν της 30ής Οκτωβρίου 2012,

σελ. 1030.