ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ (Μαρτίου-Απριλίου 2014)

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 3-4/2014, Μάρτιος-Απρίλιος

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΕΔ

Ευρωεκλογές. Η νομολογία του ΑΕΔ (1982-2010),

σελ. 336.

ΑΕΙ

Διαδικασία ορισμού Αναπληρωτών Πρυτάνεως και όρια της αντίστοιχης εξουσίας του Συμβουλίου Ιδρύματος (γνωμ.). Η προσθήκη/τροποποίηση εκ μέρους του Συμβουλίου του Ιδρύματος στο πλαίσιο της διαδικασίας έγκρισης της πράξης του Πρύτανη περί ορισμού Αναπληρωτών του και περί εξειδικεύσεως των αρμοδιοτήτων και εκχωρήσεως δικαιώματος υπογραφής στους Αναπληρωτές του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αντίκειται στο Ν 4009/2011 και ειδικότερα στη διάταξη της παρ. 17 του άρθρου 8 του ως άνω νόμου. Νομ. Συμβολές Ν. Κλαμαρής,

σελ. 193.

ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ

Ανανέωση άδειας διαμονής. Προϋποθέσεις. Η πρόβλεψη της ΚΥΑ 15055/546/10.8.2011 ότι από 25.8.2011 για την ανανέωση της άδειας διαμονής των ασφαλισμένων υπηκόων τρίτων χωρών στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αυτοί θα πρέπει, ανεξάρτητα από τον αριθμό ημερών τεκμηριωμένης αποχής που μπορούν να δικαιολογήσουν για τη συμπλήρωση του κατ’ ελάχιστο απαιτούμενου αριθμού των 120 ετησίως ή 240 ανά διετία, να έχουν εκπληρώσει ασφαλιστικές υποχρεώσεις πραγματοποιώντας οπωσδήποτε 50 ημέρες ασφάλισης το έτος δεν πλήττει εδραιωμένη πεποίθηση των διαμενόντων με σκοπό την εξαρτημένη εργασία, ότι θα συνεχίσουν να ανανεώνουν την άδειά τους χωρίς τη συνδρομή προϋπόθεσης που προβλέπεται στον τυπικό νόμο, η οποία (πεποίθηση) χρήζει προστασίας σύμφωνα με την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. ΔΠρΘεσ 14/2014 Τμ. Δ΄ τριμελές,

σελ. 315.

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΔΕΕ)

Υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της δίκης. Χάρτης θεμελιωδών δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, εν προκειμένω, η διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, όσον αφορά τις επίμαχες υποθέσεις, η οποία ήταν σχεδόν 5 έτη και 9 μήνες, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από καμία από τις ιδιαίτερες περιστάσεις των υποθέσεων αυτών. Ειδικότερα, ούτε η περιπλοκότητα των διαφορών, ούτε η συμπεριφορά των διαδίκων, ούτε η ιδιαιτερότητα των διαδικασιών δικαιολογεί την υπερβολική τους διάρκεια. Το Δικαστήριο συμπεραίνει ότι κατά τις διαδικασίες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσεβλήθη το δικαίωμα που απονέμει στους διαδίκους ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για εκδίκαση της υποθέσεως τους εντός ευλόγου προθεσμίας. Αποφάσεις στις C-40/12, C-50/12, C-58/12 (παρατ. Ε. Πρεβεδούρου),

σελ. 372.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αίτηση αναστολής εκτέλεσης των καταλογιστικών πράξεων των φορολογικών αρχών. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζεται αρχικά το νομοθετικό πλαίσιο που ρυθμίζει την αίτηση αναστολής εκτέλεσης των καταλογιστικών πράξεων των φορολογικών αρχών μετά την ψήφιση του Ν 3900/2010 και των νόμων που ψηφίστηκαν μετά από αυτόν έως σήμερα, ενώ σε επόμενα κεφάλαια ακολουθεί ερμηνεία των σχετικών διατάξεων και εκτενής περιπτωσιολογία ως προς τους λόγους θεμελίωσης του αιτήματος της αίτησης αναστολής εκτέλεσης. Νομ. Συμβολές Οδ. Σπαχής,

σελ. 218.

Καταβλητέο παράβολο. Διαφορές από πρόστιμα. Τυχερά παίγνια. Ως εκ του χρόνου δημοσίευσης της εκκαλούμενης απόφασης (22.6.2010) εφαρμοστέα εν προκειμένω, ως προς το οφειλόμενο παράβολο, είναι η παρ. 3 του άρθρου 277 ΚΔΔ, όπως είχε τροποποιηθεί με την παρ. 2 του άρθρου 35 Ν 3659/2008. Η διάταξη όμως αυτή με την οποία δεν ετίθετο ανώτατο όριο ως προς το ποσό του καταβλητέου αναλογικού παραβόλου (οροφή), αλλά ορίζονταν ότι αν το παράβολο υπερβαίνει το ποσό των 3000 ευρώ, το δικαστήριο καταλογίζει με την απόφασή του το επιπλέον τυχόν οφειλόμενο, αντιβαίνει στο άρθρο 20 παρ. 1 Συντ. και είναι ανεφάρμοστη. Εφαρμοστέα επί της προκείμενης διαφοράς είναι η νέα πάγια ρύθμιση της παρ. 2 του άρθρου 277 ΚΔΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 45 παρ. 1 Ν 3900/2010, που προβλέπει για την έφεση παράβολο 150 ευρώ. (μειοψ.). ΔΕφΠειρ 232/2014 Τμ. Ζ τριμ. (παρατ. Γ. Κουκούτσης),

σελ. 276.

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Η φύση των εκλογικών διαφορών και η απόδειξη κατά τον ΚΔΔ. Ο έλεγχος του κύρους των δημοτικών εκλογών από τα διοικητικά δικαστήρια. Νομ. Συμβολές Ν. Σοϊλεντάκης,

σελ. 209.

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Διαχειριστικός έλεγχος των ΝΠΙΔ που δεν έχουν υπαχθεί με διάταξη νόμου στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ο διαχειριστικός έλεγχος των ΝΠΙΔ, που δεν έχουν υπαχθεί με ειδική διάταξη νόμου στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο οποίος δεν αφορά μόνο στη διαπίστωση ή μη του σύννομου της διαχείρισης αλλά εκτείνεται και στην έκδοση καταλογιστικής πράξης προϋποθέτει τη διαχείριση από τα νομικά αυτά πρόσωπα δημοσίου χρήματος με τη μορφή επιχορηγήσεων για την εκπλήρωση δημόσιου σκοπού. Η διαχείριση από το νομικό πρόσωπο-λήπτη της επιχορήγησης δημοσίου χρήματος προσδίδει σ’ αυτό την ιδιότητα του δημοσίου υπολόγου, ο οποίος υποχρεούται δια των υπευθύνων οργάνων του σε απόδοση λογαριασμού για τη διαχείρισή της (ΕλΣυν Ολ 1039/1995). Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός ΝΠΙΔ. Λειτουργεί ως σωματείο κοινωφελούς σκοπού. Διαθέτει ίδιους πόρους που προέρχονται από δωρεές, ετήσιες συνδρομές των μελών του, έσοδα από εκμετάλλευση των περιουσιακών του στοιχείων που αποτελούν την ιδιωτική του περιουσία, η διοίκηση και διαχείριση της οποίας γίνεται κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας ενώ δεν συνιστά δημόσιο χρήμα παρά μόνο κατά το μέρος που αφορά στην εκάστοτε δοθείσα κρατική επιχορήγηση, η διαχείριση της οποίας δημιουργεί υποχρέωση λογοδοσίας στα όργανα αυτού. (αντίθ.μειοψ.) Πρακτικά 3ης Γεν. Συν. ΕλΣυν Ολ/29.1.2014 (Θέμα Β΄),

σελ. 331.

Ειδικό Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού για την απασχόληση ανέργων ηλικίας 55-64 ετών. Επέκταση της διαδικασίας πρόσληψης που προβλέπεται στην ΠΥΣ 33/2006 σε όλους τους φορείς του άρθρου 14 παρ. 1 του Ν 2190/1994 στους οποίους περιλαμβάνονται και οι κοινωφελείς επιχειρήσεις των ΟΤΑ με στόχο τον έλεγχο των διαδικασιών πρόσληψης και της συνακόλουθης δημοσιονομικής επιβάρυνσης των φορέων αυτών. Η τήρηση της διαδικασίας της προηγούμενης έγκρισης της ΠΥΣ 33/2006 σε όλους τους φορείς της παρ.1 του άρθρου 14 του Ν 2190/1994 (από το Γενικό Γραμματέα της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης στην περίπτωση των επιχειρήσεων των ΟΤΑ) επιβάλλεται, ανεξαρτήτως του συστήματος πρόσληψης ή του είδους της εργασιακής σχέσης, εξαιρέσεις δε από τη διαδικασία αυτή είναι μόνο οι ρητά και περιοριστικά αναφερόμενες περιπτώσεις της παρ. 20α του άρθρου ένατου του Ν 4075/2012. (αντίθ. μειοψ.) Ελ Συν. Πράξη 101/2014, Κλιμάκιο στο VII Τμήμα,

σελ. 327.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΕΔΔΑ)

Το νέο άρθρο 47 του Εσωτερικού κανονισμού του ΕΔΔΑ. Με την πρόσφατη τροποποίησή του, το άρθρο 47 του Εσωτερικού κανονισμού του ΕΔΔΑ προβλέπει αυστηρότερες προϋποθέσεις σχετικά με την πληρότητα του εντύπου της ατομικής προσφυγής. Σκοπός της τροποποίησης είναι η διευκόλυνση του έργου της γραμματείας του Δικαστηρίου και η σύντμηση του χρόνου για την επεξεργασία των προσφυγών. Παρά το γεγονός ότι οι νέες προϋποθέσεις δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως υπερβολικές, είναι γεγονός ότι η ερμηνεία τους θα πρέπει να συντελεστεί με πνεύμα ευθυδικίας από το ΕΔΔΑ. Διάλογος με το Διεθνές Περιβάλλον Π. Βογιατζής / Ν. Σανσονέτης,

σελ. 354.

ΚΕΔΕ

Αντισυνταγματικότητα διατάξεων ΚΕΔΕ. Κοινοποίηση κατασχετηρίου εγγράφου. Σε περίπτωση κατασχέσεως εις χείρας τρίτων απαιτήσεως οφειλέτου του Δημοσίου, δεν απαιτείται η κοινοποίηση στον τελευταίο του κατασχετηρίου εγγράφου (άρθρο 30 ΝΔ 356/1974). Η διάταξη αυτή είναι ανίσχυρη ως αντικείμενη στην διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, διότι η παράλειψη αυτή έχει ως συνέπεια ο οφειλέτης να μη λαμβάνει γνώση ή να λαμβάνει καθυστερημένα γνώση της εις βάρος του επισπευδομένης αναγκαστικής εκτελέσεως, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικώς προ της ολοκληρώσεως της εκτελεστικής διαδικασίας, λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα είτε για την ακύρωση είτε για την αναστολή της πράξεως εκτελέσεως. Παραπέμπει στην επταμελή. ΣτΕ 366/2014 Τμ. Στ΄ (παρατ. Σ. Κυβέλος),

σελ. 290.

Συμψηφισμός απαιτήσεων. Εκχώρηση και παρακράτηση. Το δημόσιο συμφέρον που επιδιώκεται με τις διατάξεις των Ν 1882/1990 και Ν 2065/1992, το οποίο ανάγεται ευθέως στη διασφάλιση της δημοσιονομικής σταθερότητας της χώρας και της βιωσιμότητας του εθνικού κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, δικαιολογεί, κατ’ αρχήν, την παρακράτηση απαιτήσεων που χορηγήθηκαν σε τρίτα πρόσωπα για την εξόφληση όχι μόνον των δικών τους οφειλών προς το Δημόσιο και το ΙΚΑ, αλλά και των οφειλών των προσώπων που τους μεταβίβασαν τις σχετικές απαιτήσεις - το μέτρο αυτό που είναι πρόσφορο και αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου με τις διατάξεις σκοπού δεν διαταράσσει την δίκαιη ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων του γενικού συμφέροντος και των απαιτήσεων για την προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων των εκδοχέων και δεν αντίκειται στο άρθρο 1 παρ. 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. ΣτΕ 3765/2013 Τμ. Α΄,

σελ. 294.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Αναγνώριση κυριότητας ελληνικού δημοσίου σε εδαφική έκταση
της νήσου Θήρας. Η διαδοχή του ελληνικού δημοσίου στο τουρκικό δεν έθιξε τα εμπράγματα δικαιώματα των ιδιωτών, τα οποία είχαν αποκτηθεί επί των ακινήτων καθαρής ιδιοκτησίας και τα δικαιώματα εξουσίασης, τα οποία είχαν αποκτηθεί επί των δημοσίων γαιών σύμφωνα με το Οθωμανικό δίκαιο. Λόγοι ιστορικής ιδιαιτερότητας διαμόρφωσαν ιδιαίτερο νομικό και ιδιοκτησιακό καθεστώς στις Κυκλάδες. ΑΠ Ολ 1/2013 (παρατ. Χρ. Πουλάκος),

σελ. 322.

ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Αυθαίρετη δόμηση. Αναστολή επιβολής κυρώσεων. Με τις ρυθμίσεις του άρθρου 24 του Ν 4014/2011, ανεξαρτήτως αν αναφέρονται σε αναστολή επιβολής των κυρώσεων που προβλέπονται από τις παγίως ισχύουσες γενικές διατάξεις για την αυθαίρετη δόμηση και όχι σε νομιμοποίηση ή σε εξαίρεση από την κατεδάφιση, επιτρέπεται κατ’ ουσίαν η επί μακρόν διατήρηση κατασκευών και χρήσεων που παραβιάζουν τις εκάστοτε ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις, η αναστολή δε αυτή έχει εφαρμογή και σε κατασκευές μεταγενέστερες του Ν 1337/1983. Οι ως άνω ρυθμίσεις έχουν ως συνέπεια να ανατρέπεται, και σε κάθε περίπτωση να νοθεύεται, ο επιβαλλόμενος από το άρθρο 24 του Συντ. ορθολογικός πολεοδομικός σχεδιασμός, και να επέρχεται αλλοίωση της λειτουργικότητας των οικισμών και επιδείνωση των όρων διαβιώσεως των κατοίκων, (ειδικ. γνώμ.). ΣτΕ Ολ 1118/2014,

σελ. 266.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Συμψηφισμός πληρωμών και εισπράξεων μεταξύ διακριτών λογαριασμών της ΛΑΓΗΕ ΑΕ. Αναστέλλεται εν μέρει η εκτέλεση της υπ’ αριθμ. 285/2013 απόφασης της ΡΑΕ, με την οποία θεσπίσθηκε «προσωρινός» μηχανισμός καλύψεως του ελλείμματος συναλλαγών, με τον επιμερισμό των πληρωμών (καθυστερήσεων πληρωμών) στους Παραγωγούς, με χρονική βάση αναφοράς τον ημερολογιακό μήνα, ως προς το κεφάλαιό της που αφορά τον επιμερισμό του ελλείμματος του λογαριασμού Ημερήσιου Ενεργειακού Προγραμματισμού (ΗΕΠ) και επάγεται υποχρέωση της ΔΕΗ να καταβάλει ποσόν 96.646.339,30 ευρώ. Τούτο, καθόσον αφορά το 50% του ως άνω ποσού και ως προς το κεφάλαιό της που αφορά τον συμψηφισμό των πληρωμών και εισπράξεων μεταξύ των διακριτών λογαριασμών που τηρεί η ΛΑΓΗΕ ΑΕ, καθ’ ο μέρος επάγεται υποχρέωση της ΔΕΗ να καταβάλει το ποσό που αντιστοιχεί σε συμψηφισμούς που είχαν διενεργηθεί πριν από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης πράξης. ΣτΕ ΕΑ 62/2014 (παρατ. Π. Παπαρρηγοπούλου-Πεχλιβανίδη),

σελ. 301.

Τιμολόγηση φαρμάκων. Αναστέλλεται η εκτέλεση α) της οικ. 3457/14.01.2014 αποφάσεως του Υπουργού Υγείας «Ρύθμιση θεμάτων τιμολόγησης φαρμάκων», κατά το μέρος που με την παρ. 1 του άρθρου 16 αυτής παρέχεται εξουσιοδότηση στον Πρόεδρο του ΕΟΠΥΥ να καθορίζει όριο συνταγογραφήσεως για το έτος 2014 ανά ιατρό που συνταγογραφεί για τον ΕΟΠΥΥ και β) της 433/01.07.2014 αποφάσεως του Προέδρου του ΕΟΠΥΥ, με την οποία θεσπίστηκε το ανωτέρω όριο, διότι η προσβαλλόμενη ρύθμιση καθιερώσεως του μηνιαίου ορίου 80% δύναται να οδηγήσει σε υποβιβασμό του επιπέδου παροχής των υπηρεσιών υγείας προς τους πολίτες, ενόψει της αδυναμίας των ιατρών, οι οποίοι συμπληρώνουν το θεσπιζόμενο από τη ρύθμιση αυτή όριο, να προβαίνουν στην ενδεικνυόμενη, κατά τις επιταγές της επιστήμης, συνταγογράφηση και στην ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας των ασθενών τους. ΣτΕ ΕΑ 59/2014,

σελ. 309.

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Νομολογιακό χρονικό,

σελ. 382.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Αίτηση αναστολής εκτέλεσης των καταλογιστικών πράξεων των φορολογικών αρχών. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζεται αρχικά το νομοθετικό πλαίσιο που ρυθμίζει την αίτηση αναστολής εκτέλεσης των καταλογιστικών πράξεων των φορολογικών αρχών μετά την ψήφιση του Ν 3900/2010 και των νόμων που ψηφίστηκαν μετά από αυτόν έως σήμερα, ενώ σε επόμενα κεφάλαια ακολουθεί ερμηνεία των σχετικών διατάξεων και εκτενής περιπτωσιολογία ως προς τους λόγους θεμελίωσης του αιτήματος της αίτησης αναστολής εκτέλεσης. Νομ. Συμβολές Οδ. Σπαχής,

σελ. 218.

Η διττή ουσία του εθνοκρατικού Συντάγματος. Η μελέτη αναδεικνύει την ουσία του εθνοκρατικού συντάγματος, αναδεικνύοντας μία διττή φύση της. Το Σύνταγμα, τη στιγμή της γέννησής του, κατοχύρωσε την όψη του ως Δήλωση Κυριαρχίας. Ως τέτοια, προσλαμβάνει και διατηρεί τις προδιαγραφές διαχρονικής υποχρεωτικής εφαρμογής του, ως υπονοούμενο και πάντα παρόν και επαληθευόμενο «είναι», διαχωριζόμενο από έναν οποιονδήποτε απλό νόμο. Ταυτοχρόνως όμως, το Σύνταγμα, ενσωματώνοντας εκ γενετής την παραπάνω όψη ως Δήλωσης Κυριαρχίας, καθίσταται, γι’ αυτό το λόγο, εξαρχής και πάντα, Κυρίαρχη Δήλωση (το «φαίνεσθαι» του Συντάγματος). Διάλογος με το Διεθνές Περιβάλλον Ε. Πουρνάρας,

σελ. 359.

Ομολογιούχοι. Δημόσιο χρέος. Αρχή ισότητας. Περιουσιακή απώλεια. Υπό τη μεταβολή των οικονομικών συνθηκών, η οποία αιφνιδίασε και έφερε την Ελληνική Δημοκρατία σε κατάσταση αδυναμίας να εκπληρώνει εμπροθέσμως και στο ακέραιο όλες τις οικονομικής φύσεως υποχρεώσεις της, ήτοι προ του κινδύνου της στάσης πληρωμών και της κατάρρευσης της εθνικής οικονομίας, η επιδίωξη, με τις διατάξεις του άρθρου πρώτου του Ν 4050/2012, μιας επαναδιαπραγμάτευσης μέρους του δημοσίου χρέους [ήτοι, του οφειλόμενου στον Ιδιωτικό Τομέα (Private Sector) χρέους] δεν αντιβαίνει στα άρθρα 5 και 25 παρ. 1 του Συντ. και στις αρχές του Συντάγματος, του ενωσιακού δικαίου και της ΕΣΔΑ. ΣτΕ Ολ 1116/2014,

σελ. 231.

Πολύτεκνοι. Διευκολύνσεις στην πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αντισυνταγματικότητα. Αντιβαίνει στις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας ο καθορισμός των πρόσθετων θέσεων για τα μέλη των πολύτεκνων οικογενειών. Το άρθρο 2 παρ. 2 γ΄ περ. ii αα΄ του Ν 2525/1995 το οποίο εισήγαγε παρέκκλιση από το γενικό σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με την πρόβλεψη της σύστασης θέσεων, οι οποίες καταλαμβάνονται μόνο από υποψήφιους που έχουν την ιδιότητα του μέλους πολύτεκνης οικογένειας, αντίκειται στις αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας σύμφωνα με τις οποίες επιβάλλεται η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με κριτήρια αμιγώς ακαδημαϊκά, ήτοι βάσει των ικανοτήτων και δεξιοτήτων των υποψηφίων, διότι η ιδιότητα του μέλους πολύτεκνης οικογένειας δεν συνδέεται με ικανότητες ή δεξιότητες του υποψηφίου και δεν αποτελεί κριτήριο που πληροί τις ως άνω προϋποθέσεις. ΣτΕ Ολ 988/2014,

σελ. 258.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Οι διοικητικές κυρώσεις για παραβάσεις της φορολογικής νομοθεσίας υπό το καθεστώς του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Η συμβολή παρουσιάζει το πλαίσιο των κυρώσεων λόγω παραβίασης της φορολογικής νομοθεσίας του ΚΦΔιαδ. Προηγείται μια γενική σύγκριση μεταξύ Ν 2523/1997 και Ν 4174/2013, ακολουθεί η παρουσίαση των επιμέρους κυρώσεων του ΚΦΔιαδ. Η συμβολή ολοκληρώνεται με ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με την εισαγωγή ενός ενιαίου Κώδικα για την επιβολή μεταξύ άλλων, διοικητικών φορολογικών κυρώσεων. Νομ. Συμβολές Π. Πανταζόπουλος,

σελ. 223.

Μέτρα άρθρου 14 του Ν 2523/1997. Ενδικοφανής προσφυγή. Η αίτηση για άρση των μέτρων του άρθρου 14 του Ν 2523/1997, ακόμη και αν δεν προβλέπεται πλέον προθεσμία για την άσκησή της έχει χαρακτήρα ενδικοφανούς προσφυγής, διότι επιτρέπει στον Υπουργό Οικονομικών να προβεί στην κατά το νόμο και την ουσία επανεξέταση της υπόθεσης, η δε απόφασή του, ανεξαρτήτως έκβασης της υπόθεσης, υπόκειται σε προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου. Επιπλέον, τα εν λόγω μέτρα δεν έχουν γνήσιο κυρωτικό χαρακτήρα, εφόσον δε δεν είναι δυσανάλογα προς τον σκοπό τους (ήτοι την εξασφάλιση της διατήρησης των περιουσιακών στοιχείων του παραβάτη) περιορίζουν θεμιτά την οικονομική και επαγγελματική ελευθερία του φορολογουμένου, χωρίς να παραβιάζεται η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. ΔΕφΠειρ 830/2014 Τμ. Ζ΄ τριμελές,

σελ. 286.