ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 4-5/2018, Απρίλιος - Μάϊος 2018

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ

Αφαίρεση από τον ΟΑΣΘ του παραχωρηθέντος προνομίου αποκλειστικής εκτέλεσης του αστικού συγκοινωνιακού έργου. Ο αποκλεισμός του ακυρωτικού ελέγχου των πράξεων της νομοθετικής λειτουργίας ισχύει και στην περίπτωση του τυπικού απλώς νόμου, δηλαδή στην περίπτωση κατά την οποία ο νόμος δεν θεσπίζει γενικούς κανόνες δικαίου, αλλά εισάγει ατομικές ρυθμίσεις, μη κωλυόμενος σε τούτο από το Σύνταγμα. Δικαιοδοσία πολιτικών δικαστηρίων. Πράξη, κατά το μέρος που ορίζει τα, κατά την κρίση των αρμόδιων υπουργών, κατάλληλα πρόσωπα να διοικήσουν τον ΟΑΣΘ και θέτει τον οργανισμό αυτό σε εκκαθάριση, δεν συνιστά άσκηση κατά νόμο διοικητικής αρμοδιότητας οργάνου κατ’ ενάσκηση δημόσιας εξουσίας, αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο της οργάνωσης και δράσης νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου. ΣτΕ Ολ 870/2018,

σελ. 385.

Εξελίξεις στην αίτηση ακυρώσεως υπό το πρίσμα του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αρχή της δικονομικής αυτονομίας δεν αποδυναμώνει την ενοποιητική διάσταση του δικαίου της Ένωσης, στο πεδίο, ιδίως, του θεμελιώδους δικαιώματος δικαστικής προστασίας. Το αποδεικνύει η πρόσφατη συζήτηση γύρω από την αίτηση ακυρώσεως, το κλασικό διαπλαστικό ένδικο βοήθημα της διοικητικής δίκης. Παρά τις σημαντικές διαφορές στα δύο δικονομικά μοντέλα της Ευρώπης, το γερμανικό και το γαλλικό, οι επιταγές της αποτελεσματικής έννομης προστασίας, όπως απορρέουν από το δίκαιο της Ένωσης και την ΕΣΔΑ, παρακινούν τις έννομες τάξεις στην επανεξέταση θεμελιωδών προσεγγίσεών τους. Η ανάδειξη κοινών χαρακτηριστικών ενόψει ενίσχυσης της δικαστικής προστασίας συνεπάγεται αλληλεπιδράσεις και συμβάλλει στη σύγκλιση των εθνικών δικονομικών συστημάτων. Νομικές Συμβολές Ε. Πρεβεδούρου,

σελ. 289.

Η διάταξη του άρθρου 32 παρ. 3 του ΠΔ 18/1989 δεν εφαρμόζεται, όταν η παύση ισχύος της προσβαλλόμενης κανονιστικής πράξης οφείλεται σε μεταγενέστερη διάταξη τυπικού νόμου που ρυθμίζει, πλέον, το ζήτημα. Κατ’ αρχήν, έρευνα της συνταγματικότητας της νέας ρύθμισης μόνον ως προς το επιτρεπτό της επέμβασης στην εκκρεμή διαφορά και όχι και ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενό της. Μόνο το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας δεν στοιχειοθετεί ιδιαίτερο έννομο συμφέρον για τη συνέχιση της δίκης, κατά το άρθρο 32 παρ. 2 του ΠΔ 18/1989. Προσβολή ΚΥΑ για το καθεστώς διακίνησης πετρελαιοειδών προϊόντων, που μέρος των ρυθμίσεών της καταλαμβάνεται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 41 του Ν 4313/2014, για την κατάργηση κάθε περιορισμού στις συμφωνίες επί των κομίστρων οδικών εμπορευματικών μεταφορών. ΣτΕ 70/2018 Τμ. Δ΄ επταμ. (παρατ. Ε. Παυλίδου),

σελ. 370.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ

Επίκαιρα ζητήματα προστασίας της δημόσιας υγείας. Forum, Στ. Χριστοφορίδου,

σελ. 485.

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Αποδοχή προδικαστικής προσφυγής. Η ΑΕΠΠ δεν μπορεί να προσθέσει τον όρο στη διακήρυξη ή να θεωρήσει τον όρο αυτό αναδρομικώς γεγραμμένο και συμπεριληφθέντα στη διακήρυξη και, περαιτέρω, να διατάξει την εξακολούθηση της διαγωνιστικής διαδικασίας με βάση το ούτως αναμορφωθέν κατά την διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας κανονιστικό πλαίσιο της διενέργειάς της. Toύτο ισχύει ακόμα και όταν πρόκειται για επαναδιακήρυξη διαγωνισμού και ο επίμαχος όρος περιλαμβανόταν στην αρχική διακήρυξη, η οποία, όμως, ακυρώθηκε από την ΑΕΠΠ, ως προς το αντίστοιχο σκέλος της, με συνέπεια η αναθέτουσα αρχή, συμμορφούμενη προς την πράξη της ΑΕΠΠ, να ανακαλέσει/ακυρώσει τη διακήρυξη, στο σύνολό της, και να ματαιώσει το διαγωνισμό, όπως καταρχήν οφείλει και, ακολούθως, να προβεί στη δημοσίευση νέας διακήρυξης, που δεν περιέχει τον ακυρωθέντα όρο. ΣτΕ ΕΑ 54/2018 (παρατ. Π. Ξυλάκη),

σελ. 418.

ΔΙΚΑΣΤΕΣ

Απειλείται η δικαστική ανεξαρτησία; Το παρόν κείμενο πραγματεύεται το ζήτημα της δικαστικής ανεξαρτησίας. Για τη διερεύνηση της προβληματικής αυτής πραγματοποιείται ανάλυση, η οποία διαρθρώνεται σε τρεις άξονες: 1. ερευνάται από που εκπορεύεται μια απειλή για τη δικαστική ανεξαρτησία, 2. εάν η απειλή αυτή είναι ικανή να χειραγωγήσει ή έστω να επηρεάσει την ανεξαρτησία του δικαστικού λειτουργού και 3. ποια είναι η θεραπεία μίας τέτοιας παθογένειας. Νομικές Συμβολές, Γ. Αποστολάκης,

σελ. 316.

Ζητήματα δικαστικής ανεξαρτησίας. Σκοπός του παρόντος έργου είναι η ανάλυση ορισμένων ζητημάτων που, είτε διαχρονικά είτε συγκυριακά, δημιουργούν τριγμούς και ρωγμές στη θεμελιακή αρχή της δικαστικής ανεξαρτησίας. Νομικές Συμβολές, Β. Ανδρουλάκης,

σελ. 319.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Μετά την έκδοση της πράξης της τριμελούς Επιτροπής του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν 3900/2010, με την οποία γίνεται δεκτό το σχετικό αίτημα του διαδίκου και αποφασίζεται η εκδίκαση του ένδικου βοηθήματος από το Συμβούλιο της Επικρατείας, δεν χωρεί παραίτηση από το αίτημα αυτό, δεδομένου ότι η αποδοχή του εν λόγω αιτήματος χωρεί, προεχόντως, για λόγους δημόσιου συμφέροντος και όχι κυρίως χάριν του διαδίκου που το υπέβαλε, η αναγνώριση δε τέτοιας δυνατότητας παραίτησης θα συνεπαγόταν κατάργηση της πράξης της Επιτροπής και επάνοδο της υπόθεσης στο αρχικώς και κατά τις πάγιες διατάξεις αρμόδιο δικαστήριο με μόνη τη (μεταβληθείσα) βούληση του διαδίκου (αντιθ. μειοψ.) ΣτΕ Ολ 759/2018 (παρατ. Σ. Κυβέλος, Αικ. Ιωσηφίδου),

σελ. 426.

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Δικαίωμα σύνταξης τυφλών υπαλλήλων. Δεν γίνεται διάκριση στο νόμο ως προς τον χρόνο κατά τον οποίο αυτοί έχασαν την όρασή τους και οι ευεργετικές διατάξεις αφορούν τόσο αυτούς που εισήλθαν στην υπηρεσία τυφλοί όσο και τους επιγενόμενους τυφλούς. Αντίθ. Μειοψ. Έσφαλε το αρμόδιο Τμήμα που δέχθηκε ότι ο σύζυγος της αναιρεσείουσας λόγω της επιγενόμενης τυφλότητάς του δεν μπορεί να υπαχθεί στο ρυθμιστικό πεδίο των ευεργετικών ρυθμίσεων του άρθρου 1 παρ. 1 περ. α΄εδ. πρώτο του άρθρου 15 παρ. 7 του ΣΚ. ΕλΣυν Ολ 1886/2017,

σελ. 467.

Κώλυμα υπογραφής σχεδίου σύμβασης προμήθειας. Κριτήρια για την κατακύρωση μιας δημόσιας προμήθειας. Αρχή της μειοδοσίας. Παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 20 του ΠΔ 118/2007, αφού το οριζόμενο με τη διακήρυξη κριτήριο κατακύρωσης της χαμηλότερης προσφερόμενης τιμής δεν συνδέεται πραγματικά αλλά μόνον κατ’ επίφαση με το αντικείμενο του διαγωνισμού. Το γεγονός ότι στο έντυπο της οικονομικής προσφοράς ζητείται η υποβολή δύο πρόσθετων τιμών (σταθερές προσαυξήσεις επί της τιμής Premium) που αφορούν το μεν, στην μεταφορά του καυσίμου είτε μέσω του υπάρχοντος αγωγού για τις παραδόσεις που θα λάβουν χώρα στη Βόρεια Ελλάδα, το δε, με δεξαμενόπλοια που θα μισθωθούν από την ανάδοχο, για όσες μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας (π.χ. Νησιά) δεν είναι δυνατή η διακίνηση αυτού μέσω του αγωγού, δεν αλλοιώνει το κριτήριο κατακύρωσης της προμήθειας, ούτε μεταλλάσσει το αντικείμενο του διαγωνισμού, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνει η προσβαλλόμενη πράξη, αφού σε κάθε περίπτωση, η κατακύρωση θα γίνει στον υποψήφιο που υποβάλλει συνολικά τη χαμηλότερη προσφορά. ΕλΣυν 2392/2016 Τμ. VΙ (παρατ. Ι. Κίτσος),

σελ. 452.

ΟΓΑ. Χρόνος παραγραφής αξιώσεων. Ο ΟΓΑ έχει αποσυνδεθεί από το Λογιστικό των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και με τις διατάξεις του Ν 4169/1961 έχουν παρασχεθεί σε αυτόν όλα τα δικαστικά, διοικητικά και δικονομικά προνόμια του Δημοσίου μεταξύ των οποίων και τα ουσιαστικά προνόμια εκείνα δηλαδή που σχετίζονται με ζητήματα ουσιαστικού δικαίου μεταξύ των οποίων και εκείνο του χρόνου παραγραφής των αξιώσεων των συνταξιούχων, πρώην τακτικών υπαλλήλων του, έναντι αυτού που ρυθμίζεται από τις διατάξεις των άρθρων 90 παρ. 5 και 91 του Ν 2362/1995. ΕλΣυν Ολ 1372/2017,

σελ. 470.

Υποβολή προδικαστικού ερωτήματος. Ζημία από μη αναπροσαρμογή σύνταξης. Προδικαστικό ερώτημα ενώπιον της Ολομέλειας του ΕλΣυν. Κατά το άρθρο 108Α παρ. 2 του ΠΔ 1225/1981 σχετικά με τη δικονομική αντιμετώπιση αγωγής αποζημίωσης κατ’ άρθρο 105 ΕισΝΑΚ για τη ζημία που υπέστη συνταξιούχος στρατιωτικός από την αναπροσαρμογή της σύνταξής του με βάση τις μισθολογικές προαγωγές των άρθρων 5 και 6 του Ν 2838/2000 όπως αντικαταστάθηκε εν μέρει από το άρθρο 37 του Ν 3016/2002 για το χρονικό διάστημα εκείνο για το οποίο η σωρευόμενη στο αυτό δικόγραφο έφεση γίνεται δεκτή και αναπροσαρμόζει τη σύνταξή του. ΕλΣυν Ολ 484/2018,

σελ. 460.

ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ

Καταβολή μειωμένου, κατά σαράντα (40) ευρώ, μηνιαίου επιδόματος θέσης στους προϊσταμένους των τμημάτων της Ιατρικής και Νοσηλευτικής υπηρεσίας των νοσοκομείων εν σχέσει προς τους λοιπούς προϊστάμενους τμημάτων του δημόσιου τομέα. Η εξαίρεση των προϊσταμένων τμημάτων της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας των νοσοκομείων από την ως άνω γενική ρύθμιση του άρθρου 16 παρ. 1 περ. α΄ υποπερ. αζ΄ του Ν 4354/2015 δεν παρίσταται δικαιολογημένη, ενόψει και των αναφερόμενων στην αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, κατά την οποία το σύστημα αμοιβών που θεσπίζεται με το νόμο αυτό υπόκειται μεταξύ άλλων στις αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας, που κατοχυρώνονται με τη μισθολογική εξέλιξη, ανάλογα με τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα του υπαλλήλου, καθώς και με την προσωπική του απόδοση, δηλαδή την προσωπική του αξία και ικανότητα, που αποτιμάται για κάθε πρόσωπο με ίσους όρους, σε συνάρτηση με το επίπεδο θέσης ευθύνης που κατέχει, τις συγκεκριμένες συνθήκες εργασίας, την άσκηση των αρμοδιοτήτων και την επίτευξη της εύρυθμης λειτουργίας της υπηρεσίας στην οποία ανήκει. ΣτΕ Ολ 874/2018,

σελ. 378.

Προϋποθέσεις παραδεκτού άσκησης αιτήσεως αναιρέσεως. Προσαύξηση επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω τέκνων. Η ως άνω διαφοροποίηση αντίκειται στην κατοχυρωμένη στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της ισότητας. ΣτΕ 368/2018 Τμ. Στ΄ επταμ. (παρατ. Ο. Τσίμπου),

σελ. 364.

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (βλ. και Σύνταγμα)

Παραδεκτό άσκησης αιτήσεως ακυρώσεως από γονείς ασκούντες τη γονική μέριμνα. Δημοσίευση κανονιστικής πράξης. Έννομο συμφέρον Ιεράς Μητρόπολης. Έννοια της «εθνικής» και «θρησκευτικής» συνείδησης κατά το Σύνταγμα. Με τη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών επιδιώκεται, κατά τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 16 του Συντάγματος, η ανάπτυξη ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης και, ως εκ τούτου, εν όψει και της διατάξεως της παρ. 1 του άρθρου 13 του αυτού περί θρησκευτικής ελευθερίας, η διδασκαλία του μαθήματος αυτού δεν μπορεί παρά να απευθύνεται αποκλειστικά στους ορθόδοξους χριστιανούς μαθητές. ΣτΕ Ολ 660/2018, Ειδικό Θέμα: Θρησκευτική ελευθερία – Μάθημα θρησκευτικών (παρατ. Ω.-Μ. Κουτσουπιά, Ε. Παλιούρα / Α. Πανούσης),

σελ. 329.

ΙΑΤΡΟΙ

Ιατροί του ΕΣΥ. Μισθολογικά. ΣτΕ Ολ 431/2018 (παρατ. Χ. Χρυσανθάκης), σελ. 361 [Για το πλήρες κείμενο βλ. τ. ΘΠΔΔ 3/2018, σελ. 271].

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Υπαγωγή στην κοινωνική ασφάλιση. Εκκρεμείς δίκες. ΕΦΚΑ. Απόρριψη λόγων ως αόριστων, αφού με αυτούς δεν προσδιορίζεται κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο, όπως επιβάλλεται από τις προπαρατεθείσες διατάξεις, ως προς ποιο ή ποια από τα ζητήματα που τίθενται με τους περιλαμβανόμενους στο δικόγραφο λόγους αναιρέσεως, κρίσιμο για την επίλυση της ένδικης διαφοράς, δεν υπάρχει, υπό την εκτεθείσα έννοια, νομολογία του Δικαστηρίου ή ως προς ποιες αποφάσεις υπάρχει αντίθεση. ΣτΕ 779/2018 Τμ. Α΄,

σελ. 449.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Δίκαιο Ενέργειας. Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ). Αυτοπαραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας. Καταβολή ΕΤΜΕΑΡ, τέλους ΥΚΩ. Η επιβολή με το άρθρο 36 του Ν 4067/2012 των χρεώσεων ΥΚΩ αναδρομικά για τα έτη 2008-2011 δεν προσκρούει στο άρθρο 78 παρ. 2 του Συντάγματος. ΠΠρΑθ 4036/2017 (παρατ. Χ. Συνοδινός),

σελ. 394.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ (βλ. και Θρησκευτική Ελευθερία)

Ο Συνταγματικός λόγος του Κωνσταντίνου Τσάτσου, Forum, Σπ. Βλαχόπουλος,

σελ. 481.

Στο κρεβάτι του Προκρούστη: το ανάστημα των υποψήφιων για τις αστυνομικές σχολές υπό εξέταση. Η παρούσα μελέτη, αφού αρχικώς παρουσιάζει το ιστορικό των διακρίσεων λόγω φύλου κατά την πρόσβαση στις αστυνομικές σχολές, καθώς και το σκεπτικό της απόφασης του ΔΕΕ, επιχειρεί εν συνεχεία να διερευνήσει τις γενικότερες επιπτώσεις που η κρίση αυτή του Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου μπορεί να έχει στους όρους πρόσβασης στα σώματα ασφαλείας, ενόψει της διαφαινόμενης στην εν λόγω απόφαση απαίτησης για πιο αυστηρό έλεγχο των προϋποθέσεων πρόσβασης που εισάγουν έμμεσες διακρίσεις. Διάλογος με το Διεθνές Περιβάλλον, Σ. Κοφίνης,

σελ. 475.

Το μάθημα των θρησκευτικών υπό το φως της πρόσφατης 660/2018 απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας. Στο παρόν έργο αναλύεται κριτικά η ΣτΕ Ολ 660/2018, για το μάθημα των θρησκευτικών. Ακολούθως, παρουσιάζονται συναφή κείμενα της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ειδικό Θέμα: Θρησκευτική ελευθερία – Μάθημα θρησκευτικών, Γ. Σταυρόπουλος,

σελ. 358.

ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Ne bis in idem. Τελωνιακή παράβαση. Αλληλέγγυα παράβαση. Παραδεκτό αιτήσεως αναιρέσεως. Νομολογία «ανωτάτου δικαστηρίου», κατά την έννοια της ίδιας διάταξης του άρθρου 53 παρ. 3 του ΠΔ 18/1989. Υπολογισμός ποσού διαφοράς. Ne bis in idem. Η ανωτέρω νέα διάταξη του άρθρου 5 παρ. 2 (εδαφ. β΄) του ΚΔΔ δεν έχει πεδίο εφαρμογής ratione temporis στις υποθέσεις οι οποίες συζητήθηκαν ενώπιον του διοικητικού δικαστηρίου πριν από την 22.12.2016, δεδομένου ότι, κατά γενική δικονομική αρχή, η νεότερη δικονομική ρύθμιση δεν καταλαμβάνει τις υποθέσεις που είχαν εκδικασθεί/συζητηθεί πριν από το χρόνο έναρξης της ισχύος της. ΣτΕ 951/2018 Τμ. Β’ επταμ.,

σελ. 433.

ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Χωροταξία και προστασία περιβάλλοντος. Κατάργηση υφιστάμενου και δημιουργία νέου οδικού δικτύου. Το οδικό δίκτυο ενός ΟΤΑ δεν αποτελεί τοπική του υπόθεση. Η έγκριση και τροποποίηση των πολεοδομικών σχεδίων οποιασδήποτε κλίμακας και η θέσπιση, με ρυθμίσεις κανονιστικού χαρακτήρα, πάσης φύσεως όρων δομήσεως, δεν συνιστά ειδικότερο θέμα, κατά την έννοια του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος, ούτε θέμα τοπικού ενδιαφέροντος ή τεχνικού ή λεπτομερειακού χαρακτήρα. Μέχρι την κατά τα ανωτέρω ολοκλήρωση του συνολικού σχεδιασμού του οδικού δικτύου, η οποία πρέπει να λάβει χώρα εντός ευλόγου χρόνου από την έκδοση της παρούσας αποφάσεως, με την οποία το πρώτον διευκρινίζονται τα σχετικά θέματα, είναι ανεκτή η κατά περίπτωση αναγνώριση δημοτικών κ.λπ. οδών με πράξη του κατά περίπτωση αρμόδιου οργάνου πολεοδομικού σχεδιασμού, κατά τις διακρίσεις του Ν 2831/2000 και σύμφωνα με τα κριθέντα με την απόφαση ΣτΕ Ολ 3661/2005. ΣτΕ 665/2018 Τμ. Ε΄ επταμ.,

σελ. 413.