Ευρετήριο

ΘΕΩΡΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Τεύχος 8-9/2018, Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2018

Συνταγματικό - Διοικητικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Περιοδική έκδοση νομολογίας, νομοθεσίας, αρθρογραφίας & πρακτικής

Εκδίδεται από το 2008 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €110.00
ΝΠ €160.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ

Αιτούμενοι διεθνή προστασία. Περιορισμός κυκλοφορίας. Νομοθετική εξουσιοδότηση. Περιορισμός κυκλοφορίας των αιτούντων διεθνή προστασία. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 41 παρ. 1 περ. γγ) του Ν 4375/2016, προκειμένου να επιβληθεί περιορισμός της κυκλοφορίας των αιτουμένων διεθνή προστασία σε τμήμα της ελληνικής επικράτειας, ο οποίος, στη συνέχεια θα αναγράφεται στο ατομικό δελτίο του αιτούντος, προβλέπεται η έκδοση κανονιστικής αποφάσεως του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου. Η εκδιδόμενη κατ’ εξουσιοδότηση της διάταξης αυτής απόφαση εφαρμόζεται επί αορίστου αριθμού προσώπων, ενώ με αυτήν επιβάλλεται, κατά γενικό τρόπο, περιορισμός της κυκλοφορίας των ανωτέρω προσώπων σε ειδικώς οριζόμενη περιοχή της Χώρας. Η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία επεβλήθη περιορισμός της κυκλοφορίας των αιτούντων διεθνή προστασία, οι οποίοι εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια μετά τις 20 Μαρτίου 2016, στα νησιά Λέσβο, Ρόδο, Σάμο, Κω, Λέρο και Χίο, εκδοθείσα κατ’ επίκληση της προαναφερθείσης διατάξεως του άρθρου 41 παρ. 1 περ. γγ) του Ν 4375/2016, έχει κανονιστικό χαρακτήρα. Μειοψ. ΣτΕ 805/2018 (παρατ. Σπ. Κουλοχέρης),

σελ. 800.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Μεταρρυθμιστικές απόπειρες στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Σε πλείστα κείμενα έχει αποτυπωθεί η ανάγκη για άμεσες μεταρρυθμίσεις που θα εξομαλύνουν τον τρόπο λειτουργίας του δημοσίου και θα επιφέρουν ευεργετικά αποτελέσματα για την κοινωνία και την οικονομία. Οι εν λόγω μεταρρυθμίσεις εκτείνονται σε ένα ευρύ φάσμα αλλαγών, αρχής γενομένης με τη θεσμική μεταρρύθμιση, την αλλαγή στο προσωπικό, στις διαδικασίες, στις πολιτικές και στον τρόπο σχεδιασμού και υλοποίησής τους, στην κατανομή των αρμοδιοτήτων στα διάφορα διοικητικά επίπεδα και την σύγχρονη πολυεπίπεδη διακυβέρνηση. Νομ. Συμβολές, Μ. Ραμματά,

σελ. 708.

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Επισκόπηση Νομολογίας ΑΕΠΠ, (Επιμέλεια: Ά. Χριστοδουλάκου / Μ. Καναβά / Α. Σιαπέρας / Κ. Σιδηροπούλου / Α. Τσουλούφα),

σελ. 733.

Η Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών και οι αρμοδιότητές της. Στο παρόν άρθρο τίθεται στο επίκεντρο η Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών. Αναλύεται η λειτουργία και οργάνωσή της, η θέση της στο σύστημα έννομης προστασίας κατά το προσυμβατικό στάδιο καθώς επίσης ζητήματα που αφορούν την τηρούμενη διαδικασία ενώπιόν της. Νομ. Συμβολές, Φ. Κατσίγιαννης,

σελ. 722.

ΔΙΚΑΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Η έννοια του «οργανισμού δημοσίου δικαίου» στη νομοθεσία των δημόσιων συμβάσεων σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η περίπτωση των αναπτυξιακών ανώνυμων εταιρειών των ΟΤΑ. Νομ. Συμβολές, Γ. Δανόπουλος,

σελ. 681.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αναστολή εκτέλεσης. Διοικητική πράξη υπογραφής Υπουργού. Έννομο συμφέρον. Αίτηση αναστολής εκτέλεσης της διοικητικής πράξης υπογραφής από τον Υπουργό διεθνούς συνθήκης και συγκεκριμένα της Τελικής Συμφωνίας για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), της λήξης της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και της εδραίωσης στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των μερών. Ονομασία δεύτερου μέρους «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας». Παρέμβαση ασκείται μόνο υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης. Επομένως, εφόσον ο δικηγόρος δεν επικαλείται δικαίωμα παρέμβασης στην ακυρωτική δίκη υπέρ του κύρους των προσβαλλόμενων πράξεων, ώστε κατά το άρθρο 52 παρ. 4 του ΠΔ 18/1989 να νομιμοποιείται εξ αυτού του λόγου στην κατάθεση υπομνήματος στην Επιτροπή Αναστολών, αλλά ζητεί την αποδοχή της κρινόμενης αίτησης, το προαναφερθέν υπόμνημα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ισχυρισμός περί βλάβης από την αναθεώρηση των σχολικών εγχειριδίων προς την κατεύθυνση της παραποίησης της ελληνικής ιστορίας. Περαιτέρω, ισχυρισμός περί βλάβης από την δέσμευση του ελληνικού κοινοβουλίου όταν κληθεί να κυρώσει τις πράξεις ένταξης της πΓΔΜ, διότι θα ελλοχεύει ο κίνδυνος της διεθνούς ευθύνης της χώρας, αν δεν το πράξει. Ανεξαρτήτως του εννόμου συμφέροντος των αιτούντων προς προβολή της βλάβης αυτής ως λόγου χορήγησης της αναστολής, από το ανωτέρω άρθρο 2 παρ. 4 δεν προκύπτει ότι οι εν λόγω διαδικασίες θα έχουν ολοκληρωθεί, πριν από την θέση της συμφωνίας σε ισχύ κατά τους όρους του άρθρου 20 παρ. 3 ούτε ότι θα έχουν δημιουργηθεί μη αντιστρεπτές νομικές καταστάσεις. Ο κίνδυνος απώλειας της ονομασίας «Μακεδονικός» για τα ελληνικά προϊόντα αποτελεί ισχυρισμό αναφερόμενο σε ενδεχόμενες, μελλοντικές και αβέβαιες καταστάσεις, που άλλωστε δεν προκαλούνται ευθέως από το κείμενο της συμφωνίας και είναι, εν πάση περιπτώσει, απορριπτέος -πέραν της αοριστίας του- ως προβαλλόμενος εκ συμφέροντος τρίτου, δεδομένου ότι οι αιτούντες ούτε προβάλλουν ούτε προκύπτει ότι έχουν ορισμένο νομικό δεσμό με συγκεκριμένο προϊόν, σήμα ή επιχείρηση που πλήττεται άμεσα από την εφαρμογή των όρων της συμφωνίας. ΣτΕ ΕΑ 199/2018 (παρατ. Σ. Τσεβάς),

σελ. 808.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Προσβολή κανονιστικών πράξεων. Έννομο συμφέρον. Οργάνωση εκπαίδευσης. Δομές Υποδοχής για την Εκπαίδευση των Προσφύγων. Αρμοδιότητα Συμβουλίου της Επικρατείας για εκπαιδευτικά ζητήματα που αφορούν αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στην οργάνωση της παρεχόμενης από το Κράτος ή άλλους φορείς εκπαίδευσης. Κανονιστικό περιεχόμενο υπουργικής απόφασης. Η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος κρίνεται, όταν η διοικητική πράξη δεν απευθύνεται ευθέως προς τον αιτούντα, δημιουργώντας γι’ αυτόν συγκεκριμένες έννομες συνέπειες (όπως συμβαίνει επί κανονιστικών πράξεων), από τον σύνδεσμο που υπάρχει μεταξύ των εννόμων αποτελεσμάτων των επερχομένων από την προσβαλλόμενη διοικητική πράξη και του περιεχομένου μιας συγκεκριμένης νομικής κατάστασης ή ιδιότητας, στην οποία βρίσκεται ή την οποία ο αιτών έχει και επικαλείται. Η ρύθμιση από το νομοθέτη ζητημάτων οργάνωσης της δημόσιας εκπαίδευσης, τότε μόνο δύναται να αφορά συγκεκριμένα πρόσωπα, όταν επηρεάζεται η προσωπική τους κατάσταση, στην προκειμένη περίπτωση, η μαθητική τους ζωή, με την έκδοση και εφαρμογή των σχετικών κανονιστικών πράξεων, αυτό όμως, εν προκειμένω δεν συμβαίνει, δεδομένου ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν αφορούν άμεσα και προσωπικά τους αιτούντες και τα τέκνα τους. Από τις πράξεις δε αυτές που εκδόθηκαν, κατά τα ήδη εκτεθέντα, σύμφωνα με τις προβλέψεις του νόμου και υπό το φως των διεθνών ρυθμίσεων για την ομαλή ένταξη των ανηλίκων προσφύγων στις χώρες υποδοχής, που κατ’ εξοχήν επιτυγχάνεται μέσω της εκπαίδευσης, ούτε επηρεάζονται ούτε πολύ περισσότερο θίγονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα των αιτούντων και των τέκνων τους, αλλά διατυπώνονται από αυτούς προσωπικές απόψεις και αντιλήψεις, οι οποίες δεν επαρκούν για να θεμελιώσουν το έννομο συμφέρον τους για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης. ΣτΕ 470/2018 (παρατ. Κ. Παπαδοπούλου),

σελ. 814.

ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Επιβολή διοικητικής κύρωσης. Δέσμευση από απόφαση ποινικού δικαστηρίου. Προσωρινή αφαίρεση άδειας λειτουργίας και σφράγιση για χρονικό διάστημα δέκα (10) ημερών καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος. Η διοικητική κύρωση της προσωρινής αφαίρεσης της άδειας λειτουργίας καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος είναι ανεξάρτητη από τυχόν ποινική καταδίκη που επιβάλλεται παραλλήλως από το ποινικό δικαστήριο. Η απόφαση δε προσωρινής αφαίρεσης της άδειας λειτουργίας καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος δύναται να στηρίζεται και σε παραβάσεις που βεβαιώνονται από άλλα -πλην των αστυνομικών- αρμόδια όργανα. Ισχυρισμός περί παραβίασης των αρχών της χρηστής διοίκησης, της αναλογικότητας, καθώς και της καλής λειτουργίας της διοίκησης σε συνδυασμό με την αρχή της καλής πίστης. Η εφαρμογή των ως άνω αρχών προϋποθέτει ότι η Διοίκηση ενεργεί κατά διακριτική ευχέρεια και όχι κατά δεσμία αρμοδιότητα, όπως στην προκείμενη περίπτωση, κατά την οποία η αρμόδια δημοτική αρχή υποχρεούται να επιβάλλει την διοικητική κύρωση της προσωρινής αφαίρεσης της άδειας λειτουργίας καταστήματος, εφόσον διαπιστωθούν οι παραβάσεις που επισύρουν την επιβολή της. Δέσμευση από απόφαση ποινικού δικαστηρίου. Από την εν λόγω απόφαση, δεν προκύπτει ότι η αθώωση της προσφεύγουσας εχώρησε λόγω ανυπαρξίας των πραγματικών περιστατικών που στοιχειοθετούν την παράβαση. Συνεπώς, το αθωωτικό αποτέλεσμα δεν δεσμεύει, κατ’ άρθρο 5 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, το Δικαστήριο, ώστε να θεωρηθεί, για τον λόγο αυτόν, μη τελεσθείσα η σχετική παράβαση. ΔΠρΑθ 1252/2018 (σημ. Δ. Κορωνάκης),

σελ. 823.

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Παροχή διεθνούς προστασίας Τούρκου αξιωματικού. Έκταση εξουσίας Ανεξάρτητων Επιτροπών Προσφυγών. Συνδρομή δικαιολογημένου φόβου δίωξης λόγω πολιτικών πεποιθήσεων. Αποκλεισμός από το καθεστώς του πρόσφυγα των προσώπων, ως προς τα οποία υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύει κάποιος ότι διέπραξαν σοβαρά αδικήματα. Σχέση με διαδικασία έκδοσης. Αποδοχή της αιτήσεως παροχής διεθνούς προστασίας Τούρκου αξιωματικού, κατηγορούμενου από το τουρκικό κράτος για συμμετοχή στο πραξικόπημα του 2016. Απόρριψη της αιτήσεως ακυρώσεως του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής. Νομίμως με την ήδη προσβαλλόμενη απόφαση εξετάσθηκε εκ νέου το ζήτημα της αναγνώρισης του παρεμβαίνοντος ως πρόσφυγα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1Α παρ. 2 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και 2 περ. ε΄του ΠΔ 141/2013, το οποίο δεν είχε αμφισβητηθεί με την ενδικοφανή προσφυγή που άσκησε αυτός, ο δε λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον πλήσσεται η σχετική κρίση της προσβαλλομένης αποφάσεως προβάλλεται παραδεκτώς. Οι Επιτροπές Προσφυγών της Αρχής Προσφυγών, η οποία υπάγεται απευθείας στον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, συνιστούν επιτροπές που ασκούν αρμοδιότητες δικαιοδοτικού χαρακτήρα, κατά την έννοια του άρθρου 89 παρ. 2 του Συντάγματος, ιδρυθείσες προκειμένου να διασφαλισθεί το κατοχυρούμενο στο άρθρο 46 της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ “δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου”, δηλαδή το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Νομίμως με την ήδη προσβαλλόμενη απόφαση εξετάσθηκε εκ νέου το ζήτημα της αναγνώρισης του παρεμβαίνοντος ως πρόσφυγα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1Α παρ. 2 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και 2 περ. ε΄του ΠΔ 141/2013, το οποίο δεν είχε αμφισβητηθεί με την ενδικοφανή προσφυγή που άσκησε αυτός κατά της απόφασης του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Αττικής, ο δε λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον πλήσσεται η σχετική κρίση της προσβαλλομένης απόφασης προβάλλεται παραδεκτώς. Προκειμένου να κριθεί ότι στο πρόσωπο του αιτουμένου διεθνή προστασία συντρέχει δικαιολογημένος φόβος (well founded fear, craignant avec raison) δίωξης στην Χώρα καταγωγής του λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, ώστε να αναγνωρισθεί αυτός ως πρόσφυγας, δεν είναι απαραίτητο ο αιτών να έχει εκδηλώσει ρητώς τις πολιτικές πεποιθήσεις για τις οποίες, ευλόγως, φοβάται ότι θα υποστεί δίωξη, αλλά αρκεί το γεγονός ότι οι πολιτικές αυτές πεποιθήσεις καταλογίζονται σε αυτόν από τον φορέα της δίωξης. ΣτΕ Ολ 1694/2018 (παρατ. Σ. Τσεβάς),

σελ. 776.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Επισκόπηση Νομολογίας του ΣτΕ για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα 2017-2018 (επιμ. Στ. Χριστοφορίδου),

σελ. 827.

Μισθοδικείο. Αντισυνταγματικότητα περικοπών συντάξεων. Η απόφαση 1/2018 Μισθοδικείου (Ειδικό Δικαστήριο κατά το άρθρο 88 Συντ.) έκρινε αντισυνταγματικές: α) τις περικοπές που επιβλήθηκαν στις συντάξεις των δικαστών και των εισαγγελέων με το άρθρο 1 υποπαρ. Β.3. του Ν 4093/2012 και β) την προσωρινή θέσπιση ανώτατου ορίου («πλαφόν») ύψους 2.000 ευρώ για την καταβολή κάθε ατομικής μηνιαίας σύνταξης με το άρθρο 13 του Ν 4387/2016. Ειδικό Δικαστήριο 1/2018 (παρατ. Θ. Ψήμμας),

σελ. 751.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Αναδρομική εφαρμογή της ελαφρύτερης ποινής. Εξαιρέσεις. Κατά γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου, επιβάλλεται η αναδρομική εφαρμογή της ελαφρύτερης ποινής, προκειμένου περί παραβάσεως για την οποία προβλέπονται διαδοχικώς, από τον χρόνο διάπραξης έως τον χρόνο εκδίκασης της υπόθεσης, περισσότερες κυρώσεις. Την αρχή αυτή υποχρεούται να εφαρμόζει ο εθνικός δικαστής τόσο όταν πρόκειται για κύρωση που επιβάλλεται σε συμπεριφορά αντίθετη προς τις επιταγές της κοινοτικής νομοθεσίας όσο και όταν πρόκειται για κύρωση που επιβάλλεται κατά την άσκηση της φορολογικής αρμοδιότητας των κρατών-μελών. Κύριος σκοπός των φορολογικών νόμων είναι ο επ’ απειλή οικονομικής κυρώσεως εξαναγκασμός του υπόχρεου σε ταχεία και ακριβή συμμόρφωση προς τις σχετικές υποχρεώσεις. Η αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της ηπιότερης, ως προς την επιβολή κυρώσεων, διατάξεως έχει συνταγματική βάση, ως απορρέουσα από την αρχή της αναλογικότητας. Πότε δεν έχει έδαφος εφαρμογής η ανωτέρω αρχή. ΣτΕ 1438/2018 (παρατ. Π. Πανταζόπουλος),

σελ. 738.

«Tax rulings»: προεκτάσεις στην ελληνική πραγματικότητα. Η συστηματική και εκτεταμένη δραστηριότητα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οργανισμών στον τομέα της Φορολογίας τα τελευταία χρόνια έχει αναπόφευκτα ως αποτέλεσμα την εισαγωγή όρων από τη διεθνή πρακτική στην ελληνική πραγματικότητα. Μία τέτοια περίπτωση είναι ο όρος “tax rulings”. Στο άρθρο που ακολουθεί επιχειρείται καταρχάς η αποσαφήνιση του όρου και ο νομικός του χαρακτηρισμός, με σκοπό να διερευνηθεί εάν υφίστανται εντέλει “tax rulings” στο ελληνικό φορολογικό σύστημα και σε ποιο βαθμό μπορούν ενδεχομένως να ενεργοποιήσουν τις ενωσιακές διατάξεις περί κρατικών ενισχύσεων. Νομ. Συμβολές, Σπ. Δημητρίου,

σελ. 702.