Ευρετήριο

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 1, Ιανουάριος 2019

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2019

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ Βλ. και ΕΦΕΣΗ

Από τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 εδ. β΄ ΚΠΔ προκύπτει ότι ο λόγος αναίρεσης περί έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, δεν παρέχει δικαίωμα προσβολής με αίτηση αναίρεσης των αποφάσεων των πταισματοδικείων. ΑΠ 59/2018,

σελ. 122.

ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ

Ως προς την πράξη του άρθρου 88 παρ. 1 Ν 3386/2005 η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διέλαβε την απαιτούμενη αιτιολογία για την κατάφαση της ενοχής του αναιρεσείοντος αναφορικά με τη διευκόλυνση της μεταφοράς και της προώθησης στην Ελληνική Επικράτεια των αλλοδαπών. ΑΠ 1124/2017,

σελ. 84.

ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΠΟΙΝΗΣ

Το Δικαστήριο υποχρεούται να ελέγξει τη συνδρομή των προϋποθέσεων αναστολής εκτέλεσης της ποινής και να αποφασίσει σχετικά και χωρίς την υποβολή σχετικού αιτήματος, αλλά και να αιτιολογήσει ειδικώς την τυχόν αρνητική κρίση του, στην περίπτωση δε που προχωρήσει στη μετατροπή της ποινής, χωρίς προηγουμένως να αποφασίσει επί της αναστολής εκτέλεσης αυτής, υπερβαίνει αρνητικώς την εξουσία του. ΑΠ 59/2018,

σελ. 122.

ΑΝΤΙΚΛΗΤΟΣ Βλ. ΕΠΙΔΟΣΗ

ΑΠΑΤΗ Βλ. και ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Στην περίπτωση όπου κάποιος προσκομίζοντας πλαστό πτυχίο, πετύχει να προσληφθεί σε δημόσια θέση ενώ δεν έχει τα νόμιμα προσόντα να καταλάβει αυτή, δεν μπορεί να επικαλεστεί ότι η ζημία του Δημοσίου από την καταβολή σε αυτόν αποδοχών της θέσης που παρανόμως κατέλαβε έχει ισοσταθμιστεί από την παροχή της μη νόμιμης εργασίας του. ΣυμβΕφΔυτΣτερΕλλ 68/2017,

σελ. 89.

Για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της απάτης σε πολιτική δίκη δεν αρκεί ο δράστης να προσπαθεί να παραπλανήσει τον δικαστή με την προβολή ψευδούς ισχυρισμού, αλλά πρέπει να υποστηρίζεται ο ψευδής ισχυρισμός με την εν γνώσει προσαγωγή ψευδών αποδεικτικών μέσων. ΔιατΕισΠλημΘεσ 98/2017,

σελ. 129.

Εφόσον η εξυπαρχής σκοπούμενη ιδιοποίηση του επίδικου αυτοκινήτου συντελέστηκε μετά την απάτη, στοιχειοθετείται μεν υπεξαίρεση, πλην όμως, αυτή αποτελεί συντιμωρητή ύστερη πράξη, διότι το σκοπούμενο περιουσιακό όφελος που έγκειται στην ιδιοποίηση και όχι στην απλή κτήση της κατοχής του, είναι πραγμάτωση του εγκληματικού σκοπού που έχει ήδη συνυπολογιστεί στην ποινή της απάτης. ΣυμβΠλημΑθ 2304/2018,

σελ. 97.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ

Σε ακραίες περιπτώσεις είναι συνταγματικώς επιτρεπτή η κάμψη του κανόνα της μη χρήσης αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν κατά παράβαση των άρθρων 19, 9 και 9Α του Συντ., εφόσον η μη χρήση αυτών αποκλείει την απόδειξη γεγονότων και οδηγεί σε ιδιαίτερα σοβαρή προσβολή άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων. Η δικαστική αξιολόγηση και στάθμιση για τη συνδρομή ή μη δικονομικής κατάστασης ανάγκης, που δικαιολογεί, κατ’ εξαίρεση, τη χρήση παράνομων αποδεικτικών μέσων πρέπει να γίνεται με βάση την αρχή της αναλογικότητας. ΑΠ 991/2018,

σελ. 108.

ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΠΟ ΟΡΟ

Αρμόδιο για τη λύση κάθε αμφισβήτησης ως προς την εφαρμογή των προϋποθέσεων των ρυθμίσεων για την αποσυμφόρηση των καταστημάτων κράτησης, είναι το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής, προκειμένου δε για ανηλίκους το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων του τόπου έκτισης. ΓνωμΕισΑΠ 1/2019,

σελ. 126.

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ

Η κήρυξη της ενοχής του κατηγορουμένου από τον Άρειο Πάγο. Μελ. Κ. Χατζηιωάννου,

σελ. 56.

ΑΡΠΑΓΗ Βλ. και ΕΚΒΙΑΣΗ

Μεταξύ των εγκλημάτων της ληστείας και της αρπαγής υπάρχει αληθής πραγματική συρροή, καθόσον η αρπαγή κατά τα αντικειμενικά της στοιχεία, δηλαδή τη σύλληψη ή την απαγωγή ή την παράνομη κατακράτηση, είναι αυτοτελές και αυθύπαρκτο αδίκημα και δεν αποτελεί στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της ληστείας. ΑΠ 1124/2017,

σελ. 84.

ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ Βλ. NE BIS IN IDEM

ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

Κηρύσσεται αθώος ο κατηγορούμενος για την πράξη του άρθρου 22 παρ. 4 περ. β΄ Ν 2472/1997. Συγκεκριμένα, η χρήση της επίδικης αποφάσεως αποτελούσε πρόσφορο και αναγκαίο αποδεικτικό μέσο για την απόδειξη του ισχυρισμού του κατηγορουμένου, που κατέτεινε στην προστασία της προσωπικότητάς του. ΤρΕφΠλημΘεσ 3176/2016,

σελ. 107.

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΔΕΕ)

Νομολογία του ΔΕΕ και ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης: βασικές κατευθύνσεις και σύγχρονες τάσεις (ΜΕΡΟΣ Α΄). Μελ. Μ. Καϊάφα-Γκμπάντι,

σελ. 1.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ

Ακυρότητα δημιουργεί η κατάθεση από δικηγόρο γεγονότων που εμπιστεύθηκε σε αυτόν ο πελάτης του, αφήνεται δε στον δικηγόρο να κρίνει, κατά συνείδηση, αν πρέπει να καταθέσει για γεγονότα που έμαθε με αφορμή την άσκηση του λειτουργήματός του. Επίσης, για γεγονότα που αφορούν τρίτους, μη πελάτες του δικηγόρου, αυτός έχει τη γενική υποχρέωση προς μαρτυρία κατά τη διάταξη του άρθρου 209 ΚΠΔ. ΑΠ 991/2018,

σελ. 108.

ΕΓΓΡΑΦΑ

Στα πρακτικά της απόφασης δεν είναι απαραίτητο να καταχωρίζεται το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε, ούτε ο συντάκτης αυτού ούτε και ο χρόνος σύνταξής τους, είναι όμως αναγκαίο να αναφέρονται τα στοιχεία εκείνα από τα οποία προσδιορίζεται επαρκώς η ταυτότητά του, έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία για το ποιο έγγραφο αναγνώστηκε. ΑΠ 59/2018,

σελ. 122.

ΕΓΚΛΗΜΑ – ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Εγκληματολογίας για την πρόληψη του εγκλήματος. Έρευνες – Συνέδρια,

σελ. 152.

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Εφόσον το πλαστό απολυτήριο χρησιμοποιήθηκε για την πρόσληψη του κατηγορουμένου, ενώ δεν ελήφθη υπόψη εκ νέου στις έκτοτε υπηρεσιακές μεταβολές αυτού, δεν στοιχειοθετείται η εξακολουθητική τέλεση των εν λόγω πράξεων, οι οποίες τελέσθηκαν άπαξ. ΣυμβΕφΔυτΣτερΕλλ 68/2017,

σελ. 89.

ΕΓΚΛΗΣΗ

Συνέπεια της απώλειας της προθεσμίας της εγκλήσεως είναι η οριστική παύση της ποινικής δίωξης, εάν όμως απαρχής έγινε αντιληπτή από τον Εισαγγελέα η παρέλευση της προθεσμίας, αυτός απορρίπτει την έγκληση ως νομικά αβάσιμη. ΔιατΕισΠλημΘεσ 98/2017,

σελ. 129.

ΕΚΒΙΑΣΗ

Η εκβίαση συρρέει αληθινά με την πράξη της αρπαγής, ενώ αληθής είναι η συρροή εκβίασης και ληστείας. ΑΠ 1124/2017,

σελ. 84.

ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ

Για να είναι ορισμένος ο ισχυρισμός περί καλής συμπεριφοράς του δράστη είτε κρατουμένου είτε διαβιούντος σε καθεστώς ελευθερίας, δεν αρκεί η επίκληση καλής και συνήθους συμπεριφοράς σε όλο το πλέγμα της εργασιακής και κοινωνικής του ζωής, αλλά πρέπει αυτός να επικαλεσθεί θετικά πραγματικά περιστατικά που δηλώνουν την αρμονική κοινωνική διαβίωσή του για μακρό χρόνο μετά την τέλεση της πράξης. ΑΠ 1124/2017,

σελ. 84.

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Το πρώτο στοιχείο που επικαλείται ο αιτών είναι η Συνθήκη της Λισαβόνας, μετά την οποία η αρχή ne bis in idem έχει αποκτήσει διακρατική ισχύ στον χώρο της ΕΕ. Όμως ο ως άνω μεταγενέστερος της αμετάκλητης καταδίκης του αιτούντος νόμος, ο οποίος μεταβάλλει επί το ευμενέστερον την ποινική του μεταχείριση, με την καθιέρωση δεδικασμένου εξ αλλοδαπής καταδικαστικής αποφάσεως και για παράνομο εμπόριο ναρκωτικών, δεν αποτελεί νέο γεγονός. ΣυμβΑΠ 1503/2017,

σελ. 112.

ΕΠΙΔΟΣΗ

Αναιρείται λόγω έλλειψης αιτιολογίας η προσβαλλόμενη απόφαση. Η οικεία αιτιολογία δεν είναι η επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη, καθόσον δεν αναφέρει το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση με θυροκόλληση στην αναιρεσείουσα της εκκληθείσης αποφάσεως, η οποία δημοσιεύθηκε ενώ αυτή ήταν απούσα. ΑΠ 661/2018,

σελ. 110.

Αν η επίδοση έγινε με θυροκόλληση στην κατοικία του κατηγορουμένου, η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης και στον αντίκλητο που αυτός έχει διορίσει. Χωρίς την επίδοση στον αντίκλητο δεν αρχίζει η προθεσμία και δεν ανακύπτει θέμα εκπρόθεσμης άσκησης της εφέσεως, αφού το εκπρόθεσμο αυτής προϋποθέτει νόμιμη και έγκυρη επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. ΠεντΕφΘρακ 269/2017 (παρατ. Σ. Μέτος),

σελ. 119.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΗΣ

Νομολογία του ΔΕΕ και ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης: βασικές κατευθύνσεις και σύγχρονες τάσεις (ΜΕΡΟΣ Α΄). Μελ. Μ. Καϊάφα-Γκμπάντι,

σελ. 1.

ΕΦΕΣΗ

Αναιρείται λόγω έλλειψης αιτιολογίας η προσβαλλόμενη απόφαση. Η οικεία αιτιολογία δεν είναι η επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη, καθόσον δεν αναφέρει το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση με θυροκόλληση στην αναιρεσείουσα της εκκληθείσης αποφάσεως, η οποία δημοσιεύθηκε ενώ αυτή ήταν απούσα. ΑΠ 661/2018,

σελ. 110.

Η προθεσμία για την άσκηση εφέσεως κατά καταδικαστικής απόφασης από τον κατηγορούμενο που δεν ήταν παρών αρχίζει από τότε που επιδόθηκε νομίμως σε αυτόν. Αν δε η επίδοση έγινε με θυροκόλληση στην κατοικία του κατηγορουμένου, η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης και στον αντίκλητο που αυτός έχει διορίσει. Χωρίς την επίδοση στον αντίκλητο δεν αρχίζει η προθεσμία και δεν ανακύπτει θέμα εκπρόθεσμης άσκησης της εφέσεως. ΠεντΕφΘρακ 269/2017 (παρατ. Σ. Μέτος),

σελ. 119.

ΚΑΘΕΙΡΞΗ

Ναρκωτικά και ισόβια κάθειρξη (από το παρελθόν στο παρόν) (ΜΕΡΟΣ Β΄). Άρθρο Λ. Μαργαρίτης,

σελ. 67.

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ

Η κήρυξη της ενοχής του κατηγορουμένου από τον Άρειο Πάγο. Μελ. Κ. Χατζηιωάννου,

σελ. 56.

ΛΗΣΤΕΙΑ Βλ. και ΕΚΒΙΑΣΗ

Μεταξύ των εγκλημάτων της ληστείας και της αρπαγής υπάρχει αληθής πραγματική συρροή, καθόσον η αρπαγή κατά τα αντικειμενικά της στοιχεία, δηλαδή τη σύλληψη ή την απαγωγή ή την παράνομη κατακράτηση, είναι αυτοτελές και αυθύπαρκτο αδίκημα και δεν αποτελεί στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της ληστείας. ΑΠ 1124/2017,

σελ. 84.

ΜΑΡΤΥΡΕΣ Βλ. ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ Βλ. και NE BIS IN IDEM

Ναρκωτικά και ισόβια κάθειρξη (από το παρελθόν στο παρόν) (ΜΕΡΟΣ Β΄). Άρθρο Λ. Μαργαρίτης,

σελ. 67.

Εφόσον οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν τοξικομανείς βάσει του άρθρου 33 παρ. 2 Ν 4139/2013, οι πράξεις τους σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 και 30 παρ. 1, 4 εδ. β΄ και 5 Ν 4139/2013, που εφαρμόζονται ως ευμενέστερες, φέρουν τον χαρακτήρα πλημμελήματος. ΠεντΕφΘεσ 299/2015,

σελ. 103.

Στο πλαίσιο της υπό κρίση υπόθεσης διατάχθηκε από την Ανακρίτρια πραγματογνωμοσύνη, σύμφωνα με την οποία ναι μεν δεν μπορούσε να αποδειχθεί άμεσα η τοξικομανία του κατηγορουμένου, πλην όμως ο πραγματογνώμονας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος ανήκει από ετών στον χώρο των εξαρτημένων από τα ναρκωτικά ατόμων. ΠεντΕφΝαυπλ 164/2017,

σελ. 103.

NE BIS IN IDEM

Το πρώτο στοιχείο που επικαλείται ο αιτών είναι η Συνθήκη της Λισαβόνας, μετά την οποία η αρχή ne bis in idem έχει αποκτήσει διακρατική ισχύ στον χώρο της ΕΕ. Όμως ο ως άνω μεταγενέστερος της αμετάκλητης καταδίκης του αιτούντος νόμος, ο οποίος μεταβάλλει επί το ευμενέστερον την ποινική του μεταχείριση, με την καθιέρωση δεδικασμένου εξ αλλοδαπής καταδικαστικής αποφάσεως και για παράνομο εμπόριο ναρκωτικών, δεν αποτελεί νέο γεγονός κατά την έννοια του άρθρου 525 ΚΠΔ. ΣυμβΑΠ 1503/2017,

σελ. 112.

ΠΟΙΝΗ Βλ. και ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΠΟΙΝΗΣ

Πρότυπα έκτισης των ποινών και ελληνικό σωφρονιστικό δίκαιο. Ο σκοπός του εγκλεισμού σε κατάστημα κράτησης (με αφορμή το Σχέδιο του Νέου Σωφρονιστικού Κώδικα), Μελ. Κ. Πανάγος,

σελ. 13.

Ο ευεργετικός υπολογισμός του χρόνου κρατήσεως του άρθρου 105 παρ. 7 περ. ζ΄ ΠΚ δεν μπορεί να αφορά συγκεκριμένους μόνο κρατουμένους στους χώρους αυτούς (αστυνομικά τμήματα ή αστυνομικές διευθύνσεις) και ειδικότερα εκείνους που κρατούνται μέχρι να προωθηθούν στα σωφρονιστικά καταστήματα αποκλεισμένων εκείνων που κρατούνται στους ίδιους χώρους προς μεταγωγή για δικονομικούς ή άλλους λόγους. ΓνωμΕισΑΠ 2/2019,

σελ. 126.

Ορθώς το Δικαστήριο επέβαλε στον αναιρεσείοντα συνολική ποινή φυλάκισης εννέα ετών και έξι μηνών για τις περισσότερες συρρέουσες πράξεις, ενώ για κάθε μία επιμέρους πράξη δεν επέβαλε ποινή ανώτερη των τριών ετών, όπως ορίζει το άρθρο 308Β ΚΠΔ. ΑΠ 1289/2017,

σελ. 116.

Το Δικαστήριο που δίκασε, το οποίο επιλήφθηκε της αιτήσεως της αναιρεσείουσας για τον καθορισμό και μόνο συνολικής ποινής, καθ’ υπέρβαση της εξουσίας του προέβη στη μετατροπή αυτής και ακολούθως χορήγησε τριετή προθεσμία καταβολής του προκύπτοντος από την εν λόγω μετατροπή ποσού σε τριάντα έξι ισόποσες μηνιαίες δόσεις, αφού αποκλειστικά αρμόδιο να αποφασίσει είναι μόνο το δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση. ΑΠ 1544/2017,

σελ. 124.

ΠΟΙΝΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ

Η δικαιοδοτική εξουσία του Μονομελούς Εφετείου ως προς το ζήτημα της κηρύξεως της ενοχής του κατηγορουμένου εξαντλείται στην επικύρωση του πρακτικού συνδιαλλαγής και δεν υφίσταται δικονομική δυνατότητα απορρίψεως του συμβιβασμού. Για τον λόγο αυτό, δεν λαμβάνει χώρα αποδεικτική διαδικασία για τη διαπίστωση της ενοχής του κατηγορουμένου, αλλά μόνο για την επιμέτρηση της ποινής. ΑΠ 1289/2017,

σελ. 116.

ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Αξία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Ως σημείο εκκίνησης, όρια και σκοπός του Ποινικού Δικαίου. Μελ. Κ. Παπαχρήστος,

σελ. 35.

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Αναφορικά με την αντιμετώπιση των ρατσιστικών εγκλημάτων και την ενημέρωση για αυτά, οι Εισαγγελείς πρέπει να ξεχωρίζουν τα κίνητρα και να τονίζουν το ρατσιστικό κίνητρο. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή όταν ο δράστης στοχοποιεί ένα άτομο ή περιουσιακό στοιχεία γιατί πιστεύει ότι ανήκει στην προστατευόμενη ομάδα, παρότι δεν ανήκει σε αυτήν. Στην περίπτωση αυτή ενδιαφέρει το κίνητρο του δράστη και όχι η ταυτότητα του παθόντος ή η συμμετοχή του στην προστατευόμενη ομάδα. ΕγκΕισΑΠ 5/2018,

σελ. 127.

ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

Πρότυπα έκτισης των ποινών και ελληνικό σωφρονιστικό δίκαιο. Ο σκοπός του εγκλεισμού σε κατάστημα κράτησης (με αφορμή το Σχέδιο του Νέου Σωφρονιστικού Κώδικα), Μελ. Κ. Πανάγος,

σελ. 13.

ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΕΙΣ Βλ. ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ

Εφόσον η εξυπαρχής σκοπούμενη ιδιοποίηση του επίδικου αυτοκινήτου συντελέστηκε μετά την απάτη, στοιχειοθετείται μεν υπεξαίρεση, πλην όμως, αυτή αποτελεί συντιμωρητή ύστερη πράξη, διότι το σκοπούμενο περιουσιακό όφελος που έγκειται στην ιδιοποίηση και όχι στην απλή κτήση της κατοχής του, είναι πραγμάτωση του εγκληματικού σκοπού που έχει ήδη συνυπολογιστεί στην ποινή της απάτης που έχει επιβληθεί στους ανωτέρω κατηγορουμένους. ΣυμβΠλημΑθ 2304/2018,

σελ. 97.

ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ Βλ. και ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΠΟΙΝΗΣ

Το Δικαστήριο που δίκασε, το οποίο επιλήφθηκε της αιτήσεως της αναιρεσείουσας για τον καθορισμό και μόνο συνολικής ποινής, καθ’ υπέρβαση της εξουσίας του προέβη στη μετατροπή αυτής και ακολούθως χορήγησε τριετή προθεσμία καταβολής του προκύπτοντος ποσού, αφού για τα θέματα αυτά αποκλειστικά αρμόδιο να αποφασίσει είναι μόνο το δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση. ΑΠ 1544/2017,

σελ. 124.

ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ

Κηρύσσεται αθώος, λόγω αμφιβολιών ως προς τον δόλο, ο δεύτερος κατηγορούμενος για την πράξη της μη απόδοσης ΦΠΑ. Ειδικότερα, αυτός δεν τελούσε σε γνώση των επίδικων χρεών και για την καθυστέρηση στην καταβολή τους, αφού ο πρώτος κατηγορούμενος ουδέποτε τον ενημέρωσε και ο ίδιος, μη έχοντας τις απαιτούμενες γνώσεις λογιστικής, μη έχοντας πρόσβαση στο ταμείο και τα τηρούμενα βιβλία, αλλά και λόγω της εμπιστοσύνης που είχε προς τον συνέταιρό του, δεν είχε άλλη πηγή γνώσης πλην αυτής. ΤρΕφΠλημΑθ 5454/2017,

σελ. 106.