ΜΟΔΘεσ 32-41/2017 [Όροι συνδρομής κατάστασης ανάγκης – Εκρηκτικές ύλες – Κατασκευή και χρήση βομβών μολότοφ – Ενδεχόμενος δόλος]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 10, Οκτώβριος 2019

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Για την κατάφαση του εμπρησμού κρίσιμο στοιχείο είναι η τάση αυτοδύναμης εξάπλωσης της φωτιάς. Για τη θεμελίωση του εγκλήματος της έκρηξης πρέπει να διαπιστώνεται ότι από αυτή μπορεί να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα ή κίνδυνος σε άνθρωπο. Είδος εκρηκτικού μηχανισμού είναι και η βόμβα μολότοφ, άμεσο αποτέλεσμα από τη χρήση της οποίας είναι η έκρηξη. Περαιτέρω, για τη στοιχειοθέτηση ενδεχόμενου δόλου απαιτείται ο δράστης να γνωρίζει ως πιθανό και να αποδέχεται το αξιόποινο αποτέλεσμα, χωρίς να πιστεύει στη μη επέλευση αυτού. Για τη διαπίστωση του προκείμενου δόλου δεν λαμβάνεται υπόψη μόνο το γνωστικό επίπεδο του δράστη αλλά και όλα τα δεδομένα της συγκεκριμένης πράξης. Όσον αφορά τη συνδρομή κατάστασης ανάγκης, ο νόμος προβαίνει σε στάθμιση των εννόμων αγαθών του απειλούμενου και του προσβαλλόμενου. Μεταξύ των όρων για την κατάφαση κατάστασης ανάγκης είναι ότι η βλάβη που προκλήθηκε στον άλλον πρέπει να είναι κατά το είδος και τη σπουδαιότητα σημαντικά κατώτερη από αυτή που απειλήθηκε. Τυχόν αμφιβολία που προκύπτει κατά τη στάθμιση αυτή, δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται υπέρ του δράστη, αλλά να τίθεται το ερώτημα αν η υποχρέωση του βλαπτομένου να ανεχθεί την επέμβαση του δράστη είναι σύμφωνη με το αίσθημα δικαίου. Στην προκειμένη περίπτωση, στο πλαίσιο διενέργειας αναγκαστικής εκτέλεσης σε Μονή και προσπάθειας εκ μέρους των κατηγορουμένων-μοναχών προς ματαίωσή της με τη χρήση βομβών μολότοφ, ο πρώτος κατηγορούμενος (που εκτόξευσε τις μολότοφ) κρίθηκε ένοχος για έκρηξη, κατοχή εκρηκτικών υλών, οπλοχρησία και απόπειρα εμπρησμού με πρόθεση και δη με ενδεχόμενο δόλο, απορριπτομένου του ισχυρισμού του για συνδρομή κατάστασης ανάγκης. Τούτο διότι η αναγκαστική εκτέλεση δεν εμπίπτει στην έννοια του «κινδύνου», ο κίνδυνος δεν ήταν ανυπαίτιος, η διασωστική ενέργεια δεν ήταν δικαιολογημένη και αναγκαία και τα σταθμιζόμενα έννομα αγαθά είναι ίσης αξίας. Καταδίκη του δεύτερου κατηγορουμένου για ηθική αυτουργία στις πράξεις του πρώτου και καταδίκη των λοιπών κατηγορουμένων για απλή συνέργεια στην κατοχή των εκρηκτικών υλών (αντίθ. μειοψ. ως προς τους τελευταίους για κατά μετατροπή καταδίκη τους για κατοχή εκρηκτικών υλών).

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.