ΣυμβΠλημΧίου 88/2007 [Θανατηφόρα έκθεση - Άσκηση ψυχολογικής βίας για τη μετατόπιση του θύματος σε μία ανασφαλή θέση]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 2/2008, Φεβρουάριος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Αναφορικά με τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της έκθεσης, για τη μετατόπιση του θύματος από μία θέση σχετικά ασφαλή σε άλλη θέση σχετικά ανασφαλή μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε μέσο, ακόμη και ψυχολογική βία, όπως όταν ο κυβερνήτης ενός πλοίου αντί να ρίξει ο ίδιος τους λαθρεπιβάτες στη θάλασσα, τους εξαναγκάζει με την απειλή όπλου να πέσουν μόνοι τους. Στην περίπτωση αυτή η μετακίνηση γίνεται με πράξη των ίδιων των θυμάτων, στο μέτρο όμως που δεν αφήνεται σε αυτούς περιθώριο επιλογής, ο δράστης χρησιμοποιεί τα θύματα ως όργανά του για την επίτευξη των σκοπών του, εμφανιζόμενος έτσι ως έμμεσος αυτουργός του εγκλήματος της έκθεσης. Παραπέμπεται ο κατηγορούμενος-πλοίαρχος να δικασθεί για θανατηφόρα έκθεση. Συγκεκριμένα, αυτός πίεσε φορτικά, επισείοντας ακόμη και τον κίνδυνο της απόλυσης, ναυτικό του πληρώματός του (ο οποίος διανυκτέρευε εκτός πλοίου), να μεταβεί στον προβλήτα του λιμανιού των Ψαρών και να βοηθήσει στην ενίσχυση της πρόσδεσης των κάβων του πλοίου, το οποίο ήταν έρμαιο των κυμάτων λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών. Ο ναυτικός επιχείρησε μία φορά να προσεγγίσει το πλοίο με αρνητικά αποτελέσματα, τη δεύτερη όμως φορά και ενώ προσπαθούσε να δέσει τον δεύτερο κάβο, παρασύρθηκε από ένα τεράστιο κύμα που τον πέταξε με δύναμη στον τσιμεντένιο προβλήτα του λιμανιού, με αποτέλεσμα, από τη σφοδρή αυτή σύγκρουση, να επέλθει τελικά ο θάνατός του. Ο κατηγορούμενος-πλοίαρχος, ως παλιός και έμπειρος ναυτικός, γνώριζε πολύ καλά ότι αυτό που διέταξε τον ναυτικό να κάνει ήταν άκρως επικίνδυνο για τη ζωή του, δεδομένου ότι τα κύματα ξεπερνούσαν τα 10 μέτρα και ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να τον χτυπήσουν και να τον παρασύρουν στη θάλασσα, κίνδυνο που ο κατηγορούμενος σίγουρα προέβλεψε τουλάχιστον ως ενδεχόμενο και τον αποδέχθηκε (δόλος διακινδύνευσης). Ασκώντας όμως έντονη ψυχολογική βία, δεν άφησε σε αυτόν κανένα περιθώριο επιλογής και τον εξανάγκασε να μετακινηθεί από μία ασφαλή θέση (στην παραλία των Ψαρών) σε μία τελείως ανασφαλή (στον προβλήτα του λιμανιού), κατά τα προαναφερθέντα. Η επικίνδυνη αυτή συμπεριφορά του κατηγορουμένου είχε ως περαιτέρω συνέπεια τον τραγικό θάνατο του ναυτικού, αποτέλεσμα πάντως το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι καλυπτόταν από δόλο (έστω και ενδεχόμενο) του κατηγορουμένου, καθόσον αυτός, αν και το προέβλεψε ως ενδεχόμενο, πίστευε (ή τουλάχιστον ήλπιζε) ότι δεν θα επέλθει (ενσυνείδητη αμέλεια).

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.