ΑΠ Ολ 3/2008 [Κακουργηματική πλαστογραφία σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου κατ’ εξακολούθηση]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 5/2008, Μάιος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Οι τυχόν επιπρόσθετες και επόμενες ενέργειες του δράστη δεν αναιρούν το πρόσφορο της πλαστογραφίας ή της νόθευσης να επιφέρει το περιουσιακό όφελος ή την περιουσιακή ζημία την οποία επιδιώκει ο δράστης, αφού για τη θεμελίωση του αξιοποίνου ο νόμος απέβλεψε όχι στην αμεσότητα της ενέργειας του δράστη σε σχέση με το αποτέλεσμα της περιουσιακής βλάβης ή του οφέλους, αλλά στην αμεσότητα του κινδύνου τον οποίο ενέχει αυτή καθ’ εαυτή η υλική πράξη της πλαστογραφίας, έστω και αν πρέπει να ακολουθήσει ενδεχομένως και περαιτέρω ενέργεια αυτού, η οποία ουσιαστικά ενεργοποιεί τον κίνδυνο επέλευσης του οφέλους ή της βλάβης. Το αμέσως ανωτέρω είναι πλέον έκδηλο στην κακουργηματική πλαστογραφία του Ν 1608/1950 σε βάρος του Δημοσίου όπου ο νόμος αρκείται στην απειλή και μόνο ζημίας, ανωτέρας των 50.000.000 δρχ. Εν προκειμένω ο κατηγορούμενος-αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για πλαστογραφία μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου με τη συνδρομή της επιβαρυντικής περίστασης του άρθρου 1 παρ. 1 Ν 1608/1950, συνισταμένης στο ότι κατήρτισε πλαστά έγγραφα, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποίησε υποβάλλοντάς τα στο Ελληνικό Κέντρο Επενδύσεων, που ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο, μαζί με τη συναφή αίτηση της εταιρίας, της οποίας ήταν ο κύριος μέτοχος και διευθύνων σύμβουλος, προκειμένου, με βάση τα έγγραφα αυτά, να παραπλανήσει τους αρμόδιους υπαλλήλους του ΕΛΚΕ και του Τμήματος Αξιολόγησης και Προώθησης Επενδυτικών Σχεδίων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας ώστε να αξιολογηθεί το αίτημά του περί υπαγωγής της επένδυσης στις ευνοϊκές, για τον κατηγορούμενο, διατάξεις του αναπτυξιακού Ν 1892/1990 και να εγκριθεί επιxορήγηση ύψους 2.294.000.000 δρχ., την οποία θα κατέβαλλε το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Tο δικάσαν δικαστήριο ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 216 παρ. 3 ΠΚ και 1 παρ. 1 Ν 1608/1950, αφού δέχθηκε ότι με τα υποβληθέντα από τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα πλαστά έγγραφα, ικανοποιείτο το σύνολο των απαιτουμένων, για την έγκριση υπαγωγής της επένδυσης στον αναπτυξιακό Ν 1892/1990, πρoϋπoθέσεων, γεγονός που αυτό καθ’ εαυτό, ασχέτως με τις τυχόν μετέπειτα ενέργειες του κατηγορουμένου, απειλούσε, αν δεν αποκαλυπτόταν εγκαίρως η πλαστογραφία, ζημία σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε΄ ΚΠΔ αναιρετικός λόγος, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των εφαρμοσθεισών ως άνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων πρέπει να απορριφθεί.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.