ΑΠ 1251/2009 [Απόρριψη αιτήματος εξέτασης μαρτύρων υπεράσπισης λόγω μη γνωστοποίησης - Απόλυτη ακυρότητα]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 5/2009, Μάιος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Η παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 6 παρ. 3 εδ. δ΄ ΕΣΔΑ και 14 παρ. 3 εδ. ε΄ ΔΣΑΠΔ, σύμφωνα με τις οποίες ο κατηγορούμενος δικαιούται σε εξέταση μαρτύρων υπεράσπισης υπό τους αυτούς όρους όπως των μαρτύρων κατηγορίας, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της επ’ ακροατηρίω διαδικασίας, ιδρύουσα τον υπό του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α΄ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι, οι οποίοι δικάζονταν σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου, αμφότεροι μεν για τις πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και της ψευδορκίας μάρτυρα, επιπρόσθετα δε η πρώτη και για την πράξη της ψευδούς καταμήνυσης κατά συρροή, υπέβαλαν προς το Δικαστήριο αίτημα εξέτασης μαρτύρων υπεράσπισης. Το δικαστήριο υπολαβόν, ότι οι κατηγορούμενοι κατηγορούντο για πράξεις για τις οποίες ο νόμος επέτρεπε την απόδειξη της αλήθειας υπό των προταθέντων προς εξέταση μαρτύρων υπεράσπισης, οι οποίοι όμως δεν είχαν γνωστοποιηθεί από τους κατηγορουμένους κατ’ εφαρμογή του άρθρου 326 παρ. 3 ΚΠΔ, περιόρισε την εξέταση αυτών μόνο στο εάν έλαβαν χώρα αυτά καθεαυτά τα γεγονότα που αναφέρονταν στη φερομένη ως ψευδή μήνυση. Από την απόρριψη του παραπάνω αιτήματος όμως, παραβιάστηκε το δικαίωμα των κατηγορουμένων περί εξέτασης μαρτύρων υπεράσπισης με συνέπεια να επέλθει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, δεδομένου ότι η διάταξη του άρθρου 326 παρ. 3 ΚΠΔ, δεν είχε εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση, αφού οι κατηγορούμενοι-αναιρεσείοντες, δεν κατηγορούνταν για πράξεις για τις οποίες ο νόμος επιτρέπει την απόδειξη της αληθείας, ήτοι για δυσφήμηση (άρθρα 362 και 366 παρ. 1 ΠΚ), ή δυσφήμηση ΑΕ (364 παρ. 2 ΚΠΔ), αλλά για τις πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμησης, της ψευδούς καταμήνυσης και της ψευδορκίας μάρτυρα. Πέραν όμως αυτού, η προαναφερθείσα διάταξη δεν είχε εφαρμογή, αφού επρόκειτο περί δίκης ενώπιον του Εφετείου, όπου κατ’ άρθρο 502 παρ. 1 ΚΠΔ, εξετάζονται και μάρτυρες μη κλητευθέντες και μη γνωστοποιηθέντες, εάν αυτοί παρευρίσκονται στο ακροατήριο. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α΄ ΚΠΔ, αναιρετικός λόγος, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια της παραβίασης του προαναφερομένου δικαιώματος είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί αυτή (προσβαλλομένη) ως προς την απόρριψη του ανωτέρω αιτήματος περί εξέτασης των μαρτύρων υπεράσπισης.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.