ΜΟΕφΑθ 91α/2009 [Προϋποθέσεις εξέτασης μάρτυρα διανοητικά ασθενούς - Μάρτυρας αποβιώσας κατά την εκδίκαση]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 5/2009, Μάιος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Προκειμένου το δικαστήριο της ουσίας να διακρίνει εάν συγκεκριμένο πρόσωπο, το οποίο εμφανίζει σημεία κάποιας ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής, είναι ή όχι επιτήδειο στο να εξετασθεί ως μάρτυρας, κρίσιμο είναι το εάν το πρόσωπο αυτό έχει ή δεν έχει τη δυνατότητα να εκθέσει τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων θα ερωτηθεί, με τρόπο που αυτά ανταποκρίνονται στην υποκειμενική αλήθεια, στην αντίληψη, δηλαδή, την οποία μπορεί να έχει για την πραγματικότητα ο μέσος άνθρωπος, ο οποίος διαθέτει τη φυσική ικανότητα να παρατηρεί τα γεγονότα του έξω κόσμου, να αντιλαμβάνεται τη σημασία τους και να τα διηγείται έτσι ακριβώς, όπως τα έχει αντιληφθεί. Αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός ότι κάποιο πρόσωπο έχει μειωμένη ευφυία ή πάσχει από ψυχικό νόσημα, δεν συνεπάγεται άνευ ετέρου την ανεπιτηδειότητά του να εξετασθεί ως μάρτυρας. Εν προκειμένω, δεν υπάρχει καμιά υπόνοια ως προς το ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας, ο οποίος πράγματι πάσχει από ψυχικό νόσημα, έχει νοσηλευθεί σε ψυχιατρείο και ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή, δεν ήταν σε θέση να παραστήσει τα γεγονότα όπως έχουν συμβεί, αφού κατά την εξέτασή του ενώπιον του δικαστηρίου, απαντούσε με σαφήνεια, περιγράφοντας γεγονότα τα οποία είτε είχε αντιληφθεί ο ίδιος είτε είχε ακούσει να τα αναφέρουν συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία και κατονόμασε. Επομένως, ορθά εξετάσθηκε ως μάρτυρας και εναπόκειται να συνεκτιμηθεί η κατάθεσή του, παράλληλα προς τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία. Περαιτέρω, ναι μεν η προδικαστική κατάθεση του μάρτυρα που εξετάζεται στο ακροατήριο δεν διαβάζεται, παρά μόνο στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο για να υποβοηθηθεί η μνήμη του ή να επισημανθούν οι αντιφάσεις του, ωστόσο, όταν ο μάρτυρας δεν εξετάζεται στο ακροατήριο, η προδικαστική κατάθεση, ως έγγραφο της δικογραφίας, επιτρέπεται, κατ’ αρχήν, να αναγνωσθεί, εφόσον ο κατηγορούμενος δεν προβάλλει αντίρρηση. Σε μια τέτοια περίπτωση, στην οποία κύριο χαρακτηριστικό είναι η αδυναμία του μάρτυρα να εμφανισθεί στο ακροατήριο, η εναντίωση του κατηγορουμένου στην ανάγνωση της καταθέσεως ανάγεται σε εμπόδιο ως προς την εξακρίβωση της αλήθειας, χάριν της οποίας η ανάγνωση κρίνεται από το δικαστήριο απαραίτητη. Εν προκειμένω, λόγω του ότι ο μάρτυρας (που είχε εξεταστεί και κατά την προδικασία) έχει ήδη αποβιώσει, η δε κατάθεσή του θα ήταν ιδιαίτερα σημαντική για την ανακάλυψη της αλήθειας, κρίνεται απαραίτητη η ανάγνωση των προανακριτικών του καταθέσεων, απορριπτομένης της εναντίωσης του κατηγορουμένου, ως διακωλυτικής για την ανεύρεση της ουσιαστικής αλήθειας.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.