ΑΠ Ολ 3/2010 [Ελευθερία έκφρασης, έρευνας και διδασκαλίας]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 5/2010, Μάιος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Στο πλαίσιο προστασίας των συνταγματικών δικαιωμάτων της ελευθερίας της τέχνης, της επιστήμης, της έρευνας και της διδασκαλίας, που αποτελούν εκφάνσεις της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της συμμετοχής στην κοινωνική και πολιτική ζωή της Χώρας, περιλαμβάνεται τόσο η ελευθερία του επιστήμονα (ιστορικού) να συγγράψει και να κυκλοφορήσει έργο στο οποίο θα καταγράφει, ερμηνεύει και αξιολογεί ιστορικά γεγονότα, όσο και το δικαίωμα κάθε πολίτη στην απρόσκοπτη και ελεύθερη πληροφόρηση, μέσω και γραπτών κειμένων για τα ιστορικά γεγονότα, καθώς και την αξιολόγηση αυτών από τον συγγραφέα. Ο ιστορικός στα πλαίσια άσκησης των ως άνω συνταγματικών δικαιωμάτων του δικαιούται να ερμηνεύει και να αξιολογεί τα ιστορικά γεγονότα και τις πράξεις προσώπων που συμμετείχαν στη διαμόρφωση των γεγονότων αυτών, κατά τρόπο υποκειμενικό και σύμφωνα με την κοσμοθεωρία του και τις εν γένει πολιτικές και κοινωνικές του αντιλήψεις, καταφεύγοντας και σε οξεία κριτική και δυσμενείς χαρακτηρισμούς των ιστορικών προσώπων και των πράξεών τους, υπό τους περιορισμούς όμως που θέτουν τα άρθρα 10 παρ. 2 ΕΣΔΑ, 2 παρ. 1, 5 παρ. 1 και 25 παρ. 3 Συντ. Εν προκειμένω, ο κατηγορούμενος (συγγραφέας-ιστορικός) κηρύχθηκε αθώος των προβλεπομένων από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 και 2 του Ν 927/1979 αξιοποίνων πράξεων (φυλετικές διακρίσεις), συνιστάμενες στο ότι δημοσίως διά του Τύπου -και συγκεκριμένα με τη συγγραφή βιβλίου- προέτρεψε σε πράξεις και ενέργειες δυνάμενες να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος και βία κατά προσώπων και ομάδων προσώπων, εκ μόνου του λόγου της φυλετικής και εθνικής καταγωγής αυτών και δη των Εβραίων γενικώς και στη συνέχεια ασκήθηκε αναίρεση υπέρ του νόμου από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, λόγω έλλειψης αιτιολογίας και νόμιμης βάσης, η οποία και απορρίφθηκε. Συγκεκριμένα, η προσβαλλομένη απόφαση διαλαμβάνει πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες, αξιολογώντας κατά περίπτωση τις αποσπασματικές και χωρίς νοηματική και λογική ακολουθία αναφορές του κατηγορητηρίου με τα προηγούμενα και επόμενα εδάφια, από την εκτίμηση των οποίων καταλήγει παράλληλα ότι δεν προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να προτρέψει τον αναγνώστη σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά των Εβραίων ή να εκφράσει προσβλητικές κατά αυτών ιδέες εκ μόνου του λόγου της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους, στηλιτεύοντας, συγκεκριμένα αναφερόμενες πράξεις των Εβραιοσιωνιστών ή ότι συνδέονται με τη θρησκεία τους, η οποία δεν συμπεριλαμβάνεται στο κατηγορητήριο, ως στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης των αποδιδομένων στο κατηγορητήριο αξιοποίνων πράξεων (αντίθ. μειοψ.).

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.