ΣυμβΑΠ 2045/2010 [Διεξαγωγή αγώνων ταχύτητας - Ηθική αυτουργία] (παρατ. Κ. Βαθιώτης)

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 10/2011, Οκτώβριος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Δύο από τα κυριότερα αντικειμενικά κριτήρια που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του γνωστικού στοιχείου του ενδεχόμενου δόλου και, κατά συνέπεια, της βουλητικής στάσης του δράστη είναι το ποσοστό επικινδυνότητας και η τυχόν ιδιοτέλεια του σκοπού που επιδιώκει με την πράξη του. Η ελπίδα και, κατά μείζονα λόγο, η απλή ευχή ή επιθυμία του δράστη να μην επέλθει το προβλεπόμενο απ’ αυτόν ως ενδεχόμενο εγκληματικό αποτέλεσμα εντάσσονται στο πεδίο του ενδεχόμενου δόλου και όχι στο πεδίο της συγγενούς προς αυτόν έννοιας της ενσυνείδητης αμέλειας, για τη συνδρομή της οποίας απαιτείται όχι ελπίδα, αλλά πίστη περί μη επελεύσεως του εγκληματικού αποτελέσματος. Επί διαταράξεως της ασφάλειας της οδικής συγκοινωνίας από την οποία επήλθε θάνατος (άρθρο 290 παρ. 1 στοιχ. β΄ ΠΚ), που είναι έγκλημα εκ του αποτελέσματος χαρακτηριζόμενο, ο ηθικός αυτουργός στο βασικό έγκλημα της διατάραξης της ασφάλειας της συγκοινωνίας (άρθρο 290 παρ. 1 στοιχ. α΄ ΠΚ) τιμωρείται με τη βαρύτερη ποινή που προβλέπεται για τον αυτουργό, αν για τον επελθόντα θάνατο βαρύνεται και ο ίδιος με αμέλεια. Aιτιολογημένη παραπομπή για θανατηφόρα διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών τελεσθείσα εκ μέρους του αναιρεσείοντος οδηγού, ο οποίος υπό συνθήκες αυξημένης επικινδυνότητας αποδέχθηκε να διεξαγάγει αγώνα ταχύτητας με τον παθόντα οδηγό, ενεργώντας με σαφή περιφρόνηση προς την ασφάλεια των λοιπών χρηστών της οδού· όταν ο παθών επιχείρησε να προσπεράσει τον αναιρεσείοντα καταλαμβάνοντας το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, αντιλήφθηκε ότι πλησίαζε άλλο όχημα και ότι δεν θα μπορούσε να ολοκληρώσει την προσπάθειά του, οπότε τροχοπέδησε απότομα, πλην όμως οι τροχοί του οχήματός του μπλόκαραν και χάνοντας τον έλεγχο αυτού συγκρούσθηκε με κανονικά κινούμενο αυτοκίνητο, συνεπεία δε τούτου τραυματίσθηκε θανάσιμα ο ίδιος, ενώ σωματικές βλάβες υπέστησαν τόσο ο συνεπιβάτης του οχήματός του όσο και ο οδηγός του αυτοκινήτου με το οποίο έγινε η σύγκρουση. Αιτιολογημένως παραπέμφθηκαν για ηθική αυτουργία στο βασικό έγκλημα της θανατηφόρας διατάραξης της ασφάλειας των συγκοινωνιών οι αναιρεσείοντες συνεπιβάτες των διαγωνισθέντων στην ταχύτητα οδηγών, οι οποίοι πόνταραν 500 ευρώ για τον αντίστοιχο οδηγό και ακολούθως επιβιβάσθηκαν στα δύο οχήματα, παρέχοντας στους οδηγούς ψυχική υποστήριξη και ενθάρρυνση· το βαρύτερο αποτέλεσμα που επήλθε, δηλαδή ο θάνατος του ενός οδηγού, οφείλεται και σε δική τους συντρέχουσα αμέλεια, χωρίς να χαρακτηρίζονται ως ηθικοί αυτουργοί σε εξ αμελείας έγκλημα (που δεν νοείται), αφού σε αμέλεια τους οφείλεται μόνο το αποτέλεσμα και όχι η βασική (εκ δόλου) πράξη την οποία αφορά η ηθική αυτουργία (εν μέρει αντιθ. εισαγγ. προτ.).

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.