ΔιατΕισΕφΑθ 234/2011 [Σύμβαση παρακαταθήκης - Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 4-5/2012, Απρίλιος-Μάιος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Η «αποποίηση» της κατάθεσης από τον δανειστή, η οποία μπορεί να είναι ρητή ή σιωπηρή, δεν επηρεάζει τις σχέσεις του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων με τον καταθέτη. Στις σχέσεις όμως του Ταμείου και του δανειστή, η αποποίηση αυτή ισοδυναμεί με παραίτηση από το δικαίωμα αναλήψεως της καταθέσεως, η οποία ωστόσο δεν αίρει το δικαίωμα αυτού να απαιτήσει μεταγενέστερα το κατατεθέν, εφόσον δεν το έχει αναλάβει ο καταθέτης. Ειδικότερα, η ενδεχόμενη δήλωση του δανειστή περί μη αποδοχής της κατάθεσης στην οποία προχώρησε ο οφειλέτης έχει ως μόνη συνέπεια κατά νόμο τη γένεση διαπλαστικού δικαιώματος του οφειλέτη (καταθέτη) να ανακαλέσει την κατάθεση που έγινε και, στη συνέχεια, να αναλάβει το αντικείμενο που έχει κατατεθεί. Μόνο αν ο οφειλέτης ασκήσει το ως άνω διαπλαστικό δικαίωμά του να αναλάβει το κατατεθέν αντικείμενο ή χρηματικό ποσό, η κατάθεση θεωρείται ότι δεν έγινε και ανατρέπονται αναδρομικά όλες οι έννομες συνέπειες αυτής. Στην περίπτωση λοιπόν που ο καταθέτης-οφειλέτης, μετά τη δήλωση του υπέρ ου η κατάθεση-δανειστή περί μη αποδοχής αυτής, ασκήσει το ως άνω δικαίωμά του να αναλάβει το κατατεθέν ποσό και ανακαλέσει για το σκοπό αυτό την κατάθεση, τότε γεννάται αξίωσή του έναντι του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων προς ανάληψη του κατατεθέντος. Εν προκειμένω, η άρνηση των εγκαλουμένων, παρά τις οχλήσεις του προσφεύγοντος, να του αποδώσουν το επίδικο ποσό που είχε κατατεθεί και εν συνεχεία είχε αναληφθεί από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων δεν συνιστά υπεξαίρεση. Και τούτο διότι, με την είσπραξη εκ μέρους του εγκαλουμένου του ποσού από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (μέχρι τότε κύριο αυτού), η κυριότητα επί των εισπραχθέντων χρημάτων περιήλθε στην ΟΕ, νόμιμοι εκπρόσωποι της οποίας ήταν οι εγκαλούμενοι.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.