ΣυμβΠλημΚαλαμ 67/2012 [Υποβολή ανακριβούς δήλωσης φόρου εισοδήματος - Νόμος επιεικέστερος - Εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις] (παρατ. Γ. Δημήτραινας)

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 2/2013, Φεβρουάριος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Ως προς το αδίκημα της φοροδιαφυγής υπό τη μορφή της υποβολής ανακριβούς δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, που προβλέπεται και τιμωρείται σε όλους τους νόμους που ίσχυσαν από το έτος 1986 μέχρι και τον τελευταίο Ν 2523/1997, ο οποίος, όσον αφορά το συγκεκριμένο αδίκημα της φοροδιαφυγής, κατά τη διάταξη του άρθρου 38 παρ. 4 εφαρμόζεται επί των πράξεων που τελέσθηκαν μετά την 1.1.1998, η παραγραφή αναστέλλεται μέχρι να υποβληθεί η μηνυτήρια αναφορά από τον Προϊστάμενο της αρμόδιας ΔΟΥ. Ειδικότερα τούτο συνέβαινε κατά μεν τις προϊσχύουσες του Ν 2523/1997 διατάξεις, εντός μηνός από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 10 Ν 2523/1997, από την τελεσιδικία της απόφασης επί της προσφυγής που ασκήθηκε ή σε περίπτωση μη ασκήσεως από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, λόγω παρόδου της προθεσμίας προς άσκησή της. Συνεπώς και στη συγκεκριμένη περίπτωση η παραγραφή αρχίζει από τα ανωτέρω χρονικά σημεία και όχι από την τέλεση της πράξης, ενώ οι ανωτέρω διατάξεις του Ν 2523/1997 τυγχάνουν εφαρμοστέες, ως ευνοϊκότερες, κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 ΠΚ και στις πράξεις που τελέσθηκαν πριν από την 1.1.1998. Έτσι το διωκόμενο εν προκειμένω έγκλημα οριοθετείται χρονικά, ως προς τον χρόνο τέλεσής του από την τελεσιδικία της από 25.2.1997 προσφυγής της εταιρίας των κατηγορουμένων ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Καλαμάτας, και ειδικότερα από την έκδοση και δημοσίευση της απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Τριπόλεως, που έλαβε χώρα στις 29.5.2009. Ως προς το χαρακτήρα δε του ως άνω διωκόμενου εγκλήματος και πάλι κρίσιμο στοιχείο αποτελεί η δικανική προσέγγιση του θέματος με βάση τη διάταξη του άρθρου 24 παρ. 5 του Ν 2523/1997, ως προς το χρόνο έναρξης της παραγραφής του, που επιβάλλουν τη διατήρηση του πλημμεληματικού χαρακτήρα του, αφού κατά τον πραγματικό χρόνο τελέσεώς του, ήτοι το έτος 1991 και προ της ισχύος του Ν 2523/1997 η πράξη ήταν πάντοτε πλημμεληματικής υποστάσεως. Επομένως η εκ των υστέρων αναγωγή του αδικήματος αυτού σε κακούργημα με βάση το σκεπτικό ότι η διάταξη του άρθρου 3 παρ. 2 ιγ΄ και ιδ΄ του Ν 3943/2011 «θεσπίζει την τέλεση διαρκούς εγκλήματος» προσκρούει ευθέως στη διάταξη του άρθρου 24 παρ. 5 του Ν 2523/1997, την οποία ο νομοθέτης διατήρησε σε ισχύ, παρά την παραπάνω νομοθετική μεταβολή και θα συνιστούσε εφαρμογή δυσμενέστερης ποινικής μεταχείρισης για τους ανωτέρω κατηγορουμένους. Παραπέμπονται οι κατηγορούμενοι (Πρόεδρος, Διευθύνων Σύμβουλος και Σύμβουλος ΔΣ ΑΕ) να δικασθούν για υποβολή ανακριβούς δήλωσης φόρου εισοδήματος από κοινού στην πλημμεληματική της μορφή κατά τα ανωτέρω, κατ’ επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας από το ίδιο ως άνω αδίκημα στην κακουργηματική του μορφή.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.