ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2015

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 11/2015, Νοέμβριος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΓΡΟΤΙΚΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ

Η συγχώνευση ή η μετατροπή των αγροτικών συνεταιρισμών κατ' ουδένα τρόπο συνδέεται με την αναστολή της ποινικής δίωξης κατ' άρθρο 19 Ν 4138/2013 ή με την αναστολή των ποινικών υποθέσεων κατ' άρθρο 19 Ν 4224/2013 ευρύτατης ομάδας κατηγορουμένων, ακόμα και αν η θητεία τους έχει λήξει. ΤρΠλημΑθ 3155/2014,

σελ. 1021.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ Βλ. ΑΝΑΒΟΛΗ ΔΙΚΗΣ, ΕΠΙΔΟΣΗ, ΕΦΕΣΗ

ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ

Με το να θεωρήσει το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως ως άγνωστης διαμονής έγκυρη και να προχωρήσει στην απόρριψη των εφέσεως αυτών ως εκπροθέσμων αφενός υπερέβη αρνητικά την εξουσία του και αφετέρου προκάλεσε απόλυτη ακυρότητα στο ακροατήριο, συνιστάμενη στη στέρηση από τους αναιρεσείοντες του δικαιώματός τους σε δίκαιη δίκη. ΑΠ 76/2015,

σελ. 1024.

ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ Βλ. ΑΠΕΛΑΣΗ

ΑΝΑΒΟΛΗ ΔΙΚΗΣ

Ορθή και αιτιολογημένη απόρριψη από το Δικαστήριο του αιτήματος αναβολής στο πρόσωπο του συνηγόρου. Και τούτο διότι, η εμμονή του δικηγόρου στην άσκηση του δικαιώματος της αποχής από τα καθήκοντά του για την προστασία εργασιακών και συναφών συμφερόντων είναι ήσσονος σημασίας έννομο αγαθό από την απονομή της δικαιοσύνης και πρέπει να υποχωρεί όταν επίκειται κίνδυνος παραγραφής της αποδιδόμενης στον εντολέα του αξιόποινης πράξης. ΑΠ 22/2015,

σελ. 1025.

ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΟΤΗΤΑ

Η αναδρομική εφαρμογή του επιεικέστερου νόμου στην πρόσφατη νομολογία της Ολομέλειας του ΑΠ. Διάλογος για την προστασία ενός διεθνώς αναγνωρισμένου θεμελιώδους δικαιώματος. Μελ. Μ. Καϊάφα-Γκμπάντι,

σελ. 953.

ΑΝΑΙΡΕΣΗ

Αναιρείται λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία διατάχθηκε η συγχώνευση και ποινής που είχε επιβληθεί με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου, μέρος της οποίας είχε εκτιθεί και για το υπόλοιπο είχε χορηγηθεί απόλυση υπό όρο. ΑΠ 1133/2014,

σελ. 1031.

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά της μη καταδικαστικής απόφασης (παύουσας υφ' όρον την ποινική δίωξη κατ' άρθρο 4 Ν 4043/2012) είναι απαράδεκτη, διότι ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διατυπώσεις, αλλά και για τον έτερο αυτοτελή λόγο ότι ασκήθηκε κατά απόφασης που δεν αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία. ΣυμβΑΠ 14/2015,

σελ. 1027.

ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΜΕ ΠΡΟΘΕΣΗ Βλ. ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΨΥΧΙΚΑ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

ΑΠΑΤΗ Βλ. και ΚΑΘΗΚΟΝ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Απορρίπτεται ως νομικά αβάσιμη η κρινόμενη έγκληση για το αδίκημα της απάτης επί δικαστηρίω. Συγκεκριμένα, η επίδικη απόφαση εκδόθηκε χωρίς να προσκομιστούν με επίκληση εν γνώσει πλαστά ή νοθευμένα έγγραφα και εν γένει ψευδή αποδεικτικά στοιχεία. ΔιατΕισΠλημΑθ Β 47/2014,

σελ. 1036.

Εφόσον το βασικό έγκλημα της απάτης υπάγεται λόγω του ύψους του οφέλους ή της ζημίας στη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 Ν 1608/1950, ελάχιστη σημασία έχει η θεμελίωση των επικαλυπτομένων από το τελευταίο επιβαρυντικών κακουργηματικών περιστάσεων του άρθρου 386 ΠΚ. ΣυμβΕφΠατρ 206/2014,

σελ. 1015.

ΑΠΕΛΑΣΗ

Ο Ν 4139/2013 περιέχει ευμενέστερες διατάξεις όσον αφορά την απέλαση από τη χώρα των αλλοδαπών καταδικασθέντων σε ποινή κάθειρξης για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, αφού η σχετικώς προβλέπουσα διάταξη του άρθρου 35 παρ. 2 Ν 3459/2006 καταργήθηκε και ο Ν 4055/2012 προβλέπει δυνητική απέλαση αλλοδαπού για κακούργημα. ΤρΠλημΧαλκιδικ 645/2014,

σελ. 1022.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ

Παραβίαση απορρήτου επικοινωνιών και αποδεικτικές απαγορεύσεις στην ποινική δίκη. Μελ. Ε. Συμεωνίδου-Καστανίδου,

σελ. 961.

ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΠΟ ΟΡΟ

Αναιρείται λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία διατάχθηκε η συγχώνευση και ποινής που είχε επιβληθεί με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου, μέρος της οποίας είχε εκτιθεί και για το υπόλοιπο είχε χορηγηθεί απόλυση υπό όρο. ΑΠ 1133/2014,

σελ. 1031.

Εφόσον η ποινή που επιβλήθηκε στον αιτούντα με απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, αφορούσε πράξη που τελέστηκε από αυτόν σε χρόνο πριν από την έναρξη της ποινής που αφορούσε η ως άνω απόλυση και εφόσον η απόλυση υπό τον όρο της ανακλήσεως δεν αποτελεί απαλλαγή από την ποινή, αλλά δοκιμαστικό στάδιο - ειδικό τρόπο εκτελέσεως αυτής, προκύπτει ότι οι παραπάνω ποινές συναντήθηκαν προς εκτέλεση κατά τη διάρκεια του δοκιμαστικού σταδίου, επομένως συνέτρεξαν κατά την έκτιση. ΣυμβΠλημΘεσ 762/2015,

σελ. 1032.

ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Παραβίαση απορρήτου επικοινωνιών και αποδεικτικές απαγορεύσεις στην ποινική δίκη. Μελ. Ε. Συμεωνίδου-Καστανίδου,

σελ. 961.

ΑΠΟΧΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

Η εμμονή του δικηγόρου στην άσκηση του δικαιώματος της αποχής από τα καθήκοντά του είναι ήσσονος σημασίας έννομο αγαθό από την απονομή της δικαιοσύνης και πρέπει να υποχωρεί όταν επίκειται κίνδυνος παραγραφής της αποδιδόμενης στον εντολέα του αξιόποινης πράξης. ΑΠ 22/2015,

σελ. 1025.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ

Οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν για μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών και κατά την εκδίκαση των εφέσεών τους ζήτησαν την αναστολή της ποινικής δίωξης επικαλούμενοι τη διάταξη του άρθρου 19 Ν 4224/2013. Εντούτοις, η συγχώνευση ή η μετατροπή των αγροτικών συνεταιρισμών κατ' ουδένα τρόπο συνδέεται με την αναστολή της ποινικής δίωξης. ΤρΠλημΑθ 3155/2014,

σελ. 1021.

ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

Απορρίπτεται η κρινόμενη έγκληση για το αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε αρχείο ευαίσθητων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, τα επίδικα γεγονότα δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν το εν λόγω αδίκημα, αφού οι πληροφορίες που διέδωσαν οι εγκαλούμενοι δεν περιήλθαν σε γνώση τους εξαιτίας κάποιας παράνομης έρευνας και εντεύθεν επέμβασης σε αρχείο, αλλά εξαιτίας της συγγενικής και επαγγελματικής τους σχέσης με τον επί χρόνια αντίδικό του. ΔιατΕισΠλημΒερ Β15/1/2014,

σελ. 1038.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ Βλ. ΑΠΟΧΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ – ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ

Το ενιαίον της Εισαγγελίας και το αυτό πρόσωπο του εισαγγελέως. Μελ. Θρ. Κονταξής,

σελ. 971.

ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ

Για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος του εμπρησμού με τη μορφή του άρθρου 264 στοιχ. β΄ ΠΚ, δεν απαιτείται επέλευση του εμπειρικού κινδύνου για άνθρωπο, αλλά η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος πραγματώνεται με τη δυνατότητα προκλήσεώς του, χωρίς η εκ τυχαίων, εσωτερικών, παραγόντων διακοπή της αιτιακής διαδρομής προς τη βλάβη να αναιρεί την κατάφασή του. ΣυμβΕφΠατρ 206/2014,

σελ. 1015.

ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ Βλ. ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΕΠΙΔΟΣΗ

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο στέρησε την απόφασή του από την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει ότι από τα αποδεικτικά μέσα που είχαν τεθεί ενώπιόν του, δεν προέκυπτε ότι η διεύθυνση της κατοικίας των εκκαλούντων ήταν γνωστή στην Εισαγγελική Αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση, χωρίς να αναφέρει αν από άλλα αποδεικτικά μέσα προέκυπτε ή όχι ότι αυτοί είχαν γνωστή, σε οποιαδήποτε Αρχή, διαμονή. ΑΠ 76/2015,

σελ. 1024.

ΕΦΕΣΗ

Αναιρείται λόγω υπέρβασης εξουσίας η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος. Όπως προκύπτει από το οικείο αποδεικτικό επιδόσεως, ο εκκαλών κλητεύθηκε να εμφανισθεί στο Β΄ Τριμελές Εφετείο Αθηνών, ως εκ τούτου δε το δικαστήριο που εκδίκασε την έφεση (Α΄ Τριμελές Εφετείο Αθηνών) έπρεπε να κηρύξει απαράδεκτη την ως άνω κλήτευση. ΑΠ 1193/2014,

σελ. 1029.

Με το να θεωρήσει το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως ως άγνωστης διαμονής έγκυρη και να προχωρήσει στην απόρριψη των εφέσεως αυτών ως εκπροθέσμων αφενός υπερέβη αρνητικά την εξουσία του και αφετέρου προκάλεσε απόλυτη ακυρότητα στο ακροατήριο. ΑΠ 76/2015,

σελ. 1024.

Έφεση κατά βουλεύματος και αδύναμα πρόσωπα (: ανήλικοι – ψυχικά πάσχοντες) (ΜΕΡΟΣ Ε΄). Άρθρο Λ. Μαργαρίτης,

σελ. 991.

ΙΑΤΡΙΚΩΣ ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

10 χρόνια από τη θέσπιση του Ν 3305/2005: Προβλήματα από την εφαρμογή του και προοπτικές. Μελ. Μ. Μηλαπίδου/Κ. Κηπουρίδου,

σελ. 977.

ΚΑΘΗΚΟΝ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Η μη αναφορά του εξώδικου συμβιβασμού στο δικαστήριο δεν είναι αρκετό από μόνο του στοιχείο για να θεμελιώσει το αδίκημα της απάτης επί δικαστηρίω, λαμβανομένου επιπλέον υπόψη και του γεγονότος ότι οι αιτούσες δεν παραβίασαν το απορρέον από το άρθρο 116 ΚΠολΔ καθήκον αλήθειας, καθώς δεν ήταν υποχρεωμένες να αναφέρουν τη σύναψη του εξώδικου συμβιβασμού. ΔιατΕισΠλημΑθ Β 47/2014,

σελ. 1036.

ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Δεν γίνεται κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου για τις πράξεις της απόπειρας ανθρωποκτονίας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και της ενδοοικογενειακής απειλής. Συγκεκριμένα, προέκυψε ότι αυτός πάσχει από ψυχωσική συνδρομή παρανοϊκού τύπου (σχιζοφρένεια), λόγω της οποίας κατά το χρόνο του επίδικου συμβάντος είχε πλήρη ανικανότητα να αντιληφθεί τον άδικο χαρακτήρα της πράξης του. ΣυμβΠλημΒερ 20/2014,

σελ. 1011.

Κηρύσσεται ομόφωνα αθώα η κατηγορουμένη λόγω άρσης του καταλογισμού για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση το οποίο τέλεσε σε βάρος του ανήλικου τέκνου της. Συγκεκριμένα, διαγιγνώσκεται σαφώς η ύπαρξη ψυχωσικής συνδρομής τέτοιας μορφής, ώστε να καθίσταται βέβαιο ότι η ψυχική αυτή νόσος κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης είχε επιφέρει στην κατηγορουμένη νοσηρή διατάραξη των πνευματικών της λειτουργιών. ΜΟΔΧαν 63-64/2013,

σελ. 1009.

ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Η διάταξη του άρθρου 1 Ν 1608/1950 δογματικά απλώς εισάγει επιβαρυντικές περιστάσεις, δεν τυποποιεί εξαρχής νέα αδικήματα, αλλά επαυξάνει το υφιστάμενο κατά τον ΠΚ αξιόποινο συγκεκριμένων εγκλημάτων. Θεσπίζεται δηλ. μία ακόμη σειρά αυτοτελών και ιδιαίτερα διακεκριμένων μορφών των ήδη τυποποιημένων στον ΠΚ βασικών εγκλημάτων. ΣυμβΕφΠατρ 206/2014,

σελ. 1015.

ΚΛΟΠΗ

Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, με την οποία το δικαστήριο της ουσίας έπαυσε υφ' όρον την ποινική δίωξη κατ' άρθρο 4 Ν 4043/2012 για το αδίκημα της κλοπής αντικειμένου ευτελούς αξίας. Η εν λόγω απόφαση δεν είναι καταδικαστική αφού αποφαίνεται με όρο για την παύση της ποινικής δίωξης και όχι οριστικά. ΣυμβΑΠ 14/2015,

σελ. 1027.

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Αντικαθίσταται η επιβληθείσα προσωρινή κράτηση με περιοριστικούς όρους. Λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά το σχετικά πρόσφατο παρελθόν έχει ήδη διαγνωσθεί η εκ μέρους του κατηγορουμένου απόκτηση της έξης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, καθίσταται σαφές ότι η ποινική αντιμετώπισή του οφείλει να είναι διαφορετική από εκείνη του μη τοξικομανούς. ΣυμβΠλημΒολ 313/2015,

σελ. 1030.

Ο Ν 4139/2013 περιέχει ευμενέστερες διατάξεις όσον αφορά την απέλαση από τη χώρα των αλλοδαπών καταδικασθέντων σε ποινή κάθειρξης για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, αφού η σχετικώς προβλέπουσα διάταξη του άρθρου 35 παρ. 2 Ν 3459/2006 καταργήθηκε και ο Ν 4055/2012 προβλέπει δυνητική απέλαση αλλοδαπού για κακούργημα. ΤρΠλημΧαλκιδικ 645/2014,

σελ. 1022.

ΝΟΜΟΣ Βλ. και ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Η αναδρομική εφαρμογή του επιεικέστερου νόμου στην πρόσφατη νομολογία της Ολομέλειας του ΑΠ. Διάλογος για την προστασία ενός διεθνώς αναγνωρισμένου θεμελιώδους δικαιώματος. Μελ. Μ. Καϊάφα-Γκμπάντι,

σελ. 953.

ΠΟΙΝΗ

Αναιρείται λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία διατάχθηκε η συγχώνευση και ποινής που είχε επιβληθεί με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου, μέρος της οποίας είχε εκτιθεί και για το υπόλοιπο είχε χορηγηθεί απόλυση υπό όρο. ΑΠ 1133/2014,

σελ. 1031.

Εφόσον η ποινή που επιβλήθηκε στον αιτούντα αφορούσε πράξη που τελέστηκε από αυτόν σε χρόνο πριν από την έναρξη της ποινής που αφορούσε η ως άνω απόλυση και εφόσον η απόλυση υπό τον όρο της ανακλήσεως δεν αποτελεί απαλλαγή από την ποινή αλλά δοκιμαστικό στάδιο, προκύπτει ότι οι παραπάνω ποινές συναντήθηκαν προς εκτέλεση κατά τη διάρκεια του δοκιμαστικού σταδίου, επομένως συνέτρεξαν κατά την έκτιση. ΣυμβΠλημΘεσ 762/2015,

σελ. 1032.

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ Βλ. και ΑΓΡΟΤΙΚΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ

Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, με την οποία το δικαστήριο της ουσίας έπαυσε υφ' όρον την ποινική δίωξη κατ' άρθρο 4 Ν 4043/2012 για το αδίκημα της κλοπής αντικειμένου ευτελούς αξίας. Η εν λόγω απόφαση δεν είναι καταδικαστική αφού αποφαίνεται με όρο για την παύση της ποινικής δίωξης και όχι οριστικά. ΣυμβΑΠ 14/2015,

σελ. 1027.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΚΡΑΤΗΣΗ

Αντικαθίσταται η επιβληθείσα προσωρινή κράτηση με περιοριστικούς όρους. Λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά το σχετικά πρόσφατο παρελθόν έχει ήδη διαγνωσθεί η εκ μέρους του κατηγορουμένου απόκτηση της έξης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, καθίσταται σαφές ότι η ποινική αντιμετώπισή του οφείλει να είναι διαφορετική από εκείνη του μη τοξικομανούς. ΣυμβΠλημΒολ 313/2015,

σελ. 1030.

ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΕΙΣ Βλ. ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Αναιρείται λόγω υπέρβασης εξουσίας η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος. Συγκεκριμένα, ο εκκαλών κλητεύθηκε να εμφανισθεί στο Β΄ Τριμελές Εφετείο Αθηνών, ως εκ τούτου δε το δικαστήριο που εκδίκασε την έφεση (Α΄ Τριμελές Εφετείο Αθηνών) έπρεπε να κηρύξει απαράδεκτη την ως άνω κλήτευση. ΑΠ 1193/2014,

σελ. 1029.

Με το να θεωρήσει το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως ως άγνωστης διαμονής έγκυρη και να προχωρήσει στην απόρριψη των εφέσεως αυτών ως εκπροθέσμων αφενός υπερέβη αρνητικά την εξουσία του και αφετέρου προκάλεσε απόλυτη ακυρότητα στο ακροατήριο. ΑΠ 76/2015,

σελ. 1024.

ΦΥΛΑΞΗ ΑΚΑΤΑΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ

Έφεση κατά βουλεύματος και αδύναμα πρόσωπα (: ανήλικοι – ψυχικά πάσχοντες) (ΜΕΡΟΣ Ε΄). Άρθρο Λ. Μαργαρίτης,

σελ. 991.

ΨΕΥΔΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ

Η διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 225 ΠΚ εφαρμόζεται μεν και επί οικειοθελούς προς εξέταση προσέλευσης ή επί αναφοράς προς την αρχή, δεν επεκτείνεται όμως η εφαρμογή αυτής και στην περίπτωση των ισχυρισμών που υποβάλλονται στην πολιτική δίκη από τους διαδίκους. ΑΠ 70/2015,

σελ. 1015.

ΨΥΧΙΚΑ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Δεν γίνεται κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου για τις πράξεις της απόπειρας ανθρωποκτονίας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και της ενδοοικογενειακής απειλής. Συγκεκριμένα, προέκυψε ότι αυτός πάσχει από ψυχωσική συνδρομή παρανοϊκού τύπου (σχιζοφρένεια), λόγω της οποίας κατά το χρόνο του επίδικου συμβάντος είχε πλήρη ανικανότητα να αντιληφθεί τον άδικο χαρακτήρα της πράξης του. ΣυμβΠλημΒερ 20/2014,

σελ. 1011.

Πλην της ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης, τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα που συναξιολογούνται δεν καταλείπουν περιθώρια αμφιβολιών περί του ότι η ικανότητα διάκρισης του άδικου χαρακτήρα της πράξης της κατηγορουμένης συνεπεία της σοβαρής ψυχικής ασθένειάς της εξικνείται τελικώς μέχρι του βαθμού της πλήρους έλλειψης καταλογισμού. ΜΟΔΧαν 63-64/2013,

σελ. 1009.