ΣυμβΠλημΚαλαμ 50/2015 [Στοιχειοθέτηση αδικήματος θανατηφόρας έκθεσης - Ιατρική ευθύνη - Σύγκρουση καθηκόντων - Κατάσταση ανάγκης - Αιτιώδης σύνδεσμος - Ανθρωποκτονία από αμέλεια διά παραλείψεως - Συναίνεση ασθενούς]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 12/2015, Δεκέμβριος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Δεν γίνεται κατηγορία εναντίον των κατηγορουμένων ιατρών για το αδίκημα της θανατηφόρας έκθεσης κατά συναυτουργία. Συγκεκριμένα, από την αξιολόγηση των στοιχείων όλης της δικογραφίας, εναργώς συνάγεται το συμπέρασμα ότι η κατάσταση της υγείας του ασθενούς ήταν μη αναστρέψιμη και ο θάνατος αυτού ήταν επικείμενος, καθόσον παρουσίαζε σοβαρό αναπνευστικό νόσημα και πολυοργανική ανεπάρκεια. Αντιθέτως η έτερη ασθενής ήταν ασφαλώς σε καλύτερη θέση από άποψη κατάστασης της υγείας της, αφού δεν προέκυπτε ανεπάρκεια άλλων οργάνων του σώματός της και οπωσδήποτε στην κρίση των κατηγορουμένων-ιατρών προσμέτρησε κυριαρχικά το στοιχείο ότι με την υποστήριξη του επίμαχου μηχανήματος υφίσταντο πολύ περισσότερες πιθανότητες να διατηρηθεί η ανωτέρω στη ζωή, πράγμα το οποίο και επιτεύχθηκε. Αυτή δε η έλλογη διαδικασία της σύγκρισης των θεραπόντων ιατρών, αναφορικά σε ποιον από τους δύο ασθενείς τους θα προσφέρουν τέτοιου είδους μηχανική υποστήριξη της αναπνοής τους ή άλλου είδους ιατρική πράξη, η οποία εν προκειμένω εκπορεύεται από το δόγμα ότι θα πρέπει να προτιμηθεί αυτός που έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει, ευρίσκει έρεισμα στην εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 25 παρ. 1 ΠΚ. Τούτο δε, καθόσον τα διακυβευόμενα αγαθά είναι ίσης αξίας, πλην όμως με διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά που βασίζονται σε ιατρικά δεδομένα. Επιπρόσθετα τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά δεν δύνανται να υπαχθούν στη νομοτυπική μορφή του διωκόμενου εγκλήματος της από κοινού θανατηφόρας έκθεσης, καθόσον δεν προέκυψε ο αναγκαίος όρος ότι ο θανών, με θετική ενέργεια των κατηγορουμένων, μεταφέρθηκε από μια σχετικά ασφαλή θέση σε μία ανασφαλή, καθόσον η κατάσταση της υγείας του ήταν ήδη ιδιαζόντως επιβαρυμένη και η κατάληξή του ήταν άμεσα επικείμενη. Έτσι από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι οι κατηγορούμενες-ιατροί περιήγαγαν τον ανωτέρω θανόντα σε αδυναμία, συνιστάμενη στη δημιουργία όρων, με τους οποίους άρχισε μια αυτοδύναμη διαδικασία που θα τον οδηγούσε σε βλάβη του εννόμου αγαθού της ζωής του, αν δεν ανακόπτονταν, με οποιονδήποτε τρόπο. Περαιτέρω, δεν προέκυψε κυρίως ότι συνέτρεξε και αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παραπάνω ενέργειας των κατηγορουμένων ιατρών να απεγκαταστήσουν το μηχάνημα και να τοποθετήσουν στον θανόντα έτερη συσκευή και του θανατηφόρου αποτελέσματος, το οποίο επήλθε από τη γενικευμένη κατάπτωση της υγείας του ασθενούς.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.