ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ ΜΑΡΤΙΟΥ-ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 3-4/2016, Μάρτιος-Απρίλιος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ Βλ. ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΑΝΑΙΡΕΣΗ Βλ. και ΠΟΙΝΗ

Αναιρείται εν μέρει λόγω εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης η προσβαλλόμενη απόφαση διά της οποίας ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε για υπεξαίρεση στην υπηρεσία με ιδιαίτερα τεχνάσματα και απαλείφεται η σχετική διάταξή της. ΑΠ 93/2014 (παρατ. Γ. Μπουρμάς),

σελ. 288.

Ο αναιρεσείων επικαλείται για την εκπρόθεσμη άσκηση της αναίρεσης την οικονομική του αδυναμία, η οποία τον εμπόδισε να επικοινωνήσει με δικηγόρο προκειμένου να πληροφορηθεί τα δικαιώματά του. Η οικονομική όμως αδυναμία που επικαλείται ως λόγο ανωτέρας βίας δεν στοιχειοθετείται, διότι δεν αποτελεί γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, ούτε συνιστά ανυπέρβλητο κώλυμα, που να δικαιολογεί το εκπρόθεσμο της άσκησής της. ΑΠ 475/2015,

σελ. 310.

ΑΝΑΚΡΙΣΗ - ΑΝΑΚΡΙΤΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ

Ενώ το βούλευμα δέχεται ότι αφενός η προσφυγή κατατέθηκε πριν από την ουσιαστική περάτωση της κύριας ανάκρισης, καθόσον ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών δεν είχε εισέτι υποβάλει τη δικογραφία κατ’ άρθρο 308Α ΚΠΔ στον Εισαγγελέα Εφετών, αφετέρου ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών διαβίβασε τη δικογραφία στον Εισαγγελέα Εφετών μετά τον χρόνο κατάθεσης της προσφυγής, παρά ταύτα αντιφατικώς κατέληξε στην παραδοχή ότι το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών είναι καθ’ ύλην αναρμόδιο. ΣυμβΑΠ 670/2016,

σελ. 304.

ΑΝΗΛΙΚΟΙ Βλ. ΑΣΕΛΓΕΙΑ

ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΜΕΛΕΙΑ

Απορρίπτεται η κρινόμενη προσφυγή κατά του κλητηρίου θεσπίσματος διά του οποίου ο προσφεύγων (ιατρός παθολόγος) κλητεύθηκε να δικασθεί για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Ο ισχυρισμός του ότι η παραγγελία για τη διενέργεια των αναγκαίων απεικονιστικών εξετάσεων έπρεπε να δοθεί από τον επιληφθέντα του περιστατικού χειρουργό δεν ευσταθεί, δεδομένου ότι και αυτός εξετάζοντας τη γενική κατάσταση του ασθενούς όφειλε να παραγγείλει τις αναγκαίες διαγνωστικές εξετάσεις. ΔιατΕισΕφΑθ 13/2013,

σελ. 325.

Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη για ανθρωποκτονία εξ αμελείας των κατηγορουμένων, υπεύθυνων διοργανωτών εκδρομών εναλλακτικού τουρισμού, οι οποίοι, έχοντας αναλάβει την πραγματοποίηση της διάσχισης του φαραγγιού του ποταμού Λουσίου, αφού αποδέχθηκαν σιωπηρώς την άρνηση των εκδρομέων να εφοδιασθούν και να φέρουν κράνη και σωσίβια, ξεκίνησαν την διάσχιση του φαραγγιού, μολονότι κατά τις προηγούμενες ημέρες υπήρξε στην ευρύτερη περιοχή έντονη βροχόπτωση. ΑΠ 457/2015 (παρατ. Κ. Βαθιώτης),

σελ. 261.

Παραπέμπονται οι κατηγορούμενοι για πλημμύρα από αμέλεια και ανθρωποκτονία από αμέλεια. Συγκεκριμένα, οι παραλείψεις τους, οι οποίες συνιστούν μη εκπλήρωση των ιδιαίτερων νομικών υποχρεώσεών τους, κατά την ενάσκηση των καθηκόντων που είχε ο καθένας στο πλαίσιο της εκτελέσεως του έργου του, ως εκ της ιδιότητάς του, συνέβαλαν στην επέλευση των εγκληματικών αποτελεσμάτων. ΣυμβΠλημΗλείας 51/2015 (σημ. Α. Αλαπάντας),

σελ. 296.

ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ

Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση, δεδομένου ότι οι τυχόν αντιρρήσεις του καταδικασθέντος με σημείο αναφοράς την απόλυσή του δεν είναι δυνατό να έχουν ως «όχημα» τη διαδικασία του άρθρου 565 ΚΠΔ, αλλά εκείνη του άρθρου 12 παρ. 10 Ν 4322/2015. ΤρΠλημΘεσ 81/2016,

σελ. 316.

Με το να δεχθεί το Δικαστήριο ότι η απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου δεν ήταν καταδικαστική, ώστε να υπόκειται περίπτωση αμφιβολίας ή αντίρρησης σχετικά με την εκτελεστότητά της, αλλά αφορούσε τη διακοπή εκτέλεσης της ποινής λόγω ανήκεστης βλάβης της υγείας του αναιρεσείοντος, αρμοδίως επελήφθη της εν λόγω αιτήσεως αντιρρήσεως, ορθώς δε ερμήνευσε και εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 565 ΚΠΔ. ΑΠ 471/2015,

σελ. 315.

ΑΝΩΤΕΡΑ ΒΙΑ Βλ. ΑΝΑΙΡΕΣΗ

ΑΠΑΤΗ

Με την υποβολή του πλαστού εγγράφου στην υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ. ο κατηγορούμενος έπεισε τους υπαλλήλους αυτής περί της κατοχής από αυτόν νόμιμου τίτλου σπουδών, ακολούθησε δε αιτιωδώς η πρόσληψή του και η καταβολή σε αυτόν χρηματικού ποσού, που, εφόσον αντιστοιχεί στις τακτικές μικτές αποδοχές για τη θέση που παρανόμως κατέλαβε, δεν μπορεί να ισοσταθμισθεί από την παροχή της μη νόμιμης εργασίας που παρείχε. ΣυμβΕφΘεσ 196/2016,

σελ. 284.

ΑΠΙΣΤΙΑ

Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη των αναιρεσειουσών για απιστία στην υπηρεσία με ιδιαίτερα τεχνάσματα. Η αιτίαση ότι τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής η διάταξη του άρθρου 390 ΠΚ και όχι αυτή του άρθρου 256 ΠΚ δεν είναι βάσιμη, αφού οι κατηγορούμενες είχαν τη διαχείριση φόρων (ΦΠΑ), ο όρος δε διαχείριση εμπεριέχει αφ’ εαυτού την επιμέλεια τόσο των εισπράξεων όσο και των πληρωμών στις οποίες υπάγεται και η απόδοση ΦΠΑ. ΑΠ 430/2014 (παρατ. Γ. Μπουρμάς),

σελ. 289.

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΚΡΑΤΗΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΑΘΩΩΘΕΝΤΩΝ

Γίνεται εν μέρει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και αναγνωρίζεται το δικαίωμα αποζημίωσης του αιτούντος από το Ελληνικό Δημόσιο ατομικά και για λογαριασμό του ανήλικου τέκνου του. Ο αιτών δικαιούται αποζημίωση και για το χρονικό διάστημα της κρατήσεώς του στην Ολλανδία. ΤρΕφΚακΑθ 5132/2015,

σελ. 311.

ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΠΟ ΟΡΟ

Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση, δεδομένου ότι οι τυχόν αντιρρήσεις του καταδικασθέντος με σημείο αναφοράς την απόλυσή του δεν είναι δυνατό να έχουν ως «όχημα» τη διαδικασία του άρθρου 565 ΚΠΔ, αλλά εκείνη του άρθρου 12 παρ. 10 Ν 4322/2015. ΤρΠλημΘεσ 81/2016,

σελ. 316.

Η διάταξη του άρθρου 105 παρ. 6 εδ. β΄ ΠΚ έχει γενικό χαρακτήρα και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση υπό όρο απόλυσης καταδίκων με ποινές πρόσκαιρης και ισόβιας κάθειρξης. Για το χρονικό διάστημα δηλαδή που ορίζεται στην ως άνω διάταξη δεν χωρεί ευεργετικός υπολογισμός, αφού στις περιπτώσεις της ισόβιας και πρόσκαιρης κάθειρξης απαιτείται εκ του νόμου ελάχιστο χρονικό διάστημα παραμονής στο σωφρονιστικό κατάστημα. ΣυμβΠλημΠειρ 118/2016,

σελ. 317.

ΑΣΕΛΓΕΙΑ

Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη του αναιρεσείοντος για κατ’ εξακολούθηση ασέλγεια με ανήλικο έναντι αμοιβής. Ειδικότερα, αναφέρονται οι ασελγείς πράξεις που ενήργησε ο αναιρεσείων στο σώμα της ανήλικης, τα συγκεκριμένα χρηματικά ποσά που έδωσε στην ανήλικη για να προβαίνει στις παραπάνω ασελγείς πράξεις, καθώς και ο δόλος και ιδίως η γνώση του για την ανηλικότητα της παθούσας. ΑΠ 377/2015,

σελ. 278.

ΑΥΤΟΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΣΗ

Αιτιολογημένη η απορριπτική κρίση του ισχυρισμού περί αυτοδιακινδυνεύσεως με την παραδοχή ότι το γεγονός της εκουσίας συμμετοχής των παθόντων στην προαναφερόμενη δραστηριότητα δεν αίρει την ευθύνη των κατηγορουμένων, διότι η υπερέχουσα γνώση τους για την ιδιαίτερη επικινδυνότητα της δραστηριότητος και η γενική επικυριαρχία τους επί αυτής δεν ισοδυναμεί εν προκειμένω με αυτοδιακινδύνευση των παθόντων. ΑΠ 457/2015 (παρατ. Κ. Βαθιώτης),

σελ. 261.

ΒΙΑ

Η σχολική βία και οι ατυχείς νέες ρυθμίσεις για το «bullying». Μελ. Α. Συκιώτου,

σελ. 247.

Τραμπουκισμός (bullying) και ελληνική ποινική έννομη τάξη. Σκέψεις με άξονα την τροποποίηση του άρθρου 312 ΠΚ με το άρθρο 8 του Ν 4322/2015. Μελ. Φ. Σπυρόπουλος,

σελ. 253.

BULLYING

Η σχολική βία και οι ατυχείς νέες ρυθμίσεις για το «bullying». Μελ. Α. Συκιώτου,

σελ. 247.

Τραμπουκισμός (bullying) και ελληνική ποινική έννομη τάξη. Σκέψεις με άξονα την τροποποίηση του άρθρου 312 ΠΚ με το άρθρο 8 του Ν 4322/2015. Μελ. Φ. Σπυρόπουλος,

σελ. 253.

ΒΟΥΛΕΥΜΑ

Διατάσσεται η διόρθωση του οικείου βουλεύματος, αφού οι συγκεκριμένες εσφαλμένες αναγραφές είναι τυπικές, δεν δημιουργούν ακυρότητα και οφείλονται σε προφανή παραδρομή και όχι σε διαφορετικές ουσιαστικές παραδοχές. ΣυμβΕφΔυτΣτερΕλλ 42/2014,

σελ. 313.

ΕΓΓΥΟΔΟΣΙΑ

Γίνεται δεκτή η κρινόμενη αίτηση, μειώνεται το ποσό της επιβληθείσας εγγυοδοσίας στο ποσό των 2.000 ευρώ και διατάσσεται η απόδοση του ποσού των 3.000 ευρώ στην καταθέσασα την εγγυοδοσία. Εν προκειμένω, κρίνεται ότι η διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου στην ανάκριση και το δικαστήριο, διασφαλίζονται ακόμα και αν μειωθεί το ποσό της εγγυοδοσίας. Ο αιτών επικαλείται την οικονομική του αδυναμία να καταβάλει το δανεισθέν ποσό, καθώς η καταθέσασα την εγγύηση έχει ανάγκη του ποσού που δάνεισε στον κατηγορούμενο για τον βιοπορισμό της. ΔιατΑνακρΠλημΘεσ 17/2014,

σελ. 325.

ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ

Αιτιολογημένη απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος περί αναγνώρισης του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου. Συγκεκριμένα, πέραν της αποδεικνυόμενης συνήθους ανθρώπινης συμπεριφοράς, δεν αποδεικνύονται και άλλα περιστατικά αναγόμενα σε όλες τις εκδηλώσεις της προσωπικής, επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής, τα οποία να υποδηλώνουν θετική και επωφελή για την κοινωνία δράση. ΑΠ 377/2015,

σελ. 278.

Όταν το Δικαστήριο δέχεται ότι ο δράστης διακινήσεως ναρκωτικών ουσιών ήταν τοξικομανής και, παραλλήλως, του αναγνωρίζει και άλλα ελαφρυντικά από τα οριζόμενα στο άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, αλλά, παρά ταύτα, του επιβάλλει το ανώτερο όριο της προβλεπόμενης ποινής για τον τοξικομανή δράστη χωρίς να προβεί σε μείωση αυτής, υπερβαίνει αρνητικά την εξουσία του. ΑΠ 374/2015,

σελ. 277.

Μηχανισμοί επιεικέστερης μεταχείρισης του δράστη κατά τον ΠΚ, τους Ειδικούς Ποινικούς Νόμους και το ΣΠΚ. Ο δρόμος προς το άρθρο 83 ΠΚ. Μελ. Π. Βρυνιώτης,

σελ. 223.

Οι λόγοι μείωσης της ποινής. Μελ. Α. Χαραλαμπάκης,

σελ. 216.

ΕΠΙΔΟΣΗ

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο κατέληξε στην κρίση του ότι νομίμως έγινε η επίδοση της εκκαλουμένης στον αναιρεσείοντα με θυροκόλληση και παραθέτει τον χρόνο επιδόσεως, το αποδεικτικό επίδοσης και τον χρόνο ασκήσεως της εφέσεως, αφού ο κατηγορούμενος δεν δήλωσε ως λόγο εφέσεως ότι είχε κατά την επίδοση άλλη διεύθυνση κατοικίας και ποία ήταν αυτή ούτε και τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτει τούτο, ώστε ο εν λόγω ισχυρισμός να αποτελέσει αντικείμενο απόδειξης. ΑΠ 487/2015,

σελ. 308.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΗΣ Βλ. ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΚΡΑΤΗΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΑΘΩΩΘΕΝΤΩΝ

ΕΦΕΣΗ

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο κατέληξε στην κρίση του ότι νομίμως έγινε η επίδοση της εκκαλουμένης στον αναιρεσείοντα με θυροκόλληση και παραθέτει τον χρόνο επιδόσεως, το αποδεικτικό επίδοσης και τον χρόνο ασκήσεως της εφέσεως, αφού ο κατηγορούμενος δεν δήλωσε ως λόγο εφέσεως ότι είχε κατά την επίδοση άλλη διεύθυνση κατοικίας και ποία ήταν αυτή ούτε και τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτει τούτο, ώστε ο εν λόγω ισχυρισμός να αποτελέσει αντικείμενο απόδειξης. ΑΠ 487/2015,

σελ. 308.

ΙΑΤΡΟΙ Βλ. ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΜΕΛΕΙΑ

ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Βλ. ΑΠΑΤΗ, ΑΠΙΣΤΙΑ, ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ

Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη της αναιρεσείουσας για πλαστογραφία με χρήση. Συγκεκριμένα, αυτή συμπλήρωσε ειδικό έντυπο Ε1 στο οποίο έθεσε τα στοιχεία ταυτότητας της πολιτικώς ενάγουσας, ανέγραψε στη στήλη του υποχρέου αναληθώς ότι η πολιτικώς ενάγουσα εισπράττει ως εισοδήματα το ποσό των 10.200 ευρώ από εκμίσθωση ακινήτων και έθεσε σε αυτό κατ’ απομίμηση την υπογραφή της τελευταίας χωρίς τη συγκατάθεση και τη συναίνεσή της. ΑΠ 317/2015,

σελ. 282.

Παραπέμπεται ο κατηγορούμενος να δικασθεί για πλαστογραφία μετά χρήσεως. Αυτός κατήρτισε και έκανε χρήση πλαστού εγγράφου βεβαίωσης σπουδών, με σκοπό να επιτύχει την πρόσληψή του στην ΕΛ.ΑΣ. Εφόσον η πλαστογραφία αυτή είχε άμεσες δυσμενείς συνέπειες στα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου, το έγκλημα που συγκροτείται είναι αυτό του άρθρου 216 ΠΚ και δεν εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 217 ΠΚ. ΣυμβΕφΘεσ 196/2016,

σελ. 284.

ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ

Παραπέμπονται οι κατηγορούμενοι για πλημμύρα από αμέλεια και ανθρωποκτονία από αμέλεια. Συγκεκριμένα, οι παραλείψεις τους, οι οποίες συνιστούν μη εκπλήρωση των ιδιαίτερων νομικών υποχρεώσεών τους, κατά την ενάσκηση των καθηκόντων που είχε ο καθένας στο πλαίσιο της εκτελέσεως του έργου του, ως εκ της ιδιότητάς του, συνέβαλαν στην επέλευση των εγκληματικών αποτελεσμάτων. ΣυμβΠλημΗλείας 51/2015 (σημ. Α. Αλαπάντας),

σελ. 296.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ

Ερμηνευτικά ζητήματα ανακύπτοντα κατά την ποινική αξιολόγηση της προσβολής πνευματικής ιδιοκτησίας. Μελ. Ι. Φαρσεδάκης/Χ. Σατλάνης,

σελ. 193.

ΠΟΙΝΗ Βλ. και ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ, ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΠΟ ΟΡΟ

Ενόψει του ότι η προσβαλλόμενη —καταδικαστική για υπεξαίρεση στην υπηρεσία με ιδιαίτερα τεχνάσματα— απόφαση έλαβε υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής και τα παραπάνω τεχνάσματα, η συνδρομή των οποίων επηρεάζει δυσμενώς την κρίση του δικαστηρίου ως προς το ύψος της ποινής, αναιρείται η προσβαλλόμενη και ως προς την επιβληθείσα ποινή. ΑΠ 93/2014 (παρατ. Γ. Μπουρμάς),

σελ. 288.

ΠΟΙΝΗ

Μηχανισμοί επιεικέστερης μεταχείρισης του δράστη κατά τον ΠΚ, τους Ειδικούς Ποινικούς Νόμους και το ΣΠΚ. Ο δρόμος προς το άρθρο 83 ΠΚ. Μελ. Π. Βρυνιώτης,

σελ. 223.

Οι λόγοι μείωσης της ποινής. Μελ. Α. Χαραλαμπάκης,

σελ. 216.

ΣΧΟΛΕΙΑ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ Βλ. και BULLYING

Η σχολική βία και οι ατυχείς νέες ρυθμίσεις για το «bullying». Μελ. Α. Συκιώτου,

σελ. 247.

ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ

Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη για ανθρωποκτονία εξ αμελείας των κατηγορουμένων, υπεύθυνων διοργανωτών εκδρομών εναλλακτικού τουρισμού, οι οποίοι, έχοντας αναλάβει την πραγματοποίηση της διάσχισης του φαραγγιού του ποταμού Λουσίου, αφού αποδέχθηκαν σιωπηρώς την άρνηση των εκδρομέων να εφοδιασθούν και να φέρουν κράνη και σωσίβια, ξεκίνησαν την διάσχιση του φαραγγιού, μολονότι κατά τις προηγούμενες ημέρες υπήρξε στην ευρύτερη περιοχή έντονη βροχόπτωση. ΑΠ 457/2015 (παρατ. Κ. Βαθιώτης),

σελ. 261.

ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΕΙΣ

Όταν το Δικαστήριο δέχεται ότι ο δράστης διακινήσεως ναρκωτικών ουσιών ήταν τοξικομανής και, παραλλήλως, του αναγνωρίζει και άλλα ελαφρυντικά από τα οριζόμενα στο άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, αλλά, παρά ταύτα, του επιβάλλει το ανώτερο όριο της προβλεπόμενης ποινής για τον τοξικομανή δράστη χωρίς να προβεί σε μείωση αυτής, υπερβαίνει αρνητικώς την εξουσία του. ΑΠ 374/2015,

σελ. 277.

ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ Βλ. και ΑΝΑΙΡΕΣΗ, ΠΟΙΝΗ

Ως ιδιαίτερα τεχνάσματα για την εφαρμογή του άρθρου 258 περ. γ΄ ΠΚ θεωρούνται κρυφές υλικές ενέργειες και μέθοδοι, μη εμφανώς διακριτές, με τις οποίες καθίσταται δυσχερής η αποκάλυψη και οι οποίες αποσκοπούν στη δυσχέρανση ή παρεμπόδιση του ελέγχου, με σύγχρονη εξαπάτηση τρίτων προσώπων, οι οποίοι, έτσι, θεωρούν τις ενέργειες ως κατ’ αρχήν νόμιμες. Πρέπει δε αυτά να αναφέρονται χρονικώς στην πράξη ιδιοποιήσεως των χρημάτων. ΑΠ 93/2014 (παρατ. Γ. Μπουρμάς),

σελ. 288.

ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ Βλ. και ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ

Αναιρείται λόγω υπέρβασης εξουσίας το προσβαλλόμενο βούλευμα κατά το κεφάλαιό του διά του οποίου απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η ένσταση-προσφυγή του κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα, με το να κρίνει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών ότι δεν έχει αρμοδιότητα να επιληφθεί της ένστασης-προσφυγής του κατηγορουμένου, με την οποία ζητούσε να κηρυχθεί η ακυρότητα της ασκηθείσας ποινικής δίωξης ως προς τα αδικήματα των άρθρων 18-19 Ν 2523/1997, υπερέβη αρνητικώς την εξουσία του. ΣυμβΑΠ 670/2016,

σελ. 304.

ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ Βλ. ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ