ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 6/2016, Ιούνιος

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

ΑΔΙΚΟ

Αναφορικά με το έγκλημα της αποπλάνησης παιδιού, στον βαθμό που η ωριμότητα του ανηλίκου επιτρέπει τον αυτοκαθορισμό του στις γενετήσιες σχέσεις του, το δικαστήριο δεν πρέπει να κολάζει ποινικά την πράξη αυτή. Οι ιδιαίτερες περιστάσεις, ο τόπος, ο χρόνος, αλλά και οι ιδιότητες των προσώπων πρέπει να είναι τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του αδίκου. ΜΟΔΚατερ 130/2015,

σελ. 479.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ

Αιτιολογία ποινικών αποφάσεων: Διαχρονικά και νέα ζητήματα. Μελ. Ε. Ζαμπίτης,

σελ. 467.

ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ Βλ. και ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ

Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση του κατηγορουμένου με την οποία αυτός ζητεί να κηρυχθεί η ακυρότητα πράξεων της προδικασίας, δεδομένου ότι υποβλήθηκε μετά την αμετάκλητη παραπομπή του στο ακροατήριο. ΣυμβΕφΘεσ 93/2016,

σελ. 504.

Το Συμβούλιο αποφαίνεται ότι δεν έχει εμφιλοχωρήσει απόλυτη ακυρότητα των ανακριτικών πράξεων που διενεργήθηκαν από την Ανακρίτρια, αναφορικά με την τήρηση ή μη των διατάξεων που καθορίζουν την κίνηση της ποινικής δίωξης ως προς τις μερικότερες πράξεις του τελεσθέντος εγκλήματος. ΣυμβΠλημΑθ 4522/2015,

σελ. 505.

Το εκδόν δικαστήριο συγκροτήθηκε από την Πρόεδρο Εφετών και πέντε αντί τεσσάρων Εφετών. Έτσι, όμως, δημιουργήθηκε απόλυτη ακυρότητα λόγω κακής σύνθεσης του Δικαστηρίου. ΑΠ 609/2015,

σελ. 503.

ΑΝΑΙΡΕΣΗ Βλ. και ΑΝΕΓΚΛΗΤΗ ΠΡΑΞΗ

Απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως ο αναιρεσείων εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, ο οποίος, όμως, δεν κατέθεσε το σχετικό γραμμάτιο καταβολής. ΑΠ 622/2015,

σελ. 501.

Απορρίπτεται ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησης η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Στην έκθεση αναιρέσεως δεν διαλαμβάνεται κανένας λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση αυτής. ΣυμβΑΠ 614/2015,

σελ. 501.

Το Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη με την αιτιολογία ότι ο εγκαλών κατά την υποβολή της έγκλησης δεν κατέβαλε και το από το άρθρο 46 παρ. 2 ΚΠΔ προβλεπόμενο παράβολο υπέρ του Δημοσίου. ΣυμβΑΠ 599/2015,

σελ. 502.

ΑΝΕΓΚΛΗΤΗ ΠΡΑΞΗ

Στην περίπτωση που η αξιόποινη πράξη κατέστη ανέγκλητη μετά τη δημοσίευση της αποφάσεως που προσβάλλεται, το δικαστήριο εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως κατ' άρθρο 2 παρ. 1 ΠΚ τον επιεικέστερο νόμο, παρά την ερημοδικία του αναιρεσείοντος. ΑΠ 220/2016,

σελ. 494.

ΑΠΙΣΤΙΑ Βλ. και ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ

Οι ενέργειες του μηνυομένου κρίνονται επωφελείς για την εταιρία, διότι όχι απλώς δεν υπερέβη τα όρια της επιτρεπτής έννομης δράσης του, αλλά οι ενέργειές του κατέτειναν στην εξυπηρέτηση τελικώς του σκοπού της εταιρίας. ΠραξΑρχειοθΕισΠρΑθ της 28.3.2016,

σελ. 518.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ

Αποδεικτικές απαγορεύσεις και «δίκαιη» δίκη. Μελ. Α. Παπαδαμάκης,

σελ. 449.

ΑΠΟΛΥΣΗ ΥΠΟ ΟΡΟ

Αφού ο θεσμός της απόλυσης καταδίκων υπό τον όρο του κατ’ οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση αποτελεί ένα ενδιάμεσο στάδιο έως ότου χορηγηθεί σε αυτόν η απόλυση υπό όρο κατ’ άρθρο 105 ΠΚ, στις περιπτώσεις όπου δεν επιτρέπεται η χορήγηση της απόλυσης και ο κατάδικος θα εκτίσει πλήρως την επιβληθείσα σε αυτόν ποινή, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής ο θεσμός. ΣυμβΕφΘεσ 234/2016,

σελ. 509.

Ο κατάδικος που υπερέβη το 70ο έτος της ηλικίας του και εκτίει ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης, δεν απαιτείται για να απολυθεί υπό τον όρο της ανάκλησης να παραμείνει στο σωφρονιστικό κατάστημα υποχρεωτικά για χρονικό διάστημα ίσο με το ένα τρίτο της επιβληθείσας σε αυτόν ποινής. ΣυμβΕφΚρητ 78/2015,

σελ. 512.

ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ ΑΝΗΛΙΚΟΥ

Οι ιδιαίτερες περιστάσεις, ο τόπος, ο χρόνος, αλλά και οι ιδιότητες των προσώπων μεταξύ των οποίων αυτή τελέσθηκε, πρέπει να είναι τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του αδίκου της εκάστοτε πράξης. ΜΟΔΚατερ 130/2015,

σελ. 479.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Αιτιολογία ποινικών αποφάσεων: Διαχρονικά και νέα ζητήματα. Μελ. Ε. Ζαμπίτης,

σελ. 467.

ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Βλ. ΕΡΓΑΣΙΑ

ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Κηρύσσεται ένοχος ο κατηγορούμενος δημοσιογράφος για το αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων. Συγκεκριμένα, αυτός ανήρτησε άρθρο στο διαδίκτυο διά του οποίου ισχυριζόταν πως οι φαρμακευτικές εταιρίες εξαπλώνουν μέσω των εμβολίων τους ιούς καρκίνου, AIDS, λευχαιμίας κ.λπ. ΜΠλημΒερ 582/2016,

σελ. 493.

ΔΙΑΤΑΡΑΞΗ ΚΟΙΝΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους δεν προσδίδει πλέον στις πράξεις τους ιδιαίτερη ποινική απαξία. Πλην όμως η νεότερη νομοθετική επιλογή δεν συνεπάγεται το μη αξιόποινο της συμπεριφοράς τους. ΣυμβΠλημΠατρ 652/2015,

σελ. 489.

ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ

Αποδεικτικές απαγορεύσεις και «δίκαιη» δίκη. Μελ. Α. Παπαδαμάκης,

σελ. 449.

Επίκαιρα ζητήματα της ποινικής δίκης: Η υποχώρηση των βεβαιοτήτων. Μελ. Μ. Σκανδάμης,

σελ. 461.

ΔΙΚΑΣΤΕΣ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Όταν η Εξουσία διαφθείρει το Κράτος Δικαίου. Άρθρο Στ. Παπαγεωργίου-Γονατάς,

σελ. 543.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως ο αναιρεσείων εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, ο οποίος, όμως, δεν κατέθεσε το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, παρά την τηλεφωνική, αλλά και προσωπική όχληση από τον Γραμματέα. ΑΠ 622/2015,

σελ. 501.

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Η Ανακρίτρια απήγγειλε στους κατηγορουμένους κατηγορία για όλες τις μερικότερες πράξεις του ίδιου κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος, ενέργεια η οποία δεν συνιστά διεύρυνση της αρχικής ποινικής δίωξης εκ μέρους της, διότι η ασκηθείσα ποινική δίωξη αναφέρεται στο κατ’ εξακολούθηση έγκλημα των διακεκριμένων περιπτώσεων κλοπών υπό όλες τις εκφάνσεις αυτού. ΣυμβΠλημΑθ 4522/2015,

σελ. 505.

ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ Βλ. και ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ

Με την παρ. 2 του άρθρου 384 ΠΚ καθιερώνεται υποχρεωτικός ειδικός λόγος αποχής από την ποινική δίωξη, που συνδέεται με την ικανοποίηση του παθόντος (χωρίς να έχει τη μορφή ποινικής συνδιαλλαγής), και ο οποίος αφορά τόσο τα πλημμελήματα όσο και κακουργήματα των οικείων άρθρων, ενώ είναι σαφές πως εννοιολογικώς διαφοροποιείται και υπερβαίνει το περιεχόμενο της έμπρακτης μετάνοιας του άρθρου 384 παρ. 1 ΠΚ. ΣυμβΠλημΠατρ 429/2015,

σελ. 481.

ΕΡΓΑΣΙΑ

Το ποινικό δίκαιο στο πεδίο της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων. Μελ. Α. Παπανεοφύτου,

σελ. 454.

ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ Βλ. και ΑΠΙΣΤΙΑ

Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τη ΓΣ δεν εμπίπτουν στο νομοτεχνικό πεδίο του άρθρου 390 ΠΚ ως πράξεις απιστίας εις βάρος της ΑΕ, έστω και αν είναι ασύνετες και ζημιογόνες, διότι επί της ουσίας δεν διαφέρουν από τις αυτοζημιωτικές διαχειριστικές ενέργειες φυσικών προσώπων. Η περιουσιακή αυτοτέλεια της εταιρίας βρίσκει τα όριά της στην καθολική βούληση της γενικής συνέλευσης των μελών της, έχει δε την εξουσία με απόφασή της να νομιμοποιήσει και εκ των υστέρων ακόμη πράξεις του ΔΣ εκτός του καταστατικού σκοπού. ΠραξΑρχειοθΕισΠρΑθ της 28.3.2016,

σελ. 518.

ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΦΑΝΗΣ

Δεν γίνεται κατηγορία σε βάρος των κατηγορουμένων για το αδίκημα της κακουργηματικής υπεξαίρεσης. Συγκεκριμένα αυτοί ως διαχειριστές αφανούς εταιρίας αρνήθηκαν να αποδώσουν στην πολιτικώς ενάγουσα (αφανή εταίρο) την εισφορά της. Η απαίτηση αυτή της πολιτικώς ενάγουσας αφορά αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης από τους κατηγορουμένους και η αξίωσή της για απόδοση του ποσού της εισφοράς έχει ενοχικό χαρακτήρα και δεν θεμελιώνεται το αδίκημα της υπεξαίρεσης. ΣυμβΠλημΜεσολ 79/2015,

σελ. 486.

Ο διαχειριστής αφανούς εταιρίας συνεταίρος καθίσταται κύριος αυτών που αποκτά κατά τη διαχείριση της εταιρίας, υποχρεούμενος να τα καταστήσει κοινά όλων των εταίρων, ανάλογα με τη μερίδα εκάστου, μεταβιβάζοντας σε αυτούς με άλλη δικαιοπραξία την κυριότητά τους. Αρνούμενος, όμως, να πράξει τούτο ή να αποδώσει στους λοιπούς εταίρους την αναλογία τους επί των κερδών δεν διαπράττει υπεξαίρεση, αλλά παραβιάζει απλώς ενοχική του υποχρέωση. ΔιατΕισΠλημΘεσ 880/2015,

σελ. 517.

ΚΑΤ ΟΙΚΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ

Αφού ο θεσμός της απόλυσης καταδίκων υπό τον όρο του κατ’ οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση αποτελεί ένα ενδιάμεσο στάδιο έως ότου χορηγηθεί σε αυτόν η απόλυση υπό όρο κατ’ άρθρο 105 ΠΚ, στις περιπτώσεις όπου δεν επιτρέπεται η χορήγηση της απόλυσης και ο κατάδικος θα εκτίσει πλήρως την επιβληθείσα σε αυτόν ποινή, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής ο θεσμός. Τέτοια περίπτωση είναι όταν έχει αρθεί κατ’ άρθρο 108 ΠΚ η ήδη χορηγηθείσα σε αυτόν απόλυση με συνέπεια την αθροιστική έκτιση του υπολοίπου της ποινής. ΣυμβΕφΘεσ 234/2016,

σελ. 509.

ΚΟΙΝΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ Βλ. ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ

ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ Βλ. ΔΙΑΤΑΡΑΞΗ ΚΟΙΝΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΕΣΟΔΩΝ

Ανακαλείται εν μέρει η απόφαση του Προέδρου της Επιτροπής ως προς συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό. Συγκεκριμένα, προέκυψε ότι σε κοινό καταθετικό λογαριασμό κατατίθεται η σύνταξη της αιτούσας. Εν όψει δε του προχωρημένου της ηλικίας της και των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει και δεδομένου ότι η σύνταξή της αποτελεί τη μοναδική πηγή εισοδήματός της, κρίνεται αναγκαία η εν μέρει άρση της απαγόρευσης κινήσεως του λογαριασμού ως προς τα ποσά που κατατέθηκαν μετά την επίδοση της οικείας απόφασης. ΣυμβΠλημΠατρ 69/2016,

σελ. 496.

ΠΟΙΝΗ

Ο κατάδικος που υπερέβη το 70ο έτος της ηλικίας του και εκτίει ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης, δεν απαιτείται για να απολυθεί υπό τον όρο της ανάκλησης να παραμείνει στο σωφρονιστικό κατάστημα υποχρεωτικά για χρονικό διάστημα ίσο με το ένα τρίτο της επιβληθείσας σε αυτόν ποινής. ΣυμβΕφΚρητ 78/2015,

σελ. 512.

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΗ

Επίκαιρα ζητήματα της ποινικής δίκης: Η υποχώρηση των βεβαιοτήτων. Μελ. Μ. Σκανδάμης,

σελ. 461.

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ Βλ. και ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ

Η Ανακρίτρια απήγγειλε στους κατηγορουμένους κατηγορία για όλες τις μερικότερες πράξεις του ίδιου κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος, ενέργεια η οποία δεν συνιστά διεύρυνση της αρχικής ποινικής δίωξης εκ μέρους της, διότι η ασκηθείσα ποινική δίωξη αναφέρεται στο κατ’ εξακολούθηση έγκλημα των διακεκριμένων περιπτώσεων κλοπών υπό όλες τις εκφάνσεις αυτού. Ως εκ τούτου, η ποινική δίωξη που είχε ασκηθεί κάλυπτε όλες τις επιμέρους πράξεις του ίδιου κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος και δεν απαιτείτο για τις μερικότερες πράξεις κλοπών να ασκηθεί από τον Εισαγγελέα συμπληρωματική ποινική δίωξη. ΣυμβΠλημΑθ 4522/2015,

σελ. 505.

Με την παρ. 2 του άρθρου 384 ΠΚ καθιερώνεται υποχρεωτικός ειδικός λόγος αποχής από την ποινική δίωξη, που συνδέεται με την ικανοποίηση του παθόντος (χωρίς να έχει τη μορφή ποινικής συνδιαλλαγής), και ο οποίος αφορά τόσο τα πλημμελήματα όσο και κακουργήματα των οικείων άρθρων, ενώ είναι σαφές πως εννοιολογικώς διαφοροποιείται και υπερβαίνει το περιεχόμενο της έμπρακτης μετάνοιας του άρθρου 384 παρ. 1 ΠΚ. ΣυμβΠλημΠατρ 429/2015,

σελ. 481.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Το Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη κατά των κατηγορουμένων για τα αδικήματα της εξύβρισης, της απειλής και της απλής σωματικής βλάβης, με την αιτιολογία ότι ο εγκαλών κατά την υποβολή της έγκλησης δεν κατέβαλε και το από το άρθρο 46 παρ. 2 ΚΠΔ προβλεπόμενο παράβολο υπέρ του Δημοσίου ποσού 100 ευρώ. Ως εκ τούτου, απορρίπτεται ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, δεδομένου ότι στον εγκαλούντα δεν αναγνωρίζεται το προς τούτο δικαίωμα. ΣυμβΑΠ 599/2015,

σελ. 502.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΔΙΚΗΣ Βλ. ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ

ΠΡΟΔΙΚΑΣΙΑ

Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση του κατηγορουμένου με την οποία αυτός ζητεί να κηρυχθεί η ακυρότητα πράξεων της προδικασίας, δεδομένου ότι υποβλήθηκε μετά την αμετάκλητη παραπομπή του στο ακροατήριο. Συγκεκριμένα, με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών ο αιτών παραπέμφθηκε να δικαστεί ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου. Κατά του βουλεύματος αυτού όμως δεν ασκήθηκε έφεση ή αναίρεση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, με αποτέλεσμα αυτό να καταστεί αμετάκλητο. ΣυμβΕφΘεσ 93/2016,

σελ. 504.

ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Το εκδόν δικαστήριο, όπως προκύπτει από τα παραδεκτά επισκοπούμενα πρακτικά του εφόσον δεν διορθώθηκαν ούτε προσβλήθηκαν για πλαστότητα, συγκροτήθηκε από την Πρόεδρο Εφετών και πέντε αντί τεσσάρων Εφετών, χωρίς από κανένα άλλο στοιχείο των πρακτικών να προκύπτει ότι η αναγραφείσα αυτή συγκρότηση έλαβε χώρα από παραδρομή. Έτσι, όμως, δημιουργήθηκε απόλυτη ακυρότητα λόγω κακής σύνθεσης του Δικαστηρίου. ΑΠ 609/2015,

σελ. 503.

ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ

Ενόψει της κατάργησης τόσο της παρ. 3 του άρθρου 189 ΠΚ, όσο και της παρ. 3 του άρθρου 308Α ΠΚ με το άρθρο 20 Ν 4322/2015, ενόψει και της εφαρμογής του άρθρου 2 παρ. 1 ΠΚ, το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους δεν προσδίδει πλέον στις πράξεις τους ιδιαίτερη ποινική απαξία. Πλην όμως η νεότερη νομοθετική επιλογή δεν συνεπάγεται το μη αξιόποινο της συμπεριφοράς τους, η οποία σε κάθε περίπτωση εντάσσεται τόσο στην επιβαρυντική περίσταση της παρ. 2 του άρθρου 189 ΠΚ, όσο και στην επιβαρυντική περίσταση της παρ. 2 του άρθρου 308Α ΠΚ. ΣυμβΠλημΠατρ 652/2015,

σελ. 489.

ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ

Ανακαλείται εν μέρει η απόφαση του Προέδρου της Επιτροπής ως προς συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό. Συγκεκριμένα, προέκυψε ότι σε κοινό καταθετικό λογαριασμό κατατίθεται η σύνταξη της αιτούσας. Εν όψει δε του προχωρημένου της ηλικίας της και των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει και δεδομένου ότι η σύνταξή της αποτελεί τη μοναδική πηγή εισοδήματός της, κρίνεται αναγκαία η εν μέρει άρση της απαγόρευσης κινήσεως του λογαριασμού. ΣυμβΠλημΠατρ 69/2016,

σελ. 496.

ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ Βλ. και ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

Θεωρείται ως μη γενομένη η ασκηθείσα σε βάρος του κατηγορουμένου ποινική δίωξη για την αξιόποινη πράξη της υπεξαίρεσης αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας από διαχειριστή ξένης περιουσίας, τελεσθείσας κατ’ εξακολούθηση, επειδή μέχρι την άσκηση της ποινικής δίωξης ο κατηγορούμενος, χωρίς παράνομη βλάβη τρίτου, απέδωσε τα χρήματα και δήλωσε η παθούσα ότι δεν έχει άλλη αξίωση από την πράξη του. ΣυμβΠλημΠατρ 429/2015,

σελ. 481.

Δεν γίνεται κατηγορία σε βάρος των κατηγορουμένων για το αδίκημα της κακουργηματικής υπεξαίρεσης. Συγκεκριμένα αυτοί ως διαχειριστές αφανούς εταιρίας αρνήθηκαν να αποδώσουν στην πολιτικώς ενάγουσα (αφανή εταίρο) την εισφορά της. ΣυμβΠλημΜεσολ 79/2015,

σελ. 486.

Αρνούμενος ο διαχειριστής αφανούς εταιρίας να αποδώσει στους λοιπούς εταίρους την αναλογία τους επί των κερδών δεν διαπράττει υπεξαίρεση, αλλά παραβιάζει απλώς ενοχική του υποχρέωση. ΔιατΕισΠλημΘεσ 880/2015,

σελ. 517.

ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ

Κηρύσσεται αθώος ο αναιρεσείων για το αδίκημα της μη απόδοσης ΦΠΑ, δεδομένου ότι η πράξη για την οποία καταδικάσθηκε κατέστη λόγω ποσού ανέγκλητη. ΑΠ 220/2016,

σελ. 494.