ΤρΠλημΛαρ 2676/2015 [Ελευθερία της έκφρασης - Αρχή αναλογικότητας - Σεβασμός ιδιωτικής ζωής - Ελευθερία του Τύπου - Δημόσια πρόσωπα]

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Τεύχος 2/2017, Φεβρουάριος 2017

Νομοθεσία, Νομολογία, Θεωρία & Πράξη του Ποινικού Δικαίου

Εκδίδεται από το 1998 - Μηνιαία έκδοση

Αγόρασέ το στο nb.org

ΦΠ €130.00
ΝΠ €190.00 *

* Οι τιμές περιλαμβάνουν ΦΠΑ.

Θεματολογία νέων άρθρων;

Αν έχετε κάποια ιδέα πατήστε εδώ

Αν έχετε κάποια ερώτηση ή ένα άρθρο για δημοσίευση

πατήστε εδώ

Απόσπασμα

Μέσα στο πλαίσιο μιας δίκης για δυσφήμηση ή εξύβριση, το ΕΔΔΑ οφείλει να ελέγξει αν οι εθνικές αρχές τήρησαν μία δίκαιη ισορροπία μεταξύ, αφενός της προστασίας της ελευθερίας της έκφρασης, η οποία καθιερώνεται από το άρθρο 10 ΕΣΔΑ και, αφετέρου εκείνης του δικαιώματος της υπόληψης των θιγέντων ατόμων, η οποία, ως στοιχείο της ιδιωτικής ζωής, προστατεύεται από το άρθρο 8 ΕΣΔΑ. Το ΕΔΔΑ έχει καλλιεργήσει μέσα από τη νομολογία του κριτήρια στάθμισης μεταξύ του λόγου και της τιμής και ελέγχου της αναλογικότητας των περιορισμών του λόγου όταν τα δύο δικαιώματα συγκρούονται και ειδικότερα δίνει έμφαση στο είδος της επίδικης κρίσης (πραγματικό γεγονός ή αξιολογική κρίση), το πλαίσιο αναφοράς (ιδιωτικός ή δημόσιος βίος), την ιδιότητα του προσβαλλομένου (δημόσιο ή μη πρόσωπο), το μέσο και τον τρόπο μετάδοσης της πληροφορίας και τη βαρύτητα του περιοριστικού μέτρου. Το ΕΔΔΑ πάγια δέχεται ότι τα όρια της αποδεκτής κριτικής ως προς έναν πολιτικό, στον οποίο γίνεται αναφορά με την ιδιότητα αυτή, είναι ευρύτερα από εκείνα έναντι ενός απλού ιδιώτη. Αντίθετα με τον δεύτερο, ο πρώτος εκτίθεται αναπόφευκτα και ενσυνείδητα σε έναν προσεκτικό έλεγχο των πράξεων και των χειρονομιών του, τόσο από τους δημοσιογράφους όσο και από το σύνολο των πολιτών. Αυτός πρέπει συνεπώς να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή και να δέχεται το ανώτατο επίπεδο κριτικής. Γι’ αυτό τον λόγο η κριτική των πολιτικών έχει υποβληθεί σε μια πιο σθεναρή αντιμετώπιση από το ΕΔΔΑ ώστε να αποφευχθεί ο περιορισμός ή η ακύρωση της ανοικτής συζήτησης. Η αρχή αυτή δεν εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση του πολιτικού, αλλά επεκτείνεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο που μπορεί να χαρακτηριστεί ως δημόσιο πρόσωπο, δηλαδή σε οποιοδήποτε άτομο, το οποίο με τις πράξεις του ή με την ίδια τη θέση του υπάγεται στη δημόσια σφαίρα. Θεωρείται μάλιστα ότι εμπίπτει στην αποστολή του πολιτικού, κατά τη διερεύνηση ζητημάτων δημοσίου ενδιαφέροντος, να διατυπώνει ενοχλητικές ερωτήσεις και να ασκεί αυστηρή κριτική. Στην έννοια της αυστηρής κριτικής εμπίπτουν αρνητικά σχόλια, ακόμη και με εχθρική χροιά, τα οποία ωστόσο δεν ισοδυναμούν με ρητορική μίσους ή προτροπή στη βία.

Το παρόν περιεχόμενο είναι συνδρομητικό και πλήρως προσβάσιμο μόνο στους συνδρομητές του περιοδικού.

  • Εάν είστε συνδρομητής παρακαλώ συνδεθείτε εδώ.
  • Εάν θέλετε να γίνετε συνδρομητής αγοραστε το έργο και αποκτήστε πλήρη δικαιώματα πρόσβασης
  • Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το πως μπορείτε να γίνετε συνδρομητής στην Ψηφιακή Νομική Βιβλιοθήκη nbonline.gr επικοινωνήστε μαζί μας με email ή τηλεφωνικώς.